H ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ ΘΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΕΙ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΕΠΙΛΟΓΗ ΓΙΑ ΚΡΟΥΑΖΙEΡΟΠΛΟΙΑ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ 2ΕΤΙΑ


«Τα επόμενα δύο χρόνια η κρουαζιέρα με προορισμό τη Μεσόγειο, θα αποτελέσει παγκοσμίως την πρώτη επιλογή, ξεπερνώντας την επί μισό αιώνα κυριαρχία της κρουαζιέρας προορισμού Καραϊβικής.»
Στο συμπέρασμα αυτό κατέληξε η Ειδική Επιτροπή επίλυσης ζητημάτων που άπτονται του καμποτάζ.

Ειδικότερα κάνοντας μία ανάλυση η Επιτροπή ακτινογράφησε την αγορά της κρουαζιέρας:

-Το 83% της παγκόσμιας κρουαζιέρας ελέγχεται σήμερα από 5 μεγάλες αλυσίδες εταιριών παροχής υπηρεσιών στο χώρο της κρουαζιέρας. Σε όλες σχεδόν, ένα σημαντικό μέρος του στόλου τους είναι νηολογημένο υπό σημαίες μη κοινοτικών χωρών.

– Στο βιβλίο παραγγελιών πλοίων 2010-2012 καταγράφεται η ναυπήγηση 26 νέων κρουαζιερόπλοιων μεγάλου μεγέθους, τα οποία αναμένεται να εξυπηρετήσουν κυρίως την κρουαζιέρα προορισμού της Μεσογείου.

– Η σύγχρονη κρουαζιέρα καλύπτει χιλιάδες θέσεις εργασίας στην ξηρά (γραφεία) και στα πλοία.
5.5 Το ξενοδοχειακό προσωπικό γενικών καθηκόντων επί των κρουαζιεροπλοίων, έχει πλέον ποικίλες ειδικεύσεις, οι οποίες περισσότερο προσιδιάζουν στο ξενοδοχειακό προσωπικό ξηράς. Το ξενοδοχειακό προσωπικό αποτελεί το 70% του συνολικού προσωπικού ενός κρουαζιερόπλοιου.

-Στο ναυτιλιακό χώρο δεν υπήρξε ποτέ ενιαίος οργανισμός για την εκπαίδευση, επιμόρφωση, αντιμετώπιση της ανεργίας και προνοιακών θεμάτων, όπως συμβαίνει με τα επαγγέλματα της ξηράς. Ένας οργανισμός, ο οποίος μεταξύ άλλων θα προωθεί στις μεγάλες εταιρίες εξειδικευμένο ναυτικό προσωπικό, θα ήταν εξαιρετικά σημαντικό γεγονός για τη ναυτεργασία και τα μακροχρόνια συμφέροντα της ναυτιλίας.

– Το σύστημα επιδότησης ασφαλιστικών εισφορών εργοδότη και εργαζομένων στα κρουαζιερόπλοια, το οποίο καθιερώθηκε το 2005 και ουδέποτε εφαρμόσθηκε, είναι ανάγκη να αναδιαμορφωθεί συνεχιζόμενο, καθιστώντας οικονομικά πιο ανταγωνιστικό τον Έλληνα ναυτικό.

– Τα προβλεφθέντα από το 2003 συστήματα εκπαίδευσης, κατάρτισης και επιμόρφωσης ναυτικών, ξενοδοχειακού προσωπικού ουδέποτε επίσης εφαρμόσθηκαν. Διαπιστώνεται σοβαρό έλλειμμα, ιδιαίτερα στο ξενοδοχειακό προσωπικό, του οποίου προοπτικά οι δεξιότητες απαξιώνονται.

– Δεν υπάρχει ειδικό καθεστώς κινήτρων για πλοία ηλικίας μέχρι 20 ετών, όπως συμβαίνει σε άλλα νηολόγια.

– Πλην του Πειραιά, απαιτείται άμεσος εκσυγχρονισμός υποδομών και στα υπόλοιπα σημαντικά τουριστικά λιμάνια της χώρας. Απαιτείται αναβάθμιση των παρεχόμενων υπηρεσιών στα λιμάνια.

– Η επικράτηση της ελληνικής ναυτιλίας οφείλεται κυρίως στη ναυτική παράδοση και τη δυνατότητα εξεύρεσης εξειδικευμένου προσωπικού (ναυτικών), το οποίο ιστορικά κατέχει θετική φήμη στην παγκόσμια ναυτιλία.

– Ο κλάδος της κρουαζιέρας αναπτύσσεται ταχύτερα από τον κλάδο του γενικού τουρισμού, ιδιαίτερα δε η ευρωπαϊκή κρουαζιέρα, της οποίας ο ετήσιος ρυθμός τα τελευταία χρόνια αγγίζει το 12%.

– Μεταξύ των Μεσογειακών χωρών η Ελλάδα κατέχει τη δεύτερη θέση σε επισκεψιμότητα.

– Στην Ελλάδα λόγω του καμποτάζ το 2008 αποεπιβιβάσθηκε μόνο το 6,5% των επιβατών κρουαζιέρας, ενώ στην Ιταλία το 40%.

– Από το σύνολο των άμεσων δαπανών κρουαζιέρας (2008) η Ιταλία εισέπραξε το 30,4% ενώ η Ελλάδα μόνο 3,3%.

– Για τα προσεχή χρόνια θα πρέπει να αναμένεται αύξηση των επιβατών κρουαζιέρας, τόσο από τις αναδυόμενες αγορές της Ανατολικής Ευρώπης, όσο και από ορισμένες χώρες της Άπω Ανατολής.

– Ανεξαρτήτως του τρόπου υπολογισμού πρέπει να θεωρηθεί ότι από το homeporting των κρουαζιεροπλοίων προκύπτουν οφέλη, τόσο για τα λιμάνια, όσο και για τις τοπικές οικονομίες.

– Η αύξηση δραστηριότητας transit και homeporting δημιουργεί επενδύσεις σε υποδομές με συμμετοχή και των μεγάλων ομίλων κρουαζιέρας.

– Το homeporting θα οδηγήσει σε επιμήκυνση της τουριστικής περιόδου και ανάπτυξη της χειμερινής κρουαζιέρας.

– Από τη συμμετοχή και αύξηση των δρομολογίων κρουαζιέρας θα προκύψει σημαντική διαφημιστική προβολή της Ελλάδος με δαπάνες των εταιριών.

– Για την άρση του καμποτάζ σε κρουαζιερόπλοια νηολογημένα σε μη κοινοτικές σημαίες, θα πρέπει να γίνει σαφές από την πολιτεία, ότι όλες οι αναγνωρισμένες συνθήκες ασφάλειας και εργασίας, τις οποίες έχει συνάψει η χώρα μας (Ε.Ε., ΙΜΟ, ΙLO κλπ) θα πρέπει να γίνονται σεβαστές από όλες τις εταιρίες, οι οποίες θα επιλέξουν να χρησιμοποιήσουν ως homeporting ελληνικό λιμάνι.

– Θα πρέπει να γίνει σαφές, ότι για λόγους προστασίας του πλοίου, των επιβατών και του πληρώματός του, προστασίας του θαλάσσιου περιβάλλοντος και του φυσικού κάλλους των ελληνικών νησιών του Αρχιπελάγους θα πρέπει να εφαρμόζονται όλες οι διεθνείς συνθήκες και οι κανόνες του Paris MOU.

– Οι πλοιοκτήτριες εταιρίες, εφόσον χρησιμοποιούν ως homeporting ελληνικό λιμάνι, θα πρέπει μεταξύ των μελών του πληρώματος των πλοίων και του προσωπικού των γραφείων τους να χρησιμοποιούν και Έλληνες ναυτικούς και υπαλλήλους, εφόσον διαθέτουν τα απαιτούμενα ανταγωνιστικά προσόντα.

– Οι πλοιοκτήτριες εταιρίες, σύμφωνα και με τις κατευθύνσεις του ΙΜΟ για την ασφάλεια επιβατών, πλοίου και πληρωμάτων θα πρέπει να επιδιώκουν την ομογενοποίηση του πληρώματος με αποφυγή ναυτολόγησης πολλές φορές ναυτικών από δεκάδες χώρες.

MARINEWS

Advertisements

ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΟ ΜΑΡΚΕΤΙΝΓΚ: ΟΙ ΤΟΠΟΙ ΘΑ ΠΡΟΒΑΛΟΝΤΑΙ ΩΣ ΜΑΡΚΕΣ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ


Οι παλιοί έμποροι πίστευαν πως αν τα προϊόντα τους υπερτερούσαν στα χαρακτηριστικά τους έναντι των ανταγωνιστικών τότε θα μπορούσαν να πουληθούν σχεδόν από μόνα τους. Αργότερα με την ανάπτυξη της επικοινωνίας και της γλώσσας της διαφήμισης έγινε κατανοητό πως ο πελάτης ψάχνει κάτι περισσότερο από προϊοντικά χαρακτηριστικά και τελικά μέσα από την εξέλιξη του μάρκετινγκ άρχισε να δημιουργείται η γνώση γύρω από την μάρκα και αυτό που σιγά-σιγά εξελίχθηκε στην τέχνη του branding. Το ίδιο μοτίβο ακολουθεί και η πορεία ανάπτυξης της τουριστικής βιομηχανίας και ειδικά το κομμάτι που αφορά τους τόπους και τη διαχείριση της εικόνας τους. Στην περίπτωση σχεδιασμού της ταυτότητας ενός τόπου εμπλέκονται πολλοί φορείς και πρόσωπα με συχνά αντικρουόμενες και αποσπασματικές γνώσεις, καθώς και αντιθετικά συμφέροντα που συχνά βασίζονται σε προσωπικές ή πολιτικές φιλοδοξίες και συμφέροντα.

Όπως, όμως, γίνεται σε μια μεγάλη επιχείρηση ή μάρκα έτσι και στη διαχείριση ενός τόπου απαιτείται ξεκάθαρη, συνεπής και με συνέχεια πολιτική, ένα ζητούμενο που ακόμα και στη μεσο-μακροπρόθεσμη εθνική πολιτική μας λείπει. Για να γίνουμε πιο σαφείς στο τι εννοούμε branding και χαρακτήρα ενός τόπου ας προσπαθήσουμε να δώσουμε ανθρωπομορφικά χαρακτηριστικά σε μια σειρά από ελληνικά νησιά και να φτιάξουμε ένα ψυχογραφικό χάρτη των ελληνικών νησιών.

Η Δήλος είναι το «ιερό» νησί, η Τήνος είναι το «θρησκευτικό» νησί, η Μύκονος από την άλλη είναι το κοσμοπολίτικο και ηδονικό νησί, η Ίος το ροκ νησί, η Ικαρία το νησί της ανεμελιάς, η Ύδρα είναι μια μεγαλοαστή, η Κέρκυρα μια παλιά αρχόντισσα, η Ανάφη μια εναλλακτική καλλιεργημένη, η Πάρος μια γλεντζού και η Αντίπαρος η επαναστατημένη μικρή της αδελφή. Αυτό που μοιάζει σαν παιχνίδι ή σαν μια άσκηση στην πραγματικότητα είναι η προσπάθεια να καταλάβουμε τι ακριβώς χαρακτηριστικά έχει ο κάθε τόπος, η ιστορία του, η νοοτροπία των κατοίκων του, ακόμα και τα γεωγραφικά χαρακτηριστικά του που όλα μαζί τον κάνουν να έχει ένα στίγμα διαφορετικό από όλους τους άλλους τόπους.

Στην πραγματικότητα οι τόποι δεν βρίσκονται κάπου εκεί έξω αλλά καταλαμβάνουν ένα μικρό κομμάτι μέσα στο μυαλό μας, όπως τα brands Coca-Cola, BMW, SONY κ.λπ. Για να γίνει πιο σαφής η διαφοροποίηση των χαρακτήρων σκεφτείτε πως επιλέγουμε φίλους. Όταν για παράδειγμα επιθυμούμε να βγούμε έξω και σηκώνουμε το τηλέφωνο αποφασίζοντας πως προτιμάμε να βγούμε με κάποιον συγκεκριμένο φίλο τη συγκεκριμένη στιγμή επειδή έχει το χαρακτηριστικό στοιχείο που χρειαζόμαστε εκείνη τη στιγμή. Για παράδειγμα, βγαίνω έξω με τον Τάσο γιατί είναι πλακατζής, τον Νίκο γιατί μοιράζομαι μαζί του τα προβλήματά μου και την Γιάννα γιατί νοσταλγούμε τα παλιά. Όπως όλοι αυτοί οι τελείως διαφορετικοί φίλοι έχουν χώρο στο μυαλό μας έτσι και όλοι οι τόποι έχουν χώρο στο μυαλό μας αρκεί να εκπέμπουν ξεκάθαρα μηνύματα.

Τα μηνύματα αυτά πρέπει να διατρέχουν όχι μόνο την ολική επικοινωνία του τόπου, δηλαδή διαφήμιση, λογοτύπηση, ιστοσελίδα, πινακίδες στο δρόμο, ακόμα και τον τρόπο που επικοινωνείται ένα τοπικό πανηγύρι. Ευτυχώς η Ελλάδα είναι γεμάτη παράδοση και περίσσεια από αυτό που λέμε «τοπικό χρώμα», έτσι ώστε η δουλειά του συμβούλου στρατηγικής διευκολύνεται με ιστορίες του τόπου, ιδιωματισμούς, σύμβολα, θρύλους, τοπικά έθιμα και παραδόσεις, ένα ανεξάντλητο υλικό για να χτιστεί ο τόπος-μάρκα.

Οι πλέον προηγμένες τουριστικά χώρες, όπως η Μεγάλη Βρετανία, η Ιταλία και η Γερμανία, έχουν εδώ και καιρό στρέψει την προσοχή τους στο branding τόπων. Η Ελλάδα για την οποία ο τουρισμός παραμένει η βαριά της βιομηχανία υπολείπεται ακόμα στην εκλέπτυνση του τουριστικού μάρκετινγκ. Τα επόμενα χρόνια θα δούμε την έκρηξη του ανταγωνισμού ανάμεσα στους τόπους με κύριο εργαλείο το μάρκετινγκ-τόπων. Όταν οι προορισμοί-ανταγωνιστές απαντούν με μείωση τιμών και προσφορές τότε σε αυτό που θα πρέπει να επενδύσει ένας τόπος για να αντέξει στις πιέσεις αλλά και να ισχυροποιηθεί μελλοντικά είναι στην ενδυνάμωση της εικόνας του ως μάρκα.

ΚΑΤΑΔΥΤΙΚΟΣ ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ: Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΙΑ ΚΟΝΤΡΑ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΗΣ ΥΠΗΡΑΙΣΙΑΣ & ΥΠ. ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ


Γιατί όμως η Ελλάδα καθυστερεί στον συγκεκριμένο τομέα; Πώς εξηγείται μια νησιωτική χώρα να είναι σχεδόν απούσα από τον κόσμο των καταδύσεων, χάνοντας τη «ναυμαχία του Αιγαίου» από την πολύ πιο πειστική Τουρκία;

«H ισχύουσα νομοθεσία δίνει στην Αρχαιολογική Υπηρεσία τη δυνατότητα να δεσμεύει κάθε σπιθαμή των ελληνικών θαλασσών και να επιτρέπει τις καταδύσεις μόνο σε συγκεκριμένα και περιορισμένα σε έκταση και αριθμό σημεία» λέει ο κ. Χαλκέας, προσθέτοντας: «Αν θέλαμε να αναπτύξουμε τον καταδυτικό τουρισμό,
θα έπρεπε να κινηθούμε στην ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση.
Δηλαδή,
η Εφορεία Εναλίων Αρχαιοτήτων να υποδείξει ποιο κομμάτι της θάλασσας και του βυθού είναι αρχαιολογικός χώρος,
αφήνοντας το υπόλοιπο ελεύθερο για τους λάτρεις του υγρού στοιχείου και της ζωής που κρύβει μέσα του».

H θέση αυτή δεν είναι μια ακαδημαϊκού χαρακτήρα πρόταση. Αντίθετα, μάλιστα. Αυτό το διάστημα γίνεται ζωηρή συζήτηση μεταξύ εκπροσώπων των υπουργείων Εμπορικής Ναυτιλίας, Πολιτισμού και Τουριστικής Ανάπτυξης σχετικά με ένα νομοσχέδιο που έχει ως αντικείμενο τις καταδύσεις αναψυχής. Το συγκεκριμένο σχέδιο νόμου πέρασε στην κυριολεξία από «χίλια κύματα» για να καταλήξει στα βράχια. Οι αντιθέσεις φαίνεται να είναι αγεφύρωτες, αφού το υπουργείο Πολιτισμού εξακολουθεί να επιμένει ότι οι ελληνικές ακτές και ο βυθός είναι ένα… ατελείωτο αρχαιολογικό πάρκο που δεν πρέπει να αγγίξει κανείς. Από την άλλη πλευρά, το υπουργείο Τουριστικής Ανάπτυξης δείχνει να συγκινείται από την αγωνία των δυτών, θεωρώντας μάλλον λογική την πρότασή τους να απελευθερωθούν κάποιοι χώροι ώστε αυτοί που ασχολούνται με την κατάδυση να έχουν εναλλακτικές λύσεις και άρα ενδιαφέρον να ασκήσουν το χόμπι τους. Στην πραγματικότητα η ηγεσία του υπουργείου Τουριστικής Ανάπτυξης καταλαβαίνει καλύτερα από τον καθένα ότι η ανάπτυξη του καταδυτικού τουρισμού θα προσείλκυε υψηλού εισοδηματικού επιπέδου τουρίστες. «Είναι γνωστό» λέει ο κ. Χαλκέας «ότι ο καταδυτικός τουρισμός είναι η μοναδική μορφή τουρισμού που όταν στους υπόλοιπους κλάδους καταγράφονται μειώσεις,
αυτός μένει αλώβητος και παρουσιάζει αλματώδη ανάπτυξη.
Και αυτό συμβαίνει διότι οι δύτες είναι μανιώδεις με αυτό που κάνουν και δεν το εγκαταλείπουν εύκολα».

H «κόντρα» των ανθρώπων της Εφορείας Εναλίων Αρχαιοτήτων με όλους τους άλλους αναδεικνύει ωστόσο και κάποιες άλλες, ενδιαφέρουσες πλευρές. Είναι από αυτή την άποψη ενδιαφέρουσα η πολιτική που εφαρμόζουν οι Τούρκοι στο συγκεκριμένο θέμα. Στην προσπάθειά τους να αναπτύξουν τον καταδυτικό τουρισμό, όχι μόνο δεν έθεσαν υπό περιορισμό τα αρχαιολογικά ευρήματα του βυθού αλλά τα «άνοιξαν» στην κοινή θέα των δυτών. Δημιούργησαν υποβρύχια αρχαιολογικά πάρκα τα οποία οι δύτες επισκέπτονται με τη συνοδεία αρχαιολόγων ή εξουσιοδοτημένων από τις αρμόδιες αρχές επαγγελματιών δυτών.

Από την άλλη πλευρά του πελάγους, στο νησί της Ρόδου, η κατάδυση επιτρέπεται μόνο σε περιορισμένες περιοχές, όπως η Καλλιθέα. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα ο τουρίστας να μην έχει έντονο ενδιαφέρον για κατάδυση. «Υπάρχουν καταδυτικά σκάφη δυναμικότητας 150 ατόμων
που βρίσκονται στο λιμάνι της Ρόδου και που θα μπορούσαν,
αντί να υπολειτουργούν,
να εξυπηρετούν χιλιάδες τουρίστες» λέει ο κ. Χαλκέας.

ΚΑΤΑΔΥΤΙΚΟΣ ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ & ΠΑΡΚΑ – ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΤΕΛΜΑ


Το Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας, Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής (ΥΠΕΝΑΝΠ) παραπέμπει τη δημιουργία καταδυτικών πάρκων για την ανάπτυξη του Καταδυτικού Τουρισμού στις ισχύουσες νομοθετικές διατάξεις, όπως αυτές προβλέπονται από το ν.3409/2005 και ν.2742/1999, αποφεύγοντας ωστόσο να αναφέρει τους λόγους για τους οποίους οι διατάξεις των νόμων παραμένουν έως σήμερα ανενεργές, εφόσον ΚΑΝΕΝΑ καταδυτικό πάρκο δεν έχει οριοθετηθεί από το 2005, έναρξη ισχύος του νόμου περί καταδύσεων αναψυχής! Αξίζει δε να υπογραμμιστεί ότι στο σημείο 3. της απάντησής του το ΥΠΕΝΑΝΠ ουσιαστικά μεταθέτει την ευθύνη της εφαρμογής των ισχυόντων διατάξεων στο ΥΠΕΧΩΔΕ: «Με απόφαση του Υπουργού ΠΕΧΩΔΕ καθορίζονται τα δικαιολογητικά, η διαδικασία και κάθε άλλη λεπτομέρεια για την εφαρμογή των ανωτέρω (διατάξεων), ενώ σχετικά αιτήματα υποβάλλονται στο ΥΠΕΧΩΔΕ».

Από τη μεριά του το ΥΠΕΧΩΔΕ, μέσω του απαντητικού του εγγράφου, γνωστοποιεί ότι ακόμα –εδώ και 4 χρόνια δηλαδή!- προωθεί τη σύνταξη των προδιαγραφών για το χαρακτηρισμό και την οριοθέτηση περιοχών ως καταδυτικών πάρκων στο πλαίσιο του ν. 3409/2005, ωστόσο «κάθε ενδιαφερόμενος θα μπορεί να υποβάλει σχετική αίτηση, συνοδευόμενη από την αντίστοιχη μελέτη» ΜΕΤΑ τη θεσμοθέτηση του Ειδικού Πλαισίου για τον Τουρισμό, το οποίο Πλαίσιο μεταξύ άλλων «περιλαμβάνει κατευθύνσεις για την ανάπτυξη του Καταδυτικού Τουρισμού». Με άλλα λόγια δηλαδή, η ανάπτυξη του καταδυτικού τουρισμού πλέον περνά στο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο του Τουρισμού, μέσα από το νομοθετικό πλαίσιο του οποίου «τίθενται κριτήρια και προϋποθέσεις για τις περιοχές που μπορούν να θεωρηθούν επιλέξιμες για την ανάπτυξη καταδυτικών πάρκων» και ο σχεδιασμός του οποίου ΘΑ εξειδικευτεί σε περιφερειακό επίπεδο.

Τέλος, το Υπουργείο Πολιτισμού γνωστοποιεί ότι έχουν κατατεθεί αιτήματα για τη χωροθέτηση καταδυτικών πάρκων σε περιοχές επιλογής του φορέα στην αρμόδια Εφορεία Εναλίων Αρχαιοτήτων, ωστόσο φαίνεται πως κανένα πάρκο δεν έχει ακόμα χωροθετηθεί, εφόσον «η αρμόδια Εφορεία έχει προτείνει τη σύσταση Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων, η οποία σε συνεργασία με τα συναρμόδια Υπουργεία ΘΑ επεξεργαστεί το θέμα αυτό με γνώμονα την προστασία της Ενάλιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της χώρας μας».

Συμπερασματικά, κανένα από τα αρμόδια υπουργεία δεν αναφέρει για ποιους ακριβώς λόγους εδώ και 4 χρόνια δεν έχουν χωροθετηθεί περιοχές για τη δημιουργία καταδυτικών πάρκων, αλλά και γιατί οι διατάξεις του ν.3409/2005 δεν εφαρμόστηκαν ποτέ. Επίσης, δεν προσδιορίζουν χρονικά το πότε εκτιμάται ότι θα λειτουργήσουν τα πρώτα καταδυτικά πάρκα, αλλά ούτε εάν έχουν εξασφαλιστεί ανάλογα κονδύλια, εθνικά ή κοινοτικά, για την ανάπτυξη του καταδυτικού τουρισμού, ούτε ακόμα εάν η πολιτεία είναι σε θέση να διασφαλίσει την προστασία των περιοχών. Σημειωτέον τέλος, ότι το Υπουργείο Τουριστικής Ανάπτυξης δεν έδωσε καμία απολύτως απάντηση στην Ερώτηση της κας. Γκερέκου, έστω και αν είναι καθ’ ύλην αρμόδιο για την ανάπτυξη εναλλακτικών μορφών τουρισμού στην Ελλάδα.

«Αδικαιολόγητη καθυστέρηση και ολιγωρία, χαοτική ασυνεννοησία και μετάθεση ευθυνών μεταξύ των συναρμόδιων Υπουργείων: αυτές είναι οι λέξεις μπορούν να περιγράψουν την κατάσταση που επικρατεί γύρω από τον καταδυτικό τουρισμό. Η Κυβέρνηση του κ. Καραμανλή και της Ν.Δ. φαίνεται πως αντιμετωπίζει με «χαλαρή διάθεση» την ανάπτυξη εναλλακτικών μορφών Τουρισμού στη χώρα μας, την ίδια στιγμή που κάθε χρόνο, περισσότεροι από 1.000.000 άνθρωποι αποκτούν πτυχία καταδύσεων, 3.000.000 άνθρωποι είναι οι Ευρωπαίοι καταδύτες που συστήνουν τη δυνητική αγορά-στόχο.

ΚΑΤΑΔΥΤΙΚΟΣ ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ: Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ


Τι σημαίνει ο Καταδυτικός Τουρισμός για το νησί;
Αύξηση ενός εύρωστου οικονομικά τουρισμού, επιμήκυνση της τουριστικής περιόδου, μοναδική θεματική προβολή του τόπου σε παγκόσμιο επίπεδο, τόνωση της τοπικής οικονομίας, ανάδειξη της ιστορικής και βενθικής αξίας τόσο του υποβρύχιου/ενάλιου πλούτου αλλά ταυτόχρονα και της πλούσιας, λίαν αξιόλογης ιστορίας του νησιού.

H Ελλάδα, αν και διαθέτει πάνω από 16.000 χιλιόμετρα ακτογραμμής και περίπου 3.000 νησιά, δεν συγκαταλέγεται στους παγκόσμιους καταδυτικούς προορισμούς, αν και θα έπρεπε να αποτελεί την «Καραϊβική της Ευρώπης». Από τα περίπου 450 κατοικημένα νησιά μόνο στο 1/3 αυτών επιτρέπονται οι καταδύσεις. Νησιά όπως η Σάμος, η Λήμνος, η Νάξος, η Εύβοια, η Αμοργός και η Ικαρία δεν διαθέτουν ούτε ένα απελευθερωμένο καταδυτικό σημείο ώστε να μπορέσει να αναπτυχθεί εκεί ο καταδυτικός τουρισμός. Ενώ οι υπάρχουσες απελευθερωμένες θαλάσσιες περιοχές στην πλειονότητά τους δεν έχουν κανένα καταδυτικό ενδιαφέρον (πολύ ρηχά νερά, άμμος, εκβολές ποταμών κτλ.).

Αλλά και η υπάρχουσα διαδικασία απελευθέρωσης νέων περιοχών είναι πολύ χρονοβόρα, με υψηλό κόστος για τον ενδιαφερόμενο και κυρίως με αναμφίβολο το αποτέλεσμα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η νήσος Σκύρος. Αν και πραγματοποιήθηκε ο έλεγχος από την Αρχαιολογική Υπηρεσία και δεν βρέθηκαν αρχαία στον βυθό της, ωστόσο το ΚΑΣ δεν απελευθέρωσε τελικά την περιοχή.
ΔΥΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ Τι κάνουν άλλες χώρες

* ΙΣΠΑΝΙΑ – L’ESTARTIT: Τα τρία μικρά και υπεραλιευμένα νησάκια στο αρχιπέλαγος Mendes στο τουριστικό θέρετρο L’Estartit της Ισπανίας αποτελούν σήμερα έναν από τους σημαντικότερους καταδυτικούς προορισμούς της Ευρώπης.

Το 1990 τα νησιά Mendes μετετράπησαν σε καταδυτικό πάρκο. Σήμερα τα άλλοτε υπεραλιευμένα νησιά έχουν μεταμορφωθεί σε έναν από τους πιο ενδιαφέροντες και δημοφιλείς καταδυτικούς προορισμούς. Οι επισκέπτες δύτες ανέρχονται στις 20.000 ετησίως, ή 9,3% του συνόλου των τουριστών που επισκέπτονται το L’Estartit, ενώ συνολικά πραγματοποιούνται 60.000 καταδύσεις κάθε χρόνο. H τουριστική περίοδος στην περιοχή έχει αυξηθεί πλέον στους 10 μήνες και οι διαθέσιμες κλίνες ανέρχονται στις 30.000, ενώ η μαρίνα της περιοχής μπορεί να φιλοξενήσει περισσότερα από 740 σκάφη. Τα ετήσια έσοδα που προέρχονται μόνον από τον καταδυτικό τουρισμό ανέρχονται σε 3 εκατ. ευρώ.

* ΑΙΓΥΠΤΟΣ – ΣΑΡΜ ΕΛ ΣΕΪΧ: Το 1983 το Σαρμ Ελ Σέιχ αποτελούσε έναν καταδυτικό προορισμό για λίγους που «διψούσαν» για περιπέτεια, καθώς η περιοχή, πέρα από τη φυσική της ομορφιά, δεν διέθετε τίποτε άλλο.

Το 2003, ύστερα από μια μεθοδευμένη αξιοποίηση και τουριστική ανάπτυξη της περιοχής, υποστηριζόμενη από διαφημιστικές εκστρατείες του αιγυπτιακού υπουργείου Τουρισμού, το Σαρμ Ελ Σέιχ μεταμορφώθηκε σε έναν καταδυτικό παράδεισο προσελκύοντας τουρίστες απ’ όλον τον κόσμο.

Με 40 καταδυτικά κέντρα, 300 καταδυτικά σκάφη και πάνω από 20.000 κλίνες η τουριστική σεζόν στο Σαρμ Ελ Σέιχ διαρκεί 364 ημέρες τον χρόνο, ενώ τα έσοδα από τον καταδυτικό τουρισμό ανέρχονται σε αρκετά εκατομμύρια ετησίως.

Καθημερινά κατά μέσον όρο 200 καταδυτικά σκάφη μεταφέρουν περίπου 6.000 δύτες. Το κόστος ανά κατάδυση ανέρχεται κατά μέσον όρο στα 50 ευρώ, αντιστοιχώντας σε έσοδα ύψους περίπου 36 εκατ. ευρώ ετησίως.
ΙΛΣΕ ΣΤΡΑΟΥΝΤ από τις πρώτες δύτριες στην Ελλάδα «Ο χειμώνας της Ελλάδας καλοκαίρι για την Ευρωπή»

H κυρία Ιλσε Στράουντ είναι από τις πρώτες δύτριες στην Ελλάδα και η πρώτη που δραστηριοποιήθηκε επαγγελματικά στη χώρα μας στον χώρο των καταδύσεων αναψυχής. Στην 25ετή πορεία της στην ελληνική καταδυτική αγορά πιστεύει ότι η σωστή ανάπτυξη του καταδυτικού τουρισμού θα δώσει τη δυνατότητα στην Ελλάδα να επιμηκύνει την τουριστική της περίοδο ακόμη και σε 12μηνη βάση. «Ο χειμώνας της Μεσογείου είναι το καλοκαίρι των βορείων χωρών της Ευρώπης.
Υπάρχει μια πολύ μεγάλη αγορά ποιοτικού τουρισμού που μπορεί να προσελκύσει η Ελλάδα μέσα από αυτή την εναλλακτική μορφή τουρισμού.
Το μόνο που χρειάζεται η χώρα είναι να ανοίξει την καταδυτική της αγορά και τη θάλασσα σε συνδυασμό με μια σωστή και πολύ καλή προβολή στο εξωτερικό».

H γενική απαγόρευση των καταδύσεων μόνο θετική δεν ήταν όλα αυτά τα χρόνια, τόσο για την προστασία των ενάλιων αρχαιοτήτων όσο και για την ανάπτυξη του καταδυτικού τουρισμού. H Ιστορία άλλωστε έχει δείξει ότι οι γενικότερες απαγορεύσεις μόνον αντίθετα αποτελέσματα έχουν φέρει. H ύπαρξη καταδυτικών κέντρων και οργανωμένων καταδύσεων μπορεί να αποτρέψει τους «επίδοξους» αρχαιοκάπηλους να προχωρήσουν στο έργο τους, καθώς υπάρχει κίνδυνος να εντοπιστούν.

Παράλληλα για την προστασία των ενάλιων αρχαιολογικών χώρων και την αξιοποίησή τους θα μπορούσαν να δημιουργηθούν υποθαλάσσια αρχαιολογικά πάρκα. Οπως ο τουρίστας μπορεί να επισκεφθεί την Ακρόπολη, γιατί να μην μπορεί να επισκεφθεί και τους αρχαίους θησαυρούς που κρύβει ο βυθός πληρώνοντας το αντίστοιχο εισιτήριο; Σε αυτά έμπειροι αρχαιολόγοι δύτες θα μπορούν να ενημερώνουν τους επισκέπτες-δύτες και να τους επιβλέπουν κατά τη διάρκεια της κατάδυσης στο αρχαιολογικό πάρκο, προσφέροντας ένα σημαντικό έσοδο στην Αρχαιολογική Υπηρεσία.

Αντίστοιχες κινήσεις έχουν γίνει στην Τουρκία στην περιοχή Μπουντρούμ αλλά και στην Αίγυπτο στην Αλεξάνδρεια.

Τέλος, στην Ελλάδα με τα πολυάριθμα νησιωτικά συμπλέγματα θα μπορούσαν να αναπτυχθούν οι καταδυτικές μονοήμερες ή πολυήμερες κρουαζιέρες, κάτι πολύ διαδεδομένο στο εξωτερικό.
«Τεράστιες οι προοπτικές ανάπτυξης στην Ελλάδα» IPMI ΓΟΥΑΛΙΝ περιφερειακή διευθύντρια Μεσογείου για την PADI* International

Οι προοπτικές ανάπτυξης του καταδυτικού τουρισμού στην Ελλάδα είναι τεράστιες, με σημαντικά πλεονεκτήματα: Είναι μια ασφαλής χώρα, μέλος της EE, διαθέτει το ίδιο νόμισμα με τα περισσότερα ευρωπαϊκά κράτη, σταθερό και ήρεμο πολιτικό περιβάλλον, ολοκληρωμένες υποδομές, άριστες καιρικές συνθήκες, διαυγή και ζεστά νερά, μεγάλη ποικιλία θαλάσσιας ζωής – όπου η αλιεία είναι περιορισμένη – και μορφολογίας, αλλά και πολύ κοντινός προορισμός για τους ευρωπαίους ταξιδιώτες.

Ως σήμερα αυτά τα μεγάλα πλεονεκτήματα της χώρας δεν έχουν αξιοποιηθεί για την ανάπτυξη του καταδυτικού τουρισμού εξαιτίας δύο σημαντικών λόγων:

1. Οι καταδυτικές επιχειρήσεις δεν έχουν τη δυνατότητα να προσφέρουν ποιοτικές καταδύσεις, καθώς υπάρχει περιορισμένος αριθμός περιοχών όπου επιτρέπεται αυτή η δραστηριότητα, χωρίς ιδιαίτερο καταδυτικό ενδιαφέρον στην πλειονότητά τους.

Θα πρέπει οι Αρχές της χώρας να καταλάβουν ότι οι καταδυτικές επιχειρήσεις έχουν ενδιαφέρον να προστατεύσουν τις περιοχές όπου καταδύονται και όχι να τις καταστρέψουν. Εξάλλου οι σωστά εκπαιδευμένοι δύτες έχουν έναν και μόνο στόχο: Προστατεύοντας το υποθαλάσσιο περιβάλλον να προστατεύσουν τον ίδιο τους τον εαυτό. Ο καταδυτικός τουρισμός εντάσσεται στον οικοτουρισμό όταν διεξάγεται σωστά.

2. Οι διεθνείς καταδυτικοί οργανισμοί δεν αναγνωρίζονται στην Ελλάδα.

H Ελλάδα είναι πιθανότατα η μόνη χώρα στον κόσμο όπου ένας εκπαιδευτής της PADI δεν αναγνωρίζεται. Αυτό δημιουργεί τεράστιες δυσκολίες για τις καταδυτικές επιχειρήσεις οι οποίες δεν μπορούν να έχουν πλήρη υποστήριξη από τον οργανισμό.

Για να μπορέσει η Ελλάδα να αναπτύξει σωστά τον καταδυτικό τουρισμό και να αξιοποιήσει τις τεράστιες προοπτικές του, θα πρέπει να «ανοίξει» όχι μόνο τις θάλασσες αλλά και την ίδια την αγορά της. Χωρίς αυτό η καταδυτική δραστηριότητα δεν μπορεί να αναπτυχθεί στην Ελλάδα, με αποτέλεσμα η τουριστική βιομηχανία της χώρας να χάνει σημαντικά έσοδα κάθε χρόνο.

Αν αναλογιστεί κανείς τους περιορισμούς και τις απαγορεύσεις που ισχύουν στη χώρα, καταλαβαίνει ότι κάνουν αδύνατη τη σωστή ανάπτυξη της καταδυτικής αγοράς, ενώ παράλληλα απομακρύνουν τις επενδύσεις. Υπάρχει ενδιαφέρον από την Ευρώπη για επενδύσεις στην Ελλάδα, αλλά όταν μας ρωτάνε δεν τους το συνιστούμε.

(*) H PADI (Professional Association of Diving Instructors) είναι διεθνής καταδυτικός οργανισμός που δραστηριοποιείται σε περισσότερες από 175 χώρες. Περισσότερα από 4.800 καταδυτικά κέντρα και σχολές παγκοσμίως είναι μέλη της PADI.

 

ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟ ΡΙΑΛΙΤΥ ΣΟΟΥ ΣΕ 6 ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΝΗΣΙΑ


Την τύχη τους σε έξι ελληνικά νησιά ψάχνουν οκτώ «σινγκλ» άντρες και γυναίκες από όλο τον κόσμο στο νέο ριάλιτι σόου του αμερικανικού καναλιού E!.
Τέτοια διαφήμιση, και μάλιστα δωρεάν, ούτε οι ιθύνοντες του…ΕΟΤ δε θα μπορούσαν να ονειρευτούν για τον ελληνικό τουρισμό.
Το πρώτο επεισόδιο του Perfect Catch (το κελεπούρι σε ελεύθερη μετάφραση) προβάλλεται αυτή την Τετάρτη στο E! και θα ακολουθήσουν άλλα έξι. Τις καλύτερες εικόνες από τα πιο διαφημισμένα νησιά του Αιγαίου θα δούνε εκατομμύρια θεατές σε Αμερική, Ευρώπη και Αυστραλία.
Η παραγωγή του σόου έγινε πριν ένα μήνα στη Μύκονο, τη Σαντορίνη, τη Ρόδο, την Πάρο και άλλα δύο νησιά, ενώ ο τελικός γυρίστηκε στην Αθήνα.
Σε κάθε στάση, τέσσερις άντρες και τέσσερις γυναίκες από διάφορες χώρες – νέοι, γυμνασμένοι, ηλιοκαμένοι και σέξι – έψαχναν να βρουν τον/την ιδανικό/ή σύντροφο ή αλλιώς, το τέλειο κελεπούρι. Η κριτική επιτροπή, αποτελούμενη από την Κάρμεν Ηλέκτρα και άλλα δύο άτομα, αποφάσιζαν στο τέλος του επεισοδίου αν είχαν δίκιο ή όχι.
Όσοι πέρασαν το τεστ, διαγωνίστηκαν μαζί με το ταίρι τους στον τελικό της σειράς στην Αθήνα. Ο νικητής εισέπραξε 50.000 δολάρια και κέρδισε τη συμμετοχή του σε μία φωτογράφηση μόδας.

Ο.Η.Ε.: Ο ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ ΘΑ ΑΝΑΚΑΜΨΕΙ ΤΟ 2010


Στα μέσα του 2010 αναμένεται να ανακάμψει ο τουρισμός, σε παγκόσμιο επίπεδο, σύμφωνα με το γενικό γραμματέα του Παγκόσμιου Οργανισμού Τουρισμού των Ηνωμένων Εθνών (UNWTO), Ταλέμπ Ριφάι.

Σε συνέντευξη που παραχώρησε στο Reuters, κατά τη διάρκεια επίσκεψής του στην Αθήνα, ο κ. Ριφάι ανέφερε ότι η παγκόσμια οικονομική κρίση και οι φόβοι για τη γρίπη των χοίρων έχουν μειώσει τον αριθμό των τουριστικών αφίξεων το 2009, αλλά όχι τόσο όσο υπολογιζόταν αρχικά.

«Τα αποτελέσματα για το καλοκαίρι, και ιδίως για τον Ιούλιο και τον Αύγουστο, παρουσίασαν μικρή βελτίωση για όλους τους προορισμούς», δήλωσε, συμπληρώνοντας πως η έντονη μείωση της ζήτησης που καταγράφηκε τους πρώτους 5-6 μήνες του 2009 έχει βελτιωθεί ελαφρώς.

«Προβλέπουμε ότι μπορούμε να τελειώσουμε το 2009 με ελαφρώς καλύτερα αποτελέσματα, αν και θα παραμείνουν σε αρνητικό έδαφος», ανέφερε ο κ. Ριφάι και προέβλεψε ότι την επόμενη χρονιά οι δυσκολίες αυτές θα μειωθούν.

«Μέχρι το καλοκαίρι του 2010 θα επιστρέψουμε σε θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης», υπογράμμισε, προσθέτοντας ότι η πρόβλεψη αυτή ισχύει τόσο για την Ευρώπη, όσο και για τον υπόλοιπο κόσμο.

Ο γ.γ. του UNWTO ανέφερε, πάντως, ότι η Ευρώπη, η οποία δέχεται περισσότερους από τους μισούς τουρίστες παγκοσμίως, θα παρουσιάσει πτώση των τουριστικών αφίξεων κατά 5% σε ετήσια βάση το 2009. Χώρες της Μεσογείου όπως η Ελλάδα, η Τουρκία, η Ιταλία και η Ισπανία έχουν πληγεί ιδιαιτέρως άσχημα, σημείωσε.