ΤΟ ΑΤΜΟΠΛΟΙΟ «DUINO» – ΤΗΣ ΙΤΑΛΙΚΗΣ ΑΚΤΟΠΛΟΪΑΣ ΣΤΑ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΑ


ΤΟ ΑΤΜΟΠΛΟΙΟ DUINO

ΕΤΟΣ KATAΣΚΕΥΗΣ= 1923

ΜΗΚΟΣ = 68,75 m

ΠΛΑΤΟΣ = 10,50 m

ΥΨΟΣ = 7,09 m

ΜΗΧΑΝΕΣ = 2 ατμοστροβίλου 1900 hp

ΠΡΟΠΕΛΕΣ = 2

ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ = 25,8 τόνων / ημέρα

ΑΝΩΤΑΤΗ ΤΑΧΥΤΗΤΑ = 13,5 κόμβων

ΟΛΙΚΗ ΧΩΡΗΤΙΚΟΤΗΤΑ = 1344 ακαθάριστο

Το «Duino» αρχικά χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά στην γραμμή Τrieste – Zara – Gravosa – Βενετία.

Tον Ιούνιο του 1937 ήρθε στη γραμμή 44 Μπάρι-Δυρράχιο και στη συνέχεια εκτελεί κάποιο έκτακτο ταξίδι.
Απο τις 3 Μαρτίου 1938 καλύπτει τις γραμμές που συνδέουν Rodi – Piscopo – Stampalia, Καstelorizo -Rodi, Rodi – Caso.

Από την 1 Ιανουαρίου του 1940 μεταφέρθηκε στο Βari – Barletta – Manfredonia – Tremiti – Rodi.

Τον Σεπτέμβριο του 1940, έκτακτες αναχωρήσεις ρυθμίζονται απευθείας από τις αρχές, συνέχισε τότε τη γραμμή μέχρι τον Φεβρουάριο του 1942.

Στις 7 Φεβρουαρίου 1942 απεστάλει για μια ειδική διαδρομή και δεν επέστρεψε ποτέ.

Η ΒΥΘΙΣΗ

Η Duino με πλοίαρχο τον Mario Olivotto Mestre αναμενόταν να αφιχθεί στίς 19:00 της 8 Φεβρουαρίου 1942, στο λιμάνι του Μπάρι. Έμεινε στο Kotor του Μαυροβουνίου μέχρι την ώρα έξι το πρωί, με πλήρωμα 44 άτομα επί του σκάφους, 12 στρατιώτες των ΚΡΕΜ (Σώματος Royal Military Maritime πληρώματος) και 161 επιβάτες.

Αλλά στις δέκα το πρωί χάθηκε κάθε επαφή με το πλοίο: η Ναυτική Διοίκηση σκέφτηκε ότι ήταν μια ακόμη καθυστέρηση, δεν είναι ασυνήθιστο εκείνη την εποχή και λόγω των βλαβών που απρουσίαζε το πλοίο λόγω του ότι δεν είχε δεξαμενιστεί για επισκευές.Οι προβλέψεις που αναφέρονται για θαλασσοταραχή τεταμένη, νεφελώδης ουρανούς και φτωχών σε ορατότητα. Τα μεσάνυχτα το πλοίο ήταν ακόμα εκεί, αλλά κανείς δεν σκέφτηκε ότι μπορεί να έχουν ένα ατύχημα, η πιο πιθανή υπόθεση ήταν ότι είχε μια βλάβη και είχαν επιστρέψει στο λιμάνι αναχώρησης.
Το επόμενο πρωί στις εννέα εστάλει από τις αρχές του Μπάρι και του Tivat Kotor τηλεγραφήματα για ειδήσεις, πέρασαν 20 ώρες χωρίς να λάβουν καμία απάντηση.Το πρωί της 10 Φεβρουαρίου για περίπου τρις ημέρες μετά την εξαφάνιση ξεκίνησαν την αναζήτηση, από το Μαυροβούνιο, και Μπάρι σηκώθηκαν αεροσκάφη ακολουθώντας την διαδρομή των ατμόπλοιων της Αδριατικής, ακολούθως ειδοποιήθηκαν οι σταθμοί Vieste και Lastovο, ότι τίποτα δεν είδαν.Το πλοίο έμοιαζε να έχει εξαφανιστεί.
Ήταν σχεδόν σούρουπο, η θάλασσα σκοτεινή από τους νότιους ανέμους, όταν ο Κυβερνήτης του dell’Anna, Martini έδωσε τον κώδωνα του κινδύνου. Σχεδίες με ναυαγούς εθεάθησαν.Είχαν ξεκινήσει στις 14.30 από το λιμάνι του Μπάρι και τώρα βρίσκονται περίπου 17 μίλια από τις ακτές.Δύο σχεδίες από μια ομάδα ανδρών κουνώντας για βοήθεια. Η 21 Nau Fraga τους πήρε με ασφάλεια. Σπόροι προς σπορά είχαν παγώσει από το παγωμένο νερό το χειμώνα, ρούχα drenched, 72 ώρες δεν είχαν αγγίξει νερό ή τροφή. Μερικοί από τους επιζώντες ζήτησαν να συνεχιστεί η έρευνα, πρέπει να έχει τουλάχιστον δύο άλλες σχεδίες, είχαν δει να τους αφήνουν μετά το  ναυάγιο.Τώρα, όμως, ήταν σκοτάδι, ο κυβερνήτης αποφάσισε να επιστρέψει στο λιμάνι του Μπάρι.
Την αυγή, στις 12 Φεβρουαρίου, το αντιτορπιλικό RD22, δύο περιπολικά σκάφη και ένα αεροπλάνο έπλευσε στην περιοχή της ανακάλυψης.
Αυτή τη φορά ήταν η RD22 είδε τις άλλες δύο σχεδίες. Στο πλοίο επέβαιναν 23 επιζώντες και ένα πτώμα, το οποίο είχε 100 ώρες στο έλεος της θάλασσας.

Το τελευταίο ίχνος του Duino βρέθηκε στις 22 Φεβρουαρίου στις ακτές του Οτράντο στην παραλία του ναυαγίου ενός πλοίου και δύο πτώματα στα οποία ένα από τον μηχανικό πλοίου Ranieri.

Advertisements

ΤΟ ΦΟΡΤΗΓΟ «STAMPALIA» ΚΑΙ Η ΒΥΘΙΣΗ ΤΟΥ ΣΤΟΝ ΑΥΛΩΝΑ


Έτος κατασκευής 1907, Διεθνής Σήμα ICIG, Νηολόγιο Βενετίας, Αριθμός Νηολογίου 195,Μήκους μεταξύ καθέτων 70,22 m, Μηχανή 1 εναλλακτική, Έλικες 1, Κατανάλωση 12,1 τόνοι /ημέρα, Μέγιστη ταχύτητα 10,5 κόμβων, Τόνοι ολικής χωρητικότητας 1228, Τόνοι καθαρής χωρητικότητας 714,Τόνοι νεκρού βάρους 1460.

Χρησιμοποιούνταν για τη γραμμή  Bari – Manfredonia – Tremiti. Στις 10 Απριλίου 1938, το Stampalia τέθηκε υπό αφοπλισμό στη Βενετία. Στις 11 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους, μεταφέρθηκε στο ναυπηγίο Monfalcone, όπου παρέμεινε έως τις 14 Σεπτεμβρίου του επόμενου έτους για τις ανακαινίσεις.  Από τις 8 Οκτωβρίου 1939 μέχρι τις 16 Ιουλίου 1940 έκανε μια σειρά από έκτακτα δρομολόγια, μεταξύ των λιμένων της Βόρειας Αδριατικής και της Αλβανίας. Από 23 Ιουλίου -16 Δεκεμβρίου 1940, το πλοίο τέθηκε υπό μερικό αφοπλισμό, για τη μετατροπή των μηχανημάτων και εγκαταστάσεων σε θέση του πολέμου. Στις 17 Δεκέμβρη είχε ναυλωθεί από το Υπουργείο Πολέμου.

Στις 12 Απριλίου 1941, υπό τη διοίκηση του Πλοιάρχου Paulo GAMBINAFICI αγκυροβόλησε στο λιμάνι της Αυλώνας, κοντά στην περιοχή DUKATI, για την εκφόρτωση της βενζίνης στα ντραμς. Στις 14 Απριλίου δέχθηκε επίθεση Ελληνικών αεροσκφών καιβυθίστηκε.

Η ΑΝΑΚΡΙΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΒΥΘΙΣΗ

15 Απριλίου 1941, ο υπογεγραμμένος Αντισυνταγματάρχης Renato BOGGIO Lera, Διοικητής του λιμένα της Αυλώνας, ενεργεί σύμφωνα με τις διατάξεις που ισχύουν έρευνα με σκοπό να ελέγξει τις συνθήκες γύρω από το τορπιλισμό και την επακόλουθη βύθιση του ατμόπλοιου Stampalia. Συνεχίστηκε με την ανάκριση του Πλοιάρχου του ίδιου του πλοίου, οοποίος απαντά ως εξής:

Όσον αφορά οδηγίες που έλαβα από την Διοίκηση της Αυλώνας, για το βράδυ της 12ης τρέχοντος, να είναι αγκυροβολημένο κοντά στην προβλήτα Dukati, όσο πιο κοντά στην ακτή. Κατά τη διάρκεια της ημέρας, με ανέμους από τα βορειοδυτικά, το πλοίο παρέμεινε σε ρηχά νερά, ενώ το βράδυ, με την αιολική ενέργεια από τη γη που εξαπλώνεται, παρουσιάζοντας την πλευρά του, κατ ‘ευθείαν στο άνοιγμα του λιμανιού. Την προηγούμνη είχαμε εργαστεί μέχρι τα μεσάνυχτα, για να μεταφορτώσουμε 500 βαρέλια βενζίνης για την φορτηγίδα ALESSANDRO. Οι σκοπιές και οι πυροβολητές ήταν κανονικά στις θέσεις τους. Σημειώνω ότι το όπλο 76/40 mm., δεν ήταν εφοδιασμένο με αντιαεροπορικάβλήματα, παρά τις επανειλημμένες αιτήσεις μου, τόσο στη Βενετία ‘οσο και στο Μπρίντιζι.

Σήμερα, περίπου στις 01,45 σήμανε γενικός συναγερμός και πήραν όλοι τις θέσεις τους. Είχε χαμηλό επίπεδο ορατότητας. Οι λέβητες ήταν πάντα υπό πίεση και στη θάλασσα είχαμε μόνο τέσσερα κλειδιά απο το μήκος της αλυσίδας με τη δυνατότητα ταχείας ανέλκυσης της άγκυρας. Επρόκειτο να δώσω την εντολή να πλεύσει αφού ήταν έτοιμη η μηχανή, όταν είδα στην πλώρη σαφώς την προσέγγιση των εχθρικών αεροσκαφών που, από το πολύ χαμηλό υψόμετρο, εξαπέλυσαν μια τορπίλη. Η βόμβα, ευτυχώς, πέρασε στο βαθμό του sternpost και κατέληξε στην παραλία. Εμείς ανοίξαμε αμέσως πυρ με ένα πολυβόλο, αλλά κάποια στιγμή, δυστυχώς, το όπλο μπλόκαρε. Λίγο μετά μας επιτέθηκαν με ένα μεγάλο αριθμό των εμπρηστικών βομβών και κλιπ σε κύματα, αν και η παράκτια άμυνα είχε αρχίσει βολές από όλες τις πλευρές. Αφού ειδαότιήταν αδύνατο να υπερασπιστούμετο πλοίο, αποφάσισα τη διάσωση του πληρώματος, διατάσωντας την πτώση των σωσίβιων λεμβών. Είχαμε μόλις απομακρυνθεί όταν ακούσαμε μια βίαιη έκρηξη που ακολουθείθηκε από μια στήλη λευκού καπνού που προέρχονται από τη δεξιά πλευρά, στο ύψος των λεβήτων. Σημάδι ότι το πλοίο είχε χτυπηθεί και φοβούμενοι την έκρηξη των λεβήτων και των βαρελιών βενζίνης, παραμείναμε πίσω απο το σκάφος, εάν η κατάσταση μπορούσε να επανέλθει στα φυσιολογικά. Σήμερα το πρωί επέστρεψα νωρίς  επί τόπου, συνοδευόμενος από 1 υπάλληλο, το λοστρόμο και τον ξυλουργό. Το πλοίο είχε παραμείνει εκεί όπου το αφήσαμε εντελώς βυθισμένο ως την καμινάδα και μπαταρισμένο στην αριστερή πλευρά, με κατεύθυνση προς την δεξαμενή Pasa Liman. Aπό τα 34 μέλη του πληρώματος είχαν διασωθεί όλοι, αναφέροτας μονο μικροραυματισμούς.

ΔΑΝΕ: TO ΑΚΤΟΠΛΟΪΚΟ ΘΑΥΜΑ ΤΗΣ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ


Oταν το 1979 ο Νώντας Σολούνιας και μερικοί ακόμη επιχειρηματίες έκαναν τα πρώτα βήματα για να δημιουργήσουν μια ναυτιλιακή εταιρεία με έδρα τα Δωδεκάνησα και αντικείμενο την εξυπηρέτηση των νησιωτών με καλά πλοία, είχαν στο μυαλό τους μόνο την επιτυχία. Kανείς δεν μπορούσε ή καλύτερα δεν ήταν σε θέση να προβλέψει τις σημερινές εξελίξεις… Oτι η Δωδεκανησιακή Aνώνυμος Nαυτιλιακή Eταιρεία (ΔANE), που το 1979 ξεκίνησε με οράματα και υψηλούς στόχους… απο εσκεμένα ή μη λάθη, Θα κατέληγε στο μεγαλύτερο επιχειρηματικό ναυάγιο της Ελληνικής ακτοπλοϊας.

Tο 1980 η ΔANE παρέλαβε το πλοίο «Κάμιρος» που άρχισε δρομολόγια, τον Αύγουστο του ίδιου έτους, στη γραμμή της Δωδεκανήσου. Το πλοίο, αρχικώς, εξυπηρετούσε τα νησιά της Δωδεκανήσου Ρόδο, Κω, Κάλυμνο, Λέρο και Πάτμο. Δύο χρόνια αργότερα, το 1982, στο στόλο της εταιρείας προστέθηκε το πλοίο «Ιαλυσός» με άδεια να εκτελεί δρομολόγια στη γραμμή Καρπάθου – Κρήτης και πολύ αργότερα επεκτάθηκε προς την Κύπρο. Ακολούθησε, το 1985, το οχηματαγωγό πλοίο «Λίνδος», το οποίο εκτελούσε το δρομολόγιο Πειραιάς – Κως – Ρόδος μεταφέροντας φορτηγά.

Το πλοίο «Ρόδος» παραλήφθηκε το 1989 και τον Aύγουστο του ίδιου έτους ξεκίνησε τα δρομολόγιά του συνδέοντας τη Ρόδο απευθείας με τον Πειραιά. Το «Πάτμος» δρομολογήθηκε τον Μάιο του 1992 συνδέοντας τα Δωδεκάνησα με τον Πειραιά, ενώ άνοιξε και τη γραμμή της Θεσσαλονίκης.

Το 1994, η ΔΑΝΕ προχώρησε στην ίδρυση της εταιρείας «ΠΑΡΚΧΑΒΕΝ», η οποία προέβη στην αγορά του πλοίου «TYNE – PROGRES» που μετονομάσθηκε σε «ΠΑΡΚΧΑΒΕΝ» με έδρα και σημαία Μάλτας.

Τον Δεκέμβριο του 1994, η ΔANE απέκτησε το 50% του επιβατηγού οχηματαγωγού «IONIASEA» από την εταιρεία ΣΤΡΙΤΖΗΣ και το υπόλοιπο από την GA FERRIES υπό την κυριότητα της εταιρείας «Αγιος Γεράσιμος». Το πλοίο στη συνέχεια μετονομάσθηκε σε «Δήμητρα» και ενοικιάσθηκε στην εταιρεία του Γεράσιμου Αγούδημου που είχε εισέλθει το 1991 στη γραμμή της Δωδεκανήσου. Hταν η εποχή που τελείωνε το μονοπώλιο της ΔΑΝΕ στη γραμμή της Δωδεκανήσου, χωρίς να έχει πετύχει να εκμεταλλευτεί την απόλυτη κυριαρχία που είχε για χρόνια…

E/Γ ΚΑΜΙΡΟΣ

ΤΟ ΚΑΜΙΡΟΣ ΣΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ

Ε/Γ ΙΑΛΥΣΣΟΣ

TO ΤΟ ΙΑΛΥΣΣΟΣ ΣΤΟ ΛΙΜΑΝΙ ΤΗΣ ΡΟΔΟΥ

ΤΟ ΙΑΛΥΣΣΟΣ ΣΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ

Ε/Γ ΡΟΔΟΣ

Ε/Γ ΡΟΔΟΣ
ΤΟ ΡΟΔΟΣ ΣΤΗΝ ΚΑΛΥΜΝΟ
ΤΟ ΡΟΔΟΣ ΣΤΟ ΠΕΙΡΑΙΑ
Η ΜΠΡΟΣΟΥΡΑ ΤΟΥ ΡΟΔΟΣ
ΤΟ Ε/Γ ΡΟΔΟΣ ΣΤΟ ΛΙΜΑΝΙ ΤΗΣ ΡΟΔΟΥ

Ε/Γ ΠΑΤΜΟΣ

ΤΟ Ε/Γ ΠΑΤΜΟΣ

Ε/Γ  ΔΙΑΓΟΡΑΣ

ΤΟ Ε/Γ ΔΙΑΓΟΡΑΣ ΤΗΣ ΔΑΝΕ

ΤΟ ΦΟΡΤΗΓΟ “ΠΟΡΤΑΪΤΙΣΣΑ” ΤΟΥ ΑΣΤΥΠΑΛΙΤΗ ΚΑΠΕΤΑΝΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΚΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΤΟΥ ΜΑΡΙΝΟΥ


photo21

Eigenaar : Rederij Solent, Sassenheim (G. Schoorl & A.M.P.P. Kock)
Beheer : Amons & Co., Zaandam
Werf : N.V. Scheepswerven Gebr. van Diepen / 965
Bouwjaar : 1961
Brt : 963
Imonummer : 5003863
Roepsein : PHQS
Indienst : 12-02-1970

Eerst:
1961 / NEHIM I
1961 / AERDENHOUT
Ned. Houtimport Maatschappij Nehim N.V., Amsterdam
(Spliethoff’s Bevrachtingskantoor N.V.)

Mutatie:
1978 / Galstream
1984 / Erica
1988 / Portaitissa
1992 / Billis
1995 / Oig 1
1995 / Billis
1996 / Georgia M
2004 / Sea Sky