ΤΟ ΙΤΑΛΙΚΟ ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΟ ΣΤΗΝ ΑΣΤΥΠΑΛΑΙΑ 1912-1943


Το Ιταλικό ταχυδρομείο στην Αστυπάλαια, στεγαζόταν σε κτηριακή εγκατάσταση στο Πέρα Γιαλό, στο κτήριο της παλιάς Δ.Ε.Η.. Παρείχε όλες τις υπηρεσίες διακίνησης αλληλογραφίας και δεμάτων, τα οποία μετακινούνταν με τα πλοία της Ιταλικής ακτοπλοϊας καθώς και με τα διαδεδομένα απο τους Ιταλούς Υδροπλάνα.

Advertisements

ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΤΟΡΠΙΛΕΣ – ΙΤΑΛΙΚΗ ΜΕΤΑΠΟΛΕΜΙΚΗ ΤΑΙΝΕΙΑ ΣΤΗΝ ΑΣΤΥΠΑΛΑΙΑ


Πρωταγωνιστές

Raf Vallone , Franco Fabrizi , Ettore Manni , Andrea Checchi , Elena Varzi , Enrico maria Salerno , Christian Marquand , Bud Spencer , Nerio Bernardi , Emilio Cigoli

Σκηνοθεσία

Antonio Leonviola

Σενάριο

Giangiacomo Cossa,Marcantonio Bragadin

Ημερομηνία 1954

Στο σχολείο για επιθέσεις με σκάφη του ιταλικού Ναυτικού εκπαιδεύονται άνδρες που θα οδηγήσουν την τολμηρή Punts κατά φραγμάτων στην θάλασσα και εχθρικών πλοίων.  Όταν ήρθε η ώρα, οι άντρες εγκαταλείπουν την βάση για έναν άγνωστο προορισμό. Ένα υδροπλάνο τους παίρνει για το νησί της Stampalia. Θα μάθουν μόνο πως θα επιχειρήσουν στο λιμάνι της Σούδας, μια σημαντική βάση, στην οποία λιμενίζουν οι Βρετανοί πολεμικά πλοία που προορίζονται να παρενοχλούν και να εμποδίζουν την πλοήγηση των ιταλικών πλοίων. Επικεφαλής για την αποστολή, κυβερνήτης του σκάφους της επίθεση μαθαίνει ότι μονάδες του βρετανικού στόλου που λιμενίζονταν στη Σούδα ετοιμάζονταν να αναχωρήσουν για να επιτεθούν σε Ιταλική νηοπομπή στο Τομπρούκ. Ο επικεφαλής και οι άνδρες του επιβαίνοντες του υποβρυχίου «χαμέμη» στην Stampalia, δέχονται την επίθεση εχθρικής τορπίλης.  Μεταξύ του υποβρυχίου και της τορπίλης γίνεται μια απεγνωσμένη πάλη:το υποβρύχιο δέχετε χτύπημα από δύο τορπίλες και βυθίζεται στα ρηχά της stampalia. Παρόλες τις υπεράνθρωπες προσπάθειες που κατέβαλαν, αποτυνχάνουν να σώσουν το πλήρωμα του υποβρυχίου. Το σχέδιο της επίθεσης στο λιμάνι της Σούδας είναι έτοιμο λεπτομερώς. Το βράδυ της 25ης Μαρτίου, με αίθριο καιρό η ομάδα βρίσκετε σε απόσταση δέκα μιλίων στα ανοικτά των ακτών της Σούδας. Το πρώτο και το δεύτερο εμπόδιο είναι η διέλευση? Προβολείς σαρώνουν συνεχώς τα νερά του λιμανιού. Στις 4:30 φτάνουνε στο τρίτο εμπόδιο είναι αδύνατο να το ξεπεράσουν. Ένας από τους κομάντος που ξεκίνησε κατά του εμποδίου για να ανατινάξουν, θα φτάσει σε βέβαιο θάνατο.  Ακούνε το σφύριγμα της αγγλικής φρουράς που σημαίνουν τον κώδωνα του κινδύνου. Ο ήχος μηχανοκίνητων σκαφών ακούγετε στη σιωπή του λιμανιού, είναι τώρα κοντά στο μεγάλο στόχο.


ΝΑΡΚΙΣΣΟΣ ΜΟΡΦΙΝΟΣ: ΕΥΕΡΓΕΤΗΣ ΤΟΥ Ε.Φ.Τ. ΑΣΤΥΠΑΛΑΙΑΣ


Ο Νάρκισσος Μορφινός ήταν ιερέας της Ελληνικής κοινότητας του Λονδίνου. Στη διαθήκη του, που συνέταξε στις 7 Μαϊου 1874, εκτός απο τα συγγενικά και φιλικά πρόσωπα περιλαμβάνει ως κληρονόμους και πολλά διαφορετικά πρόσωπα τα οποία θα δούμε πιο αναλυτικά. Αρχικά αφήνει ένα χρηματικό ποσό <<προς διανομήν παρά προυχόντων της ειρημένης νήσου Αστυπαλαίας μεταξύ των πτωχών της αυτής  νήσου, κατά τον τρόπον και τας ανάγκας ήθελον οι προύχοντες κρίνει πρέπον…>>. Στη συνέχεια αφήνει άλλο χρηματικό ποσό για να διανεμηθεί <<μεταξύ τριών πτωχών κορασίων της νήσου Αστυπαλαίας, όπως δοθώσιν αυτοίς ως προιξ εν καιρώ του γάμου των.>>. Πιο κάτω διευκρινίζει ότι τα τρία φτωχά κορίτσια θα πρέπει να είναι γεννημένα αποκλειστικά στην Αστυπάλαια και να είναι μέλη της Ορθόδοξης Ανατολικής Εκκλησίας. Στους δύο φτωχότερους ιερείς της Αστυπάλαιας αφήνει όλες του τις ενδυμασίες, αλλά και στους πέντε φτωχότερους ιερείς του νησιού αφήνει απο συγκεκριμένο χρηματικό ποσό. Επίσεις αφήνει χρηματικό κεφάλαιο <<εις τους διοικητάς της Σχολής της νήσου Αστυπαλαίας, όπως μεταχειρισθώσιν αυτό προς διατήρισην της αυτής Σχολής.>>. Τέλος αφήνει στους προύχοντες του νησιού χρηματικό ποσό για να διανέμεται και στους ενδεείς ασθενείς, κατά προτίμηση  του διαθέτει στους γέροντες ασθενείς, ιθαγενείς του νησιού και μέλη της Ορθοδόξου Ανατολικής Εκκλησίας. Οι προύχοντες με τη σειρά τους θα δίνουν αποδείξεις για τα διδόμενα ποσά στους εκτελεστές της διαθήκης του Νάρκισσου Μορφινού.

NAYAΓΙΟ: ΚΟΡΒΕΤΑΣ LA LAMPOIE KAI MΠΡΙΚΙΟΥ ‘ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ’ ΣΤΗΝ ΑΣΤΥΠΑΛΑΙΑ


Πίνακας του Louise Rang-Batu (1806-1864) μαθητή τουΝτελακρουά. Ζωγράφισε τον Βisson πριν την έκρηξη. Ο πίνακας βρήσκετε στις Βερσαλίες.

Με το τέλος της ναυμαχίας του Ναβαρίνου και την καταστροφή του Τούρκο – Αιγυπτιακού στόλου από τον συμμαχικό Αγγλικό, Ρωσικό και Γαλλικό , οι πειρατές αξιοποιώντας τις αναταραχές και συγκρούσεις της επανάστασης στο Αιγαίο, άρχισαν αγώνα καταλήστευσης των νησιών.

Η Γαλλική κορβέτα La Lampoire (Η Μύραινα) υπό την πλοιαρχία του φιλέλληνα Πλοιάρχου Hippolyte Bisson, αρχίζει περιπολίες στα νησιά του Αιγαίου προκειμένου να διαφυλάξει τους πληθυσμούς τους που στέναζαν από τις επιδρομές των πειρατών, καθώς και να προστατεύσει την ναυσιπλοΐα στο επαναστατημένο Αιγαίο πέλαγος.

Κατά τη διάρκεια περιπολίας, στις 6 Νοεμβρίου 1827, κοντά στο επαναστατημένο, παρά τα προνόμια που του είχε παραχωρήσει ο Σουλτάνος, νησί της Αστυπάλαιας, συλλαμβάνει το πειρατικό μπρίκι ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ. Αμέσως μετά τη σύλληψη ξεσπά δυνατή καταιγίδα. Ο Bisson, αναγκάζεται να οδηγήσει τα δύο πλοία στον κόλπο Μαλτεζάνα του νησιού, προκειμένου να τα προστατεύσει από την θαλασσοταραχή.

Ενώ τα δύο πλοία είχαν ποντίσει τις άγκυρές τους, ξαφνικά εμφανίζονται δύο πειρατικά πλοία. Τα πειρατικά αρχίζουν να βάλουν κατά της Κορβέτας και του Μπρικιού. Αμέσως ξεσπά ένας άνισος αγώνας, καθώς τα δύο πλοία ήταν ακινητοποιημένα, που διαρκεί ώρες. Το ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ, βαριά χτυπημένο από τα πυρρά των πειρατικών, αρχίζει να παίρνει κλίση, τότε ο Bisson διατάσει το δεκαπενταμελές πλήρωμά του να πέσει στην θάλασσα. Το Παναγιώτης δεν έχει πια καμία τύχη, μόνο τέσσερις από το πλήρωμά του θα φτάσουν στη στεριά.

Στη συνέχεια ο Bisson, βλέποντας ότι ο αγώνας ήταν μάταιος κλείνεται στην μπαρουταποθήκη και βάζει φωτιά.

H NAYMAXIA TOY ΝΑΥΑΡΙΝΟΥ
ΚΟΡΒΕΤΑ ΤΟΥ ΓΑΛΛΙΚΟΥ ΝΑΥΤΙΚΟΥ - ΤΗΣ ΙΔΙΑΣ ΕΠΟΧΗΣ
ΜΠΡΙΚΙ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ

Η ΚΑΤΑΛΥΨΗ ΤΗΣ ΑΣΤΥΠΑΛΑΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΙΤΑΛΟΥΣ. 28 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1912


H ΧΩΡΑ ΑΣΤΥΠΑΛΑΙΑΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ ΤΗΣ ΚΑΤΑΛΥΨΗΣ

ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΗΣ ΚΑΤΑΛΥΨΗΣ

Μετά την κατάλυψη της Λιβύης από τις Ιταλικές δυνάμεις, η Υψηλή Πύλη της Κωνσταντινούπολης εξαπέλυσε γενική αντεπίθεση για την ανακατάλυψη της. Ήταν η απαρχή του Ιταλοτουρκικού Πολέμου (1911-1912). Η Ιταλική κυβέρνηση προκειμένου να επεκτείνει το μέτωπο με σκοπό να αποδυναμώσει την Τουρκική αντεπίθεση, αλλά και να εξαναγκάσει την Τουρκία σε συνθηκολόγηση, αντεπιτίθεται αυτή τη φορά όχι στην Βόρεια Αφρική όπου κρατά πλέον αμυντική στάση, αλλά στα νησιά της Δωδεκανήσου (Νότιες Σποράδες, όπως τα αποκαλούσαν), παρά τις αντιδράσεις πολλών ανώτερων αξιωματικών του Ιταλικού Γενικού Επιτελείου.

Τον Νοέμβριο του 1911, ο αρχηγός του Ιταλικού Γενικού Επιτελείου, Ναύαρχος Rocca Alberto Rey Pollio, έκρινε ότι η επιχείρηση κατάληψης της Δωδεκανήσου ήταν εφικτή, ταυτόχρονα όμως δεν μπορούσε να είναι καθοριστική για την ταχεία επίλυση της σύγκρουσης στη Βόρεια Αφρική. Επίσης προέβαλε και το επιχείρημα, ότι η επιχείρηση είχε στρατιωτικά πολλές τεχνικές δυσκολίες, αλλά και η κτίση χαμηλά οικονομικά οφέλη καθώς τα νησιά του Αιγαίου ήταν πάμφτωχα.

Ωστόσο, στις αρχές του Απριλίου του 1912, η Ιταλική κυβέρνηση ανησυχώντας για τις σφοδρές επιθέσεις του Τουρκικού στρατού, που έχοντας με το μέρος τους τις ντόπιες φυλές κερδίζει συνεχώς έδαφος φέρνοντας σε δύσκολη θέση της Ιταλικές δυνάμεις οι οποίες έχουν καθηλωθεί και μετρούν μεγάλες απώλειες, παρά τις επιφυλάξεις του Ναυάρχου Rey για το εγχείρημα, αποφασίζει να ξεκινήσει τις προετοιμασίες για την κατάληψη της Δωδεκανήσου.

Στο τέλος του Μαρτίου του 1912, μετά την προσπάθεια του Κάιζερ Γουλιέλμου Β΄ να μαλακώσει την αρνητική στάση της Αυστρίας σε μια ενδεχόμενη Ιταλική επίθεση στις Τουρκοκρατούμενες Νότιες Σποράδες (Δωδεκάνησα), ο Βασιλιάς της Ιταλίας Vitorio Emmanuelle III, ξεκίνησε τις επιχειρήσεις κατάληψης των Νότιων Σποράδων (Δωδεκάνησα), σε μια απέλπιδα προσπάθεια να εξαναγκάσει την Τουρκία σε συνθηκολόγηση στη Λιβύη όπου η Ιταλικές δυνάμεις πλήρωναν βαρύ τίμημα σε έμψυχο και άψυχο δυναμικό. Εδώ θα πρέπει να σημειωθεί ότι το εγχείρημα προσέκρουε επίσης στις αντιδράσεις των τότε μεγάλων δυνάμεων, Αγγλίας, Γαλλίας, Αυστρίας και της Γερμανίας. Αλλά η ανάγκη αντιπερισπασμού από το μέτωπο της Λιβύης ήταν επιτακτική για την Ιταλία.

Η ΚΑΤΑΛΥΨΗ ΤΗΣ ΑΣΤΥΠΑΛΑΙΑΣ

Στις 19 Απριλίου συγκροτήθηκε στόλος αποτελούμενος από τα πολεμικά πλοία: Bendetto Brin, Saint Bon, Emmanouelle Filiberto, Βασίλισσα Μαργαρίτα, Ferrrucio, Amalfi και Pizza. Τις τορπιλακάτους: Climene, Pegaso, Procione, Pisani, και Coatit. To Καταδρομικό Nembo. Τα μεταφορικά: Sanio, Bulgaria, Valparaiso, Reunberto, και Verona.

Στις 24 Απριλίου ο Ναύαρχος Paolo Thaon di Revel, επέμεινε για τον επείγοντα χαρακτήρα της επιχείρησης κατάλυψης όχι μόνο της Ρόδου αλλά και των νησιών Αστυπάλαιας και Λήμνου, προκειμένου να αναγκασθεί η Τουρκία να συνθηκολογήσει στην Λιβύη.

ΑΝΔΡΕΣ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΚΗΣ ΦΡΟΥΡΑΣ ΤΩΝ ΝΗΣΙΩΝ ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΚΑΤΑΛΥΨΗΣ

Στις 28 Απριλίου η ιταλική αρμάδα, με επικεφαλής το Ναύαρχο Paolo Thaon di Revel, επιχειρεί αστραπιαία απόβαση στην Σκάλα της χώρας της Αστυπάλαιας (Γιαλός). Δεν συναντούν καμία αντίσταση από την μικρή και αιφνιδιασμένη Τουρκική φρουρά, και την καταλαμβάνουν αμέσως. Ο κόσμος με χαρά, προσβλέποντας ότι η αρχή για τον διακαή πόθο της Ενσωμάτωσης με την Μητέρα Ελλάδα είχε γίνει, υποδέχεται ένθερμα τους Ιταλούς.

ΠΛΟΙΑ ΠΟΥ ΜΕΤΕΦΕΡΑΝ ΤΟ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑ ΤΗΣ ΑΠΟΒΑΣΗΣ ΣΤΗ ΚΑΛΙΘΕΑ ΤΗΣ ΡΟΔΟΥ. Η ΙΔΙΑ ΣKΗΝΗ ΕΞΕΛΙΧΘΗΚΕ ΚΑΙ ΣΤΗ ΣΚΑΛΑ ΑΣΤΥΠΑΛΑΙΑΣ
ΤΑ ΙΤΑΛΙΚΑ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑΤΑ ΑΠΟΒΙΒΑΖΟΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΚΑΛΙΘΕΑ ΤΗΣ ΡΟΔΟΥ. Η ΙΔΙΑ ΣΚΗΝΗ ΕΞΕΛΙΧΘΗΚΕ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΣΚΑΛΑ ΤΗΣ ΑΣΤΥΠΑΛΑΙΑΣ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΑΠΟ ΙΤΑΛΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ. ΟΙ ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΤΗΣ ΑΣΤΥΠΑΛΑΙΑΣ ΥΠΟΔΕΧΟΝΤΑΙ ΕΝΘΕΡΜΑ ΤΙΣ ΙΤΑΛΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ.

Το πρώτο βήμα για την κατάληψη της Δωδεκανήσου είχε γίνει.

Ο ΝΑΥΑΡΧΟΣ Paulo Thaon di Revel ΕΠΙΚΕΦΑΛΗΣ ΤΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗΣ

ΠΛΟΙΑ ΠΟΥ ΕΛΑΒΑΝ ΜΕΡΟΣ ΣΤΗΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΤΗΣ ΚΑΤΑΛΥΨΗΣ

TO BEBEDETTO BRIN
TO BENEDETTO BRIN

ΤΟ AMALFI
ΠΑΝΩΡΑΜΙΚΗ ΑΠΟΨΗ ΤΟΥ ΑMALFI
TO SAINT BON
TO EMANUELLE FILIBERTO
TO FERUCIO
ΚΑΛΙΤΕΧΝΙΚΗ ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΤΟΥ NEMBO
TO REGINA MARGERITA
Ο ΤΥΠΟΣ ΤΩΝ ΙΤΑΛΙΚΩΝ ΤΟΡΠΙΛΑΚΑΤΩΝ ΤΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗΣ ΚΑΤΑΛΥΨΗΣ ΤΩΝ ΝΗΣΙΩΝ

ΟΙ 12 ΑΣΤΥΠΑΛΙΤΕΣ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΕΘΕΛΟΝΤΩΝ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ ΣΤΟ ΑΛΒΑΝΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ 1940


ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΙΩΝ ΕΘΕΛΟΝΤΩΝ
ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΙΩΝ ΕΘΕΛΟΝΤΩΝ

Σας παραθέτω τα ονοματεπώνυμα, πατρώνυμα, έτη γέννησης και επαγγέλματα των 12 Αστυπαλιτών εθελοντών στο Σύνταγμα Δωδεκανησίων, όπως τα παραθέτει ο Μάρκος Κλαδάκης στη σελίδα 327 του βιβλίου του «Ιστορία του Συντάγματος Δωδεκανησίων Εθελοντών», έκδοση Πολιτιστικού Ιδρύματος Δωδεκανήσου «Κλεόβουλος ο Λίνδιος», Αθήνα 1996:

1.Αυθεντόπουλος Γεώργιος του Μιχαήλ, 1912, ναυτικός
2.Βενετόπουλος Γεώργιος του Δημητρίου, 1920 μαθητευόμενος μηχ/κός
3.Βεργούλης Ρουσέτης του Αντωνίου, 1907, καφεπώλης
4.Γεωργιάδης Δημήτριος του Πέτρου, 1902, εργάτης
5.Γρηγορίου Γεώργιος του Μιχαήλ, 1920, μηχανικός
6.Ιωαννίδης Ιωάννης του Εμμανουήλ, 1918, μηχανικός
7.Λογοθέτης Αντώνιος του Ιωάννη, 1916, τελειόφοιτος ιατρικής
8.Μυλωνάς Παναγιώτης του Γεωργίου, 1912, γλύπτης
9. Φιλίτσης Γεράσιμος του Νικολάου, 1915 γυρολόγος
10.Φιλίτσης Γεώργιος του Νικολάου, 1906, έμπορος
11.Φραγκισκάκης Νικήτας του Ιωάννη, 1917, φοιτητής
12.Χαραλαμπάκης Χαράλαμπος του Γεωργίου, 1919, ποιμήν

Γ.Δ. ΚΑΡΑΒΙΤΗΣ

http://www.kosisland.org/history/dodec_regim.htm

NAYAΓΙΟ: ΙΤΑΛΙΚΟΥ ΥΔΡΟΠΛΑΝΟΥ ΣΤΗΝ ΑΣΤΥΠΑΛΑΙΑ


ΙΤΑΛΙΚΟ ΥΔΡΟΠΛΑΝΟ ΣΤΗΝ ΡΟΔΟ

Οι Άγγλοι αξιωματικοί επανήλθαν στη Λέρο την επόμενη ημέρα με τορπιλάκατο, αντί του υδροπλάνου, γιατί ενώ αυτό πλησίαζε την Αστυπάλαια για να τους παραλάβει, πολυβολήθηκε από Γερμανικά αεροπλάνα με αποτέλεσμα να προσθαλασσωθεί με βαριές βλάβες στην παραλία Αγρελίδι του νησιού. Εκεί αν και φυλασσόταν, καταστράφηκε από πυρκαγιά που ξέσπασε από άγνωστη αιτία (!). Ήταν η αρχή μιας σειράς περίεργων γεγονότων που μακροχρόνια θα έπαιζαν τον ρόλο τους στη δημιουργία ενός κλίματος δυσπιστίας, αλλά και αμφισβήτησης στο κατά πόσο οι Ιταλικές δυνάμεις ήταν τελικά διατεθειμένες να προβάλουν πραγματική αντίσταση.

ΤΟ ΝΑΥΑΓΙΟ ΔΙΑΛΥΘΗΚΕ ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΑΓΓΛΟΚΡΑΤΕΙΑΣ