NAΥΑΓΙΟ: ΠΛΟΙΟΥ PENTCHO ΜΕ 510 ΕΒΡΑΙΟΥΣ ΕΠΟΙΚΟΥΣ ΣΕ ΝΗΣΙΔΑ ΤΗΣ ΑΣΤΥΠΑΛΑΙΑΣ


To Pentcho ήταν ένα μικρό πλοίο 279 τόνων, πρώην ποταμόπλοιο στα όρια της ηλικίας του. Αγοράστηκε από την Εβραϊκή οργάνωση Aliyah το 1939, σε μια περίοδο που τα πογκρόμ εναντίων των Εβραίων και οι προπηλακισμοί ήταν σε έξαρση. Μετασκευάσθηκε πρόχειρα με ξύλινες υπερκατασκευές για να μπορέσει να φιλοξενήσει τους εποίκους. Όσοι το έβλεπαν με την ιδιόμορφη υπερκατασκευή του το αποκαλούσαν κοροϊδευτικά <<καρικατούρα υποβρυχίου>>. Επιλέχθηκαν να συμμετάσχουν στην μεταφορά περίπου 300 Εβραίοι όσο το δυνατόν πιο κοντά στη ηλικία στράτευσης. Εφοδιάστηκαν όλοι με διαβατήρια της Παραγουάης σε μια προσπάθεια να παραπλανηθούν οι αρχές των χωρών που θα διέχηζε. Το πλοίο ήταν προγραμματισμένο να ξεκινήσει το Μάρτιο του 1939, όμως εκείνη την περίοδο η Σλοβακία κέρδισε την ανεξαρτησία της και η οργάνωση έχασε την επαφή της με την έδρα της στην Πράγα αναγκάζοντας την οργάνωση να μεταφέρει την έδρα της στο Βουκουρέστι της Ρουμανίας. Η είδη μεγάλη καθυστέρηση επιδεινώθηκε ακόμα περισσότερο λόγο του ξεσπάσματος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Τελικά όταν οι πάγοι στον ποταμό έλιωσαν και ναυσιπλοΐα σε αυτόν ήταν ασφαλής, η οργάνωση αποφάσισε να στείλει το πλοίο στην Μπρατισλάβα για να παραλάβει τους εποίκους που εν τω μεταξύ είχαν αυξηθεί σε 400.

Ξεκίνησε στις 18 Μαϊου 1940 από την Μπρατισλάβα της Τσεχοσλοβακίας. Περιπλανήθηκε για 4 μήνες κατά μήκος του Δούναβη μέσω Ουγγαρίας και Γιουγκοσλαβίας και μετά από πολλές περιπέτειες στις χώρες που προσέγγιζε, έχοντας παραλάβει άλλους 101 εποίκους από την Γιουγκοσλαβία, έφτασε στο Αιγαίο. Με την είσοδό του στο Αιγαίο δέχθηκε προειδοποιητικές βολές από πλοίο του Ελληνικού Πολεμικού ναυτικού, καθώς έπλεε χωρίς σημαία. Αφού ξεπέρασε και αυτό το περιστατικό προσπάθησε ανεπιτυχώς να παραλάβει τρόφιμα και καύσιμα από τη Μιτηλίνη της Λέσβου. Συνέχισε με πορεία στον Πειραιά, που ύστερα από παρέμβαση Ελλήνων Εβραίων τελικά παραλαμβάνει τρόφιμα και καύσιμα ικανά να φτάσουν μέχρι το Ισραήλ. Επίσης από την Ελληνική Εβραϊκή κοινότητα δόθηκαν πληροφορίες ούτως ώστε το πλοίο να περάσει με ασφάλεια μέσο των Ιταλικών νησιών της Δωδεκανήσου στα Τουρκικά παράλια και από εκεί πλέοντας την Τουρκική ακτογραμμή να φτάσει στο Ισραήλ.

Απέπλευσε από τον Πειραιά με πορεία στα νησιά της Δωδεκανήσου, όπου μετά από λίγες ημέρες ταξιδιού διαπλέοντας την Αστυπάλαια εμφανίστηκαν δύο Ιταλικές τορπιλάκατοι, οι οποίες προσέγγισαν το Pentcho και από τις δύο πλευρές και με την απειλή του τορπιλισμού το ανάγκασαν να προσεγγίσει στο λιμάνι της Μαλτεζάνας. Εκεί επιβιβάστηκαν αξιωματικοί του ιταλικού ναυτικού για έλεγχο. Η αναπνοή όλων κόπηκε, όταν πληροφορήθηκαν από τους ιταλούς ότι μόλις είχαν περάσει μέσα από πεδίο μαγνητικών ναρκών και μόνο χάρις το μικρό βύθισμα του πλοίου ζουν ακόμα, ενώ εάν είχαν φτάσει μια ώρα αργότερα, μέσα στο σκοτάδι θα τους βύθιζαν χωρίς άλλη προειδοποίηση. Ο γενειοφόρος Ιταλός αξιωματικός, αφού επιθεώρησε την μηχανή, την γέφυρα και τους χώρους ενδιαίτησης των εποίκων, συγκινημένος από το παιχνίδι των μικρών παιδιών και της κατάστασης που αντίκρισε, απευθυνόμενος στους εποίκους είπε: <<Είμαστε σε πόλεμο και θέτουμε τη ζωή μας σε κίνδυνο καθημερινά, αλλά οι πραγματικοί ήρωες είσαστε εσείς που τολμήσατε να κάνετε ένα τέτοιο ταξίδι από την Μπρατισλάβα, σε ένα τέτοιο πλοίο και σε κατάσταση πολέμου. Είθε ο θεός να σας προσέχει…>> ενώ δάκρυα έτρεχαν από τα μάτια του. Ο ίδιος αξιωματικός, άθελά του θα παίξει μοιραίο ρόλο, καθώς υπέδειξε συντομότερο δρόμο, παρακάμπτοντας τα ναρκοπέδια, ανάμεσα από Κάρπαθο και Κρήτη και οι έποικοι παρακούοντας τις συμβουλές των Ελλήνων Εβραίων στον Πειραιά, θα τον ακολουθήσουν.

Απέπλευσαν από την Μαλτεζάνα της Αστυπάλαιας μέσα σε κλίμα συγκίνησης. Ήταν είδη Οκτώβρης και η θάλασσα στο νότιο Αιγαίο είχε αγριέψει κάνοντας τη ζωή πάνω στο πλοίο εξαιρετικά δύσκολη. Το Πλοίο λίγες μόνο ώρες μετά τον απόπλου του σταμάτησε αρκετές φορές λόγο μηχανικού προβλήματος στο λέβητά του. Οι μηχανικοί κατέβαλαν κάθε δυνατή προσπάθεια να τον επισκευάσουν αλλά μη έχοντας μηχανήματα συγκόλλησης, προσπαθούσαν πρόχειρα να σταματήσουν τη διαρροή στον σωλήνα του. Ξαφνικά φάνηκε στον ορίζοντα να γκριζάρει μια φιγούρα νησιού. Οι έποικοι βλέποντας ότι η κατάσταση δεν είναι αναστρέψιμη κατεβάζουν την σωσίβια λέμβο του πλοίου και στέλνουν πέντε νέους άνδρες προς την κατεύθυνση της Αστυπάλαιας για να ζητήσουν βοήθεια. Το πλοίο είχε ακινητοποιηθεί εντελώς. Ταυτόχρονα οι γυναίκες μάζεψαν σεντόνια και φτιάχνοντας πανιά, κατευθύνθηκαν ως ιστιοφόρο προς τη νησίδα. Κανένα πλοίο δεν εμφανίζονταν στον ορίζοντα για να ζητήσουν βοήθεια. Έπεσε το βράδυ και οι άνεμοι έγιναν ισχυρότεροι, το πλοίο έγερνε επικίνδυνα από την μια και την άλλη πλευρά, ενώ ο άνεμος έσκισε τα πανιά. Το πλοίο επιβράδυνε την πορεία του, μένοντας ταυτόχρονα μερικώς ακυβέρνητο, ενώ η κατάσταση πάνω στο πλοίο έγινε χαοτική καθώς δεν φαίνονταν κανένα φως στο σκοτάδι, ούτε καν της σωσίβιας λέμβου που είχαν στείλει στην Αστυπάλαια.

Ξαφνικά το πλοίο κλυδωνίστηκε από μια ισχυρή δόνηση. Το πλοίο μέσα στο σκοτάδι χτύπησε πάνω στα βράχια της νησίδας. Ο πλοίαρχος έριξε την άγκυρα στο νερό και έδωσε εντολή να τηρούν ησυχία και μείνουν ήρεμοι στις κουκέτες τους. Την ίδια στιγμή το πλοίο αποκολλήθηκε από τα βράχια και έχοντας φουντάρει την άγκυρα κλυδωνιζόταν πάνω στα βράχια και από την μία και από την άλλη πλευρά. Μόλις λίγα μέτρα από τα βράχια μια ομάδα από αθλητές που βρίσκονταν στο πλοίο πήδηξαν στην ακτή ενώ την ίδια στιγμή άλλοι έποικοι κατασκεύαζαν ξύλινη γέφυρα πάνω στο πλοίο. Σε λίγο η γέφυρα ήταν έτοιμη και οι έποικοι, ένας – ένας με απόλυτη ηρεμία εγκατέλειψαν το πλοίο σκαρφαλώνοντας στα βράχια της ακτής, με τη βοήθεια των νεαρότερων. Πρώτα οι γυναίκες που είχαν παιδιά, μετά οι υπόλοιπες γυναίκες, ακολούθησαν οι γεροντότεροι και στο τέλος οι νεαρότεροι άνδρες. Με την αυγή, το νερό είχε πλημυρίσει όλο το μηχανοστάσιο και το κάτω κατάστρωμα με τις κουκέτες, αλλά τώρα πια όλοι ήταν ασφαλείς πάνω στο νησί. Ενώ το πλοίο, παρά τη μεγάλη εισροή, δεν είχε ακόμα βυθιστεί, οι νεότεροι των εποίκων γύρισαν σε αυτό και πήραν ότι μπορούσε να χρησιμεύσει για την παραμονή τους στο νησί. Σχηματίζοντας μια ανθρώπινη αλυσίδα, με κουβάδες αφαίρεσαν όλα τα καύσιμα του πλοίου πάνω στο νησί και τα αποθήκευσαν σε ένα μεγάλο ντεπόζιτο στη ρίζα ενός βράχου. Μόλις είχαν προλάβει, το πλοίο αμέσως μετά άρχισε να παίρνει κλίση και τελικά βυθίστηκε.

ΝΑΥΑΓΟΙ ΤΟΥ PENTCHO ΑΠΟΒΙΒΑΖΟΥΝ ΤΑ ΕΙΔΗ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ
ΝΑΥΑΓΟΙ ΤΟΥ PENTCHO ΑΠΟΒΙΒΑΖΟΥΝ ΤΑ ΕΙΔΗ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ

Είχε δώσει πριν όλο το χρόνο στους εποίκους να μεταφέρουν πάνω στο νησί, τρόφιμα, ρούχα, σκεύη και καύσιμα για την παραμονή τους σε ένα άγριο μέρος, για άγνωστο χρονικό διάστημα. Οργάνωσαν την ζωή τους, έχοντας εξασφαλίσει από τις προμήθειες του πλοίου ένα πιάτο σούπα καθημερινά, άρχισαν να επεξεργάζονται τρόπους για να προσελκύσουν την προσοχή τυχόν περαστικού πλοίου ή αεροπλάνου από την περιοχή. Στις 19 Οκτωβρίου 1940, δέκατη ημέρα της παραμονής τους πάνω στο νησί, εμφανίστηκε ένα ιταλικό πλοίο να πλησιάζει το νησί. Μόλις πλησίασε ικανοποιητικά, ο καπετάνιος του φώναξε από το μεγάφωνο: <<θέλετε να σας σώσουμε;>>, τότε όλοι μαζί οι έποικοι φώναξαν: <<Ζήτω η Ιταλία>>. Το ίδιο βράδυ σχεδόν όλοι οι έποικοι μεταφέρθηκαν στο νησί της Ρόδου, ενώ την επόμενη ημέρα οι Ιταλικές αρχές ξαναέστειλαν πλοίο και παρέλαβε πέντε έποικους που είχαν αποκοιμηθεί σε σπηλιά του νησιού καθώς και τις αποσκευές που είχαν απομείνει σε αυτό.

Το PENTCHO ΣΤΑ ΒΡΑΧΙΑ ΤΗΣ ΝΗΣΙΔΑΣ ΠΡΙΝ ΒΟΥΛΙΑΞΕΙ
Το PENTCHO στα βράχια μετά την αποβίβαση
ΣΥΝΙΑΛΟ ΤΩΝ ΝΑΥΑΓΩΝ ΤΟΥ PENTCHO ΓΙΑ ΑΕΡΟΠΛΑΝΑ
ΣΥΝΙΑΛΟ ΤΩΝ ΝΑΥΑΓΩΝ ΤΟΥ PENTCHO ΓΙΑ ΑΕΡΟΠΛΑΝΑ

Οι έποικοι στη Ρόδο εγκαταστάθηκαν σε σκηνές, δίπλα στο γήπεδο της πόλης και παρέμειναν εκεί για έξι περίπου μήνες. Μετά μεταφέρθηκαν στην Καλαβρία στην νότια Ιταλία μέχρι το τέλος του πολέμου. Με το τέλος του πολέμου, το 1944, μεταφέρθηκαν στο Ισραήλ και ήταν οι πρώτοι έποικοι που έφτασαν με πλοίο.

ΟΙ ΝΑΥΑΓΟΙ ΤΟΥ PENTCHO ΣΤΗΝ ΚΑΛΑΒΡΙΑ ΤΗΣ ΙΤΑΛΙΑΣ
ΝΑΥΑΓΟΙ ΤΟΥ PENTCHO ΣΤΗ ΡΟΔΟ

Το ναυάγιο του Pentcho, εκτός από την εξέχουσα ιστορική σημασία που έχει λόγω του ότι είναι η πρώτη αποστολή με πλοίο της Εξόδου για την δημιουργία του κράτους του Ισραήλ, σε αυτό επέβαινε μια από τις εξέχουσες και ιστορικές προσωπικότητες της Εξόδου και εν συνεχεία της δημιουργίας της MOSSAD, o KRAV MAGA.

Ο KRAV MAGA ΙΔΡΥΤΗΣ ΤΗΣ MOSSAD

ΘΕΣΗ ΝΑΥΑΓΙΟΥ: Νησίδα Χαμηλή.

Advertisements

ΝΑΥΑΓΙΟ: UJ 2111 (TRAMAGLIO) ΣΤΗΝ ΑΣΤΥΠΑΛΑΙΑ


ΤΟ UBOAT JAGGER 2111 ΠΡΩΗΝ TRAMAGLIO

ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΠΛΟΙΟΥ

ΟΝΟΜΑ ΠΛΟΙΟΥ: UJ2111, ΠΡΩΗΝ TRAMAGLIO (ΙΤΑΛΙΚΟ ΑΝΘΥΠΟΒΡΥΧΙΑΚΟ)

ΧΩΡΗΤΙΚΟΤΗΤΑ: 667 K.O.X.

Απο το 1916 η Ιταλία χωρίς να έχει ολοκληρώσει καμία ναυπηγική εμπειρία κατέφυγε μέχρι και στο Ιαπωνικό ναυτικό για την απόκτηση 47 σκαφών ανοιχτής θάλασσας για χρήση ως ναρκαλιευτικών περιπολικών στην Αδριατική με αριθμούς απο G1 έως G47.

Παράλληλα, το 1924 παραδίδονται σταδιακά απο τα Γερμανικά ναυπηγεία, 23-24 μηχανότρατες ανοιχτής θάλασσας, κατά παραγγελία του Ιταλικού κράτους για την ενίσχυση του αλιευτικού στόλου της χώρας και παραδώθηκαν αμέσως απο αυτό σε ιδώτες για ανάλογη χρήση. Όλα έφεραν ονόματα δημοφιλών στους καταναλωτές ψαριών.

Μεταξύ 1931 και 1933 το Ιταλικό Βασιλικό Πολεμικό Ναυτικό, αναλαμβάνει τέσσερις απο αυτές προκειμένου να τις χρησιμοποιήσει ως ανθυποβρυχιακά περιπολικά:  1. Pellegrino Metucci, 2. Giuseppe Biglieri, 3. Giovanni Berta, 4. Mario Sonzini (για το οποίο οι Ιταλοί ιστορικοί ερευνητές ισχυρίζονται ότι αυτό είναι το UJ2111, το οποίο σύμφωνα με τα αρχεία που έχουν μελετήσει αιχμαλωτήσθηκε στον Πειραιά και αμέσως στην πρώτη αποστολή βυθίστηκε στην Αστυπάλαια).

Με το ξέσπασμα του πολέμου, όσες μηχανότρατες ανοιχτής θάλασσας βρίσκονταν σε εμπορική χρήση, επιτάχθηκαν και εξοπλίστηκαν ως ανθυποβρυχιακά πλοία περιπολίας και συνοδείας. Σχεδόν όλος ο ανθυποβρυχιακός στόλος βυθίστηκε κατά την διάρκεια του πολέμου, κυρίως στο Αιγαίο.

ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΝΑΥΑΓΙΟΥ

Το πρωϊ της 6ης Οκτωβρίου, το Γερμανικό 9/999 Τάγμα Πεζικού Φρούρησης επιβιβάσθηκε στο Ατμόπλοιο ΟΛΥΜΠΟΣ με αποστολή την αντικατάσταση των δυνάμεων εφόδου της Κω. Την νηοπομπή αποτελούσαν, επίσης, τα πορθμείαF30, F327, F336, F494, F496 και F532. Συνοδεία παρείχαν το ανθυποβρυχιακό σκάφος 2111 και αεροσκάφη Arado.

Το ΟΛΥΜΠΟΣ προηγείτο και ακολουθούσαν τα πορθμεία σε διπλή στήλη, ενώ στο τέλος βρισκόταν το Ανθυποβρυχιακό σκάφος. Η νηοπομπή εντοπίσθηκε από νωρίς από συμμαχικά αεροσκάφη, ενώ μια αναφορά για την πορεία της δόθηκε και από την περίπολο Τ1 του LRDG, που ήταν εγκατεστημένη σε παρατηρητήριο στην Κύθνο. Τα Γερμανικά πλοία δεν γνώριζαν πως όδευαν προς τον όλεθρο, με τους συμμάχους να έχουν αποφασίσει να χτυπήσουν τη νύχτα, όταν τα αεροσκάφη θα αποσύρονταν.

Στις 3.30΄ της 7ης Οκτωβρίου ακούστηκαν 3 εκρήξεις τορπιλών, χωρίς κάποιο από τα πλοία να πληγεί. Μια ώρα αργότερα όμως, και ενώ η νηοπομπή βρισκόταν βόρεια της Αστυπάλαιας, το Βρετανικό υποβρύχιο UNRULLY, που είχε προσβάλλει νωρίτερα την νηοπομπή, αναδύθηκε και επιτέθηκε με τα πυροβόλα του. Αρχικά έπληξε το ΟΛΥΜΠΟΣ και ένα πορθμείο, τα οποία άρχισαν να φλέγονται. Το Γερμανικό Ανθυποβρυχιακό σκάφος απάντησε αμέσως με πυρά και εξανάγκασε το υποβρύχιο σε κατάδυση. Ήταν όμως αργά, η νηοπομπή είχε ενποπισθεί.

ΠΟΡΘΜΕΙΑ ΤΗΣ GIEGSMARINE ΚΑΘΟΔΟΝ ΠΡΟΣ ΤΗ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟ

Στις 4.50΄, τα Βρετανικά καταδρομικά SIRIUS και PENELOPE και τα αντιτορπιλικά FAULKNOR και FURY προσέγγισαν τα απροστάτευτα θηράματά τους. Το Ανθυποβρυχιακό άρχισε να βάλει εναντίον τους σε έναν άνισο αγώνα, δημιουργώντας παράλληλα προπέτασμα καπνού και διατάσσοντας τα πορθμεία να χρησιμοποιήσουν την ακτή της Αστυπάλαιας ως προκάλυμμα. Η υπεροχή των επιτιθεμένων ήταν συντριπτική. Τα δύο καταδρομικά επικεντρώθηκαν στο UJ211 και τα αντιτορπιλικά στα πορθμεία. Η θάλασσα γρήγορα γέμισε συντρίμμια, ναυαγούς και πτώματα. Οι επιζήσαντες έγιναν και αυτοί στόχοι (σύμφωνα με τις Γερμανικές αναφορές), μιας και οι ενισχύσεις αυτές δεν έπρεπε να φτάσουν στην Κω.

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΝΑΥΑΓΙΟΥ

ΘΕΣΗ: ΒΟΡΕΙΕΣ ΑΚΤΕΣ ΑΣΤΥΠΑΛΑΙΑΣ

ΤΟ ΝΑΥΑΓΙΟ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΑΝΕΛΚΥΣΘΕΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΕΞΕΡΕΥΝΗΘΕΙ

ΝΑΥΑΓΙΟ: Φ/Γ SISKINA (ΣΙΣΚΙΝΑ) ΣΤΗΝ ΟΦΙΔΟΥΣΣΑ ΤΗΣ ΑΣΤΥΠΑΛΑΙΑΣ


C1-M Ο ΤΥΠΟΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ ΤΟΥ ΠΛΟΙΟΥ SISKINA
TO U.S.S. ALAMOSA ΑΚΡΙΒΩΣ ΙΔΙΟ ΜΕ ΤΟ SISKINA

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΠΛΟΙΟΥ

ΟΝΟΜΑ ΠΛΟΙΟΥ: SISKINA (πρώην ΚΙΜΩΛΟΣ, πρώην ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΝΤΟΥΡΗΣ)

ΣΗΜΑΙΑ: ΠΑΝΑΜΑ

ΠΛΟΙΟΚΤΗΣΙΑ: ΕΛΛΗΝΟΚΤΗΤΟ

ΟΛΙΚΗ ΧΩΡΗΤΗΚΟΤΗΤΑ: 3,767 κόροι

ΚΑΘΑΡΗ ΧΩΡΗΤΗΚΟΤΗΤΑ: 2.139 κόροι

ΜΕΤΑΦΟΡΙΚΗ ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ: 6.117 τόνοι

ΜΗΚΟΣ: 103 μέτρα

ΕΤΟΣ ΝΑΥΠΗΓΗΣΗΣ: 1948

ΝΑΥΠΗΓΕΙΟ: WELDIG-SHIPYARDS NORFOLK-VIRGINIA

MHXANH: 1.700 H.P.

ΠΛΟΙΟΚΤΗΣΙΑ: DISTOS NAV. S.A.

ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΝΑΥΑΓΙΟΥ

Το πλοίο κατά το ταξίδι του από την Braila για Σαουδική Αραβία, με φορτίο τσιμέντου, προσέκρουσε σε βράχο σε απόσταση 2 Ν.Μ. από την Νησίδα Οφιδούσα, στις 2 Ιουνίου του 1976 και βυθίστηκε. Το 18μελές πλήρωμά του εγκατέλειψε με ασφάλεια το βυθιζόμενο σκάφος και επιβιβασθέν σε σωσίβιες λέμβους έφτασε στις ακτές της Αστυπάλαιας οι οποίες απείχαν 3 ναυτικά μίλια περίπου.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Τα στοιχεία πρόσφερε ο ερευνητής ναυαγίων Άρης Μπιλάλης.

ΝΑΥΑΓΙΟ: ΙΤΑΛΙΚΟΥ ΡΥΜΟΥΛΚΟΥ ROMAN ΣΤΗΝ ΑΣΤΥΠΑΛΑΙΑ


ΤΟ ΙΤΑΛΙΚΟ ΡΥΜΟΥΛΚΟ ΑΤΜΟΥ ROMAN 180 ΤΟΝΩΝ

Στις 19 Οκτωβρίου του 1942 και στις 22.58΄το βράδυ, το Βρετανικό υποβρύχιο H.M.S. THRASER με Πλοίαρχο τον Πλωτάρχη HUGH STIRLING MACKENZIE RN, σε περιπολία ανατολικά της Αστυπάλαιας εντοπίζει το Ιταλικό Ρυμουλκό ROMAN στη θέση 36 43 Ν – 26 41 Ε.

Στο περισκόπιο του Υποβρυχίου αρχικά εμανίζεται ένα σκοτεινό πλοίο στις 280 μοίρες και σε απόσταση από το Υποβρύχιο 6 ναυτικών μιλίων. Στις 23.11΄ το Υποβρύχιο ενώ ετοιμαζόταν να επιτεθεί στο άγνωστο σκάφος, σηκόνωντας το περισκόπιό του για να παρατηρήσει ξανά το σκάφος, βλέπει καθαρά σε απόσταση πολύ μικρότερη από αυτή που αρχικά είχε προβλευθεί ένα ρυμουλκό ατμού 180 τόνων να διέρχεται κοντά του. Αμέσως ακυρώνεται η επίθεση με τορπίλες.

Στις 23.23΄το Υποβρύχιο αναδύεται στην επιφάνεια και αρχίζει να κυνηγά το ρυμουλκό.

Στις 23.50΄ το υποβρύχιο ανοίγει πύρ με το πυροβόλο του κατά του ρυμουλκού το οποίο προσπαθεί να ξεφύγει προς την φίλια Αστυπάλαια, μάταια όμως.

Στις 24.25΄το ρυμουλκό ROMAN, βυθίζεται ανατολικά των ακτών της Αστυπάλαιας.

HMS Thrasher (Ν 37)

Υποβρύχιο της κατηγορίας Τ


Navy
Ναυτικό

The Royal Navy

Τύπος

Υποβρύχιο

Κλάση

T

Pennant

N 37

Χτισμένο από

Cammell Laird Shipyard (Birkenhead, UK)  Ηνωμένο Βασίλειο)

Ordered

Καθελκίσθηκε

14 Nov 1939 14 Νοεμβρίου 1939

Ολοκλήρωση κατασκευής

28 Nov 1940 28 Νοεμβρίου, 1940

Σε υπηρεσία απο

14 May 1941 14 Μαΐου 1941

Τέλος υπηρεσιών

Διαλύθηκε στην Ουαλία στις 9 Μαρτίου 1947

Πλωτάρχης Hugh Stirling Mackenzie, RN

Κυβερνήτης από12 Οκτωβρίου 1941 έως 3 Μαρτίου 1943

ΝΑΥΑΓΙΟ: D/S PAULA ΣΤΗΝ ΑΣΤΥΠΑΛΑΙΑ


TO D/S PAULA

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΠΛΟΙΟΥ

ΟΝΟΜΑ ΠΛΟΙΟΥ: PAULA πρώην PLM12

ΤΥΠΟΣ ΠΛΟΙΟΥ: ΔΕΞΑΜΕΝΟΠΛΟΙΟ

ΣΗΜΑΙΑ: ΓΑΛΛΙΑΣ

ΟΛΙΚΗ ΧΩΡΗΤΙΚΟΤΗΤΑ: 3.754 τόνοι

ΕΤΟΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ: 1921

ΕΠΙΤΑΓΜΕΝΟ ΑΠΟ ΤΟ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟ ΝΑΥΤΙΚΟ

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΝΑΥΑΓΙΟΥ: 17-18/09/1943, Βόρειες ακτές Αστυπάλαιας. Σε νηοπομπή, μαζί με τα c/s Pluto και το ανθυποβρυχιακό UJ2104, μεταφοράς στρατευμάτων για την αντικατάσταση των τμημάτων εφόδου που κατέλαβαν την Κω και τη Ρόδο.

ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΝΑΥΑΓΙΟΥ

Τη νύχτα της ίδιας μέρας, στολίσκος αντιτορπιλικών, αποτελούμενος από τα Αγγλικά FAULKNOR, ECLIPSE και το Ελληνικό ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΟΛΓΑ, επεσήμανε βόρεια του νησιού μια γερμανική νηοπομπή που κατευθυνόταν στη Ρόδο. Επακολούθησε σφοδρή ανταλλαγή πυρών με το γερμανικό πλοίο συνοδείας, το οποίο υπέστη ζημιές ενώ δύο από τα μεταφορικά βυθίστηκαν παρασέρνοντας στο βυθό εφόδια και προσωπικό που προορίζονταν από τους Γερμανούς για την ενίσχυση της φρουράς της Ρόδου. Επρόκειτο για τα επιταγμένα εμπορικά D/S PLUTO και C/S PAULA και το Ανθυποβρυχιακό UJ2104. Η ίδια Γερμανική νηοπομπή είχε δεχθεί επίθεση και την προηγούμενη ημέρα από οκτώ Beaufighter της 237ης Πτέρυγας που επιχειρούσε από τη Λεμεσό. Τρία από αυτά είχαν υποστεί ζημιές από τα πυρά του Ανθυποβρυχιακού.

ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΝΑΥΑΓΙΟΥ

[…] Η Βασίλισσα Ολγα και τα δύο Αγγλικά Α/Τ επέρασαν πάλι με το σούρουπο τις ανατολικές ακτές της Κρήτης και από την στιγμή εκείνη όλων η προσοχή ήταν εντεταμένη για να μην τους ξεφύγουν τα εχθρικά πλοία, αν τυχόν ευρίσκοντο ακόμα στον δρόμο των. Εκανε ωραίο φεγγάρι και είχε ελαφρά θαλασσίτσα που δεν εμπόδιζε πολύ την ορατότητα. Θα ήταν περίποθ μεσάνυχτα, και τα τρία πλοία είχαν φτάσει στο ύψος της Αστυπάλαιας και επλησίαζαν όσο μπορούσαν περισσότερο προς τις βορειοανατολικές ακτές του νησιού με την πρόθεση να κάνουν ενδεχομένως και τον γύρο του όταν τα «Αρντιεφ» ανεκάλυψαν δύο ύποπτα πλοία.

Τα Α/Τα επλησίασαν ακόμα περισσότερο και από τις γέφυρες των διέκριναν πράγματι σε λίγο δύο πλοία δύο εώς τριών χιλιάδων τόννων που είχαν προσεγγίσει εντελώς στην κάπως απότομη ακτή του νησιού για να κρύβονται ίσως στην σκιά του βουνού. Το ένα έμοιαζε με πετρελαιοφόρο και το άλλο ήταν συνηθισμένο εμπορικό πλοίο του αυτού μεγέθους. Για την ταυτότητα των ως εχθρικών πλοίων δεν μπορούσε να υπάρξει καμία αμφιβολία αφού μάλιστα έμεινε χωρίς απάντηση και το καθορισμένο σήμα αναγνωρίσεως. Εντύπωση μόνο έκανε στους ναυτικούς μας ότι τα δύο αυτά καράβια ήταν τόσο ψηλά και εφαίνοντο τόσο ξεφόρτωτα. Την ίδια όμως στιγμή φάνηκε και το άλλο μικρότερο καράβι που είχε ανακαλυφθεί από το «αρντιεφ» και που προχωρούσε με κάπως απειλητικές διαθέσεις.

Ηταν η τορπιλάκατος που αποτελούσε την προστατευτική συνοδεία των δύο εχθρικών μεταγωγικών και που ίσως ήταν κρυμμένη μέχρι εκείνη την στιγμή. Ο «καπτεν Ντη» ο αρχηγός της δυνάμεως των συμμαχικών Α/Τ έδωσε από το «Εκλιψ» την διαταγή της κοινής επιθέσεως με αρχικό στόχο την τορπιλάκατο που θα μπορούσε να γίνει επικίνδυνη με τις τορπίλες της αν δεν εξουδετερώνετο αμέσως. Και χωρίς δευτερόλεπτου καθυστέρηση τα τρία Α/Τ συγκέντρωσαν αμέσως τα πυρά πάνω στο μικρό εχθρικό πλοίο. […] Όλα (τα πυρά) μαζί έχουν συγκεντρωθεί στην τορπιλάκατο που παρουσιάζει με το φως του φεγγαριού λαμπρό στόχο. Και το αποτέλεσμα δεν αργεί καθόλου. Τα συγκεντρωμένα πυρά των τριών Α/Τ την βρίσκουν με την πρώτη ομοβροντία. […]

[…] Πρώτα μία τρομακτική έκρηξη, μια λάμψη που φωτίζει όλη την περιοχή γύρω έπειτα σαν ένα φωτεινό σιντριβάνι που πετάει προς όλες τις κατευθύνσεις λευκοπυρακτωμένα κομμάτια και έπειτα πια τίποτε. Στην επιφάνεια της θάλασσας δεν υπάρχει ούτε ένας ναυαγός, ούτε ένα κομμάτι από το καράβι που εξαφανίσθει. Ας σημειωθεί ότι σε αυτή τη μάχη οι πυροβολητές της Όλγας χρησιμοποίησαν για πρώτη φορά την άφλογο πυρίτιδα. (Δεν φαίνεται λάμψη από την εκπυρσοκρότηση και έτσι ο εχθρός δεν ξέρει από πού έρχονται οι βολές). […]

[…] Ήρθε έπειτα η σειρά των δύο εχθρικών μεταγωγικών που έμοιαζαν να περιμένουν ακίνητα εκεί το μοιραίο τέλος των. Σύμφωνα με την δοκιμασμένη πια επιθετική τακτική των Συμμαχικών Α/Τ η Όλγα και τα δύο Α/Τ ανέβαιναν και κατέβαιναν εμπρός από τους στόχους των για να ρίχνουν εναντίων των τις ομοβροντίες των, καθώς περνούσαν κοντά των. Αλλά τα δυο Γερμανικά ήταν εξαιρετικά δύσκολο να βυθιστούν. Φαίνεται βέβαιο ότι είχαν πολλά και καλά απομονωμένα στεγανά διαμερίσματα, και έτσι αρκετές επιτυχημένες βολές που θα είχαν αρκέσει για να βουλιάξουν κάθε άλλο καράβι τους προξενούσαν μόνο βαριές ζημιές αλλά δεν αρκούσαν για να τα βυθίσουν. Για μία ολόκληρη ώρα εξακολουθούσε ο αμείλικτος αυτός βομβαρδισμός και τα βουνά της Αστυπάλαιας ξανάστελναν πίσω τον αντίλαλο των αδιάκοπων εκρήξεων. […]

[…] Τα δύο εχθρικά καράβια κατατρυπημένα από τα αμέτρητα βλήματα εξακολουθούσαν ακόμα να επιπλέουν, ενώ πολλοί από το πλήρωμα των ή τους επιβάτας των εφαίνοντο να πηδούν στη θάλασσα ή να κατεβάζουν βάρκες και να προσπαθούν να σωθούν προς την κοντινή ξηρά.

Επιτέλους κατά την μία μετά τα μεσάνυχτα εβούλιαξε πρώτα το μεταγωγικό. Και λίγη ώρα αργότερα το δεύτερο πλοίο, το πετρελαιοφόρο εξοντώθηκε από μία θεαματική τορπιλική επίθεση του ενός από τα δύο Αγγλικά Α/Τα

Το Αγγλικό πλοίο επλησίασε σε πολύ μικρή απόσταση τον εχθρό και όταν επέρασε πολύ κοντά του εξαπέλυσε την τορπίλη του. Η τορπίλη εχτύπησε το πετραιλεοφόρο ακριβως στην μέση και τότε οι θαλασσινοί μας είδαν από το κατάστρωμα και την γέφυρα της Ολγας ένα ακόμα περίεργο και καταπληκτικό θέαμα: Είδαν το εχθρικό πλοίο να ανοίγει σε δύο κομμάτια τα οποία υψώθησαν για μία στιγμή σχεδόν κατακόρυφα και σχεδόν παράλληλα το ένα προς το άλλο και έπειτα εβουλιαξαν μαζί. Η Γερμανική νηοπομπή που εφαίνετο να είναι αρκετά σημαντική είχε τελείως εξοντωθεί…

ΠΗΓΗ: Από το βιβλίο που έγραψε ο Αρχηγός του Στόλου το 1946 με τίτλο «Βασίλισσα Όλγα- Ιστορία ενός αντιτορπιλικού»

ΝΑΥΑΓΙΟ: C/S PLUTO ΣΤΗΝ ΑΣΤΥΠΑΛΑΙΑ


ΤΟ ΦΟΡΤΗΓΟ PLUTO

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΠΛΟΙΟΥ

ONOMA ΠΛΟΙΟΥ: PLUTO

ΤΥΠΟΣ ΠΛΟΙΟΥ: ΦΟΡΤΗΓΟ

ΣΗΜΑΙΑ ΠΛΟΙΟΥ: ΟΛΑΝΔΙΑ

ΟΛΙΚΗ ΧΩΡΗΤΙΚΟΤΗΤΑ: 1.156 τόνοι

ΕΠΙΤΑΓΜΕΝΟ ΑΠΟ ΤΟ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟ ΝΑΥΤΙΚΟ

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΝΑΥΑΓΙΟΥ: 17-18/09/1943, Βόρειες ακτές Αστυπάλαιας. Σε νηοπομπή, μαζί με τα D/s Paula και το ανθυποβρυχιακό UJ2104, μεταφοράς στρατευμάτων για την αντικατάσταση των τμημάτων εφόδου που κατέλαβαν την Κω και τη Ρόδο.

ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΝΑΥΑΓΙΟΥ

Τη νύχτα της ίδιας μέρας, στολίσκος αντιτορπιλικών, αποτελούμενος από τα Αγγλικά FAULKNOR, ECLIPSE και το Ελληνικό ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΟΛΓΑ, επεσήμανε βόρεια του νησιού μια γερμανική νηοπομπή που κατευθυνόταν στη Ρόδο. Επακολούθησε σφοδρή ανταλλαγή πυρών με το γερμανικό πλοίο συνοδείας, το οποίο υπέστη ζημιές ενώ δύο από τα μεταφορικά βυθίστηκαν παρασέρνοντας στο βυθό εφόδια και προσωπικό που προορίζονταν από τους Γερμανούς για την ενίσχυση της φρουράς της Ρόδου. Επρόκειτο για τα επιταγμένα εμπορικά D/S PLUTO και C/S PAULA και το Ανθυποβρυχιακό UJ2104. Η ίδια Γερμανική νηοπομπή είχε δεχθεί επίθεση και την προηγούμενη ημέρα από οκτώ Beaufighter της 237ης Πτέρυγας που επιχειρούσε από τη Λεμεσό. Τρία από αυτά είχαν υποστεί ζημιές από τα πυρά του Ανθυποβρυχιακού.

ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΝΑΥΑΓΙΟΥ

[…] Η Βασίλισσα Ολγα και τα δύο Αγγλικά Α/Τ επέρασαν πάλι με το σούρουπο τις ανατολικές ακτές της Κρήτης και από την στιγμή εκείνη όλων η προσοχή ήταν εντεταμένη για να μην τους ξεφύγουν τα εχθρικά πλοία, αν τυχόν ευρίσκοντο ακόμα στον δρόμο των. Εκανε ωραίο φεγγάρι και είχε ελαφρά θαλασσίτσα που δεν εμπόδιζε πολύ την ορατότητα. Θα ήταν περίποθ μεσάνυχτα, και τα τρία πλοία είχαν φτάσει στο ύψος της Αστυπάλαιας και επλησίαζαν όσο μπορούσαν περισσότερο προς τις βορειοανατολικές ακτές του νησιού με την πρόθεση να κάνουν ενδεχομένως και τον γύρο του όταν τα «Αρντιεφ» ανεκάλυψαν δύο ύποπτα πλοία.

Τα Α/Τα επλησίασαν ακόμα περισσότερο και από τις γέφυρες των διέκριναν πράγματι σε λίγο δύο πλοία δύο εώς τριών χιλιάδων τόννων που είχαν προσεγγίσει εντελώς στην κάπως απότομη ακτή του νησιού για να κρύβονται ίσως στην σκιά του βουνού. Το ένα έμοιαζε με πετρελαιοφόρο και το άλλο ήταν συνηθισμένο εμπορικό πλοίο του αυτού μεγέθους. Για την ταυτότητα των ως εχθρικών πλοίων δεν μπορούσε να υπάρξει καμία αμφιβολία αφού μάλιστα έμεινε χωρίς απάντηση και το καθορισμένο σήμα αναγνωρίσεως. Εντύπωση μόνο έκανε στους ναυτικούς μας ότι τα δύο αυτά καράβια ήταν τόσο ψηλά και εφαίνοντο τόσο ξεφόρτωτα. Την ίδια όμως στιγμή φάνηκε και το άλλο μικρότερο καράβι που είχε ανακαλυφθεί από το «αρντιεφ» και που προχωρούσε με κάπως απειλητικές διαθέσεις.

Ηταν η τορπιλάκατος που αποτελούσε την προστατευτική συνοδεία των δύο εχθρικών μεταγωγικών και που ίσως ήταν κρυμμένη μέχρι εκείνη την στιγμή. Ο «καπτεν Ντη» ο αρχηγός της δυνάμεως των συμμαχικών Α/Τ έδωσε από το «Εκλιψ» την διαταγή της κοινής επιθέσεως με αρχικό στόχο την τορπιλάκατο που θα μπορούσε να γίνει επικίνδυνη με τις τορπίλες της αν δεν εξουδετερώνετο αμέσως. Και χωρίς δευτερόλεπτου καθυστέρηση τα τρία Α/Τ συγκέντρωσαν αμέσως τα πυρά πάνω στο μικρό εχθρικό πλοίο. […] Όλα (τα πυρά) μαζί έχουν συγκεντρωθεί στην τορπιλάκατο που παρουσιάζει με το φως του φεγγαριού λαμπρό στόχο. Και το αποτέλεσμα δεν αργεί καθόλου. Τα συγκεντρωμένα πυρά των τριών Α/Τ την βρίσκουν με την πρώτη ομοβροντία. […]

[…] Πρώτα μία τρομακτική έκρηξη, μια λάμψη που φωτίζει όλη την περιοχή γύρω έπειτα σαν ένα φωτεινό σιντριβάνι που πετάει προς όλες τις κατευθύνσεις λευκοπυρακτωμένα κομμάτια και έπειτα πια τίποτε. Στην επιφάνεια της θάλασσας δεν υπάρχει ούτε ένας ναυαγός, ούτε ένα κομμάτι από το καράβι που εξαφανίσθει. Ας σημειωθεί ότι σε αυτή τη μάχη οι πυροβολητές της Όλγας χρησιμοποίησαν για πρώτη φορά την άφλογο πυρίτιδα. (Δεν φαίνεται λάμψη από την εκπυρσοκρότηση και έτσι ο εχθρός δεν ξέρει από πού έρχονται οι βολές). […]

[…] Ήρθε έπειτα η σειρά των δύο εχθρικών μεταγωγικών που έμοιαζαν να περιμένουν ακίνητα εκεί το μοιραίο τέλος των. Σύμφωνα με την δοκιμασμένη πια επιθετική τακτική των Συμμαχικών Α/Τ η Όλγα και τα δύο Α/Τ ανέβαιναν και κατέβαιναν εμπρός από τους στόχους των για να ρίχνουν εναντίων των τις ομοβροντίες των, καθώς περνούσαν κοντά των. Αλλά τα δυο Γερμανικά ήταν εξαιρετικά δύσκολο να βυθιστούν. Φαίνεται βέβαιο ότι είχαν πολλά και καλά απομονωμένα στεγανά διαμερίσματα, και έτσι αρκετές επιτυχημένες βολές που θα είχαν αρκέσει για να βουλιάξουν κάθε άλλο καράβι τους προξενούσαν μόνο βαριές ζημιές αλλά δεν αρκούσαν για να τα βυθίσουν. Για μία ολόκληρη ώρα εξακολουθούσε ο αμείλικτος αυτός βομβαρδισμός και τα βουνά της Αστυπάλαιας ξανάστελναν πίσω τον αντίλαλο των αδιάκοπων εκρήξεων. […]

[…] Τα δύο εχθρικά καράβια κατατρυπημένα από τα αμέτρητα βλήματα εξακολουθούσαν ακόμα να επιπλέουν, ενώ πολλοί από το πλήρωμα των ή τους επιβάτας των εφαίνοντο να πηδούν στη θάλασσα ή να κατεβάζουν βάρκες και να προσπαθούν να σωθούν προς την κοντινή ξηρά.

Επιτέλους κατά την μία μετά τα μεσάνυχτα εβούλιαξε πρώτα το μεταγωγικό. Και λίγη ώρα αργότερα το δεύτερο πλοίο, το πετρελαιοφόρο εξοντώθηκε από μία θεαματική τορπιλική επίθεση του ενός από τα δύο Αγγλικά Α/Τα

Το Αγγλικό πλοίο επλησίασε σε πολύ μικρή απόσταση τον εχθρό και όταν επέρασε πολύ κοντά του εξαπέλυσε την τορπίλη του. Η τορπίλη εχτύπησε το πετραιλεοφόρο ακριβως στην μέση και τότε οι θαλασσινοί μας είδαν από το κατάστρωμα και την γέφυρα της Ολγας ένα ακόμα περίεργο και καταπληκτικό θέαμα: Είδαν το εχθρικό πλοίο να ανοίγει σε δύο κομμάτια τα οποία υψώθησαν για μία στιγμή σχεδόν κατακόρυφα και σχεδόν παράλληλα το ένα προς το άλλο και έπειτα εβουλιαξαν μαζί. Η Γερμανική νηοπομπή που εφαίνετο να είναι αρκετά σημαντική είχε τελείως εξοντωθεί…

ΠΗΓΗ: Από το βιβλίο που έγραψε ο Αρχηγός του Στόλου το 1946 με τίτλο «Βασίλισσα Όλγα- Ιστορία ενός αντιτορπιλικού»

ΝΑΥΑΓΙΟ: ΓΕΡΜΑΝΙΚΟΥ ΦΟΡΤΗΓΟΥ «INGEBORG» ΜΕ 400 ΓΕΡΜΑΝΟΥΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ ΣΤΗΝ ΑΣΤΥΠΑΛΑΙΑ


ΤΟ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟ ΦΟΡΤΗΓΟ INGEBORG

 ΟΝΟΜΑ ΠΛΟΙΟΥ: INGEMBORG (πρώην Γαλλικό St. Marteen, επιταγμένο απο τους Γερμανούς).

Κόροι Ολικής Χωρητικότητας: 1160

ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΝΑΥΑΓΙΟΥ

Βυθίστηκε στις 29/10/43, απο το Αμερικανικό υποβρύχιο Unspiring P55 με κυβερνήτη τον Πλωτάρχη Piper. Στο INGEBORG εκτός απο τα 18 μέλη του πληρώματος επέβεναν 400 Γερμανοί στρατιώτες.

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΝΑΥΑΓΙΟΥ
Tόπος Βύθισης: Δυτικά της Αστυπαλαιας και Βόρειοανατολικά της Ανάφης.
Στίγμα Ναυαγίου: 36 33 Βόρειο – 25 54 Aνατολικό
Βάθος: 500 περίπου μέτρα