ΒΡΕΘΗΚΕ ΤΟ ΝΑΥΑΓΙΟ ΤΟΥ Ε/Γ ΠΑΝΟΡΜΙΤΗΣ (ΤΕΛΕΝΔΟΣ ΚΑΛΥΜΝΟΥ)


Θερμές ευχαριστίες στον αυτοδύτη Μιχάλη Πάου, για τις φωτογραφίες απο την εξερεύνιση του ναυαγίου.

Advertisements

NΑΥΑΓΙΟ: ΑΤΜΟΠΛΟΙΟΥ DONIZETTI ΣΤΗ ΡΟΔΟ ΜΕ 1835 ΙΤΑΛΟΥΣ ΝΕΚΡΟΥΣ


TO ITAΛIKO ΑΤΜΟΠΛΟΙΟ DONIZETTI

Το ατμόπλοιο «Gaetano Donizetti» ήταν ένα επιβατηγό 3428 τόνων, άνηκε στη εταιρεία Tirrenia και κατά τη διάρκεια του πολέμου επιτάχθηκε από Ιταλικό ναυτικό και εν συνεχεία ήταν ανάμεσα στα Ιταλικά πλοία που κατασχέθηκαν από τους γερμανούς κατά την ανακωχή. Ήρθε στη Ρόδο 19 του Σεπτεμβρίου 1943 που μεταφέροντας όπλα, πυρομαχικά και τα στρατεύματα για να οχυρώσουν το νησί.

Η παρουσία τόσο πολλών αιχμαλώτων (Ιταλών και Βρετανών) είχε δημιουργήσει μια δύσκολη κατάσταση στο νησί τόσο για τον επισιτισμό τους όσο και για τα στρατεύματα που θα έπρεπε να αποσπαστούν από νευραλγικά σημεία της άμυνας του νησιού και να διατεθούν στη φύλαξή τους. Εξ ου και η ανάγκη για γρήγορη, αλλά και επικίνδυνη απομάκρυνση τους με κάθε μέσο. Στο σκοπό αυτό χρησιμοποιούνταν κάθε εύκαιρο μέσο, πλοίο ή αεροπλάνο. Κάτω από αυτή την επιτακτική ανάγκη, αμέσως μετά την άφιξη του Donizetti στο λιμάνι της Ρόδου άρχισε με εξαιρετικά γρήγορους ρυθμούς η εκφόρτωσή του. Σε ένα πλοίο που εξυπηρετούσε οριακά 700 επιβάτες, οι Γερμανικές δυνάμεις ήθελαν να στοιβάξουν 2.100 αιχμαλώτους. Κατά τη διάρκεια της φόρτωσης όμως συνειδητοποίησαν ότι δεν μπορούσαν να φορτώσουν τόσο μεγάλο αριθμό όσο και να στοίβαζαν τους ανθρώπους ως εμπορεύματα και σταμάτησαν στους 1835. 256 λιγότερους από τον προκαθορισμένο αριθμό. Aναλυτικά βάση των Γερμανικών στοιχείων: 600 Αεροπόροι, 1110 Ναύτες, 110 NCOs και 11 Αξιωματικοί του Ιταλικού Στρατού. Η βιαστική και άρον – άρον φόρτωσή τους δεν επέτρεψε την δημιουργία ονομαστικών καταλόγων και για το λόγο αυτό ούτε τα πρόσωπα ούτε οι αριθμοί μπορούν να εξακριβωθούν και να ταυτοποιηθούν.

Είχε σκοτεινιάσει η 22 Σεπτεμβρίου όταν το πλοίο και η νηοπομπή ήταν έτοιμοι να αποπλεύσουν. Κρατώντας πορεία στην Ανατολική ακτή της ρόδου κατευθύνθηκε προς τα νότιο – δυτικά, πέρασε τη Λίνδο και έφτασε στις 01.10΄μ.μ. έξω από το ακρωτήριο Πράσσο, το νοτιότερο σημείο της ρόδου συνοδευόμενο από την τορπιλάκατο ΤΒ 10.

Στα ίδια νερά, αλλά κοντά στον <<Λάκκο της Καρπάθου>> κινούταν το βρετανικό Αντιτορπιλικό Eclipse όταν παρατήρησε το αποτύπωμα των δύο πλοίων στο Ραντάρ του και άρχισε να κινείτε παράλληλα με αυτά. Εκείνο το βράδυ είχε κάνει μια περιπολία μεταξύ Ρόδου και Καρπάθου φτάνοντας μέχρι και την Αστυπάλαια χωρίς μέχρι εκείνη τη στιγμή αποτελέσματα, μαζί με το αδελφό Αντιτορπιλικό Fury.
To Eclipse άρχισε την επίθεση με μια γρήγορη ανάπτυξη για να αιφνιδιάσει τον εχθρό, πράγμα που πέτυχε, ενώ αμέσως άρχισε καταιγισμό πυρών κατά των πλοίων. Το Donizetti βυθίστηκε σχεδόν αμέσως παρασέρνοντας στον υγρό τάφο του όσους επέβαιναν σε αυτό. Αμέσως μετά ήρθε η ώρα της τορπιλακάτου. Κάτω από τα καταιγιστικά πυρά του Eclipse ο κυβερνήτης της την κάρφωσε στα βράχια του ακρωτηρίου του πρασσονησίου. Το πλήρωμα βγήκε γρήγορα στη στεριά και βρήκε καταφύγιο στις εγκαταλελειμμένες εγκαταστάσεις της Πυροβολαρχίας Mocenigo.

Από το ναυάγιο του Donizetti δεν επέζησε κανείς. Μόνο πολλές ώρες αργότερα το πλήρωμα και Αξιωματικοί του Eclipse θα μάθουν τι έκαναν επισκιάζοντας την μέχρι εκείνη τη στιγμή άμεμπτη δράση τους.

Θέση ναυαγίου: Aκρωτήριο Πρασσονησίου – Ρόδος.

ΤΟ ΝΑΥΑΓΙΟ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΑΝΕΛΚΥΣΘΕΙ ΟΥΤΕ ΕΞΕΡΕΥΝΗΘΕΙ

NAΥΑΓΙΟ: ΠΛΟΙΟΥ PENTCHO ΜΕ 510 ΕΒΡΑΙΟΥΣ ΕΠΟΙΚΟΥΣ ΣΕ ΝΗΣΙΔΑ ΤΗΣ ΑΣΤΥΠΑΛΑΙΑΣ


To Pentcho ήταν ένα μικρό πλοίο 279 τόνων, πρώην ποταμόπλοιο στα όρια της ηλικίας του. Αγοράστηκε από την Εβραϊκή οργάνωση Aliyah το 1939, σε μια περίοδο που τα πογκρόμ εναντίων των Εβραίων και οι προπηλακισμοί ήταν σε έξαρση. Μετασκευάσθηκε πρόχειρα με ξύλινες υπερκατασκευές για να μπορέσει να φιλοξενήσει τους εποίκους. Όσοι το έβλεπαν με την ιδιόμορφη υπερκατασκευή του το αποκαλούσαν κοροϊδευτικά <<καρικατούρα υποβρυχίου>>. Επιλέχθηκαν να συμμετάσχουν στην μεταφορά περίπου 300 Εβραίοι όσο το δυνατόν πιο κοντά στη ηλικία στράτευσης. Εφοδιάστηκαν όλοι με διαβατήρια της Παραγουάης σε μια προσπάθεια να παραπλανηθούν οι αρχές των χωρών που θα διέχηζε. Το πλοίο ήταν προγραμματισμένο να ξεκινήσει το Μάρτιο του 1939, όμως εκείνη την περίοδο η Σλοβακία κέρδισε την ανεξαρτησία της και η οργάνωση έχασε την επαφή της με την έδρα της στην Πράγα αναγκάζοντας την οργάνωση να μεταφέρει την έδρα της στο Βουκουρέστι της Ρουμανίας. Η είδη μεγάλη καθυστέρηση επιδεινώθηκε ακόμα περισσότερο λόγο του ξεσπάσματος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Τελικά όταν οι πάγοι στον ποταμό έλιωσαν και ναυσιπλοΐα σε αυτόν ήταν ασφαλής, η οργάνωση αποφάσισε να στείλει το πλοίο στην Μπρατισλάβα για να παραλάβει τους εποίκους που εν τω μεταξύ είχαν αυξηθεί σε 400.

Ξεκίνησε στις 18 Μαϊου 1940 από την Μπρατισλάβα της Τσεχοσλοβακίας. Περιπλανήθηκε για 4 μήνες κατά μήκος του Δούναβη μέσω Ουγγαρίας και Γιουγκοσλαβίας και μετά από πολλές περιπέτειες στις χώρες που προσέγγιζε, έχοντας παραλάβει άλλους 101 εποίκους από την Γιουγκοσλαβία, έφτασε στο Αιγαίο. Με την είσοδό του στο Αιγαίο δέχθηκε προειδοποιητικές βολές από πλοίο του Ελληνικού Πολεμικού ναυτικού, καθώς έπλεε χωρίς σημαία. Αφού ξεπέρασε και αυτό το περιστατικό προσπάθησε ανεπιτυχώς να παραλάβει τρόφιμα και καύσιμα από τη Μιτηλίνη της Λέσβου. Συνέχισε με πορεία στον Πειραιά, που ύστερα από παρέμβαση Ελλήνων Εβραίων τελικά παραλαμβάνει τρόφιμα και καύσιμα ικανά να φτάσουν μέχρι το Ισραήλ. Επίσης από την Ελληνική Εβραϊκή κοινότητα δόθηκαν πληροφορίες ούτως ώστε το πλοίο να περάσει με ασφάλεια μέσο των Ιταλικών νησιών της Δωδεκανήσου στα Τουρκικά παράλια και από εκεί πλέοντας την Τουρκική ακτογραμμή να φτάσει στο Ισραήλ.

Απέπλευσε από τον Πειραιά με πορεία στα νησιά της Δωδεκανήσου, όπου μετά από λίγες ημέρες ταξιδιού διαπλέοντας την Αστυπάλαια εμφανίστηκαν δύο Ιταλικές τορπιλάκατοι, οι οποίες προσέγγισαν το Pentcho και από τις δύο πλευρές και με την απειλή του τορπιλισμού το ανάγκασαν να προσεγγίσει στο λιμάνι της Μαλτεζάνας. Εκεί επιβιβάστηκαν αξιωματικοί του ιταλικού ναυτικού για έλεγχο. Η αναπνοή όλων κόπηκε, όταν πληροφορήθηκαν από τους ιταλούς ότι μόλις είχαν περάσει μέσα από πεδίο μαγνητικών ναρκών και μόνο χάρις το μικρό βύθισμα του πλοίου ζουν ακόμα, ενώ εάν είχαν φτάσει μια ώρα αργότερα, μέσα στο σκοτάδι θα τους βύθιζαν χωρίς άλλη προειδοποίηση. Ο γενειοφόρος Ιταλός αξιωματικός, αφού επιθεώρησε την μηχανή, την γέφυρα και τους χώρους ενδιαίτησης των εποίκων, συγκινημένος από το παιχνίδι των μικρών παιδιών και της κατάστασης που αντίκρισε, απευθυνόμενος στους εποίκους είπε: <<Είμαστε σε πόλεμο και θέτουμε τη ζωή μας σε κίνδυνο καθημερινά, αλλά οι πραγματικοί ήρωες είσαστε εσείς που τολμήσατε να κάνετε ένα τέτοιο ταξίδι από την Μπρατισλάβα, σε ένα τέτοιο πλοίο και σε κατάσταση πολέμου. Είθε ο θεός να σας προσέχει…>> ενώ δάκρυα έτρεχαν από τα μάτια του. Ο ίδιος αξιωματικός, άθελά του θα παίξει μοιραίο ρόλο, καθώς υπέδειξε συντομότερο δρόμο, παρακάμπτοντας τα ναρκοπέδια, ανάμεσα από Κάρπαθο και Κρήτη και οι έποικοι παρακούοντας τις συμβουλές των Ελλήνων Εβραίων στον Πειραιά, θα τον ακολουθήσουν.

Απέπλευσαν από την Μαλτεζάνα της Αστυπάλαιας μέσα σε κλίμα συγκίνησης. Ήταν είδη Οκτώβρης και η θάλασσα στο νότιο Αιγαίο είχε αγριέψει κάνοντας τη ζωή πάνω στο πλοίο εξαιρετικά δύσκολη. Το Πλοίο λίγες μόνο ώρες μετά τον απόπλου του σταμάτησε αρκετές φορές λόγο μηχανικού προβλήματος στο λέβητά του. Οι μηχανικοί κατέβαλαν κάθε δυνατή προσπάθεια να τον επισκευάσουν αλλά μη έχοντας μηχανήματα συγκόλλησης, προσπαθούσαν πρόχειρα να σταματήσουν τη διαρροή στον σωλήνα του. Ξαφνικά φάνηκε στον ορίζοντα να γκριζάρει μια φιγούρα νησιού. Οι έποικοι βλέποντας ότι η κατάσταση δεν είναι αναστρέψιμη κατεβάζουν την σωσίβια λέμβο του πλοίου και στέλνουν πέντε νέους άνδρες προς την κατεύθυνση της Αστυπάλαιας για να ζητήσουν βοήθεια. Το πλοίο είχε ακινητοποιηθεί εντελώς. Ταυτόχρονα οι γυναίκες μάζεψαν σεντόνια και φτιάχνοντας πανιά, κατευθύνθηκαν ως ιστιοφόρο προς τη νησίδα. Κανένα πλοίο δεν εμφανίζονταν στον ορίζοντα για να ζητήσουν βοήθεια. Έπεσε το βράδυ και οι άνεμοι έγιναν ισχυρότεροι, το πλοίο έγερνε επικίνδυνα από την μια και την άλλη πλευρά, ενώ ο άνεμος έσκισε τα πανιά. Το πλοίο επιβράδυνε την πορεία του, μένοντας ταυτόχρονα μερικώς ακυβέρνητο, ενώ η κατάσταση πάνω στο πλοίο έγινε χαοτική καθώς δεν φαίνονταν κανένα φως στο σκοτάδι, ούτε καν της σωσίβιας λέμβου που είχαν στείλει στην Αστυπάλαια.

Ξαφνικά το πλοίο κλυδωνίστηκε από μια ισχυρή δόνηση. Το πλοίο μέσα στο σκοτάδι χτύπησε πάνω στα βράχια της νησίδας. Ο πλοίαρχος έριξε την άγκυρα στο νερό και έδωσε εντολή να τηρούν ησυχία και μείνουν ήρεμοι στις κουκέτες τους. Την ίδια στιγμή το πλοίο αποκολλήθηκε από τα βράχια και έχοντας φουντάρει την άγκυρα κλυδωνιζόταν πάνω στα βράχια και από την μία και από την άλλη πλευρά. Μόλις λίγα μέτρα από τα βράχια μια ομάδα από αθλητές που βρίσκονταν στο πλοίο πήδηξαν στην ακτή ενώ την ίδια στιγμή άλλοι έποικοι κατασκεύαζαν ξύλινη γέφυρα πάνω στο πλοίο. Σε λίγο η γέφυρα ήταν έτοιμη και οι έποικοι, ένας – ένας με απόλυτη ηρεμία εγκατέλειψαν το πλοίο σκαρφαλώνοντας στα βράχια της ακτής, με τη βοήθεια των νεαρότερων. Πρώτα οι γυναίκες που είχαν παιδιά, μετά οι υπόλοιπες γυναίκες, ακολούθησαν οι γεροντότεροι και στο τέλος οι νεαρότεροι άνδρες. Με την αυγή, το νερό είχε πλημυρίσει όλο το μηχανοστάσιο και το κάτω κατάστρωμα με τις κουκέτες, αλλά τώρα πια όλοι ήταν ασφαλείς πάνω στο νησί. Ενώ το πλοίο, παρά τη μεγάλη εισροή, δεν είχε ακόμα βυθιστεί, οι νεότεροι των εποίκων γύρισαν σε αυτό και πήραν ότι μπορούσε να χρησιμεύσει για την παραμονή τους στο νησί. Σχηματίζοντας μια ανθρώπινη αλυσίδα, με κουβάδες αφαίρεσαν όλα τα καύσιμα του πλοίου πάνω στο νησί και τα αποθήκευσαν σε ένα μεγάλο ντεπόζιτο στη ρίζα ενός βράχου. Μόλις είχαν προλάβει, το πλοίο αμέσως μετά άρχισε να παίρνει κλίση και τελικά βυθίστηκε.

ΝΑΥΑΓΟΙ ΤΟΥ PENTCHO ΑΠΟΒΙΒΑΖΟΥΝ ΤΑ ΕΙΔΗ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ
ΝΑΥΑΓΟΙ ΤΟΥ PENTCHO ΑΠΟΒΙΒΑΖΟΥΝ ΤΑ ΕΙΔΗ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ

Είχε δώσει πριν όλο το χρόνο στους εποίκους να μεταφέρουν πάνω στο νησί, τρόφιμα, ρούχα, σκεύη και καύσιμα για την παραμονή τους σε ένα άγριο μέρος, για άγνωστο χρονικό διάστημα. Οργάνωσαν την ζωή τους, έχοντας εξασφαλίσει από τις προμήθειες του πλοίου ένα πιάτο σούπα καθημερινά, άρχισαν να επεξεργάζονται τρόπους για να προσελκύσουν την προσοχή τυχόν περαστικού πλοίου ή αεροπλάνου από την περιοχή. Στις 19 Οκτωβρίου 1940, δέκατη ημέρα της παραμονής τους πάνω στο νησί, εμφανίστηκε ένα ιταλικό πλοίο να πλησιάζει το νησί. Μόλις πλησίασε ικανοποιητικά, ο καπετάνιος του φώναξε από το μεγάφωνο: <<θέλετε να σας σώσουμε;>>, τότε όλοι μαζί οι έποικοι φώναξαν: <<Ζήτω η Ιταλία>>. Το ίδιο βράδυ σχεδόν όλοι οι έποικοι μεταφέρθηκαν στο νησί της Ρόδου, ενώ την επόμενη ημέρα οι Ιταλικές αρχές ξαναέστειλαν πλοίο και παρέλαβε πέντε έποικους που είχαν αποκοιμηθεί σε σπηλιά του νησιού καθώς και τις αποσκευές που είχαν απομείνει σε αυτό.

Το PENTCHO ΣΤΑ ΒΡΑΧΙΑ ΤΗΣ ΝΗΣΙΔΑΣ ΠΡΙΝ ΒΟΥΛΙΑΞΕΙ
Το PENTCHO στα βράχια μετά την αποβίβαση
ΣΥΝΙΑΛΟ ΤΩΝ ΝΑΥΑΓΩΝ ΤΟΥ PENTCHO ΓΙΑ ΑΕΡΟΠΛΑΝΑ
ΣΥΝΙΑΛΟ ΤΩΝ ΝΑΥΑΓΩΝ ΤΟΥ PENTCHO ΓΙΑ ΑΕΡΟΠΛΑΝΑ

Οι έποικοι στη Ρόδο εγκαταστάθηκαν σε σκηνές, δίπλα στο γήπεδο της πόλης και παρέμειναν εκεί για έξι περίπου μήνες. Μετά μεταφέρθηκαν στην Καλαβρία στην νότια Ιταλία μέχρι το τέλος του πολέμου. Με το τέλος του πολέμου, το 1944, μεταφέρθηκαν στο Ισραήλ και ήταν οι πρώτοι έποικοι που έφτασαν με πλοίο.

ΟΙ ΝΑΥΑΓΟΙ ΤΟΥ PENTCHO ΣΤΗΝ ΚΑΛΑΒΡΙΑ ΤΗΣ ΙΤΑΛΙΑΣ
ΝΑΥΑΓΟΙ ΤΟΥ PENTCHO ΣΤΗ ΡΟΔΟ

Το ναυάγιο του Pentcho, εκτός από την εξέχουσα ιστορική σημασία που έχει λόγω του ότι είναι η πρώτη αποστολή με πλοίο της Εξόδου για την δημιουργία του κράτους του Ισραήλ, σε αυτό επέβαινε μια από τις εξέχουσες και ιστορικές προσωπικότητες της Εξόδου και εν συνεχεία της δημιουργίας της MOSSAD, o KRAV MAGA.

Ο KRAV MAGA ΙΔΡΥΤΗΣ ΤΗΣ MOSSAD

ΘΕΣΗ ΝΑΥΑΓΙΟΥ: Νησίδα Χαμηλή.

ΝΑΥΑΓΙΟ: UJ 2111 (TRAMAGLIO) ΣΤΗΝ ΑΣΤΥΠΑΛΑΙΑ


ΤΟ UBOAT JAGGER 2111 ΠΡΩΗΝ TRAMAGLIO

ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΠΛΟΙΟΥ

ΟΝΟΜΑ ΠΛΟΙΟΥ: UJ2111, ΠΡΩΗΝ TRAMAGLIO (ΙΤΑΛΙΚΟ ΑΝΘΥΠΟΒΡΥΧΙΑΚΟ)

ΧΩΡΗΤΙΚΟΤΗΤΑ: 667 K.O.X.

Απο το 1916 η Ιταλία χωρίς να έχει ολοκληρώσει καμία ναυπηγική εμπειρία κατέφυγε μέχρι και στο Ιαπωνικό ναυτικό για την απόκτηση 47 σκαφών ανοιχτής θάλασσας για χρήση ως ναρκαλιευτικών περιπολικών στην Αδριατική με αριθμούς απο G1 έως G47.

Παράλληλα, το 1924 παραδίδονται σταδιακά απο τα Γερμανικά ναυπηγεία, 23-24 μηχανότρατες ανοιχτής θάλασσας, κατά παραγγελία του Ιταλικού κράτους για την ενίσχυση του αλιευτικού στόλου της χώρας και παραδώθηκαν αμέσως απο αυτό σε ιδώτες για ανάλογη χρήση. Όλα έφεραν ονόματα δημοφιλών στους καταναλωτές ψαριών.

Μεταξύ 1931 και 1933 το Ιταλικό Βασιλικό Πολεμικό Ναυτικό, αναλαμβάνει τέσσερις απο αυτές προκειμένου να τις χρησιμοποιήσει ως ανθυποβρυχιακά περιπολικά:  1. Pellegrino Metucci, 2. Giuseppe Biglieri, 3. Giovanni Berta, 4. Mario Sonzini (για το οποίο οι Ιταλοί ιστορικοί ερευνητές ισχυρίζονται ότι αυτό είναι το UJ2111, το οποίο σύμφωνα με τα αρχεία που έχουν μελετήσει αιχμαλωτήσθηκε στον Πειραιά και αμέσως στην πρώτη αποστολή βυθίστηκε στην Αστυπάλαια).

Με το ξέσπασμα του πολέμου, όσες μηχανότρατες ανοιχτής θάλασσας βρίσκονταν σε εμπορική χρήση, επιτάχθηκαν και εξοπλίστηκαν ως ανθυποβρυχιακά πλοία περιπολίας και συνοδείας. Σχεδόν όλος ο ανθυποβρυχιακός στόλος βυθίστηκε κατά την διάρκεια του πολέμου, κυρίως στο Αιγαίο.

ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΝΑΥΑΓΙΟΥ

Το πρωϊ της 6ης Οκτωβρίου, το Γερμανικό 9/999 Τάγμα Πεζικού Φρούρησης επιβιβάσθηκε στο Ατμόπλοιο ΟΛΥΜΠΟΣ με αποστολή την αντικατάσταση των δυνάμεων εφόδου της Κω. Την νηοπομπή αποτελούσαν, επίσης, τα πορθμείαF30, F327, F336, F494, F496 και F532. Συνοδεία παρείχαν το ανθυποβρυχιακό σκάφος 2111 και αεροσκάφη Arado.

Το ΟΛΥΜΠΟΣ προηγείτο και ακολουθούσαν τα πορθμεία σε διπλή στήλη, ενώ στο τέλος βρισκόταν το Ανθυποβρυχιακό σκάφος. Η νηοπομπή εντοπίσθηκε από νωρίς από συμμαχικά αεροσκάφη, ενώ μια αναφορά για την πορεία της δόθηκε και από την περίπολο Τ1 του LRDG, που ήταν εγκατεστημένη σε παρατηρητήριο στην Κύθνο. Τα Γερμανικά πλοία δεν γνώριζαν πως όδευαν προς τον όλεθρο, με τους συμμάχους να έχουν αποφασίσει να χτυπήσουν τη νύχτα, όταν τα αεροσκάφη θα αποσύρονταν.

Στις 3.30΄ της 7ης Οκτωβρίου ακούστηκαν 3 εκρήξεις τορπιλών, χωρίς κάποιο από τα πλοία να πληγεί. Μια ώρα αργότερα όμως, και ενώ η νηοπομπή βρισκόταν βόρεια της Αστυπάλαιας, το Βρετανικό υποβρύχιο UNRULLY, που είχε προσβάλλει νωρίτερα την νηοπομπή, αναδύθηκε και επιτέθηκε με τα πυροβόλα του. Αρχικά έπληξε το ΟΛΥΜΠΟΣ και ένα πορθμείο, τα οποία άρχισαν να φλέγονται. Το Γερμανικό Ανθυποβρυχιακό σκάφος απάντησε αμέσως με πυρά και εξανάγκασε το υποβρύχιο σε κατάδυση. Ήταν όμως αργά, η νηοπομπή είχε ενποπισθεί.

ΠΟΡΘΜΕΙΑ ΤΗΣ GIEGSMARINE ΚΑΘΟΔΟΝ ΠΡΟΣ ΤΗ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟ

Στις 4.50΄, τα Βρετανικά καταδρομικά SIRIUS και PENELOPE και τα αντιτορπιλικά FAULKNOR και FURY προσέγγισαν τα απροστάτευτα θηράματά τους. Το Ανθυποβρυχιακό άρχισε να βάλει εναντίον τους σε έναν άνισο αγώνα, δημιουργώντας παράλληλα προπέτασμα καπνού και διατάσσοντας τα πορθμεία να χρησιμοποιήσουν την ακτή της Αστυπάλαιας ως προκάλυμμα. Η υπεροχή των επιτιθεμένων ήταν συντριπτική. Τα δύο καταδρομικά επικεντρώθηκαν στο UJ211 και τα αντιτορπιλικά στα πορθμεία. Η θάλασσα γρήγορα γέμισε συντρίμμια, ναυαγούς και πτώματα. Οι επιζήσαντες έγιναν και αυτοί στόχοι (σύμφωνα με τις Γερμανικές αναφορές), μιας και οι ενισχύσεις αυτές δεν έπρεπε να φτάσουν στην Κω.

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΝΑΥΑΓΙΟΥ

ΘΕΣΗ: ΒΟΡΕΙΕΣ ΑΚΤΕΣ ΑΣΤΥΠΑΛΑΙΑΣ

ΤΟ ΝΑΥΑΓΙΟ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΑΝΕΛΚΥΣΘΕΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΕΞΕΡΕΥΝΗΘΕΙ

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΚΤΟΠΛΟΪΑ ΣΤΟΝ Β΄ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΟΛΕΜΟ 1940-1945


Με την κήρυξη του πολέμου, το Γενικό Επιτελείο Ναυτικού έθεσε σε εφαρμογή το σχέδιο <<ΘΑΛΑΣΣΙΩΝ ΜΕΤΑΦΟΡΩΝ>>. Ως τις 31 Οκτωμβρίου 1940 είχε ολοκληρώσει την κινητοποίηση των πλοίων. Για τις ανάγκες των στρατιωτικών μεταφορών της πατρίδας, επιτάχθηκαν συνολικά 47 επιβατικά πλοία της Ακτοπλοϊας:  Αετός, Αθηνά Σ., Αθήναι, Ακρόπολις, Αλμπέρτα, Άνδρος, Αρντένα, Αττική, Αυλίς, Αύρα, Ελβίρα, Ελένη, Ελλάς, Ελλάκι, Ελληνίς, Έλση, Έσπερος, Ζάκυνθος, Θράκη, Ιθάκη, Ιωνία, Κέρκυρα, Κεφαλληνία, Κορινθία, Κρήτη, Λέσβος, Λέων, Μακεδονία, Μήλος, Μοσχάνθη, Ναυσικά, Ναυτίλος, Νικόλαος Λ., Πέτρος, Πολικός, Πτερωτή, Πύλαρος, Σάμος, Σίφνος, Σοφία, Σπέτσαι, Σωκράτης (πρώην Κίμων). Τρία απο αυτά τα: Αττική, Ελληνίς και Σωκράτης μετασκευάσθηκαν σε νοσοκομειακά. Ως νοσοκομειακά, χρησιμοποιήθηκαν και τα Πολικός και Άνδρος καθώς επίσεις και ως πλοία διακομιδής χωρίς τα σήματα του Ερυθρού Σταυρού τα Ιωνία και Μοσχάνθη.

Με την εξέλιξη των γεγονότων στο Αλβανικό μέτωπο, οι ανάγκες του μαχόμενου Ελληνικού Στρατού γινόταν όλο και πιο επιτακτικές, η δύναμη του οποίου, υπό τον τότε Αρχιστράτηγο Αλέξανδρο Παπάγο, τον Νοέμβριο του 1940, είχε φθάσει τις 11 Μεραρχίες, μία Μεραρχία Ιππικού και δύο ανεξάρτητες ταξιαρχίες πεζικού, αριθμόντας συνολικά 500.000 άνδρες. κατά ένα μέσο όρο, τα 4/5 του συνόλου των πάσης φύσεως εφοδίων που χρειάσθηκαν για την υποστήριξη του Στρατού μεταφέρθηκαν απο την θάλασσα. Παράλληλα έπρεπε να εξυπηρετηθεί, έστω και κατά στοιχειώδη τρόπο, το συγκοινωνιακό δύκτιο, προκειμένου να αντιμετωπισθούν οι απόλυτα αναγκαίες μετακινήσεις και ο επισιτισμός του πληθυσμού. Για αυτόν τον σκοπό διατέθηκαν τα πλοία: Αθήναι, Ακρόπολις, Έσπερος, Ιθάκη, Λέων, Αρντένα, Σίφνος, Σοφία, Σπέτσαι, Ύδρα, Φρίντων και Φωκίων. Συχνά όμως και αυτά κάλυπταν έκτακτες ανάγκες του Στρατού.

Ο Ναύαρχος  Αλ. Σακελλαρίου στο βιβλίο του <<Η ΘΕΣΙΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΔΕΥΤΕΡΟΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΝ ΠΟΛΕΜΟΝ>> για το θέμα των θαλασσίων μεταφορών στη διάρκεια του Ελληνοιταλικού πολέμου κάνει σχετική αναφορά: <<Τον κύριον όμως προορισμόν (του Ναυτικού) που είναι η προστασία των θαλασσίων μας μεταφορών και στρατιωτικών και ανεφοδιασμού της χώρας, το πολεμικόν μας ναυτικό εξεπλήρωσεν με επιτυχίαν που  υπερέβαινε κάθε προσδοκίαν. Ουδέποτε ηρνήθη οιανδήποτε μεταφοράν, που εζήτησεν ο Στρατός, αν και συχνά ο στρατός αναγκαζόταν να αλλάζη σχέδια που μας έφερναν σε μεγάλη δυσχέρεια να εξοικονομίσωμεν πλοία. Αι απελπιστικαί μάλιστα απώλειαι κτηνών εις το μέτωπον, ύστερα απο την εξαιρετική δριμύτητα των χειμερινών μηνών, μας είχαν εις διαρκή κίνηση, εις συνεχείς μεταφοράς κτηνών και απο τας πλέον απομεμακρυσμένας νησίδας. Μεταφέραμε θαλασσίως, απο την ημέρα που εκηρύχθει η επιστράτευσις, ογδόντα περίπου χιλιάδας άνδρας, εκατόν είκοσι σχεδόν χιλιάδας κτήνη και εκατοντάδας χιλιάδων τόννων πυρομαχικών, τρόφιμα και παντώς άλλου είδους εφόδια του στρατού με την προστασίαν μόνον του ναυτικού μας. Χάρις εις αυτήν την συμβολή μας, ο στρατός μας επετέλεσε πλήρως την αποστολήν του… Εις όλας μας τας μεταφοράς αυτάς, γενικά εις όλας τας μέχρι του γερμανικού πολέμου μεταφοράς μας, δεν εχάθη ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ ΑΝΔΡΑΣ, δεν αχάθη ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ ΤΟΝΝΟΣ ΥΛΙΚΟΥ>>. Και προσθέτει <<Τα αντιτορπιλικά μας εξακολούθησαν εντατικήν την εργασίαν με συνοδείας νηοπομπών ή μεμονομένων εμπορικών μέχρι της τελευταίας στιγμής της καταρεύσεως της Πατρίδος>>.

Ο Ακτοπλοϊκός όμως στόλος, αφού προσέφερε τις πολύτιμες υπηρεσίες του στη διάρκεια του Ελληνοιταλικού πολέμου, χωρίς απώλειες, καταστράφηκε σχεδόν ολοσχερώς, μέσα σε λίγες μέρες κατά τη διάρκεια της Γερμανικής εισβολής στην Ελλάδα, μεταξύ 6 Απριλίου 1941 και 31 Μαϊου 1941.

Κατά τη σύντομη αυτή περίοδο, ιδιαίτερα τις πρώτες ημέρες, βυθίστηκαν απο τους βομβαρδισμούς των Γερμανικών αεροπλάνων στο λιμάνι του Πειραιά 9 πλοία, σε διάφορες Ελληνικές ακτές 88, στην κρήτη 17. Τέλος, κατελήυθησαν απο τους εισβολείς 13, που βυθίστηκαν και αυτά αργότερα απο τη συμμαχική δράση.

Στη διάρκεια του πολέμου, η επιβατική ναυτιλία έχασε απο διάφορες αιτίες το 94% των πλοίων της, το 86% σε χωρητικότητα. Τα μόνα ακτοπλοϊκά που διασώθηκαν απο την θύελλα του πολέμου ήταν το Κορινθία (που είχε χρησημεύσει ως μάνα υποβρυχίων στη Μέση Ανατολή), το Ιωνία (που βυθίστηκε δύο χρόνια αργότερα), Το Ελένη (που κατελήφθη απο τους γερμανούς στο ναύσταθμο) και τα Κεφαλληνία (μετέπειτα Κορυτσά) και Ναυσικά.

ΠΙΝΑΚΑΣ ΑΠΩΛΕΣΘΕΝΤΩΝ ΕΠΙΒΑΤΗΓΩΝ ΠΛΟΙΩΝ 1940-1945

Ατμόπλοια Επιβατηγά κατά  την 31/08/1939:  55  κ.ο.χ.:  49.995

Aτμόπλοια Επιβατηγά εναπομείναντα κατά την 31/03/1945: 3  κ.ο.χ.:  6.329

ΟΝΟΜΑ/ΠΛΟΙΟΚΤΗΤΗΣ/ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΑΠΩΛΕΙΑΣ

  1. Άγιος Γεώργιος (Ναυτίλος)/Χ.Καβουνίδης/20.05.1941
  2. Αετός/Α.Πολέμης/29.04.1941
  3. Αθήναι/Ακτοπλοϊα της Ελλάδος/06.04.1941
  4. Αθηνά Σ./Ατμοπλοϊα Παρνασσίδος/23.04.1941
  5. Ακρόπολις/Αν. Αντωνίου/07.04.1941
  6. Αλμπέρα/Υιοί Δ. Ιγγλέση/23.04.1941
  7. Άνδρος/Ακτοπλοϊα της Ελλάδος/23.04.1941
  8. Αρντένα/Ατμοπλοϊα Κ. Ε. Τόγια/27/09/1948
  9. Αττική/Ακτοπλοϊα της Ελλάδος/04.04.1941
  10. Αυλίς/Ν. & Χ. Καβουνίδης/22.04.1941
  11. Αύρα (πρώην Μάνα)/Κ. Γεωργιάδης/24.04.1941
  12. Ελβίρα/Γ. Ποταμιάνος/23.04.1941
  13. Ελλάς/Ακτοπλοϊα της Ελλάδος/24.04.1941
  14. Έλλη/Α. Στάμου/18.04.1941
  15. Ελληνίς/Ι. Χ. Τσέγκας κ.ά./18.04.1941
  16. Έλση/Ατμοπλοϊα Κ. Τόγιας/29.04.1941
  17. Έσπερος/Ατμοπλοϊα Μαρκέτου/21.04.1941
  18. Ζάκυνθος/Ακτοπλοϊα της Ελλάδος/26.04.1941
  19. θράκη/Ακτοπλοϊα της Ελλάδος/22.04.1941
  20. Ιθάκη/Ακτοπλοϊα της Ελλάδος/20.04.1941
  21. Ιωνία/Ακτοπλοϊα της Ελλάδος/14.12.1944
  22. Καλυδών/Σιδ. Β. Δ. Ελλάδος/-.-.1944
  23. Κέρκυρα/Ακτοπλοϊα της Ελλάδος/23.04.1941
  24. Κεφαληνία/Ακτοπλοϊα της Ελλάδος/13.08.1941
  25. Κρήτη/Ακτοπλοϊα της Ελλάδος/23.04.1941
  26. Κώστας//Ευάγγ. Τόγιας/28.04.1941
  27. Λευκάς/Ακτοπλοϊα της Ελλάδος/24.04.1941
  28. Λέων/Σ. Μπιλίνης κ.ά./18.04.1941
  29. Μακεδονία/Ακτοπλοϊα της Ελλάδος/23.04.1941
  30. Μήλος/Ακτοπλοϊα της Ελλάδος/-.09.1944
  31. Μοσχάνθη/Αλκ. Τόγιας/22.04.1941
  32. Ναυσικά/Ατμοπλοϊα Παρνασσίδος/27.05.1941
  33. Νικόλαος Λ./ Ν. Λυκούδης/25.04.1941
  34. Πατρίς/Ετ. Ι. Χανδρή/06.04.1941
  35. Πέτρος/Ηπειρωτική Γ. Ποταμιάνος/24.04.1941
  36. Πτερωτή/Π. Σαχτούρης/20.04.1941
  37. Πύλαρος/Χ. Μαρκέτος/22,04.1941
  38. Σάμος/Υιοί Δ. Ιγγλέση/07.10.1941
  39. Σίφνος/Ακτοπλοϊα της Ελλάδος/04.03.1944
  40. Σουλτάνα/Τεργιάζος – Λυκούδης/-.-.-
  41. Σοφία/Ι.Τόγιας/25.04.1941
  42. Σωκράτης/Αφοί Γιαννουλάτου/22.04.1941
  43. Τάσος/Ηπειρωτική Γ. Ποταμιάνος/27.04.1941
  44. Ύδρα/Π. Α. Πρωτόπαππας/23.04.1941
  45. Φρίντων/Υιοί Δ. Ιγγλέση/22.04.1941
  46. Φωκίων/Ηπειρωτική Γ. Ποταμιάνος/18.04.1941
  47. Χίος/Ακτοπλοϊα της Ελλάδος/18.04.1941

ΕΡΕΥΝΑ ΝΑΥΑΓΙΩΝ:ΠΙΝΑΚΑΣ ΑΠΩΛΕΣΘΕΝΤΩΝ (ΝΑΥΑΓΙΩΝ) ΕΠΙΒΑΤΗΓΩΝ ΠΛΟΙΩΝ 1940-1945


Ανακοίνωση: Ξεκινάμε την έρευνα των παρακάτω ναυαγίων, όποιος διαθέτει στοιχεία για τα γνωστά, μέχρι στιγμής ναυάγια, που παραθέτουμε παρακαλείτε να τα εκθέσει στα σχόλια του άρθρου. Tο άρθρο θα βρήσκετε μόνιμα στο FORUM.

ΠΙΝΑΚΑΣ ΑΠΩΛΕΣΘΕΝΤΩΝ ΕΠΙΒΑΤΗΓΩΝ ΠΛΟΙΩΝ 1940-1945

Ατμόπλοια Επιβατηγά κατά  την 31/08/1939:  55  κ.ο.χ.:  49.995

Aτμόπλοια Επιβατηγά εναπομείναντα κατά την 31/03/1945: 3  κ.ο.χ.:  6.329

ΟΝΟΜΑ/ΠΛΟΙΟΚΤΗΤΗΣ/ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΑΠΩΛΕΙΑΣ

  1. Άγιος Γεώργιος (Ναυτίλος)/Χ.Καβουνίδης/20.05.1941
  2. Αετός/Α.Πολέμης/29.04.1941
  3. Αθήναι/Ακτοπλοϊα της Ελλάδος/06.04.1941
  4. Αθηνά Σ./Ατμοπλοϊα Παρνασσίδος/23.04.1941
  5. Ακρόπολις/Αν. Αντωνίου/07.04.1941
  6. Αλμπέρα/Υιοί Δ. Ιγγλέση/23.04.1941
  7. Άνδρος/Ακτοπλοϊα της Ελλάδος/23.04.1941
  8. Αρντένα/Ατμοπλοϊα Κ. Ε. Τόγια/27/09/1948
  9. Αττική/Ακτοπλοϊα της Ελλάδος/04.04.1941
  10. Αυλίς/Ν. & Χ. Καβουνίδης/22.04.1941
  11. Αύρα (πρώην Μάνα)/Κ. Γεωργιάδης/24.04.1941
  12. Ελβίρα/Γ. Ποταμιάνος/23.04.1941
  13. Ελλάς/Ακτοπλοϊα της Ελλάδος/24.04.1941
  14. Έλλη/Α. Στάμου/18.04.1941
  15. Ελληνίς/Ι. Χ. Τσέγκας κ.ά./18.04.1941
  16. Έλση/Ατμοπλοϊα Κ. Τόγιας/29.04.1941
  17. Έσπερος/Ατμοπλοϊα Μαρκέτου/21.04.1941
  18. Ζάκυνθος/Ακτοπλοϊα της Ελλάδος/26.04.1941
  19. θράκη/Ακτοπλοϊα της Ελλάδος/22.04.1941
  20. Ιθάκη/Ακτοπλοϊα της Ελλάδος/20.04.1941
  21. Ιωνία/Ακτοπλοϊα της Ελλάδος/14.12.1944
  22. Καλυδών/Σιδ. Β. Δ. Ελλάδος/-.-.1944
  23. Κέρκυρα/Ακτοπλοϊα της Ελλάδος/23.04.1941
  24. Κεφαληνία/Ακτοπλοϊα της Ελλάδος/13.08.1941
  25. Κρήτη/Ακτοπλοϊα της Ελλάδος/23.04.1941
  26. Κώστας//Ευάγγ. Τόγιας/28.04.1941
  27. Λευκάς/Ακτοπλοϊα της Ελλάδος/24.04.1941
  28. Λέων/Σ. Μπιλίνης κ.ά./18.04.1941
  29. Μακεδονία/Ακτοπλοϊα της Ελλάδος/23.04.1941
  30. Μήλος/Ακτοπλοϊα της Ελλάδος/-.09.1944
  31. Μοσχάνθη/Αλκ. Τόγιας/22.04.1941
  32. Ναυσικά/Ατμοπλοϊα Παρνασσίδος/27.05.1941
  33. Νικόλαος Λ./ Ν. Λυκούδης/25.04.1941
  34. Πατρίς/Ετ. Ι. Χανδρή/06.04.1941
  35. Πέτρος/Ηπειρωτική Γ. Ποταμιάνος/24.04.1941
  36. Πτερωτή/Π. Σαχτούρης/20.04.1941
  37. Πύλαρος/Χ. Μαρκέτος/22,04.1941
  38. Σάμος/Υιοί Δ. Ιγγλέση/07.10.1941
  39. Σίφνος/Ακτοπλοϊα της Ελλάδος/04.03.1944
  40. Σουλτάνα/Τεργιάζος – Λυκούδης/-.-.-
  41. Σοφία/Ι.Τόγιας/25.04.1941
  42. Σωκράτης/Αφοί Γιαννουλάτου/22.04.1941
  43. Τάσος/Ηπειρωτική Γ. Ποταμιάνος/27.04.1941
  44. Ύδρα/Π. Α. Πρωτόπαππας/23.04.1941
  45. Φρίντων/Υιοί Δ. Ιγγλέση/22.04.1941
  46. Φωκίων/Ηπειρωτική Γ. Ποταμιάνος/18.04.1941
  47. Χίος/Ακτοπλοϊα της Ελλάδος/18.04.1941

ΕΡΕΥΝΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΝΑΥΑΓΙΟΥ «SEA DIMOND» ΣΤΗ ΣΑΝΤΟΡΙΝΗ


Ερευνώνται οι επιπτώσεις του ναυαγίου

Σε ένα χρόνο θα ολοκληρωθεί η μελέτη των επιστημόνων για την περιβαλλοντική επιβάρυνση από το Sea Diamond

Απαντήσεις στα φλέγοντα ερωτήματα που έχουν προκύψει από το ναυάγιο του Sea Diamond στη Σαντορίνη σκοπεύει να δώσει έρευνα που ξεκινά το Εργαστήριο Διαχείρισης Τοξικών και Επικίνδυνων Αποβλήτων του Πολυτεχνείου Κρήτης.

«Αρχίσαμε μια μελέτη με σκοπό να προσδιορίσουμε τις συγκεντρώσεις επικίνδυνων ουσιών σε συνάρτηση με τις περιβαλλοντικές συνθήκες και το χρόνο», δήλωσε στην «ΚAΘΗΜΕΡΙΝΗ» ο επιστημονικός υπεύθυνος, καθηγητής Ευάγγελος Γιδαράκος, λίγο πριν από την παρουσίαση των συμπερασμάτων του σήμερα σε ημερίδα της νομαρχίας Κυκλάδων στη Σαντορίνη. «Δεσμευόμαστε να αποφύγουμε κάθε είδους αβάσιμη κινδυνολογία, όμως δεν θα αποσιωπήσουμε καμία πτυχή πιθανής περιβαλλοντικής επίπτωσης».

Με ανακούφιση υποδέχθηκε ο πληθυσμός της Σαντορίνης την ομάδα από το Πολυτεχνείο Κρήτης, καθώς, μετά το πέρας σχεδόν τριών ετών από το δυστύχημα, νιώθουν εγκαταλελειμμένοι από την Πολιτεία και έκθετοι σε έναν σωρό κινδύνους – πραγματικούς ή μη.

Μετά την εκτίμηση της περιβαλλοντικής επιβάρυνσης, που θα ολοκληρωθεί σε έναν χρόνο από τώρα, θα ακολουθηθεί συγκεκριμένη μεθοδολογία για την αποκατάσταση. Η ομάδα από την Κρήτη, που αποτελείται από πολλές επιστημονικές ειδικότητες, θα πραγματοποιεί κάθε τρεις μήνες δειγματοληψίες για τη μέτρηση και ανάλυση ρύπων. «Το δείγμα του νερού που θα αναλύουμε στα ειδικά εργαστήριά μας στην Κρήτη, αλλά και στη Γερμανία, θα προέρχεται από όλο το εύρος της θαλάσσιας στήλης. Διαθέτουμε τον ανάλογο εξοπλισμό γι’ αυτό». «Χείρα» βοηθείας στην προσπάθεια των Ελλήνων επιστημόνων θα δώσουν συνάδελφοί τους από την Ελλάδα, αλλά και από το εξωτερικό. «Στο πλευρό μας βρίσκεται το Νορβηγικό Ινστιτούτο Θαλάσσιων Ερευνών, το Ινστιτούτο Θαλάσσιων Ερευνών στη Μασαχουσέτη, το Ερευνητικό Κέντρο στο Γκεστάχτ της Γερμανίας και το Ινστιτούτο Θαλάσσιων Ερευνών του Πανεπιστημίου Κιέλου», προσδιορίζει ο κ. Γιδαράκος. «Οταν θα έχουμε στη διάθεσή μας επαρκή στοιχεία, θα διοργανώσουμε μια ημερίδα για να γίνει ανταλλαγή απόψεων μεταξύ ειδικών επιστημόνων από όλο τον κόσμο».

Πηγές ρύπανσης

Ο «θησαυρός» του πλοίου είναι ένα εκρηκτικό «κοκτέιλ». «Μέσα στο πλοίο υπάρχουν πλαστικά απόβλητα, τα οποία δεν διασπώνται κανονικά εύκολα. Λόγω, όμως, της θερμότητας μετατρέπονται σε μικρές ίνες, που μπορούν να καταναλωθούν από τα ψάρια και έτσι ενδέχεται να περάσουν στην τροφική αλυσίδα. Μεγαλύτερη ανησυχία δημιουργούν στον καθηγητή τοξικολογίας τα ηλεκτρικά και ηλεκτρονικά απόβλητα. «Στο βυθισμένο πλοίο βρίσκονται ακόμα μπαταρίες, καλώδια, λαμπτήρες φθορισμού, τηλεοράσεις με πίνακες φθορισμού, ανιχνευτές καπνού, φορητές μπαταρίες και συσσωρευτές. Οταν όλα αυτά διαβρωθούν, θα απελευθερώσουν πιθανότατα βαρέα μέταλλα, βρώμιο, εξασθενές χρώμιο, κάδμιο, μόλυβδο και άλλες επικίνδυνες ουσίες. Οι δε επιβραδυντές φλόγας εμπεριέχουν βρώμιο, το οποίο με τη σειρά του τείνει να βιοσυσσωρεύεται σε οργανισμούς του θαλάσσιου περιβάλλοντος». Μία ακόμα πηγή ρύπανσης είναι και τα υφαλοχρώματα, «τα οποία αποτελούνται από χαλκό και τοξίνες».

Πρώτη ανάλυση

Τα αποτελέσματα της πρώτης ανάλυσης είναι δεόντως ανησυχητικά. «Εντοπίστηκαν υψηλές συγκεντρώσεις τοξικών ουσιών, που είναι επίμονες και τείνουν να βιοσυσσωρεύονται», αναφέρει ο καθηγητής. «Οι ανεπιθύμητες επιδράσεις τους ενδέχεται να πλήξουν όχι μόνο τη θαλάσσια ζωή αλλά και την ανθρώπινη υγεία. Συγκεκριμένα, οι εν λόγω ουσίες μπορούν να προκαλέσουν οξεία ή χρόνια τοξικότητα σε κάθε έμβιο οργανισμό. Σύμφωνα με τα επιστημονικά δεδομένα, οι χημικές αυτές ουσίες εν δυνάμει γίνονται καρκινογόνες ή πλήττουν την αναπαραγωγική διαδικασία».

Ανιχνεύτηκαν, όμως, και πολλά πετρελαιοειδή, τα οποία παρουσιάζουν χαμηλή βιοαποικοδομησιμότητα, με αποτέλεσμα να συσσωρεύονται υπερβολικά μεγάλες ποσότητες στη θαλάσσια περιοχή πέριξ του ναυαγίου. «Και τα πετρελαιοειδή μπορούν να εξελιχθούν σε καρκινογόνα». Τέλος, το ναυάγιο άφησε και μεγάλες ποσότητες λιπαντικών ελαίων, που εγκυμονούν κινδύνους για την ανθρώπινη υγεία, καθώς τείνουν να περνούν στην τροφική αλυσίδα.

«Μπούσουλας» για τα συμπεράσματα των επιστημόνων αποτελούν άλλα δύο ναυάγια, στην Ουαλλία και τη Γαλλία, αλλά κυρίως πλοία κατασκευαστικά σύγχρονα του Sea Diamond.