ΥΠΟ ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ Ο ΑΚΙΝΔΥΝΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΚΑΡΧΑΡΙΑΣ


Ακίνδυνοι είναι οι περισσότεροι καρχαρίες που… κυκλοφορούν στις ελληνικές θάλασσες. Οσο και αν τρομάζει η θέα των σαγονιών τους, οι επιστήμονες επιμένουν ότι τα περισσότερα είδη που απαντώνται σε ελληνικά νερά δεν εγκυμονούν κινδύνους για τον λουόμενο. Προ ημερών μάλιστα στο Πόρτο Γερμενό εμφανίστηκε ένας γλαυκοκαρχαρίας να πλέει στα ρηχά, πολύ κοντά στην ακτή. Μήκους δύο μέτρων, το συγκεκριμένο είδος που βγήκε στα ρηχά στην περιοχή Προσήλι είναι ακίνδυνο ζώο καθώς σπανίως έχουν καταγραφεί επιθέσεις του σε ανθρώπους. Είναι μάλιστα… διάσημο είδος στους έλληνες ψαράδες καθώς μπλέκεται στα δίχτυα τους.

«Αν και στις ελληνικές θάλασσες αλιεύονται λίγα είδη, αποτελεί αρκετά συχνό φαινόμενο η ακούσια αλίευση καρχαριών (by-catch). Οι πληθυσμοί του καρχαρία μειώνονται ως αποτέλεσμα διάφορων έμμεσων απειλών. Τα μεσογειακά αποθέματα καρχαριών πιστεύεται
ότι είναι κοντά στην ολική εξαφάνιση» λέει στο «Βήμα» η συντονίστρια επιστημονικής έρευνας και δράσεων προστασίας του Αρχιπελάγους», υδροβιολόγος κυρία Αναστασία Μήλιου.

Οι καρχαρίες, ως κορυφαίοι θηρευτές στην τροφική αλυσίδα, έχουν τεράστια σημασία για τα θαλάσσια οικοσυστήματα και αποτελούν δείκτη βιοποικιλότητας. Οπως επισημαίνει η κυρία Μήλιου, η μείωση του πληθυσμού τους – τόσο στο Αιγαίο όσο και στην υπόλοιπη Μεσόγειο- έχει σύνθετες και απρόβλεπτες επιπτώσεις, συμπεριλαμβανομένης της μείωσης σημαντικών εμπορικών ειδών, δεδομένου ότι οι καρχαρίες κρατούν τους πληθυσμούς άλλων ψαριών υπό έλεγχο.

Γι΄ αυτό πολλά είδη καρχαριών προστατεύονται στη Μεσόγειο (Συνθήκες της Βόννης, της Βέρνης και της Βαρκελώνης, συνθήκη CΙΤΕS, UΝCLΟS, UΝFSΑ). Η αλιεία τους απαγορεύεται με παρασυρόμενα αφρόδιχτα καθώς και η παγίδευσή τους μόνο για την αφαίρεση των πολύτιμων πτερυγίων τους (η σούπα από πτερύγια καρχαρία θεωρείται «λιχουδιά» στην Απω Ανατολή). Οι καρχαρίες πρέπει να φτάνουν στη στεριά άθικτοι ώστε να ενθαρρυνθεί η χρήση ολόκληρου του σώματος του ψαριού. Τα τελευταία χρόνια έχει αυξηθεί η ζήτηση για πτερύγια καρχαριών, γεγονός που έχει οδηγήσει στην πρακτική του shark finningαφαιρούν τα πτερύγια και πετούν το κουφάρι στη θάλασσα.

Ε πίσης οι καρχαρίες μειώνονται καθώς αποτελούν… παράπλευρες απώλειες της αλιείας. Ο αριθμός που χάνεται σε ακούσιες συλλήψεις εκτιμάται ότι αυξάνεται χρόνο με τον χρόνο. Ακριβείς αριθμοί δεν υπάρχουν, αφού τα ψάρια αυτά πετιούνται στη θάλασσα πριν καταγραφούν. Στην ελληνική αγορά ένας μεγάλος αριθμός καρχαριών που ψαρεύονται σκόπιμα ή κατά λάθος πωλείται στην αγορά σαν γαλέος (ένα κοινό όνομα που δίνεται σε πολλά εμπορικά είδη καρχαρία). Πολλοί είναι και οι καρχαρίες που πέφτουν θύματα της ρύπανσης. Τα τοξικά μπορεί να επιβαρύνουν τον οργανισμό τους, ενώ τα πλαστικά που πετιούνται στη θάλασσα ενδέχεται να προκαλέσουν ζημιά στα βράγχια και τα πτερύγια.

Οι καρχαρίες είναι μεταξύ των πιο τρωτών ζώων λόγω του αργού ρυθμού ανάπτυξης και αναπαραγωγικής ωρίμανσης, της μεγάλης διάρκειας αναπαραγωγικής διαδικασίας και του μικρού αριθμού νεαρών ανά αναπαραγωγική περίοδο.

Τα πτερύγιά του γίνονται ένα πολύ «αλμυρό» πιάτο


Advertisements

ΕΡΕΥΝΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΝΑΥΑΓΙΟΥ «SEA DIMOND» ΣΤΗ ΣΑΝΤΟΡΙΝΗ


Ερευνώνται οι επιπτώσεις του ναυαγίου

Σε ένα χρόνο θα ολοκληρωθεί η μελέτη των επιστημόνων για την περιβαλλοντική επιβάρυνση από το Sea Diamond

Απαντήσεις στα φλέγοντα ερωτήματα που έχουν προκύψει από το ναυάγιο του Sea Diamond στη Σαντορίνη σκοπεύει να δώσει έρευνα που ξεκινά το Εργαστήριο Διαχείρισης Τοξικών και Επικίνδυνων Αποβλήτων του Πολυτεχνείου Κρήτης.

«Αρχίσαμε μια μελέτη με σκοπό να προσδιορίσουμε τις συγκεντρώσεις επικίνδυνων ουσιών σε συνάρτηση με τις περιβαλλοντικές συνθήκες και το χρόνο», δήλωσε στην «ΚAΘΗΜΕΡΙΝΗ» ο επιστημονικός υπεύθυνος, καθηγητής Ευάγγελος Γιδαράκος, λίγο πριν από την παρουσίαση των συμπερασμάτων του σήμερα σε ημερίδα της νομαρχίας Κυκλάδων στη Σαντορίνη. «Δεσμευόμαστε να αποφύγουμε κάθε είδους αβάσιμη κινδυνολογία, όμως δεν θα αποσιωπήσουμε καμία πτυχή πιθανής περιβαλλοντικής επίπτωσης».

Με ανακούφιση υποδέχθηκε ο πληθυσμός της Σαντορίνης την ομάδα από το Πολυτεχνείο Κρήτης, καθώς, μετά το πέρας σχεδόν τριών ετών από το δυστύχημα, νιώθουν εγκαταλελειμμένοι από την Πολιτεία και έκθετοι σε έναν σωρό κινδύνους – πραγματικούς ή μη.

Μετά την εκτίμηση της περιβαλλοντικής επιβάρυνσης, που θα ολοκληρωθεί σε έναν χρόνο από τώρα, θα ακολουθηθεί συγκεκριμένη μεθοδολογία για την αποκατάσταση. Η ομάδα από την Κρήτη, που αποτελείται από πολλές επιστημονικές ειδικότητες, θα πραγματοποιεί κάθε τρεις μήνες δειγματοληψίες για τη μέτρηση και ανάλυση ρύπων. «Το δείγμα του νερού που θα αναλύουμε στα ειδικά εργαστήριά μας στην Κρήτη, αλλά και στη Γερμανία, θα προέρχεται από όλο το εύρος της θαλάσσιας στήλης. Διαθέτουμε τον ανάλογο εξοπλισμό γι’ αυτό». «Χείρα» βοηθείας στην προσπάθεια των Ελλήνων επιστημόνων θα δώσουν συνάδελφοί τους από την Ελλάδα, αλλά και από το εξωτερικό. «Στο πλευρό μας βρίσκεται το Νορβηγικό Ινστιτούτο Θαλάσσιων Ερευνών, το Ινστιτούτο Θαλάσσιων Ερευνών στη Μασαχουσέτη, το Ερευνητικό Κέντρο στο Γκεστάχτ της Γερμανίας και το Ινστιτούτο Θαλάσσιων Ερευνών του Πανεπιστημίου Κιέλου», προσδιορίζει ο κ. Γιδαράκος. «Οταν θα έχουμε στη διάθεσή μας επαρκή στοιχεία, θα διοργανώσουμε μια ημερίδα για να γίνει ανταλλαγή απόψεων μεταξύ ειδικών επιστημόνων από όλο τον κόσμο».

Πηγές ρύπανσης

Ο «θησαυρός» του πλοίου είναι ένα εκρηκτικό «κοκτέιλ». «Μέσα στο πλοίο υπάρχουν πλαστικά απόβλητα, τα οποία δεν διασπώνται κανονικά εύκολα. Λόγω, όμως, της θερμότητας μετατρέπονται σε μικρές ίνες, που μπορούν να καταναλωθούν από τα ψάρια και έτσι ενδέχεται να περάσουν στην τροφική αλυσίδα. Μεγαλύτερη ανησυχία δημιουργούν στον καθηγητή τοξικολογίας τα ηλεκτρικά και ηλεκτρονικά απόβλητα. «Στο βυθισμένο πλοίο βρίσκονται ακόμα μπαταρίες, καλώδια, λαμπτήρες φθορισμού, τηλεοράσεις με πίνακες φθορισμού, ανιχνευτές καπνού, φορητές μπαταρίες και συσσωρευτές. Οταν όλα αυτά διαβρωθούν, θα απελευθερώσουν πιθανότατα βαρέα μέταλλα, βρώμιο, εξασθενές χρώμιο, κάδμιο, μόλυβδο και άλλες επικίνδυνες ουσίες. Οι δε επιβραδυντές φλόγας εμπεριέχουν βρώμιο, το οποίο με τη σειρά του τείνει να βιοσυσσωρεύεται σε οργανισμούς του θαλάσσιου περιβάλλοντος». Μία ακόμα πηγή ρύπανσης είναι και τα υφαλοχρώματα, «τα οποία αποτελούνται από χαλκό και τοξίνες».

Πρώτη ανάλυση

Τα αποτελέσματα της πρώτης ανάλυσης είναι δεόντως ανησυχητικά. «Εντοπίστηκαν υψηλές συγκεντρώσεις τοξικών ουσιών, που είναι επίμονες και τείνουν να βιοσυσσωρεύονται», αναφέρει ο καθηγητής. «Οι ανεπιθύμητες επιδράσεις τους ενδέχεται να πλήξουν όχι μόνο τη θαλάσσια ζωή αλλά και την ανθρώπινη υγεία. Συγκεκριμένα, οι εν λόγω ουσίες μπορούν να προκαλέσουν οξεία ή χρόνια τοξικότητα σε κάθε έμβιο οργανισμό. Σύμφωνα με τα επιστημονικά δεδομένα, οι χημικές αυτές ουσίες εν δυνάμει γίνονται καρκινογόνες ή πλήττουν την αναπαραγωγική διαδικασία».

Ανιχνεύτηκαν, όμως, και πολλά πετρελαιοειδή, τα οποία παρουσιάζουν χαμηλή βιοαποικοδομησιμότητα, με αποτέλεσμα να συσσωρεύονται υπερβολικά μεγάλες ποσότητες στη θαλάσσια περιοχή πέριξ του ναυαγίου. «Και τα πετρελαιοειδή μπορούν να εξελιχθούν σε καρκινογόνα». Τέλος, το ναυάγιο άφησε και μεγάλες ποσότητες λιπαντικών ελαίων, που εγκυμονούν κινδύνους για την ανθρώπινη υγεία, καθώς τείνουν να περνούν στην τροφική αλυσίδα.

«Μπούσουλας» για τα συμπεράσματα των επιστημόνων αποτελούν άλλα δύο ναυάγια, στην Ουαλλία και τη Γαλλία, αλλά κυρίως πλοία κατασκευαστικά σύγχρονα του Sea Diamond.

H ΥΠΕΡΕΚΤΡΟΦΗ ΑΙΓΟΠΡΟΒΑΤΩΝ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΕΙ ΤΑ ΝΗΣΙΑ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ


Τα αιγοπρόβατα «τρώνε» τα νησιά του Αιγαίου!


Εδώ και αρκετά χρόνια, κάτοικοι, ζώα και γη μεγάλου τμήματος της νησιωτικής Ελλάδας έχουν πέσει «θύματα» των άνευ όρων κρατικών επιδοτήσεων που δόθηκαν, ως κίνητρα, για να κρατηθεί ακέραιος ο ακριτικός πληθυσμός και να αποτραπεί η ερημοποίηση. Δυστυχώς, οι εν λόγω επιδοτήσεις γύρισαν μπούμερανγκ για τα νησιά μας αφού, αντί να αυξάνεται το ανθρώπινο δυναμικό τους, μεγαλώνει το ζωικό βασίλειο… Οι επιδοτήσεις «ρίχτηκαν» σε κεφάλια ζώων και οι υπό προστασία νησίδες μας κινδυνεύουν τώρα να ερημοποιηθούν εξαιτίας της υπερβόσκησης.

Η πρώτη έρευνα στα «διαμαντάκια» του Αιγαίου αποκάλυψε πως ο αριθμός προβάτων και κατσικιών που «φιλοξενούν» είναι σχεδόν ο πενταπλάσιος του πληθυσμού των κατοίκων τους. Η εντατική και ανεξέλεγκτη αύξηση του αριθμού των αιγοπροβάτων διατάραξε την οικολογική αλυσίδα απειλώντας να εξαλείψει την τοπική χλωρίδα και πανίδα αφού αδυνατεί να συντηρηθεί, ενώ ελλοχεύει άμεσα ο κίνδυνος της διάβρωσης και κατ’ επέκταση της ερημοποίησης μεγάλου μέρους της νησιωτικής Ελλάδας.

Το πρόβλημα άρχισε να θορυβεί τις τοπικές αρχές και τις περιβαλλοντικές οργανώσεις που κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου.
«Τα νησιά βρίσκονται σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης. Οι κάτοικοι θέλοντας να αυξήσουν το εισόδημά τους -αφού κάθε κεφάλι ζώου επιχορηγείται- αγόραζαν και αναπαρήγαγαν ζωντανά ανεξέλεγκτα και δίχως να διαθέτουν τις κατάλληλες υποδομές συντήρησης και σίτισης» εξηγεί ο διευθυντής του Ινστιτούτου Θαλάσσιας και Περιβαλλοντικής Ερευνας «Αρχιπέλαγος» Θοδωρής Τσιμπίδης και συνεχίζει: «Κανείς δεν μίλησε σε αυτούς τους ανθρώπους για το κόστος συντήρησης που απαιτεί ένα υπεράριθμο κοπάδι και κανείς δεν πρόβλεψε το ζήτημα της μειωμένης έκτασης γης για βοσκή. Η κάθετη αύξηση των αιγοπροβάτων, εκτός του ότι έχει προκαλέσει τεράστια οικολογική ζημιά, οδήγησε στην υποβάθμιση της κτηνοτροφίας αφού οι κτηνοτρόφοι έχουν χρεωθεί για τις τροφές».

Ο ίδιος αποκαλύπτει πως οι τροφές αυτών των ζωντανών είναι βλαβερές και για τον ανθρώπινο οργανισμό. «Για να μπορέσουν να επιβιώσουν όλα αυτά τα ζώα, δεδομένης της έλλειψης φυσικής τροφής, εισάγονται στα νησιά τροφές που έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε φυτοφάρμακα και άλλες βλαβερές για τον οργανισμό ουσίες. Αυτές αναπόφευκτα περνούν στην τροφική αλυσίδα μολύνοντας το κρέας και τα υποπροϊόντα των αιγοπροβάτων, ενώ υποβαθμίζουν εμμέσως και την υγεία των κατοίκων της περιοχής».

Ενδεικτικά, στη Σύμη, τα αιγοπρόβατα έχουν φτάσει τα 10.000, στην Ικαρία τα 30.000, στην Τήλο τα 10.000 και στους Αρκιούς τα 3.000, τη στιγμή, που ο αντίστοιχος μόνιμος πληθυσμός είναι 2.000, 9.000, 600 και 40 άνθρωποι!

«Υπάρχουν νησιά που κατοικούνται από μία μόνο οικογένεια, αλλά τα ζώα φτάνουν τα 2.000!» λέει ο κύριος Τσιμπίδης και τα λεγόμενά του προσυπογράφουν και οι τοπικοί άρχοντες των νησιών.

«Τα ζώα περιφέρονται χωρίς κανέναν περιορισμό και πολλές φορές προκαλούν μεγάλες καταστροφές» δηλώνει ο δήμαρχος Τήλου Αναστάσιος Αλιφέρης, ενώ ο δήμαρχος Κάσου Δημήτρης Ερωτόκριτος σημειώνει από την πλευρά του: «Στην Κάσο διαβρώθηκε το έδαφος και αναγκαστήκαμε να εφαρμόσουμε άμεσα σχετικό πρόγραμμα δίνοντας προσωρινή λύση. Αυτή τη στιγμή όμως, εξαιτίας του προβλήματος διάβρωσης, θα έχουμε πάλι την ίδια κατάσταση. Τα ζώα αναπαράγονται συνεχώς».

Οπως αποκαλύπτει ο διευθυντής του Ινστιτούτου «Αρχιπέλαγος», «πριν από μερικά χρόνια, λόγω της διάβρωσης του εδάφους, τα σπίτια στην Κάσο πλημμύριζαν, με συνέπεια να χάνονται ολόκληρες περιουσίες. Σύμφωνα με τα δεδομένα μελετών και μετρήσεων, αν το φαινόμενο της υπερβόσκησης συνεχιστεί με τον ίδιο ρυθμό, σε λίγα χρόνια οι νησίδες θα μετατραπούν σε βραχονησίδες και οι βραχονησίδες θα εξαφανιστούν. Οι λύσεις στο πρόβλημα είναι ελάχιστες και μάλλον αδύνατες για εφαρμογή. Τα ζώα είτε θα πρέπει να πωληθούν σε παραγωγούς της βορείου και κεντρικής Ελλάδος, αλλά, δυστυχώς, δεν υπάρχει η κατάλληλη ζήτηση, είτε το κράτος θα πρέπει να επιδοτήσει τους κτηνοτρόφους προκειμένου να προβούν σε σφαγιασμούς, γεγονός που θα αναστατώσει τις φιλοζωικές οργανώσεις. Αλλωστε, αυτή η επιλογή καθίσταται μάλλον αδύνατη αφού στη νησιωτική Ελλάδα δεν υπάρχουν σφαγεία».

Το θέμα της υπερβόσκησης δεν αποτελεί μόνο περιβαλλοντικό ζήτημα, αλλά και κοινωνικό. «Οι αγρότες τσακώνονται καθημερινά με τους κτηνοτρόφους, διότι τα ζώα καταστρέφουν τις καλλιέργειες στα χωράφια. Πολλές φορές, οι καβγάδες είναι τόσο έντονοι, που φοβόμαστε για τα χειρότερα. Αν κάνετε μια βόλτα στα νησιά, θα διαπιστώσετε το πρόβλημα, ενώ κατά διαστήματα θα συναντήσετε κουφάρια ζώων, τα οποία έχουν πεθάνει από υποσίτιση» λέει ο κ. Τσιμπίδης.
ΠΗΓΗ: CASSOSNEWS.BOGSPOT.COM

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΠΡΟΣ ΜΙΜΗΣΗ Ο ΔΗΜΟΣ ΚΑΜΠΟΥ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ ΣΤΗΝ ΠΡΑΣΙΝΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΝΗΣΙΑ ΜΑΣ


Ο μικρός Δήμος Κάμπου στα βόρεια του Νομού Καρδίτσας -5.300 κάτοικοι είναι ο πληθυσμός του- έβαλε τα… πράσινα γυαλιά σε μεγαλύτερους δήμους: κατασκεύασε 5 φωτοβολταϊκά πάρκα ισχύος 20 kW/h το καθένα. Και από την περασμένη άνοιξη παράγει πράσινη ηλεκτρική ενέργεια από τον ήλιο.

O δήμος εκμεταλλεύτηκε ένα επιδοτούμενο πρόγραμμα του υπουργείου Ανάπτυξης και πλέον πωλεί στη ΔΕΗ το ηλεκτρικό ρεύμα που παράγει. Βέβαια, πρώτα έπρεπε να περάσει από τον γνωστό σκόπελο της γραφειοκρατίας μέχρι να τεθεί σε λειτουργία το έργο. Η αίτηση είχε υποβληθεί από το 2006. «Είχα πει στους συνεργάτες μου να παρακολουθούν τα προγράμματα που αφορούν Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, διότι στην περιοχή της Δυτικής Θεσσαλίας ήμασταν πίσω σε αυτόν τον τομέα» αναφέρει στα «ΝΕΑ» ο δήμαρχος Κάμπου Κωνσταντίνος Παπαλός.

Φωτοβολταϊκά πάρκα, εκμετάλλευση γεωθερμικών πεδίων, φωτισμός δημόσιων κτιρίων και δρόμων από τον ήλιο, αιολικά πάρκα είναι μόνο μερικές από τις πράσινες δραστηριότητες, που θα τις ζήλευαν ακόμη και μεγάλες πόλεις της Ευρώπης. Μικροί δήμοι, χωριά και κοινότητες είδαν στην περιβαλλοντική ανάπτυξη μια ευκαιρία. Άλλωστε, όπως τονίζουν στα «ΝΕΑ» οι δήμαρχοι και οι πρόεδροι των κοινοτήτων αυτών, «θέληση να υπάρχει και όλα μπορεί να γίνουν».

Το κέρδος
Όπως λέει ο δήμαρχος Κάμπου, τα οφέλη για τον δήμο σήμερα είναι πολλαπλά. «Με δυόμισι στρέμματα που χρειαστήκαμε για την εγκατάσταση των φωτοβολταϊκών, είναι σαν να έχουμε δημιουργήσει 200 στρέμματα δάσους. Και αυτό διότι τόσα θα χρειάζονταν για να απορροφούν τους 280 τόνους διοξειδίου του άνθρακα, την έκλυση των οποίων αποτρέπουν τα φωτοβολταϊκά».

«Τα έσοδα από την πώληση του ρεύματος τα υπολογίζουμε σε 60.000- 65.000 ευρώ τον χρόνο» αναφέρει ο κ. Παπαλός. Από το ποσό, 50% θα επανεπενδύεται σε περιβαλλοντικά έργα και το υπόλοιπο σε δραστηριότητες του περιβαλλοντικού, πολιτιστικού, αθλητικού και γενικώς του κοινωνικού τομέα του δήμου. Με στόχο, όπως σημειώνει ο δήμαρχος, τη δημιουργία περιβαλλοντικής συνείδησης και την καλλιέργεια του εθελοντισμού και της συλλογικότητας. Παρότι αναλαμβάνονται πράσινες πρωτοβουλίες σε διάφορες γωνιές της χώρας μας, η χρήση των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας στην Ελλάδα προχωρά με ρυθμό χελώνας. Σύμφωνα με μελέτη του Ινστιτούτου Τοπικής Αυτοδιοίκησης, στόχος ήταν έως το 2010 να εγκατασταθούν Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας ισχύος 4.300 ΜW, από τα οποία 3.600 ΜW θα είναι από αιολικά πάρκα. Έτσι, θα περιορίζονταν οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα κατά περίπου 8,78 εκατ. τόνους ετησίως. Ωστόσο, έως τώρα έχουν εγκατασταθεί μόνο 1.050 ΜW και από αυτά μόνο τα 890 ΜW είναι από αιολικά πάρκα.

Στο εξωτερικό
Εκατοντάδες είναι τα παραδείγματα ευρωπαϊκών και αμερικανικών δήμων, οι οποίοι δείχνουν τον πράσινο δρόμο.

Στη Βαρκελώνη, ψηφίστηκε νόμος για να προωθηθεί η χρήση της ηλιακής ενέργειας για ζεστό νερό. Έτσι, τα νέα κτίρια και όσα ανακαινίζονται πρέπει να χρησιμοποιούν ηλιακή ενέργεια για να καλύπτουν 60% των αναγκών τους σε ζεστό νερό. Στη Στουτγάρδη, από το 1999 έχει αποφασιστεί κάθε χρόνο 60.000 κυβικά μέτρα κομμένων ξύλων και θάμνων να συλλέγονται από τα πάρκα της πόλης προκειμένου να χρησιμοποιηθούν για εργασίες ή για θέρμανση. Με αυτό τον τρόπο μειώνουν το κόστος των απορριμμάτων. Στο Ελκχάρντ της Ιντιάνας, σε διάστημα 10 ετών αντικατέστησαν το σύνολο των παραδοσιακών λαμπτήρων στους φωτεινούς σηματοδότες με λαμπτήρες χαμηλής ενεργειακής κατανάλωσης, πρωτοβουλία που βοήθησε την εξοικονόμηση ενέργειας καθώς η διάρκεια ζωής αυτών των λαμπτήρων είναι μεγαλύτερη, ενώ το φως που εκπέμπεται είναι σαφώς πιο ευδιάκριτο από τους παραδοσιακούς.

ΔΑΝΙΑ: ΗΛΕΚΤΡΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΥΜΑΤΙΣΜΟ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ


Η Δανία δαμάζει τα κύματα και ηγείται της πορείας προς την αειφόρο πράσινη ανάπτυξη. Λίγες μέρες πριν από την έναρξη της κρίσιμης κλιματικής συνόδου, η χώρα παρουσιάζει τη δημιουργία πειραματικού εργοστασίου παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος από την κινητική ενέργεια του κυματισμού της θάλασσας.

Το πρώτο τμήμα του φιλόδοξου έργου, με ικανότητα παραγωγής 500 κιλοβάτ, βρίσκεται αγκυροβολημένο στα ανοικτά της πόλης Χάνστχολμ στις δυτικές ακτές της Δανίας, με μηδενικούς ρύπους.

ΠΗΓΗ: ΗΜΕΡΗΣΙΑ

Η μονάδα Wave Dragon, αποτελεί μια πρωτότυπη κατασκευή, η οποία εκμεταλλεύεται την ενέργεια που μεταφέρουν τα ορμητικά κύματα για να παράγει ηλεκτρισμό. Έτσι, η μονάδα θα «παλεύει» με τη φουρτουνιασμένη θάλασσα για να τροφοδοτήσει με ρεύμα το τοπικό ηλεκτρικό δίκτυο, σε απόσταση τέσσερα περίπου χιλιόμετρα μακριά από τις ακτές, ώστε να μην ενοχλεί ο θόρυβος από τις τουρμπίνες της και ο τεράστιος όγκος της μόλις που θα διακρίνεται από την παραλία. Στόχος της συγκεκριμένης εγκατάστασης είναι η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας με τη μικρότερη δυνατή επιβάρυνση όχι μόνο στο φυσικό τοπίο αλλά και στο περιβάλλον. Το όραμα της εταιρείας είναι να παρέχει καθαρή, οικονομικά προσιτή και αξιόπιστη ενέργεια σε οποιοδήποτε νησί και οποιαδήποτε χώρα με πρόσβαση στην ανοικτή θάλασσα.

Η αξιοποίηση της κίνησης των κυμάτων για την παραγωγή ρεύματος παρουσιάζει κάποια σημαντικά πλεονεκτήματα σε σχέση με άλλες Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, όπως για παράδειγμα ότι είναι προβλέψιμη, αφού στους ανοικτούς ωκεανούς οι δορυφόροι μπορούν να υπολογίσουν έως και δύο ημέρες νωρίτερα πότε τα κύματα θα φτάσουν κοντά στη στεριά. Επίσης, καθώς η πλειονότητα του παγκόσμιου πληθυσμού κατοικεί σε ακτίνα μικρότερη των 30 χιλιομέτρων από κάποια παράκτια περιοχή, τα «κυματικά πάρκα» θα μπορούσαν να καλύψουν τις ανάγκες τους σε ρεύμα χωρίς να χρειαστεί μεγάλη επέκταση των ηλεκτρικών δικτύων. Και βέβαια, τα κύματα είναι πιο ισχυρά το χειμώνα ? όταν είναι μεγαλύτερη και η ζήτηση για ηλεκτρισμό.

Εξάλλου, όλοι γνωρίζουμε ότι ακόμη κι όταν ο άνεμος κοπάσει και οι ανεμογεννήτριες πάψουν να λειτουργούν, ο κυματισμός της θάλασσας μπορεί να διαρκέσει για αρκετές ακόμη ώρες, με συνέπεια μονάδες σαν τη «Wave Dragon» να συνεχίσουν να παράγουν ρεύμα. Μάλιστα, σύμφωνα με έκθεση του Παγκόσμιου Οργανισμού Ενέργειας, τα «κυματικά πάρκα» θα μπορούσαν να καλύψουν έως και το 50% της κατανάλωσης ηλεκτρισμού στη Γηραιά Ηπειρο.

ΥΠΟ ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ ΤΟ ΚΟΙΝΟ ΔΕΛΦΙΝΙ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ


Το Κοινό δελφίνι, το οποίο και οι ψαράδες δεν μπορούν να ξεχωρίσουν από το ζωνοδέλφινο και το ρινοδέλφινο εξελίσσεται σήμερα στο πιο σπάνιο και απειλούμενο είδος των ελληνικών θαλασσών, περισσότερο από τη μεσογειακή φώκια monachus monachus και τη χελώνα caretta caretta.

Οι έρευνες δείχνουν δραματική μείωση του αριθμού των κοινών δελφινιών με χαρακτηριστικότερη περίπτωση αυτήν του Ιονίου Πελάγους, όπου ο αριθμός τους δεν ξεπερνά τα 20 άτομα!

Οι αιτίες των απωλειών για το κοινό δελφίνι είναι ίδιες με αυτές των άλλων κητωδών και σχετίζονται κυρίως με την αλιεία (μείωση των αποθεμάτων διατροφής τους, τυχαία σύλληψη στα δίχτυα, σκόπιμη θανάτωση, τουριστική όχληση, απώλεια ακουστικής ικανότητας εξαιτίας της ανεξέλεγκτης χρήσης ηχητικών συσκευών, π.χ. sonar, με συνέπεια την απομάκρυνσή τους από τα διατροφικά τους πεδία). Στην πραγματικότητα, όμως, από τα έξι είδη κητωδών (ζωνοδέλφινο, ρινοδέλφινο, κοινό δελφίνι, φυσητήρας, σταχτοδέλφινο και φώκαινα) που θεωρούνται ότι αλληλεπιδρούν με την αλιεία, μόνο το ρινοδέλφινο θεωρείται ότι έχει υπολογίσιμη επίπτωση στην αλιευτική δραστηριότητα.

Από παρατηρήσεις έχει διαπιστωθεί ότι το ζωνοδέλφινο είναι το πιο πολυπληθές είδος, ενώ το κήτος με τον μικρότερο αριθμό είναι η φώκαινα ή φαλιανός που επανεμφανίστηκε τελευταία στο Θρακικό Πέλαγος. Τα συγκριτικά αποτελέσματα των ερευνών (WWF, Aρχιπέλαγος, Mom) για τη μεσογειακή φώκια και τη χελώνα caretta caretta δεν είναι –παρά την προσπάθεια που καταβάλλουν περιβαλλοντικές οργανώσεις– ιδιαίτερα ενθαρρυντικά, κυρίως για την πρώτη.

Η μεσογειακή φώκια εξακολουθεί να έχει ως σημαντικότερη αποικία της το αρχιπέλαγος των Βορείων Σποράδων. Εως το 1999 είχαν ταυτοποιηθεί 52 ενήλικα άτομα, ενώ κάθε χρόνο γεννιούνταν 8 νεογνά. Η επιτυχής λειτουργία του Εθνικού Πάρκου Βορείων Σποράδων είχε ως αποτέλεσμα αύξηση του ρυθμού γεννήσεων. Σήμερα, ο πληθυσμός της μεσογειακής φώκιας εκτιμάται στα 170 ενήλικα άτομα αλλά συνεχίζει να μην είναι εγγυημένη η επιβίωση του είδους σε μακροχρόνια βάση.

Για την caretta caretta, το 2007 παρατηρήθηκε μείωση των καταγεγραμμένων φωλιών ωοτοκίας (1.096) στον Κόλπο του Λαγανά Ζακύνθου, κάτω δηλαδή από τον 23ετή μέσο όρο (1.251) των φωλιών. Αυτό θεωρείται ότι αποτελεί μέρος των ετήσιων διακυμάνσεων που παρατηρούνται διαχρονικά και δυσχεραίνουν τη διαμόρφωση μακροχρόνιων τάσεων.

Παράλληλα, από τις 500 τραυματισμένες θαλάσσιες χελώνες που μεταφέρθηκαν στο Κέντρο Διάσωσης της «Αρχέλων» στη Γλυφάδα την περίοδο 1994 – 2006 οι περισσότερες είχαν τραύματα στο κεφάλι εξαιτίας σκόπιμων χτυπημάτων από ψαράδες λόγω παγίδευσης στα δίχτυα. Σύμφωνα με την «Αρχέλων», το ετήσιο ποσοστό σκόπιμων τραυματισμών τα τελευταία 10 χρόνια κυμάνθηκε από 59,4% έως 78,9%.

ΟΡΙΣΤΙΚΟ ΟΧΙ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΣΤΗΝ ΠΥΡΙΝΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ


Ο υφυπουργός Εξωτερικών, Σπύρος Κουβέλης απέκλεισε τη χρήση πυρηνικής ενέργειας από την Ελλάδα, στο πλαίσιο της ενημέρωσης που παρείχε στα μέλη της Επιτροπής Εξωτερικών και Ευρωπαϊκών Υποθέσεων της Βουλής για τη σύνοδο της Κοπεγχάγης.

Εκτίμησε ότι πρόκειται για έναν ακριβό τρόπο παραγωγής ενέργειας, εν δυνάμει επικίνδυνο για μια σεισμογενή χώρα, ο οποίος δημιουργεί απόβλητα. Όσον αφορά στην επικείμενη σύνοδο για την κλιματική αλλαγή, δήλωσε ότι η Ελλάδα επιδιώκει, στο πλαίσιο της ΕΕ, οι εκπομπές αερίων θερμοκηπίου, που προέρχονται από ναυσιπλοΐα και αεροπλοϊα να επανεξεταστούν ισότιμα για όλες τις χώρες ώστε να μην προκληθούν ζημιές στην ελληνική ναυτιλία. Υπογράμμισε ότι η κοπεγχάγη θα πρέπει να αντιμετωπιστεί ως ευκαιρία για διέξοδο από την οικονομική κρίση.