Ο ΠΑΝΚΡΗΤΙΟΣ ΟΜΙΛΟΣ ΦΟΥΣΚΩΤΩΝ ΣΚΑΦΩΝ ΣΤΗΝ ΑΣΤΥΠΑΛΑΙΑ


Με μεγάλη επιτυχία ολοκληρώθηκε η αποστολή του Π.Ο.Φ.Σ στην Αστυπάλαια.

25 σκάφη με πληρώματα πάνω από 100 άτομα από την Κρήτη έπλευσαν την Παρασκευή 21 και το Σάββατο 22 Μαΐου 2010 στο λιμάνι της Αστυπάλαιας. Το βράδυ του Σαββάτου έλαβε χώρα η κεντρική εκδήλωση του Π.Ο.Φ.Σ. στο κέντρο ΦΑΡΟΣ στον Πέρα Γιαλό  παρέα με τις αρχές του τόπου, όπου ανταλλάξαμε δώρα, δειπνήσαμε με υπέροχους μεζέδες  και χορέψαμε παρέα με τους Αστυπαλαιώτες Κρητικούς χορούς στο ρυθμό του Κωστή Σταυρακάκη και της παρέας του μέχρι το πρωί.

Την Κυριακή το πρωί έγινε η προγραμματισμένη δεντροφύτευση από τα μέλη του ομίλου και του Δ.Σ., λίγο αργότερα ξεναγηθήκαμε στο κάστρο, τις εκκλησίες της Παναγίας της Ευαγγελίστριας και του Αγίου Γεωργίου, στο μουσείο της χώρας ενώ το μεσημεράκι φτάσαμε στην πανέμορφη παραλία Λιβάδι όπου και φάγαμε !!

Το βράδυ της ίδιας μέρας και σε συνεργασία με τον Δήμο Αστυπάλαιας έγινε το beach party που είχαμε οργανώσει στην αμμουδιά του Πέρα Γιαλού με κρητικά και διεθνή τραγούδια, όπου χορέψαμε κάτω από ένα απίθανο φεγγαρόφως και θέα το λιμάνι και την θάλασσα που φωτίστηκε από το show με  πυροτεχνήματα. Η γιορτή συνοδεύτηκε από παϊδάκια στα κάρβουνα και μπουφέ με Κρητικά προϊόντα που γεύθηκαν οι παρευρισκόμενοι με άφθονη ρακί, κρασί, Κρητικό τυρί, ντάκο, ελιές, ξεροτήγανα και καλιτσούνια.

Με τις καλύτερες εντυπώσεις και αναμνήσεις από μια άριστη φιλοξενία που όλοι νιώσαμε επιστρέψαμε την Δευτέρα στο Ηράκλειο και ευχηθήκαμε και στην επόμενη με το καλό.

Το Δ.Σ. του Π.Ο.Φ.Σ και ο αρχηγός της αποστολής Δημήτρης Γιαβρίδης θέλουν να ευχαριστήσουν τον Δήμαρχο Κο Κονταράτο, το Δ.Σ. και τον Πρόεδρο του Κο Λαπατά, τις αρχές της Αστυπάλαιας για την αμέριστη βοήθεια και την τέλεια οργάνωση, αλλά και όλους τους κατοίκους του νησιού για την φιλοξενία και συνεισφορά τους, τον Μανόλη Φασουλάκη για το φαντασμαγορικό show βεγγαλικών αλλά και τους χορηγούς της αποστολής: SKIPPER Σταυρουλακη, Καύσιμα Μαυρακης, Νερό Ζαρος, Φανοποιείο Δελισσάβας, mototec Τριανταφυλλίδης, Οπτικά Φασουλακης, Μπαλόνια Φασουλακης, Γιαβρίδης ανταλλακτικά αυτ/των, Evinrude Παπαδοβασιλάκης, Αρτοποιία Πρεβελιανάκης, αλλά και όλους τους κυβερνήτες και πληρώματα του ομίλου που συμμετείχαν και βοήθησαν στην οργάνωση.



Advertisements

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΜΕΤΑ ΑΠΟ 10 ΧΡΟΝΙΑ ΦΩΝΗΣ ΚΑΙ ΕΜΜΟΝΗΣ ΑΣΦΑΛΗ ΛΙΜΑΝΙΑ ΣΤΗ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟ


ΜΕΤΑ ΑΠΟ 10 ΧΡΟΝΙΑ ΕΜΜΟΝΗΣ ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΠΛΟΙΑΡΧΩΝ Ε.Ν. ΞΥΠΝΗΣΑΝ ΟΙ ΔΗΜΑΡΧΟΙ ΤΗΣ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ ΚΑΙ ΦΤΙΑΧΝΟΥΝ ΑΣΦΑΛΗ ΛΙΜΑΝΙΑ. ENΩ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΣΤΙΓΜΗ, ΟΛΟΙ ΟΙ ΣΥNΑΡΜΟΔΙΟΙ ΦΟΡΕΙΣ ΤΟΥΣ ΕΔΕΙΧΝΑΝ ΜΕ ΤΟ ΔΑΧΤΥΛΟ ΩΣ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΥΠΕΥΘΗΝΟΥΣ.

Ολοκληρώθηκαν την Τετάρτη οι εργασίες αποκατάστασης λειτουργικών βαθών στον λιμένα Μαστιχαρίου, ανακοίνωση το Δημοτικό Λιμενικό Ταμείο της Κω.

Σε σχετική ανακοίνωση αναφέρεται ότι η διοίκηση του Δημοτικού Λιμενικού Ταμείου Κω λειτουργεί με βάση τις αποφάσεις του διοικητικού συμβουλίου και έχοντας πάντα υπόψη την αδιάλειπτη και εύρυθμη λειτουργία των λιμενικών εγκαταστάσεων αρμοδιότητάς του.

Η παρεμπόδιση, με διάφορους τρόπους και από διάφορες κατευθύνσεις, της συγκεκριμένης λειτουργίας – αναφέρεται στην ανακοίνωση – δεν πρόκειται να αποτελέσει ανασταλτικό παράγοντα στην διαδικασία υλοποίησης αυτών που πρέπει να γίνουν προκειμένου να φέρουμε σε πέρας το έργο που μας έχει αναθέσει το ελληνικό κράτος δια της εμπιστοσύνης των συμπολιτών μας σε όλο το νησί της Κω καθώς και στην Αστυπάλαια και την Νίσυρο.

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ «ΤΟ ΒΗΜΑ» ΣΤΗΝ e-ΑΝΑΔΕΙΞΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΜΑΣ


Την τετάρτη ο5/05/2010, η εφημερίδα ΤΟ ΒΗΜΑ πραγματοποίησε ολοσέλιδο αφιέρωμα στην ιστοσελίδα FORTIFICATIONS.GR. Η ιστοσελίδα ασχολείται με την ανάδειξη των οχυρωματικών έργων της χώρας. Τα οχυρωματικά έργα διάσπαρτα σε ολόκληρη τη χώρα, την ορεινή και παράκτια ζώνη της, αποτελούν αδιάψευστο μάρτυρα της ιστορίας και του αγώνα των κατοίκων της στο πέρασμα του χρόνου.

Τα οχυρωματικά έργα της Ελλάδας, εάν εξαιρέσουμε την αρχαία και την μεσαιωνική περίοδο, αφορούν κυρίως την περίοδο του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και τον Ελληνικό Εμφύλιο Πόλεμο. Πολυβολεία, Πυροβολεία, Πυργίσκοι Τεθωρακισμένων, Παρατηρητήρια, Σκοπιές, Αντιαρματικά Κολλήματα, Αντιαεροπορικά Πυροβολεία, εγκαταλειμμένα στο πέρασμα του χρόνου αποτελούν αντικείμενο ιστορικής έρευνας αλλά και τουριστικό αξιοθέατο.

Η ιστοσελίδα ΑΣΤΥΠΑΛΑΙΑΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑ, συμμετέχει στην προσπάθεια αυτή με την παρουσίαση του ΙΤΑΛΙΚΟΥ ΟΧΥΡΟΥ – ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟΥ ΚΑΣΤΕΛΑΝΟΣ, στο ειδικό ένθετο για την Αστυπάλαια που βρίσκεται μόνιμα αναρτημένο στην Ιστοσελίδα FORTIFICATIONS.GR .

NAΥΑΓΙΟ: ΠΛΟΙΟΥ PENTCHO ΜΕ 510 ΕΒΡΑΙΟΥΣ ΕΠΟΙΚΟΥΣ ΣΕ ΝΗΣΙΔΑ ΤΗΣ ΑΣΤΥΠΑΛΑΙΑΣ


To Pentcho ήταν ένα μικρό πλοίο 279 τόνων, πρώην ποταμόπλοιο στα όρια της ηλικίας του. Αγοράστηκε από την Εβραϊκή οργάνωση Aliyah το 1939, σε μια περίοδο που τα πογκρόμ εναντίων των Εβραίων και οι προπηλακισμοί ήταν σε έξαρση. Μετασκευάσθηκε πρόχειρα με ξύλινες υπερκατασκευές για να μπορέσει να φιλοξενήσει τους εποίκους. Όσοι το έβλεπαν με την ιδιόμορφη υπερκατασκευή του το αποκαλούσαν κοροϊδευτικά <<καρικατούρα υποβρυχίου>>. Επιλέχθηκαν να συμμετάσχουν στην μεταφορά περίπου 300 Εβραίοι όσο το δυνατόν πιο κοντά στη ηλικία στράτευσης. Εφοδιάστηκαν όλοι με διαβατήρια της Παραγουάης σε μια προσπάθεια να παραπλανηθούν οι αρχές των χωρών που θα διέχηζε. Το πλοίο ήταν προγραμματισμένο να ξεκινήσει το Μάρτιο του 1939, όμως εκείνη την περίοδο η Σλοβακία κέρδισε την ανεξαρτησία της και η οργάνωση έχασε την επαφή της με την έδρα της στην Πράγα αναγκάζοντας την οργάνωση να μεταφέρει την έδρα της στο Βουκουρέστι της Ρουμανίας. Η είδη μεγάλη καθυστέρηση επιδεινώθηκε ακόμα περισσότερο λόγο του ξεσπάσματος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Τελικά όταν οι πάγοι στον ποταμό έλιωσαν και ναυσιπλοΐα σε αυτόν ήταν ασφαλής, η οργάνωση αποφάσισε να στείλει το πλοίο στην Μπρατισλάβα για να παραλάβει τους εποίκους που εν τω μεταξύ είχαν αυξηθεί σε 400.

Ξεκίνησε στις 18 Μαϊου 1940 από την Μπρατισλάβα της Τσεχοσλοβακίας. Περιπλανήθηκε για 4 μήνες κατά μήκος του Δούναβη μέσω Ουγγαρίας και Γιουγκοσλαβίας και μετά από πολλές περιπέτειες στις χώρες που προσέγγιζε, έχοντας παραλάβει άλλους 101 εποίκους από την Γιουγκοσλαβία, έφτασε στο Αιγαίο. Με την είσοδό του στο Αιγαίο δέχθηκε προειδοποιητικές βολές από πλοίο του Ελληνικού Πολεμικού ναυτικού, καθώς έπλεε χωρίς σημαία. Αφού ξεπέρασε και αυτό το περιστατικό προσπάθησε ανεπιτυχώς να παραλάβει τρόφιμα και καύσιμα από τη Μιτηλίνη της Λέσβου. Συνέχισε με πορεία στον Πειραιά, που ύστερα από παρέμβαση Ελλήνων Εβραίων τελικά παραλαμβάνει τρόφιμα και καύσιμα ικανά να φτάσουν μέχρι το Ισραήλ. Επίσης από την Ελληνική Εβραϊκή κοινότητα δόθηκαν πληροφορίες ούτως ώστε το πλοίο να περάσει με ασφάλεια μέσο των Ιταλικών νησιών της Δωδεκανήσου στα Τουρκικά παράλια και από εκεί πλέοντας την Τουρκική ακτογραμμή να φτάσει στο Ισραήλ.

Απέπλευσε από τον Πειραιά με πορεία στα νησιά της Δωδεκανήσου, όπου μετά από λίγες ημέρες ταξιδιού διαπλέοντας την Αστυπάλαια εμφανίστηκαν δύο Ιταλικές τορπιλάκατοι, οι οποίες προσέγγισαν το Pentcho και από τις δύο πλευρές και με την απειλή του τορπιλισμού το ανάγκασαν να προσεγγίσει στο λιμάνι της Μαλτεζάνας. Εκεί επιβιβάστηκαν αξιωματικοί του ιταλικού ναυτικού για έλεγχο. Η αναπνοή όλων κόπηκε, όταν πληροφορήθηκαν από τους ιταλούς ότι μόλις είχαν περάσει μέσα από πεδίο μαγνητικών ναρκών και μόνο χάρις το μικρό βύθισμα του πλοίου ζουν ακόμα, ενώ εάν είχαν φτάσει μια ώρα αργότερα, μέσα στο σκοτάδι θα τους βύθιζαν χωρίς άλλη προειδοποίηση. Ο γενειοφόρος Ιταλός αξιωματικός, αφού επιθεώρησε την μηχανή, την γέφυρα και τους χώρους ενδιαίτησης των εποίκων, συγκινημένος από το παιχνίδι των μικρών παιδιών και της κατάστασης που αντίκρισε, απευθυνόμενος στους εποίκους είπε: <<Είμαστε σε πόλεμο και θέτουμε τη ζωή μας σε κίνδυνο καθημερινά, αλλά οι πραγματικοί ήρωες είσαστε εσείς που τολμήσατε να κάνετε ένα τέτοιο ταξίδι από την Μπρατισλάβα, σε ένα τέτοιο πλοίο και σε κατάσταση πολέμου. Είθε ο θεός να σας προσέχει…>> ενώ δάκρυα έτρεχαν από τα μάτια του. Ο ίδιος αξιωματικός, άθελά του θα παίξει μοιραίο ρόλο, καθώς υπέδειξε συντομότερο δρόμο, παρακάμπτοντας τα ναρκοπέδια, ανάμεσα από Κάρπαθο και Κρήτη και οι έποικοι παρακούοντας τις συμβουλές των Ελλήνων Εβραίων στον Πειραιά, θα τον ακολουθήσουν.

Απέπλευσαν από την Μαλτεζάνα της Αστυπάλαιας μέσα σε κλίμα συγκίνησης. Ήταν είδη Οκτώβρης και η θάλασσα στο νότιο Αιγαίο είχε αγριέψει κάνοντας τη ζωή πάνω στο πλοίο εξαιρετικά δύσκολη. Το Πλοίο λίγες μόνο ώρες μετά τον απόπλου του σταμάτησε αρκετές φορές λόγο μηχανικού προβλήματος στο λέβητά του. Οι μηχανικοί κατέβαλαν κάθε δυνατή προσπάθεια να τον επισκευάσουν αλλά μη έχοντας μηχανήματα συγκόλλησης, προσπαθούσαν πρόχειρα να σταματήσουν τη διαρροή στον σωλήνα του. Ξαφνικά φάνηκε στον ορίζοντα να γκριζάρει μια φιγούρα νησιού. Οι έποικοι βλέποντας ότι η κατάσταση δεν είναι αναστρέψιμη κατεβάζουν την σωσίβια λέμβο του πλοίου και στέλνουν πέντε νέους άνδρες προς την κατεύθυνση της Αστυπάλαιας για να ζητήσουν βοήθεια. Το πλοίο είχε ακινητοποιηθεί εντελώς. Ταυτόχρονα οι γυναίκες μάζεψαν σεντόνια και φτιάχνοντας πανιά, κατευθύνθηκαν ως ιστιοφόρο προς τη νησίδα. Κανένα πλοίο δεν εμφανίζονταν στον ορίζοντα για να ζητήσουν βοήθεια. Έπεσε το βράδυ και οι άνεμοι έγιναν ισχυρότεροι, το πλοίο έγερνε επικίνδυνα από την μια και την άλλη πλευρά, ενώ ο άνεμος έσκισε τα πανιά. Το πλοίο επιβράδυνε την πορεία του, μένοντας ταυτόχρονα μερικώς ακυβέρνητο, ενώ η κατάσταση πάνω στο πλοίο έγινε χαοτική καθώς δεν φαίνονταν κανένα φως στο σκοτάδι, ούτε καν της σωσίβιας λέμβου που είχαν στείλει στην Αστυπάλαια.

Ξαφνικά το πλοίο κλυδωνίστηκε από μια ισχυρή δόνηση. Το πλοίο μέσα στο σκοτάδι χτύπησε πάνω στα βράχια της νησίδας. Ο πλοίαρχος έριξε την άγκυρα στο νερό και έδωσε εντολή να τηρούν ησυχία και μείνουν ήρεμοι στις κουκέτες τους. Την ίδια στιγμή το πλοίο αποκολλήθηκε από τα βράχια και έχοντας φουντάρει την άγκυρα κλυδωνιζόταν πάνω στα βράχια και από την μία και από την άλλη πλευρά. Μόλις λίγα μέτρα από τα βράχια μια ομάδα από αθλητές που βρίσκονταν στο πλοίο πήδηξαν στην ακτή ενώ την ίδια στιγμή άλλοι έποικοι κατασκεύαζαν ξύλινη γέφυρα πάνω στο πλοίο. Σε λίγο η γέφυρα ήταν έτοιμη και οι έποικοι, ένας – ένας με απόλυτη ηρεμία εγκατέλειψαν το πλοίο σκαρφαλώνοντας στα βράχια της ακτής, με τη βοήθεια των νεαρότερων. Πρώτα οι γυναίκες που είχαν παιδιά, μετά οι υπόλοιπες γυναίκες, ακολούθησαν οι γεροντότεροι και στο τέλος οι νεαρότεροι άνδρες. Με την αυγή, το νερό είχε πλημυρίσει όλο το μηχανοστάσιο και το κάτω κατάστρωμα με τις κουκέτες, αλλά τώρα πια όλοι ήταν ασφαλείς πάνω στο νησί. Ενώ το πλοίο, παρά τη μεγάλη εισροή, δεν είχε ακόμα βυθιστεί, οι νεότεροι των εποίκων γύρισαν σε αυτό και πήραν ότι μπορούσε να χρησιμεύσει για την παραμονή τους στο νησί. Σχηματίζοντας μια ανθρώπινη αλυσίδα, με κουβάδες αφαίρεσαν όλα τα καύσιμα του πλοίου πάνω στο νησί και τα αποθήκευσαν σε ένα μεγάλο ντεπόζιτο στη ρίζα ενός βράχου. Μόλις είχαν προλάβει, το πλοίο αμέσως μετά άρχισε να παίρνει κλίση και τελικά βυθίστηκε.

ΝΑΥΑΓΟΙ ΤΟΥ PENTCHO ΑΠΟΒΙΒΑΖΟΥΝ ΤΑ ΕΙΔΗ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ
ΝΑΥΑΓΟΙ ΤΟΥ PENTCHO ΑΠΟΒΙΒΑΖΟΥΝ ΤΑ ΕΙΔΗ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ

Είχε δώσει πριν όλο το χρόνο στους εποίκους να μεταφέρουν πάνω στο νησί, τρόφιμα, ρούχα, σκεύη και καύσιμα για την παραμονή τους σε ένα άγριο μέρος, για άγνωστο χρονικό διάστημα. Οργάνωσαν την ζωή τους, έχοντας εξασφαλίσει από τις προμήθειες του πλοίου ένα πιάτο σούπα καθημερινά, άρχισαν να επεξεργάζονται τρόπους για να προσελκύσουν την προσοχή τυχόν περαστικού πλοίου ή αεροπλάνου από την περιοχή. Στις 19 Οκτωβρίου 1940, δέκατη ημέρα της παραμονής τους πάνω στο νησί, εμφανίστηκε ένα ιταλικό πλοίο να πλησιάζει το νησί. Μόλις πλησίασε ικανοποιητικά, ο καπετάνιος του φώναξε από το μεγάφωνο: <<θέλετε να σας σώσουμε;>>, τότε όλοι μαζί οι έποικοι φώναξαν: <<Ζήτω η Ιταλία>>. Το ίδιο βράδυ σχεδόν όλοι οι έποικοι μεταφέρθηκαν στο νησί της Ρόδου, ενώ την επόμενη ημέρα οι Ιταλικές αρχές ξαναέστειλαν πλοίο και παρέλαβε πέντε έποικους που είχαν αποκοιμηθεί σε σπηλιά του νησιού καθώς και τις αποσκευές που είχαν απομείνει σε αυτό.

Το PENTCHO ΣΤΑ ΒΡΑΧΙΑ ΤΗΣ ΝΗΣΙΔΑΣ ΠΡΙΝ ΒΟΥΛΙΑΞΕΙ
Το PENTCHO στα βράχια μετά την αποβίβαση
ΣΥΝΙΑΛΟ ΤΩΝ ΝΑΥΑΓΩΝ ΤΟΥ PENTCHO ΓΙΑ ΑΕΡΟΠΛΑΝΑ
ΣΥΝΙΑΛΟ ΤΩΝ ΝΑΥΑΓΩΝ ΤΟΥ PENTCHO ΓΙΑ ΑΕΡΟΠΛΑΝΑ

Οι έποικοι στη Ρόδο εγκαταστάθηκαν σε σκηνές, δίπλα στο γήπεδο της πόλης και παρέμειναν εκεί για έξι περίπου μήνες. Μετά μεταφέρθηκαν στην Καλαβρία στην νότια Ιταλία μέχρι το τέλος του πολέμου. Με το τέλος του πολέμου, το 1944, μεταφέρθηκαν στο Ισραήλ και ήταν οι πρώτοι έποικοι που έφτασαν με πλοίο.

ΟΙ ΝΑΥΑΓΟΙ ΤΟΥ PENTCHO ΣΤΗΝ ΚΑΛΑΒΡΙΑ ΤΗΣ ΙΤΑΛΙΑΣ
ΝΑΥΑΓΟΙ ΤΟΥ PENTCHO ΣΤΗ ΡΟΔΟ

Το ναυάγιο του Pentcho, εκτός από την εξέχουσα ιστορική σημασία που έχει λόγω του ότι είναι η πρώτη αποστολή με πλοίο της Εξόδου για την δημιουργία του κράτους του Ισραήλ, σε αυτό επέβαινε μια από τις εξέχουσες και ιστορικές προσωπικότητες της Εξόδου και εν συνεχεία της δημιουργίας της MOSSAD, o KRAV MAGA.

Ο KRAV MAGA ΙΔΡΥΤΗΣ ΤΗΣ MOSSAD

ΘΕΣΗ ΝΑΥΑΓΙΟΥ: Νησίδα Χαμηλή.

Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΤΗΣ ΙΤΑΛΙΑΣ VITORIO EMANUELE III ΣΤΗΝ ΑΣΤΥΠΑΛΑΙΑ


Η ΥΠΟΔΟΧΗ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΙΑ ΤΗΣ ΙΤΑΛΙΑΣ EMANUELE III ΣΤΗΝ ΑΣΤΥΠΑΛΑΙΑ
Η ΑΦΙΞΗ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΙΑ ΤΗΣ ΙΤΑΛΙΑΣ EMANUELE III ΣΤΗΝ ΑΣΤΥΠΑΛΑΙΑ
ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΥΠΟΔΟΧΗ ΤΟΥ ΒΑΣΙΑΛΙΑ ΤΗΣ ΙΤΛΙΑΣ EMANUELE III ΣΤΗΝ ΑΣΤΥΠΑΛΑΙΑ

Ο ΙΣΠΑΝΟΣ ΚΟΥΡΣΑΡΟΣ ALONZO CONTRERAS ΣΤΗΝ ΑΣΤΥΠΑΛΑΙΑ (1595 μ.χ.)


O KOYΡΣΑΡΟΣ ALONZO CONTRERAS

O Alonzo Contreras, από τους μεγαλύτερους κουρσάρους της Ισπανίας, ήταν ο πρωτότοκος γιός της 16μελούς οικογένειάς του. Ο δάσκαλός του θα προβεί σε μια μοιραία αδικία, προωθώντας άδικα στη θέση του μικρού Alonzo, ένα συμμαθητή του, γιο δικαστικού λειτουργού, σε ένα διαγωνισμό που θα διεξάγονταν στη Μαδρίτη. Θα εκδικηθεί για την αδικία, σκοτώνοντας με ένα σουγιά στους δρόμους της Conception, τον συμμαθητή του. Καταδικάστηκε σε ένα χρόνο εξορία στην Avila, στο σπίτι του θείου του, Πάστορα στην εκκλησία του San Giacomo. Αφού εκτέλεσε την ποινή του επέστρεψε στην Μαδρίτη. Τοποθετήθηκε από την μητέρα του ως βοηθός ενός Αργυροχόου. Αρνείται να εκτελέσει υπηρεσίες που του αναθέτει ο αργυροχόος στο σπίτι του και πείθει την μητέρα του να τον αφήσει να πάει ως στρατιώτης στη συνοδεία του Πρίγκιπα Καρδινάλιου Αλβέρτου της Αυστρίας.

Ξεκίνησε τη ζωή του στη θάλασσα κοντά στον πλοίαρχο Mejia στο Μιλάνο. Εγκαταλείπετε από τον επιστάτη του στο δρόμο για την Φλάνδρα. Φθάνει στη Σικελία και ενσωματώνετε με την δύναμη του Πλοιάρχου Φίλιππου Menagues. Υπό την ηγεσία του Don Petro de Toledo λαμβάνει μέρος στην κατάκτηση της Πάτρας, όπου, αν και πολύ νέος αναδεικνύεται ως ένας από τους βασικούς συντελεστές της κατάληψης. Στη συνέχεια ο Contreras λαμβάνει μέρος σε πολλές αποστολές κατά των Τούρκων, καθώς και στη λεηλασία των αποθηκών της Αλεξανδρέττας, κατά τις οποίες αποκτά μεγάλη πείρα και αναγνώριση ως μεγάλου εμπειρογνώμονα, πλοηγού και χαρτογράφου. Μάλιστα, οι χάρτες του για τις ακτές της Ανατολίας και του κόλπου του Αγίου Βικεντίου συμπεριλαμβάνονται στον Πορτολάνο (βιβλίο χαρτών) της εποχής (βρίσκετε σήμερα στην Βιβλιοθήκη της Μαδρίτης).

Με την αναγνώρισή του, αρχίζει μια πολυετή προσπάθεια, ως τυχοδιώκτης, να αποκτήσει δική του δύναμη μαχόμενος ως κουρσάρος υπό τις διαταγές διαφόρων Πλοιάρχων της εποχής. Λαμβάνει μέρος στις εκστρατείες του Μοριά και στις παρακολουθήσεις του Τουρκικού στόλου, ενώ ως κυβερνήτης φρεγάδας παίρνει μέρος στην κατάληψη της Ζακύνθου και σε εκ νέου παρακολουθήσεις του Τουρκικού στόλου.

Σε αυτό το χρονικό διάστημα λαμβάνει εντολή να εξερευνήσει την Ανατολική μεσόγειο και τα νησιά του Αιγαίου, που ελέγχονταν από τους Ενετούς. Κοντά στο νησί της Σερίφου βλέπει ένα Μπρίκι με 10 Έλληνες. Στο κατάστρωμα βλέπει τα μαγειρικά σκεύη να χρησιμοποιούνται μόνο από το πλήρωμα και καταλαβαίνει ότι κάτι δεν πάει καλά. Με βασανιστήρια προσπαθεί να κάνει τα μέλη του πληρώματος να μιλήσουν αλλά δεν καταφέρνει τίποτα. Τελευταίο άφησε ένα δεκαπεντάχρονο παιδί, που όταν το απείλησε να το σφάξει με ένα μαχαίρι, παρενέβη ο πατέρας του και υπέδειξε το μέρος όπου το πλήρωμα είχε κρύψει τον Τούρκο ιδιοκτήτη και δύο υπηρέτες του. Ο Contreras πείρε ως λάφυρο το φορτίο που αποτελούνταν από 5 μπαούλα γεμάτα μετάξι από τη Δαμασκό και απέτισε 3.000 Τούρκικες λύρες για να τον αφήσει ελεύθερο. Απέστειλε μάλιστα τους δύο υπηρέτες στα παιδιά του ιδιοκτήτη στην Αθήνα για να μεταφέρουν τα λύτρα. Όταν τα έφεραν τα λύτρα έκανε καταμέτρηση και ανακάλυψε ότι ήταν πλαστά και h επένδυση ήταν μόνο από ασήμι. Μετά από παζάρια και ανταλλαγές όπλων και τροφίμων με τα παιδιά του ιδιοκτήτη αφήνει ελεύθερους τους υπηρέτες. Την επόμενη μέρα μετά από αμοιβαίες ευχές, αφήνει ελεύθερο και τον ιδιοκτήτη. Φεύγει για το στενό της Ρόδου και φθάνει στο νησί της Αστυπάλαιας. Στην Αστυπάλαια τυνχάνει καλής υποδοχής από τους κατοίκους, οι οποίοι τον πληροφορούν ότι ένα άλλο πλοίο Χριστιανού πειρατή είχε απαγάγει τον Ιερέα τους και ζητούσαν 2000 τεμάχια Χρυσού για να τον αφήσουν ελεύθερο. Ο Contreras αρχίζει την καταδίωξη του πειρατή και τον προλαβαίνει. Ανακαλύπτει ότι ο πειρατής είναι ο James Penaro και ότι το πλοίο ήταν κλεμμένο και μαζί με τον Ιερέα ήταν φυλακισμένο σε αυτό και το 20μελές πλήρωμά του. Αφού το κατέλαβε αφαίρεσε τις χειροπέδες από το πλήρωμα και τον Ιερέα και άφησε τον πειρατή γυμνό και χωρίς τρόφιμα σε ένα ξερονήσι. Επέστρεψαν στην Αστυπάλαια όπου του έγινε υποδοχή ήρωα και μετά από ένα γενναίο συμπόσιο, ο Ιερέας του προτείνει να τον παντρέψει με την κόρη του ηγεμόνα για να μείνει και να προστατεύει το νησί από τους πειρατές. Ο Contreras απορρίπτει την προσφορά και προσπαθεί να φύγει αλλά εμποδίζεται από τους κατοίκους. Φεύγει τελικά κρυφά για την Αμοργό όπου λεηλατείται από Βαρβάρους πειρατές.

BRANDENBURGERS: ΟΙ ΚΑΤΑΔΡΟΜΕΙΣ ΤΟΥ ΧΙΤΛΕΡ ΠΟΥ ΚΑΤΕΛΑΒΑΝ ΤΗ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟ


BRANDENBURGERS

Το Σώμα των Βραδεμβούργιων δημιουργήθηκε το 1939, ως Σώμα Ειδικών Δυνάμεων, δηλαδή στην ουσία ήταν οι καταδρομείς του Γερμανικού Στρατού. Πείρε το όνομά του από την περιοχή στην οποία έδρευε, το Brandenburg, λίγο έξω από το Βερολίνο. Η πρώτη μονάδα που δημιουργήθηκε, του Σώματος των Brandenburgers, ήταν η Bau-Lehr-Bataillon ZBV 800, η οποία άρχισε αμέσως εκπαίδευση σε αμφίβιες και εναέριες αποστολές που σκοπό είχαν την πρόκληση δολιοφθορών στον εχθρό. Η αρχική σκέψη ήταν να δημιουργηθούν μικρές ομάδες που με επικεφαλής Λοχία, θα αναλάμβαναν αποστολές υπο τις οδηγίες της Luftwaffe, όσο αφορά τις εναέριες αποστολές.

BRANDENBURGER ΑΛΕΞΙΠΤΩΤΙΣΤΗΣ

Τον Μάϊο όμως του 1940, το Τάγμα μετασχηματίσθηκε σε Brandenburg-Lehr-Regiment ZBV 800, όπου η δύναμη των ομάδων αυξήθηκε και έγιναν διμοιρίες, με έδρα το Stendal με επικεφαλήσ τον Ταγματάρχη Lutke, οπότε και ο σχηματισμός αυξήθηκε σε Σύνταγμα. Αρχικές αποστολές των Brandenburgers ήταν στις επιχειρήσεις των ονομαζόμενων Κάτω Χωρών, Γαλλίας και Νορβηγίας. Η πρώτη εναέρια επιχείρηση πραγματοποιήθηκε στις 25 Ιουνίου του 1941,με την έναρξη των επιχειρήσεων του Άξονα κατά της τότε Σοβιετικής ‘Ενωσης, όταν μια διμοιρία Brandenburgers, μετά από άλμα με αλεξίπτωτο, κατέλαβε 2 σιδηροδρομικές γέφυρες στη γραμμή Lido-Molodecho. Μετά την επιχείρηση αυτή, που στην ουσία απέδειξε την επιχειρησιακή αξία του Σώματος, η δύναμή του αυξήθηκε ξανά και από διμοιρία αποστολών μετασχηματίσθηκε σε συγκροτημένα Τάγματα αποστολών, υπο την ηγεσία του Ταγματάρχη Kurschehr και αργότερα υπο την διοίκηση του Ταγματάρχη Gerland. Κατά την περίοδο αυτή οι Brandenburgers αναλαμβάνουν επιχειρήσεις στα μετόπισθεν των γαλλικών δυνάμεων που είχαν διαφύγει στην βόρεια Αφρική και συνέχιζαν εκεί τον αγώνα κατά του Άξονα. Μερικές από τις αποστολές αυτές έγιναν με χρήση αλεξιπτώτου.

Όσο το Τάγμα λάμβανε μέρος σε επιχειρήσεις, τόσο αναδεικνυόταν η αξία του. Ολόκληρο το 1942 οι Βρανδεμβούργιοι καταδρομείς χρησιμοποιήθηκαν με μεγάλη επιτυχία κυρίως στο μέτωπο της Σοβιετικής ένωσης. Το 1943, ως προοίμιο της εκ νέου αναδιοργάνωσης του Συντάγματος, μετονομάσθηκε προσωρινά σε Τάγμα. Οριστική μορφή έλαβε ως Σύνταγμα HQ-BRANDENBURG-SONDERVERBAND 800, ενώ το 1ο, 2ο και 3ο Τάγμα μετονομάσθηκαν σε SONDERVERBAND 801, 802, 803 αντίστοιχα. Με την ολοκλήρωση πλέον της BRANDENBURG DIVISION η οποία ακόμη εξακολουθεί να έχει την ειδική ονομασία ZBV 800 EURO και ZURBESONDEREN VERWENDUNG στον τίτλο της μονάδας. Τον Απρίλιο του 1943, η μονάδα των εναέριων αποστολών αναμορφώθηκε ως 15 COY (Αλεξιπτωτιστών). Στη φάση αυτή, στα άλματα που πραγματοποιούσαν λάμβαναν ακόμη οδηγίες και έφεραν κονκάρδες της Luftwaffe.

Η νέα μονάδα 4η Regt δημιουργήθηκε στη Γιουγκοσλαβία στις 17 Απριλίου 1943, ως τμήμα της 1ης Ορεινής Μεραρχίας, με έδρα την Sjenica. Όπως και στη Ρωσία, έτσι και στην Γιουγκοσλαβία βρέθηκαν να συμμετέχουν σε βίαιες συγκρούσεις με τους κομμουνιστές αντάρτες του Τίτο και του Κομμουνιστικού Κόμματος της Γιουγκοσλαβίας. Στις αρχές Οκτωβρίου του 1943 μετακινήθηκαν στο Σεράγιεβο, όπου έλαβαν μέρος με απόλυτη επιτυχία στις επιχειρήσεις αφοπλισμού των εκεί Ιταλικών δυνάμεων. Το 4ο Σύνταγμα των Βραδενβούργιων  λαμβάνει εντολή μετακίνησης της 15 Coy αλεξιπτωτιστών στο αεροδρόμιο Μataruska Bania έξω από το Κράλιεβο, 200 περίπου χιλιόμετρα προς τα ανατολικά όπου η Luftwaffe είχε μετακινήσει την 3η σχολή αλεξιπτωτιστών, προκειμένου να δημιουργηθεί η ειδική δύναμη αλεξιπτωτιστών SS-FALLSCHIRMJAGER-BATALLION 500. Eκεί θα λάβουν και την εντολή συμμετοχής τους στις επιχειρήσεις κατάληψης της Δωδεκανήσου.

Στις 5 Οκτωβρίου 1943, η 15 Coy αλεξιπτωτιστών και τμήματα της 22ης Airlanding λαμβάνουν μέρος στην επιχείρηση Eisbar (Πολική Αρκούδα), όπου με την χρήση ανεμοπλάνων καταλαμβάνουν το αεροδρόμιο της Νήσου Κώ, επιφέροντας καίριο πλήγμα στη δραστηριότητα της F.A.F. για την υπεράσπιση της Κώ και της Δωδεκανήσου. Η επιχείρηση στέφθηκε από απόλυτη επιτυχία και καταξίωσε το Σώμα των Βραδεμβούργιων Καταδρομών, δίνοντας στην ουσία το πράσινο φώς για την χρησιμοποίησή τους κατά ειδικών στόχων όπως της Αστυπάλαιας, της Λέβυθας, της Καλύμνου και της Λέρου.

Η επιχειρήσεις κατάληψης της Αστυπάλαιας και της Λέρου έχουν  ιδιαίτερη σημασία για την Ιστορία του Σώματος, αφού πραγματοποιήθηκαν εξ ολοκλήρου από δυνάμεις Βρανδεμβούργιων καταδρομών. Στην μεν Αστυπάλαια καταξιώθηκε ξανά το σώμα των αλεξιπτωτιστών, που είχε απαξιωθεί με τις τρομερές απώλειές του στη μάχη της Κρήτης, επιτινχάνοντας τον απόλυτο αιφνιδιασμό καταδικνείοντας το σωστό τρόπο χρησιμοποίησής του στις επιχειρήσεις, που δεν έχει αλλάξει μέχρι σήμερα σε όλους τους στρατούς του κόσμου. Στη δε Λέρο αντιμέτωποι με δύναμη 8.500 ΑγγλοΙταλών υποστηριζόμενων από βαρύ πυροβολικό, κατέλαβαν το νησί σε σύντομο χρονικό διάστημα, συλλαμβάνοντας τον επικεφαλής της άμυνάς του, Στρατηγό Tillney, μέσα στο στρατηγείο του.

ΤΟ ΑΛΜΑ ΤΩΝ ΒΡΑΔΕΜΒΟΥΡΓΙΩΝ ΑΛΕΞΙΠΤΩΤΙΣΤΩΝ ΣΤΗ ΜΑΛΤΕΖΑΝΑ ΤΗΣ ΑΣΤΥΠΑΛΑΙΑΣ

Τον φεβρουάριο του 1944, η BRANDENBURG-FALLCHIRMJAGER-BATTALION επιστρέφει στο Standal και αναλαμβάνει την ηγεσία της ο Hauptman Weitnoer, ενώ η 15 Coy παρέμεινε με την ίδια διάταξη, όπως στα Δωδεκάνησα, ως ανεξάρτητη υπομονάδα υπο τον Ταγματάρχη Oschatz.

Τον μάρτιο του 1944, οι Βρανδεμβούργιοι καταδρομείς έλαβαν μέρος στην επιχείρηση Margerithe για την κατάληψη της Βουδαπέστης, τη σύλληψη του ηγέτη της Ουγγαρίας Ναυάρχου Herthy και τον αφοπλισμό των δυνάμεων της Honved, πιστών στην κυβέρνηση της Ουγγαρίας, αλλά μετά την δήλωση συνθηκολόγησης απλώς διέσχισαν τα εδάφη της. Ο σχεδιασμός της επιχείρησης περιελάμβανε την κατάληψη του αεροδρομίου Budaors, λίγο έξω από τη Βουδαπέστη και για τον συντονισμό της επιχείρησης είχε είδη εγκατασταθεί ομάδα Αξιωματικών σε δωμάτιο ξενοδοχείου της πόλης.

Η ΟΥΓΓΑΡΙΑ ΣΥΝΘΗΚΟΛΟΓΕΙ
Η ΔΙΕΛΕΥΣΗ ΤΩΝ ΒΡΑΔΕΜΒΟΥΡΓΙΩΝ ΑΠΟ ΤΗ ΒΟΥΔΑΠΕΣΤΗ

Τον Μάιο του 1944, οι Βρανδεμβούργιοι καταδρομείς έλαβαν μέρος στην από αέρος επίθεση κατά του στρατηγείου του Τίτο στο Drvar της Γιουγκοσλαβίας, με την μονάδα SS-FJ-BTL 500.

ΤΟ ΣΤΡΑΤΗΓΕΙΟ ΤΟΥ ΤΙΤΟ

Τον Ιούνιο του 1944, το τάγμα προετοιμάσθηκε να σταλθεί στην Εσθονία με στόχο να καταλάβει το νησί Aaland, προκειμένου να ασκηθεί πίεση στην Εσθονική κυβέρνηση να συνθηκολογήσει πριν υποστηριχθεί από την Σοβιετική Ένωση. Η επιχείρηση ακυρώθηκε.

Τον Αύγουστο του 1944, 2 μονάδες Brandenburg-Fj-Btl 500 συμμετέχοντας με 2 μονάδες του 3ου Συντάγματος λαμβάνουν μέρος στην επιχείρηση <<Αποκατάσταση του Βουκουρεστίου>>. Η επιχείρηση προέβλεπε, την διάσωση 2 Στρατηγών και των δυνάμεών τους που ήταν περικυκλωμένοι από τους Σοβιετικούς.  Προέβλεπε την κατάληψη του αεροδρομίου του Βουκουρεστίου από μια μικρή ομάδα αλεξιπτωτιστών ενώ ο υπόλοιπος όγκος θα απωθούσε τους Σοβιετικούς από το Βουκουρέστι. Το αεροδρόμιο καταλύφθηκε και παρέμεινε στα χέρια των Βραδεμβούργιων για περίπου 1900 ώρες. Μετά από αγώνα 2100 ωρών υπεράσπισης του βουκουρεστίου, ο Χίτλερ αποφάσισε την οπισθοχώριση των Γερμανικών δυνάμεων. Με το τέλος της επιχείρησης, συνέπεια των σκληρών μαχών, οι δυνάμεις των Βραδεμβούργιων είχαν μειωθεί στο μισό.

Στις 13 Σεπτεμβρίου του 1944, τα τμήματα των Βραδεμβούργιων μετατράπηκαν σε Γρεναδιέρους Panzer και προσκολήθηκαν στα τμήματα των Panzerkorps Grosssdeutschland. Οι Βετεράνοι του Σώματος ήταν πολύ δυσαρεστημένοι από την απόφαση αυτή, που στην ουσία κατέλειε την αυτονομία του Σώματος. Αλλά για να ήμαστε δίκαιοι με την Ανώτατη Γερμανική Διοίκηση, Αξιωματικοί των Βραδεμβούργιων είχαν εμπλακεί σε βομβιστικές επιθέσεις κατά του καθεστώτος και του Χίτλερ, στις 20 Ιουλίου του 1944, και ήταν φυσικό το Σώμα να μην χέρει πλέον της εμπιστοσύνης του Ναζιστικού καθεστώτος.

Το καλοκαίρι του 1944, το σύνολο της δύναμης του σώματος των Βραδεμβούργιων αριθμούσε 14.000 άνδρες, εκ των οποίων μόνο οι 2.500 μπορούσαν να χαρακτηρισθούν ως ειδικές δυνάμεις, η  Fj-Btl, η Kustenjager-Btl και η 15 Coy, εκ των οποίων μόνο οι 900 μιλούσαν μία ή παραπάνω ξένες γλώσσες και μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν με απόλυτη ευχέρεια στις επιχειρήσεις στα μετόπισθεν του εχθρού. Η συντριπτική πλειοψηφία των ανδρών που απάρτιζαν το Σώμα σε αυτή τη χρονική στιγμή, ήταν εκπαιδευμένοι σε τακτικές πεζικού. Οι παράκτιοι καταδρομείς δεν περιελήφθησαν στο νέο σχηματισμό και μεταφέρθηκαν σε άλλους σχηματισμούς, κυρίως των SS. Σε κάποιο βαθμό η Γερμνική Διοίκηση ενίσχυσε το καινό που δημιουργήθηκε με την μετάταξη των Βετεράνων Βραδεμβούργιων, συνχονεύοντας τις εναπομείναντες μονάδες, με έδρα το Frienthal και υπο την διοίκηση του Otto Skorzeny. Οι εναπομείναντες Βραδεμβούργιοι μεταφέρθηκαν και αυτοί στα SS-JAGDVERBANDE.

Ο OTTO SKORZENY

Μετά από πολλούς μήνες αναδιοργάνωσης, κατά την οποία η πλειοψηφία των ανδρών της BRANDENBURG-PANZERGRENADIER-DIVISION, που είχαν πολεμήσει στα Βαλκάνια και στη Δωδεκάνησο, ανέλαβε δράση στο Ανατολικό Μέτωπο, ως μέρος του Τάγματος GROBDEUTSCHLAND. Οι απώλειες ήταν τόσο μεγάλες, που στο τέλος το αποκαρδιομένο από τις συνεχείς αλλαγές και την απαξίωση τμήμα, μεταφέρθηκε στις 29 Απριλίου 1945 στη Σουηδία αγωνιζόμενο σε ρόλο αμυντικό και οπισθοφυλακής.

Κατά την μάχη του Βερολίνου, οι Βραδεμβούργιοι Βετεράνοι, προτίμησαν να μην υπερασπισθούν το καθεστώς και να επιστρέψουν στα σπίτια τους και στην Ζωή τους.