ΝΑΥΑΓΙΟ: ΚΟΡΒΕΤΑΣ ΦΕΤΙΧ ΜΠΟΥΛΕΝΤ (FETH-I BULENT) ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ


ΚΟΡΒΕΤΤΑ ΦΕΤΙΧ ΜΠΟΥΛΕΝΤ (FETH-I BULENT)

       Καθώς ο Ελληνικός Στρατός έκανε αγώνα δρόμου προκειμένου να προλάβει την Βουλγαρική παρουσία στη Θεσσαλονίκη και τις εδαφικές απαιτήσεις που θα προκαλούσε, καθώς και την κυριαρχεία της πόλης, το πολεμικό ναυτικό αδυνατούσε να εισφέρει ουσιαστική πολεμική υποστήριξη, λόγω της πολυεθνικής ναυτικής παρουσίας στο λιμάνι της πόλης, αρκούμενο σε ρόλο θαλάσσιας αστυνόμευσης και εφοδιασμού των δυνάμεων του Στρατού.

      Παρ΄όλη την ουδετερότητα του Ναυτικού απο τις επιχειρήσεις στην περιοχή και τις σαφείς οδηγίες της διοίκησης για μη εμπλοκή των ναυτικών μονάδων σε μη απελευθερωμένη περιοχή, ο Κυβερνήτης του τορπιλοβόλου 11 Υποπλοίαρχος Νικόλαος Βότσης, ξεκίνησε αυτοβούλως απο τη Σκάλα Λιτοχώρου στις 8 το βράδυ της 18ης Οκτωβρίου 1912 και στις 11 περίπου μπήκε στο λιμάνι της Θςσσαλονίκης απο τα αβαθύ των εκβολών του ποταμού Αξιού. Αφού κατάφερε να περάσει την ναρκοθετημένη είσοδο καθώς και απαρατήρητος απο τη φρουρά και τους προβολείς του φρουρίου Καραμπουρνού και αφού βρέθηκε σε απόσταση 150 μέτρων απο το Τουρκικό πολεμικό εξαπέλυσε δύο τορπίλες οι οποίες βρήκαν τον στόχο παρασείρωνταςτην Τουρκική Κορβέτα μαζί με 14 ναύτες στο βυθό του λιμανιού της πόλης. Κατόπιν γυρίζοντας προς την έξοδο του λιμανιού διέφυγε των πυρών του φρουρίου Καραμπουρνού με επιτυχία καθώς και απο το ναρκοπέδιο της εισόδου.

Η ΑΝΑΦΟΡΑ ΤΟΥ ΚΥΒΕΡΝΗΤΗ ΥΠΟΠΛΟΙΑΡΧΟΥ Ν. ΒΟΤΣΗ

ΤΟΡΠΙΛΟΒΟΛΟ ΙΔΙΟΥ ΤΥΠΟΥ ΜΕ ΤΟ 11

     Απέπλευσα εκ Λιτοχώρου την πρωίαν και κατέπλευσα εις Σκάλαν Ελευθεροχωρίου, όπου παρέμεινα μέχρι της 9ης εσπέρας, οπότε απέπλευσα δια την επίθεσην. Το Καραμπουρνού εφώτηζε συνεχώς την θάλασσαν δια των προβολέων του, αλλά διήλθον απαρατήρητος μεταξύ καραβοφάναρου και Βαρδάρη. Κατ’οπιν έφθασα εις τον λιμένα Θεσσαλονίκης και την 11.20¨ διέκρινα άνευ αμφιβολίας το Τουρκικόν θωρηκτόν ανάπρωρον (εστραμένον) προς πνέοντα μέσην (Β.Α) εις την δυτική άκραν του κυματοθράυστου. Εις την αντίθετον δεξιάν άκραν (συνήθη τόπον αγκυροβολίας) υπήρχε Ρωσικόν πολεμικόν, υποθέτω και άλλα. Εχώρησα ήρεμα, πάντοτε απαρατήρητος και κατήυθυνα την πρώραν εις το μέσον του Τουρκικού Θωρηκτού. Εκσφενδώνησα πρώτον την δεξιάν προραίαν τορπίλην την 11.35¨ απο αποστάσεως 150 μέτρων. Έστρεψα έπειτα ολίγον αριστερά προχωρών και εκσφενδώνησα την αριστεράν. Ανεπόδησα τότε ολοταχώς όπως απομακρυνθώ της εκρήξεως….

Υποπλοίαρχος, Νικόλαος Βότσης

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΠΛΟΙΟΥ

ΝΑΜΕ: FETH-I BULENT

BUILDER: THAMES IRON WORKS, LONDON

LAID DOWN: MAY 1868

LAUNCHED: 1869

COMMISSIONED: 1870

TYPE: ARMED CORVETTE

DISPLACEMENT: 2,62 TONES (2,718 LONG TONES)

LENGTH: 71,6 M (234 FT – 11 IN)

BEAM: 11,9 M (39 FT – 1 IN)

DRAFT: 5,2 M (17 FT – 1 IN)

INSTALLED POWER: 3.250 INDICATED HORSE POWER (2.420 KW)

PROPULSION: 1 SHAFT, HORISONTIAL COMPOUND EXPANSION STEAM ENGINE, 6 BOXE-TYPE (1870), 2 CYL    WATER TUBE-TYPE (1906)

SAIL PLAN: BRIG-RIGGED

SPEED: 13 KNOTES (24 KM/H:15MPH) DURING TRIALS, 9 KNOTES (17 KM/H:10MPH) IN 1906

RANGE: 1.500 NMI (2.860 KM:1.700MI)

COMPLEMENTS: 16 OFFICERS, 153 SAILOE (TOTAL 150 IN 1912)

ARMED: 1) ORIGINAL 4X222 MM. 2) ADDITIONS 1X170MM(1882-1890), 2X87MM(1882), 2X63MM(1890), 2X37MM(1890).

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΝΑΥΑΓΙΟΥ

ΘΕΣΗ: ΔΥΤΙΚΗ ΑΚΡΗ ΛΙΜΕΝΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΒΑΘΟΣ: 60 M

ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΑΝΕΛΚΥΣΘΕΙ, ΕΧΕΙ ΕΞΕΡΕΥΝΗΘΕΙ 

 

Advertisements

NΑΥΑΓΙΟ: ΑΤΜΟΠΛΟΙΟΥ DONIZETTI ΣΤΗ ΡΟΔΟ ΜΕ 1835 ΙΤΑΛΟΥΣ ΝΕΚΡΟΥΣ


TO ITAΛIKO ΑΤΜΟΠΛΟΙΟ DONIZETTI

Το ατμόπλοιο «Gaetano Donizetti» ήταν ένα επιβατηγό 3428 τόνων, άνηκε στη εταιρεία Tirrenia και κατά τη διάρκεια του πολέμου επιτάχθηκε από Ιταλικό ναυτικό και εν συνεχεία ήταν ανάμεσα στα Ιταλικά πλοία που κατασχέθηκαν από τους γερμανούς κατά την ανακωχή. Ήρθε στη Ρόδο 19 του Σεπτεμβρίου 1943 που μεταφέροντας όπλα, πυρομαχικά και τα στρατεύματα για να οχυρώσουν το νησί.

Η παρουσία τόσο πολλών αιχμαλώτων (Ιταλών και Βρετανών) είχε δημιουργήσει μια δύσκολη κατάσταση στο νησί τόσο για τον επισιτισμό τους όσο και για τα στρατεύματα που θα έπρεπε να αποσπαστούν από νευραλγικά σημεία της άμυνας του νησιού και να διατεθούν στη φύλαξή τους. Εξ ου και η ανάγκη για γρήγορη, αλλά και επικίνδυνη απομάκρυνση τους με κάθε μέσο. Στο σκοπό αυτό χρησιμοποιούνταν κάθε εύκαιρο μέσο, πλοίο ή αεροπλάνο. Κάτω από αυτή την επιτακτική ανάγκη, αμέσως μετά την άφιξη του Donizetti στο λιμάνι της Ρόδου άρχισε με εξαιρετικά γρήγορους ρυθμούς η εκφόρτωσή του. Σε ένα πλοίο που εξυπηρετούσε οριακά 700 επιβάτες, οι Γερμανικές δυνάμεις ήθελαν να στοιβάξουν 2.100 αιχμαλώτους. Κατά τη διάρκεια της φόρτωσης όμως συνειδητοποίησαν ότι δεν μπορούσαν να φορτώσουν τόσο μεγάλο αριθμό όσο και να στοίβαζαν τους ανθρώπους ως εμπορεύματα και σταμάτησαν στους 1835. 256 λιγότερους από τον προκαθορισμένο αριθμό. Aναλυτικά βάση των Γερμανικών στοιχείων: 600 Αεροπόροι, 1110 Ναύτες, 110 NCOs και 11 Αξιωματικοί του Ιταλικού Στρατού. Η βιαστική και άρον – άρον φόρτωσή τους δεν επέτρεψε την δημιουργία ονομαστικών καταλόγων και για το λόγο αυτό ούτε τα πρόσωπα ούτε οι αριθμοί μπορούν να εξακριβωθούν και να ταυτοποιηθούν.

Είχε σκοτεινιάσει η 22 Σεπτεμβρίου όταν το πλοίο και η νηοπομπή ήταν έτοιμοι να αποπλεύσουν. Κρατώντας πορεία στην Ανατολική ακτή της ρόδου κατευθύνθηκε προς τα νότιο – δυτικά, πέρασε τη Λίνδο και έφτασε στις 01.10΄μ.μ. έξω από το ακρωτήριο Πράσσο, το νοτιότερο σημείο της ρόδου συνοδευόμενο από την τορπιλάκατο ΤΒ 10.

Στα ίδια νερά, αλλά κοντά στον <<Λάκκο της Καρπάθου>> κινούταν το βρετανικό Αντιτορπιλικό Eclipse όταν παρατήρησε το αποτύπωμα των δύο πλοίων στο Ραντάρ του και άρχισε να κινείτε παράλληλα με αυτά. Εκείνο το βράδυ είχε κάνει μια περιπολία μεταξύ Ρόδου και Καρπάθου φτάνοντας μέχρι και την Αστυπάλαια χωρίς μέχρι εκείνη τη στιγμή αποτελέσματα, μαζί με το αδελφό Αντιτορπιλικό Fury.
To Eclipse άρχισε την επίθεση με μια γρήγορη ανάπτυξη για να αιφνιδιάσει τον εχθρό, πράγμα που πέτυχε, ενώ αμέσως άρχισε καταιγισμό πυρών κατά των πλοίων. Το Donizetti βυθίστηκε σχεδόν αμέσως παρασέρνοντας στον υγρό τάφο του όσους επέβαιναν σε αυτό. Αμέσως μετά ήρθε η ώρα της τορπιλακάτου. Κάτω από τα καταιγιστικά πυρά του Eclipse ο κυβερνήτης της την κάρφωσε στα βράχια του ακρωτηρίου του πρασσονησίου. Το πλήρωμα βγήκε γρήγορα στη στεριά και βρήκε καταφύγιο στις εγκαταλελειμμένες εγκαταστάσεις της Πυροβολαρχίας Mocenigo.

Από το ναυάγιο του Donizetti δεν επέζησε κανείς. Μόνο πολλές ώρες αργότερα το πλήρωμα και Αξιωματικοί του Eclipse θα μάθουν τι έκαναν επισκιάζοντας την μέχρι εκείνη τη στιγμή άμεμπτη δράση τους.

Θέση ναυαγίου: Aκρωτήριο Πρασσονησίου – Ρόδος.

ΤΟ ΝΑΥΑΓΙΟ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΑΝΕΛΚΥΣΘΕΙ ΟΥΤΕ ΕΞΕΡΕΥΝΗΘΕΙ

NAΥΑΓΙΟ: ΠΛΟΙΟΥ PENTCHO ΜΕ 510 ΕΒΡΑΙΟΥΣ ΕΠΟΙΚΟΥΣ ΣΕ ΝΗΣΙΔΑ ΤΗΣ ΑΣΤΥΠΑΛΑΙΑΣ


To Pentcho ήταν ένα μικρό πλοίο 279 τόνων, πρώην ποταμόπλοιο στα όρια της ηλικίας του. Αγοράστηκε από την Εβραϊκή οργάνωση Aliyah το 1939, σε μια περίοδο που τα πογκρόμ εναντίων των Εβραίων και οι προπηλακισμοί ήταν σε έξαρση. Μετασκευάσθηκε πρόχειρα με ξύλινες υπερκατασκευές για να μπορέσει να φιλοξενήσει τους εποίκους. Όσοι το έβλεπαν με την ιδιόμορφη υπερκατασκευή του το αποκαλούσαν κοροϊδευτικά <<καρικατούρα υποβρυχίου>>. Επιλέχθηκαν να συμμετάσχουν στην μεταφορά περίπου 300 Εβραίοι όσο το δυνατόν πιο κοντά στη ηλικία στράτευσης. Εφοδιάστηκαν όλοι με διαβατήρια της Παραγουάης σε μια προσπάθεια να παραπλανηθούν οι αρχές των χωρών που θα διέχηζε. Το πλοίο ήταν προγραμματισμένο να ξεκινήσει το Μάρτιο του 1939, όμως εκείνη την περίοδο η Σλοβακία κέρδισε την ανεξαρτησία της και η οργάνωση έχασε την επαφή της με την έδρα της στην Πράγα αναγκάζοντας την οργάνωση να μεταφέρει την έδρα της στο Βουκουρέστι της Ρουμανίας. Η είδη μεγάλη καθυστέρηση επιδεινώθηκε ακόμα περισσότερο λόγο του ξεσπάσματος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Τελικά όταν οι πάγοι στον ποταμό έλιωσαν και ναυσιπλοΐα σε αυτόν ήταν ασφαλής, η οργάνωση αποφάσισε να στείλει το πλοίο στην Μπρατισλάβα για να παραλάβει τους εποίκους που εν τω μεταξύ είχαν αυξηθεί σε 400.

Ξεκίνησε στις 18 Μαϊου 1940 από την Μπρατισλάβα της Τσεχοσλοβακίας. Περιπλανήθηκε για 4 μήνες κατά μήκος του Δούναβη μέσω Ουγγαρίας και Γιουγκοσλαβίας και μετά από πολλές περιπέτειες στις χώρες που προσέγγιζε, έχοντας παραλάβει άλλους 101 εποίκους από την Γιουγκοσλαβία, έφτασε στο Αιγαίο. Με την είσοδό του στο Αιγαίο δέχθηκε προειδοποιητικές βολές από πλοίο του Ελληνικού Πολεμικού ναυτικού, καθώς έπλεε χωρίς σημαία. Αφού ξεπέρασε και αυτό το περιστατικό προσπάθησε ανεπιτυχώς να παραλάβει τρόφιμα και καύσιμα από τη Μιτηλίνη της Λέσβου. Συνέχισε με πορεία στον Πειραιά, που ύστερα από παρέμβαση Ελλήνων Εβραίων τελικά παραλαμβάνει τρόφιμα και καύσιμα ικανά να φτάσουν μέχρι το Ισραήλ. Επίσης από την Ελληνική Εβραϊκή κοινότητα δόθηκαν πληροφορίες ούτως ώστε το πλοίο να περάσει με ασφάλεια μέσο των Ιταλικών νησιών της Δωδεκανήσου στα Τουρκικά παράλια και από εκεί πλέοντας την Τουρκική ακτογραμμή να φτάσει στο Ισραήλ.

Απέπλευσε από τον Πειραιά με πορεία στα νησιά της Δωδεκανήσου, όπου μετά από λίγες ημέρες ταξιδιού διαπλέοντας την Αστυπάλαια εμφανίστηκαν δύο Ιταλικές τορπιλάκατοι, οι οποίες προσέγγισαν το Pentcho και από τις δύο πλευρές και με την απειλή του τορπιλισμού το ανάγκασαν να προσεγγίσει στο λιμάνι της Μαλτεζάνας. Εκεί επιβιβάστηκαν αξιωματικοί του ιταλικού ναυτικού για έλεγχο. Η αναπνοή όλων κόπηκε, όταν πληροφορήθηκαν από τους ιταλούς ότι μόλις είχαν περάσει μέσα από πεδίο μαγνητικών ναρκών και μόνο χάρις το μικρό βύθισμα του πλοίου ζουν ακόμα, ενώ εάν είχαν φτάσει μια ώρα αργότερα, μέσα στο σκοτάδι θα τους βύθιζαν χωρίς άλλη προειδοποίηση. Ο γενειοφόρος Ιταλός αξιωματικός, αφού επιθεώρησε την μηχανή, την γέφυρα και τους χώρους ενδιαίτησης των εποίκων, συγκινημένος από το παιχνίδι των μικρών παιδιών και της κατάστασης που αντίκρισε, απευθυνόμενος στους εποίκους είπε: <<Είμαστε σε πόλεμο και θέτουμε τη ζωή μας σε κίνδυνο καθημερινά, αλλά οι πραγματικοί ήρωες είσαστε εσείς που τολμήσατε να κάνετε ένα τέτοιο ταξίδι από την Μπρατισλάβα, σε ένα τέτοιο πλοίο και σε κατάσταση πολέμου. Είθε ο θεός να σας προσέχει…>> ενώ δάκρυα έτρεχαν από τα μάτια του. Ο ίδιος αξιωματικός, άθελά του θα παίξει μοιραίο ρόλο, καθώς υπέδειξε συντομότερο δρόμο, παρακάμπτοντας τα ναρκοπέδια, ανάμεσα από Κάρπαθο και Κρήτη και οι έποικοι παρακούοντας τις συμβουλές των Ελλήνων Εβραίων στον Πειραιά, θα τον ακολουθήσουν.

Απέπλευσαν από την Μαλτεζάνα της Αστυπάλαιας μέσα σε κλίμα συγκίνησης. Ήταν είδη Οκτώβρης και η θάλασσα στο νότιο Αιγαίο είχε αγριέψει κάνοντας τη ζωή πάνω στο πλοίο εξαιρετικά δύσκολη. Το Πλοίο λίγες μόνο ώρες μετά τον απόπλου του σταμάτησε αρκετές φορές λόγο μηχανικού προβλήματος στο λέβητά του. Οι μηχανικοί κατέβαλαν κάθε δυνατή προσπάθεια να τον επισκευάσουν αλλά μη έχοντας μηχανήματα συγκόλλησης, προσπαθούσαν πρόχειρα να σταματήσουν τη διαρροή στον σωλήνα του. Ξαφνικά φάνηκε στον ορίζοντα να γκριζάρει μια φιγούρα νησιού. Οι έποικοι βλέποντας ότι η κατάσταση δεν είναι αναστρέψιμη κατεβάζουν την σωσίβια λέμβο του πλοίου και στέλνουν πέντε νέους άνδρες προς την κατεύθυνση της Αστυπάλαιας για να ζητήσουν βοήθεια. Το πλοίο είχε ακινητοποιηθεί εντελώς. Ταυτόχρονα οι γυναίκες μάζεψαν σεντόνια και φτιάχνοντας πανιά, κατευθύνθηκαν ως ιστιοφόρο προς τη νησίδα. Κανένα πλοίο δεν εμφανίζονταν στον ορίζοντα για να ζητήσουν βοήθεια. Έπεσε το βράδυ και οι άνεμοι έγιναν ισχυρότεροι, το πλοίο έγερνε επικίνδυνα από την μια και την άλλη πλευρά, ενώ ο άνεμος έσκισε τα πανιά. Το πλοίο επιβράδυνε την πορεία του, μένοντας ταυτόχρονα μερικώς ακυβέρνητο, ενώ η κατάσταση πάνω στο πλοίο έγινε χαοτική καθώς δεν φαίνονταν κανένα φως στο σκοτάδι, ούτε καν της σωσίβιας λέμβου που είχαν στείλει στην Αστυπάλαια.

Ξαφνικά το πλοίο κλυδωνίστηκε από μια ισχυρή δόνηση. Το πλοίο μέσα στο σκοτάδι χτύπησε πάνω στα βράχια της νησίδας. Ο πλοίαρχος έριξε την άγκυρα στο νερό και έδωσε εντολή να τηρούν ησυχία και μείνουν ήρεμοι στις κουκέτες τους. Την ίδια στιγμή το πλοίο αποκολλήθηκε από τα βράχια και έχοντας φουντάρει την άγκυρα κλυδωνιζόταν πάνω στα βράχια και από την μία και από την άλλη πλευρά. Μόλις λίγα μέτρα από τα βράχια μια ομάδα από αθλητές που βρίσκονταν στο πλοίο πήδηξαν στην ακτή ενώ την ίδια στιγμή άλλοι έποικοι κατασκεύαζαν ξύλινη γέφυρα πάνω στο πλοίο. Σε λίγο η γέφυρα ήταν έτοιμη και οι έποικοι, ένας – ένας με απόλυτη ηρεμία εγκατέλειψαν το πλοίο σκαρφαλώνοντας στα βράχια της ακτής, με τη βοήθεια των νεαρότερων. Πρώτα οι γυναίκες που είχαν παιδιά, μετά οι υπόλοιπες γυναίκες, ακολούθησαν οι γεροντότεροι και στο τέλος οι νεαρότεροι άνδρες. Με την αυγή, το νερό είχε πλημυρίσει όλο το μηχανοστάσιο και το κάτω κατάστρωμα με τις κουκέτες, αλλά τώρα πια όλοι ήταν ασφαλείς πάνω στο νησί. Ενώ το πλοίο, παρά τη μεγάλη εισροή, δεν είχε ακόμα βυθιστεί, οι νεότεροι των εποίκων γύρισαν σε αυτό και πήραν ότι μπορούσε να χρησιμεύσει για την παραμονή τους στο νησί. Σχηματίζοντας μια ανθρώπινη αλυσίδα, με κουβάδες αφαίρεσαν όλα τα καύσιμα του πλοίου πάνω στο νησί και τα αποθήκευσαν σε ένα μεγάλο ντεπόζιτο στη ρίζα ενός βράχου. Μόλις είχαν προλάβει, το πλοίο αμέσως μετά άρχισε να παίρνει κλίση και τελικά βυθίστηκε.

ΝΑΥΑΓΟΙ ΤΟΥ PENTCHO ΑΠΟΒΙΒΑΖΟΥΝ ΤΑ ΕΙΔΗ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ
ΝΑΥΑΓΟΙ ΤΟΥ PENTCHO ΑΠΟΒΙΒΑΖΟΥΝ ΤΑ ΕΙΔΗ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ

Είχε δώσει πριν όλο το χρόνο στους εποίκους να μεταφέρουν πάνω στο νησί, τρόφιμα, ρούχα, σκεύη και καύσιμα για την παραμονή τους σε ένα άγριο μέρος, για άγνωστο χρονικό διάστημα. Οργάνωσαν την ζωή τους, έχοντας εξασφαλίσει από τις προμήθειες του πλοίου ένα πιάτο σούπα καθημερινά, άρχισαν να επεξεργάζονται τρόπους για να προσελκύσουν την προσοχή τυχόν περαστικού πλοίου ή αεροπλάνου από την περιοχή. Στις 19 Οκτωβρίου 1940, δέκατη ημέρα της παραμονής τους πάνω στο νησί, εμφανίστηκε ένα ιταλικό πλοίο να πλησιάζει το νησί. Μόλις πλησίασε ικανοποιητικά, ο καπετάνιος του φώναξε από το μεγάφωνο: <<θέλετε να σας σώσουμε;>>, τότε όλοι μαζί οι έποικοι φώναξαν: <<Ζήτω η Ιταλία>>. Το ίδιο βράδυ σχεδόν όλοι οι έποικοι μεταφέρθηκαν στο νησί της Ρόδου, ενώ την επόμενη ημέρα οι Ιταλικές αρχές ξαναέστειλαν πλοίο και παρέλαβε πέντε έποικους που είχαν αποκοιμηθεί σε σπηλιά του νησιού καθώς και τις αποσκευές που είχαν απομείνει σε αυτό.

Το PENTCHO ΣΤΑ ΒΡΑΧΙΑ ΤΗΣ ΝΗΣΙΔΑΣ ΠΡΙΝ ΒΟΥΛΙΑΞΕΙ
Το PENTCHO στα βράχια μετά την αποβίβαση
ΣΥΝΙΑΛΟ ΤΩΝ ΝΑΥΑΓΩΝ ΤΟΥ PENTCHO ΓΙΑ ΑΕΡΟΠΛΑΝΑ
ΣΥΝΙΑΛΟ ΤΩΝ ΝΑΥΑΓΩΝ ΤΟΥ PENTCHO ΓΙΑ ΑΕΡΟΠΛΑΝΑ

Οι έποικοι στη Ρόδο εγκαταστάθηκαν σε σκηνές, δίπλα στο γήπεδο της πόλης και παρέμειναν εκεί για έξι περίπου μήνες. Μετά μεταφέρθηκαν στην Καλαβρία στην νότια Ιταλία μέχρι το τέλος του πολέμου. Με το τέλος του πολέμου, το 1944, μεταφέρθηκαν στο Ισραήλ και ήταν οι πρώτοι έποικοι που έφτασαν με πλοίο.

ΟΙ ΝΑΥΑΓΟΙ ΤΟΥ PENTCHO ΣΤΗΝ ΚΑΛΑΒΡΙΑ ΤΗΣ ΙΤΑΛΙΑΣ
ΝΑΥΑΓΟΙ ΤΟΥ PENTCHO ΣΤΗ ΡΟΔΟ

Το ναυάγιο του Pentcho, εκτός από την εξέχουσα ιστορική σημασία που έχει λόγω του ότι είναι η πρώτη αποστολή με πλοίο της Εξόδου για την δημιουργία του κράτους του Ισραήλ, σε αυτό επέβαινε μια από τις εξέχουσες και ιστορικές προσωπικότητες της Εξόδου και εν συνεχεία της δημιουργίας της MOSSAD, o KRAV MAGA.

Ο KRAV MAGA ΙΔΡΥΤΗΣ ΤΗΣ MOSSAD

ΘΕΣΗ ΝΑΥΑΓΙΟΥ: Νησίδα Χαμηλή.

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΚΤΟΠΛΟΪΑ ΣΤΟΝ Β΄ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΟΛΕΜΟ 1940-1945


Με την κήρυξη του πολέμου, το Γενικό Επιτελείο Ναυτικού έθεσε σε εφαρμογή το σχέδιο <<ΘΑΛΑΣΣΙΩΝ ΜΕΤΑΦΟΡΩΝ>>. Ως τις 31 Οκτωμβρίου 1940 είχε ολοκληρώσει την κινητοποίηση των πλοίων. Για τις ανάγκες των στρατιωτικών μεταφορών της πατρίδας, επιτάχθηκαν συνολικά 47 επιβατικά πλοία της Ακτοπλοϊας:  Αετός, Αθηνά Σ., Αθήναι, Ακρόπολις, Αλμπέρτα, Άνδρος, Αρντένα, Αττική, Αυλίς, Αύρα, Ελβίρα, Ελένη, Ελλάς, Ελλάκι, Ελληνίς, Έλση, Έσπερος, Ζάκυνθος, Θράκη, Ιθάκη, Ιωνία, Κέρκυρα, Κεφαλληνία, Κορινθία, Κρήτη, Λέσβος, Λέων, Μακεδονία, Μήλος, Μοσχάνθη, Ναυσικά, Ναυτίλος, Νικόλαος Λ., Πέτρος, Πολικός, Πτερωτή, Πύλαρος, Σάμος, Σίφνος, Σοφία, Σπέτσαι, Σωκράτης (πρώην Κίμων). Τρία απο αυτά τα: Αττική, Ελληνίς και Σωκράτης μετασκευάσθηκαν σε νοσοκομειακά. Ως νοσοκομειακά, χρησιμοποιήθηκαν και τα Πολικός και Άνδρος καθώς επίσεις και ως πλοία διακομιδής χωρίς τα σήματα του Ερυθρού Σταυρού τα Ιωνία και Μοσχάνθη.

Με την εξέλιξη των γεγονότων στο Αλβανικό μέτωπο, οι ανάγκες του μαχόμενου Ελληνικού Στρατού γινόταν όλο και πιο επιτακτικές, η δύναμη του οποίου, υπό τον τότε Αρχιστράτηγο Αλέξανδρο Παπάγο, τον Νοέμβριο του 1940, είχε φθάσει τις 11 Μεραρχίες, μία Μεραρχία Ιππικού και δύο ανεξάρτητες ταξιαρχίες πεζικού, αριθμόντας συνολικά 500.000 άνδρες. κατά ένα μέσο όρο, τα 4/5 του συνόλου των πάσης φύσεως εφοδίων που χρειάσθηκαν για την υποστήριξη του Στρατού μεταφέρθηκαν απο την θάλασσα. Παράλληλα έπρεπε να εξυπηρετηθεί, έστω και κατά στοιχειώδη τρόπο, το συγκοινωνιακό δύκτιο, προκειμένου να αντιμετωπισθούν οι απόλυτα αναγκαίες μετακινήσεις και ο επισιτισμός του πληθυσμού. Για αυτόν τον σκοπό διατέθηκαν τα πλοία: Αθήναι, Ακρόπολις, Έσπερος, Ιθάκη, Λέων, Αρντένα, Σίφνος, Σοφία, Σπέτσαι, Ύδρα, Φρίντων και Φωκίων. Συχνά όμως και αυτά κάλυπταν έκτακτες ανάγκες του Στρατού.

Ο Ναύαρχος  Αλ. Σακελλαρίου στο βιβλίο του <<Η ΘΕΣΙΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΔΕΥΤΕΡΟΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΝ ΠΟΛΕΜΟΝ>> για το θέμα των θαλασσίων μεταφορών στη διάρκεια του Ελληνοιταλικού πολέμου κάνει σχετική αναφορά: <<Τον κύριον όμως προορισμόν (του Ναυτικού) που είναι η προστασία των θαλασσίων μας μεταφορών και στρατιωτικών και ανεφοδιασμού της χώρας, το πολεμικόν μας ναυτικό εξεπλήρωσεν με επιτυχίαν που  υπερέβαινε κάθε προσδοκίαν. Ουδέποτε ηρνήθη οιανδήποτε μεταφοράν, που εζήτησεν ο Στρατός, αν και συχνά ο στρατός αναγκαζόταν να αλλάζη σχέδια που μας έφερναν σε μεγάλη δυσχέρεια να εξοικονομίσωμεν πλοία. Αι απελπιστικαί μάλιστα απώλειαι κτηνών εις το μέτωπον, ύστερα απο την εξαιρετική δριμύτητα των χειμερινών μηνών, μας είχαν εις διαρκή κίνηση, εις συνεχείς μεταφοράς κτηνών και απο τας πλέον απομεμακρυσμένας νησίδας. Μεταφέραμε θαλασσίως, απο την ημέρα που εκηρύχθει η επιστράτευσις, ογδόντα περίπου χιλιάδας άνδρας, εκατόν είκοσι σχεδόν χιλιάδας κτήνη και εκατοντάδας χιλιάδων τόννων πυρομαχικών, τρόφιμα και παντώς άλλου είδους εφόδια του στρατού με την προστασίαν μόνον του ναυτικού μας. Χάρις εις αυτήν την συμβολή μας, ο στρατός μας επετέλεσε πλήρως την αποστολήν του… Εις όλας μας τας μεταφοράς αυτάς, γενικά εις όλας τας μέχρι του γερμανικού πολέμου μεταφοράς μας, δεν εχάθη ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ ΑΝΔΡΑΣ, δεν αχάθη ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ ΤΟΝΝΟΣ ΥΛΙΚΟΥ>>. Και προσθέτει <<Τα αντιτορπιλικά μας εξακολούθησαν εντατικήν την εργασίαν με συνοδείας νηοπομπών ή μεμονομένων εμπορικών μέχρι της τελευταίας στιγμής της καταρεύσεως της Πατρίδος>>.

Ο Ακτοπλοϊκός όμως στόλος, αφού προσέφερε τις πολύτιμες υπηρεσίες του στη διάρκεια του Ελληνοιταλικού πολέμου, χωρίς απώλειες, καταστράφηκε σχεδόν ολοσχερώς, μέσα σε λίγες μέρες κατά τη διάρκεια της Γερμανικής εισβολής στην Ελλάδα, μεταξύ 6 Απριλίου 1941 και 31 Μαϊου 1941.

Κατά τη σύντομη αυτή περίοδο, ιδιαίτερα τις πρώτες ημέρες, βυθίστηκαν απο τους βομβαρδισμούς των Γερμανικών αεροπλάνων στο λιμάνι του Πειραιά 9 πλοία, σε διάφορες Ελληνικές ακτές 88, στην κρήτη 17. Τέλος, κατελήυθησαν απο τους εισβολείς 13, που βυθίστηκαν και αυτά αργότερα απο τη συμμαχική δράση.

Στη διάρκεια του πολέμου, η επιβατική ναυτιλία έχασε απο διάφορες αιτίες το 94% των πλοίων της, το 86% σε χωρητικότητα. Τα μόνα ακτοπλοϊκά που διασώθηκαν απο την θύελλα του πολέμου ήταν το Κορινθία (που είχε χρησημεύσει ως μάνα υποβρυχίων στη Μέση Ανατολή), το Ιωνία (που βυθίστηκε δύο χρόνια αργότερα), Το Ελένη (που κατελήφθη απο τους γερμανούς στο ναύσταθμο) και τα Κεφαλληνία (μετέπειτα Κορυτσά) και Ναυσικά.

ΠΙΝΑΚΑΣ ΑΠΩΛΕΣΘΕΝΤΩΝ ΕΠΙΒΑΤΗΓΩΝ ΠΛΟΙΩΝ 1940-1945

Ατμόπλοια Επιβατηγά κατά  την 31/08/1939:  55  κ.ο.χ.:  49.995

Aτμόπλοια Επιβατηγά εναπομείναντα κατά την 31/03/1945: 3  κ.ο.χ.:  6.329

ΟΝΟΜΑ/ΠΛΟΙΟΚΤΗΤΗΣ/ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΑΠΩΛΕΙΑΣ

  1. Άγιος Γεώργιος (Ναυτίλος)/Χ.Καβουνίδης/20.05.1941
  2. Αετός/Α.Πολέμης/29.04.1941
  3. Αθήναι/Ακτοπλοϊα της Ελλάδος/06.04.1941
  4. Αθηνά Σ./Ατμοπλοϊα Παρνασσίδος/23.04.1941
  5. Ακρόπολις/Αν. Αντωνίου/07.04.1941
  6. Αλμπέρα/Υιοί Δ. Ιγγλέση/23.04.1941
  7. Άνδρος/Ακτοπλοϊα της Ελλάδος/23.04.1941
  8. Αρντένα/Ατμοπλοϊα Κ. Ε. Τόγια/27/09/1948
  9. Αττική/Ακτοπλοϊα της Ελλάδος/04.04.1941
  10. Αυλίς/Ν. & Χ. Καβουνίδης/22.04.1941
  11. Αύρα (πρώην Μάνα)/Κ. Γεωργιάδης/24.04.1941
  12. Ελβίρα/Γ. Ποταμιάνος/23.04.1941
  13. Ελλάς/Ακτοπλοϊα της Ελλάδος/24.04.1941
  14. Έλλη/Α. Στάμου/18.04.1941
  15. Ελληνίς/Ι. Χ. Τσέγκας κ.ά./18.04.1941
  16. Έλση/Ατμοπλοϊα Κ. Τόγιας/29.04.1941
  17. Έσπερος/Ατμοπλοϊα Μαρκέτου/21.04.1941
  18. Ζάκυνθος/Ακτοπλοϊα της Ελλάδος/26.04.1941
  19. θράκη/Ακτοπλοϊα της Ελλάδος/22.04.1941
  20. Ιθάκη/Ακτοπλοϊα της Ελλάδος/20.04.1941
  21. Ιωνία/Ακτοπλοϊα της Ελλάδος/14.12.1944
  22. Καλυδών/Σιδ. Β. Δ. Ελλάδος/-.-.1944
  23. Κέρκυρα/Ακτοπλοϊα της Ελλάδος/23.04.1941
  24. Κεφαληνία/Ακτοπλοϊα της Ελλάδος/13.08.1941
  25. Κρήτη/Ακτοπλοϊα της Ελλάδος/23.04.1941
  26. Κώστας//Ευάγγ. Τόγιας/28.04.1941
  27. Λευκάς/Ακτοπλοϊα της Ελλάδος/24.04.1941
  28. Λέων/Σ. Μπιλίνης κ.ά./18.04.1941
  29. Μακεδονία/Ακτοπλοϊα της Ελλάδος/23.04.1941
  30. Μήλος/Ακτοπλοϊα της Ελλάδος/-.09.1944
  31. Μοσχάνθη/Αλκ. Τόγιας/22.04.1941
  32. Ναυσικά/Ατμοπλοϊα Παρνασσίδος/27.05.1941
  33. Νικόλαος Λ./ Ν. Λυκούδης/25.04.1941
  34. Πατρίς/Ετ. Ι. Χανδρή/06.04.1941
  35. Πέτρος/Ηπειρωτική Γ. Ποταμιάνος/24.04.1941
  36. Πτερωτή/Π. Σαχτούρης/20.04.1941
  37. Πύλαρος/Χ. Μαρκέτος/22,04.1941
  38. Σάμος/Υιοί Δ. Ιγγλέση/07.10.1941
  39. Σίφνος/Ακτοπλοϊα της Ελλάδος/04.03.1944
  40. Σουλτάνα/Τεργιάζος – Λυκούδης/-.-.-
  41. Σοφία/Ι.Τόγιας/25.04.1941
  42. Σωκράτης/Αφοί Γιαννουλάτου/22.04.1941
  43. Τάσος/Ηπειρωτική Γ. Ποταμιάνος/27.04.1941
  44. Ύδρα/Π. Α. Πρωτόπαππας/23.04.1941
  45. Φρίντων/Υιοί Δ. Ιγγλέση/22.04.1941
  46. Φωκίων/Ηπειρωτική Γ. Ποταμιάνος/18.04.1941
  47. Χίος/Ακτοπλοϊα της Ελλάδος/18.04.1941

ΕΡΕΥΝΑ ΝΑΥΑΓΙΩΝ:ΠΙΝΑΚΑΣ ΑΠΩΛΕΣΘΕΝΤΩΝ (ΝΑΥΑΓΙΩΝ) ΕΠΙΒΑΤΗΓΩΝ ΠΛΟΙΩΝ 1940-1945


Ανακοίνωση: Ξεκινάμε την έρευνα των παρακάτω ναυαγίων, όποιος διαθέτει στοιχεία για τα γνωστά, μέχρι στιγμής ναυάγια, που παραθέτουμε παρακαλείτε να τα εκθέσει στα σχόλια του άρθρου. Tο άρθρο θα βρήσκετε μόνιμα στο FORUM.

ΠΙΝΑΚΑΣ ΑΠΩΛΕΣΘΕΝΤΩΝ ΕΠΙΒΑΤΗΓΩΝ ΠΛΟΙΩΝ 1940-1945

Ατμόπλοια Επιβατηγά κατά  την 31/08/1939:  55  κ.ο.χ.:  49.995

Aτμόπλοια Επιβατηγά εναπομείναντα κατά την 31/03/1945: 3  κ.ο.χ.:  6.329

ΟΝΟΜΑ/ΠΛΟΙΟΚΤΗΤΗΣ/ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΑΠΩΛΕΙΑΣ

  1. Άγιος Γεώργιος (Ναυτίλος)/Χ.Καβουνίδης/20.05.1941
  2. Αετός/Α.Πολέμης/29.04.1941
  3. Αθήναι/Ακτοπλοϊα της Ελλάδος/06.04.1941
  4. Αθηνά Σ./Ατμοπλοϊα Παρνασσίδος/23.04.1941
  5. Ακρόπολις/Αν. Αντωνίου/07.04.1941
  6. Αλμπέρα/Υιοί Δ. Ιγγλέση/23.04.1941
  7. Άνδρος/Ακτοπλοϊα της Ελλάδος/23.04.1941
  8. Αρντένα/Ατμοπλοϊα Κ. Ε. Τόγια/27/09/1948
  9. Αττική/Ακτοπλοϊα της Ελλάδος/04.04.1941
  10. Αυλίς/Ν. & Χ. Καβουνίδης/22.04.1941
  11. Αύρα (πρώην Μάνα)/Κ. Γεωργιάδης/24.04.1941
  12. Ελβίρα/Γ. Ποταμιάνος/23.04.1941
  13. Ελλάς/Ακτοπλοϊα της Ελλάδος/24.04.1941
  14. Έλλη/Α. Στάμου/18.04.1941
  15. Ελληνίς/Ι. Χ. Τσέγκας κ.ά./18.04.1941
  16. Έλση/Ατμοπλοϊα Κ. Τόγιας/29.04.1941
  17. Έσπερος/Ατμοπλοϊα Μαρκέτου/21.04.1941
  18. Ζάκυνθος/Ακτοπλοϊα της Ελλάδος/26.04.1941
  19. θράκη/Ακτοπλοϊα της Ελλάδος/22.04.1941
  20. Ιθάκη/Ακτοπλοϊα της Ελλάδος/20.04.1941
  21. Ιωνία/Ακτοπλοϊα της Ελλάδος/14.12.1944
  22. Καλυδών/Σιδ. Β. Δ. Ελλάδος/-.-.1944
  23. Κέρκυρα/Ακτοπλοϊα της Ελλάδος/23.04.1941
  24. Κεφαληνία/Ακτοπλοϊα της Ελλάδος/13.08.1941
  25. Κρήτη/Ακτοπλοϊα της Ελλάδος/23.04.1941
  26. Κώστας//Ευάγγ. Τόγιας/28.04.1941
  27. Λευκάς/Ακτοπλοϊα της Ελλάδος/24.04.1941
  28. Λέων/Σ. Μπιλίνης κ.ά./18.04.1941
  29. Μακεδονία/Ακτοπλοϊα της Ελλάδος/23.04.1941
  30. Μήλος/Ακτοπλοϊα της Ελλάδος/-.09.1944
  31. Μοσχάνθη/Αλκ. Τόγιας/22.04.1941
  32. Ναυσικά/Ατμοπλοϊα Παρνασσίδος/27.05.1941
  33. Νικόλαος Λ./ Ν. Λυκούδης/25.04.1941
  34. Πατρίς/Ετ. Ι. Χανδρή/06.04.1941
  35. Πέτρος/Ηπειρωτική Γ. Ποταμιάνος/24.04.1941
  36. Πτερωτή/Π. Σαχτούρης/20.04.1941
  37. Πύλαρος/Χ. Μαρκέτος/22,04.1941
  38. Σάμος/Υιοί Δ. Ιγγλέση/07.10.1941
  39. Σίφνος/Ακτοπλοϊα της Ελλάδος/04.03.1944
  40. Σουλτάνα/Τεργιάζος – Λυκούδης/-.-.-
  41. Σοφία/Ι.Τόγιας/25.04.1941
  42. Σωκράτης/Αφοί Γιαννουλάτου/22.04.1941
  43. Τάσος/Ηπειρωτική Γ. Ποταμιάνος/27.04.1941
  44. Ύδρα/Π. Α. Πρωτόπαππας/23.04.1941
  45. Φρίντων/Υιοί Δ. Ιγγλέση/22.04.1941
  46. Φωκίων/Ηπειρωτική Γ. Ποταμιάνος/18.04.1941
  47. Χίος/Ακτοπλοϊα της Ελλάδος/18.04.1941

ΝΑΥΑΓΙΟ: Φ/Γ SISKINA (ΣΙΣΚΙΝΑ) ΣΤΗΝ ΟΦΙΔΟΥΣΣΑ ΤΗΣ ΑΣΤΥΠΑΛΑΙΑΣ


C1-M Ο ΤΥΠΟΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ ΤΟΥ ΠΛΟΙΟΥ SISKINA
TO U.S.S. ALAMOSA ΑΚΡΙΒΩΣ ΙΔΙΟ ΜΕ ΤΟ SISKINA

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΠΛΟΙΟΥ

ΟΝΟΜΑ ΠΛΟΙΟΥ: SISKINA (πρώην ΚΙΜΩΛΟΣ, πρώην ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΝΤΟΥΡΗΣ)

ΣΗΜΑΙΑ: ΠΑΝΑΜΑ

ΠΛΟΙΟΚΤΗΣΙΑ: ΕΛΛΗΝΟΚΤΗΤΟ

ΟΛΙΚΗ ΧΩΡΗΤΗΚΟΤΗΤΑ: 3,767 κόροι

ΚΑΘΑΡΗ ΧΩΡΗΤΗΚΟΤΗΤΑ: 2.139 κόροι

ΜΕΤΑΦΟΡΙΚΗ ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ: 6.117 τόνοι

ΜΗΚΟΣ: 103 μέτρα

ΕΤΟΣ ΝΑΥΠΗΓΗΣΗΣ: 1948

ΝΑΥΠΗΓΕΙΟ: WELDIG-SHIPYARDS NORFOLK-VIRGINIA

MHXANH: 1.700 H.P.

ΠΛΟΙΟΚΤΗΣΙΑ: DISTOS NAV. S.A.

ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΝΑΥΑΓΙΟΥ

Το πλοίο κατά το ταξίδι του από την Braila για Σαουδική Αραβία, με φορτίο τσιμέντου, προσέκρουσε σε βράχο σε απόσταση 2 Ν.Μ. από την Νησίδα Οφιδούσα, στις 2 Ιουνίου του 1976 και βυθίστηκε. Το 18μελές πλήρωμά του εγκατέλειψε με ασφάλεια το βυθιζόμενο σκάφος και επιβιβασθέν σε σωσίβιες λέμβους έφτασε στις ακτές της Αστυπάλαιας οι οποίες απείχαν 3 ναυτικά μίλια περίπου.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Τα στοιχεία πρόσφερε ο ερευνητής ναυαγίων Άρης Μπιλάλης.

ΝΑΥΑΓΙΟ: MYKHΝΑΪΚΟΥ ΠΛΟΙΟΥ ΣΤΗ ΝΗΣΙΔΑ ΜΟΔΙ Ή ΛΙΟΝΤΑΡΙ ΣΤΟΝ ΠΟΡΟ


Πολύτιμες μαρτυρίες για μία ιδιαίτερα κρίσιμη περίοδο της προϊστορίας στο Aιγαίο φέρνει στο φως ένα σημαντικότατο ναυάγιο 3.200 ετών που ερευνάται από το Iνστιτούτο Eνάλιων Aρχαιολογικών Eρευνών (I. EN. A. E.) στη νησίδα Mόδι, νότια του Πόρου.


Eργασίες ανασκαφής, τεκμηρίωσης και συντήρησης στο φορτίο του μυκηναϊκού ναυαγίου

Tο ναυάγιο στη βραχονησίδα Mόδι ή Λιοντάρι είναι μόλις το δεύτερο της Eποχής του Xαλκού, που εντοπίζεται από το I. EN. A. E. στις ελληνικές θάλασσες και συγκεκριμένα στον χώρο του Aργοσαρωνικού. Tο πρώτο ήταν του Aκρωτηρίου των Iρίων (1.200 π.X.), το φορτίο του οποίου εκτίθεται στο Mουσείο Σπετσών και ερευνήθηκε από το Iνστιτούτο τη δεκαετία του 1990.


Tο φθινόπωρο του 2009 ολοκληρώθηκε με επιτυχία η πρώτη φάση της υποβρύχιας αρχαιολογικής ανασκαφής μυκηναϊκού ναυαγίου (12 αι. π.X.) στο Mόδι υπό τη διεύθυνση του αρχαιολόγου Xρήστου Aγουρίδη. Tα προηγούμενα χρόνια, από τον εντοπισμό του ναυαγίου και μετά, είχαν τεκμηριωθεί και ανελκυθεί όλα τα ορατά ευρήματα. Eτσι, αυτή τη φορά, η ερευνητική ομάδα οδηγήθηκε σε συστηματική ανασκαφή του φορτίου του ναυαγίου που βρίσκεται ακόμα θαμμένο στον βυθό.

Tο ναυάγιο έφερε στο φως ένα ενδιαφέρον κεραμικό σύνολο, μεταφορικών κυρίως αγγείων, το οποίο και ανελκύστηκε. Περιλαμβάνει δύο πιθαμφορείς που σώθηκαν σε θραύσματα (ο ένας εκ των οποίων φέρει πλαστική εγχάρακτη διακόσμηση), πέντε υδρίες (οι τρεις βρέθηκαν μέσα στους πιθαμφορείς – στοιχείο που δίνει μία εικόνα για τη διάταξη του φορτίου), μία πρόχου και πολλά όστρακα κεραμικής. Mαζί με τα άλλα θραύσματα που έχουν εντοπιστεί μέχρι σήμερα, ο αριθμός των μεταφορικών αγγείων ανέρχεται σε τουλάχιστον είκοσι.

Tα ευρήματα χρονολογούνται στην Yστεροελλαδική III Γ’ (12ος αιώνας π.X.), μία περίοδο ιδιαίτερα κρίσιμη για την προϊστορία του Aιγαίου, λόγω των ριζικών ανακατατάξεων που συντελούνται στη δομή του μυκηναϊκού κόσμου. Kαθώς αυτά παρουσιάζουν μια αξιοσημείωτη χρονολογική και τυπολογική ομοιογένεια, αποτελούν στοιχεία που επιβεβαιώνουν την ύπαρξη του ναυαγίου και παραπέμπουν σε κοινή προέλευση που πιθανότατα να είναι κάποιο κέντρο της Aργολίδας.

Περισσότερα στοιχεία και ασφαλέστερα συμπεράσματα για το μέγεθος του πλοίου και του φορτίου του, την προέλευσή του και την ακριβέστερη χρονολόγησή του, αναμένεται να προκύψουν με τη συνέχιση της συστηματικής ανασκαφής και μελέτης του ναυαγίου που προγραμματίζει το I. EN. A. E. για το 2010.

Oι υποβρύχιες εργασίες είναι ιδιαίτερα δύσκολες σε αυτή την περιοχή με τις βραχώδεις ακτές, τους ισχυρούς ανέμους και τα ρεύματα και τα μεγάλα βάθη. Eτσι προηγήθηκε μακρά και επίπονη προετοιμασία σε όλα τα επίπεδα, ώστε να καταδυθεί με ασφάλεια η ερευνητική ομάδα που συγκροτείται από εθελοντές διαφόρων ειδικοτήτων. Παρ’ όλα αυτά, και παρά το γεγονός ότι κατά την περίοδο του φθινοπώρου παρατηρούνται ήπιες καιρικές συνθήκες, οι ισχυροί άνεμοι και οι έντονες καταιγίδες που επικράτησαν κατά διαστήματα δυσκόλεψαν και καθυστέρησαν την έρευνα.

Γεωλογικές έρευνες
Παράλληλα με την ανασκαφή διεξήχθη γεω-αρχαιολογική έρευνα με στόχο τον εντοπισμό καταβυθισμένων παλαιοακτών και ανάπλασης της παλαιογεωγραφικής εξέλιξης της περιοχής τα τελευταία 18.000 χρόνια, τον προσδιορισμό της στρωματογραφικής υποδομής του πυθμένα, και κατά συνέπεια, τη διαδικασία ταφής του ναυαγίου και τον εντοπισμό και άλλων αρχαιολογικών μαρτυριών. H γεω-αρχαιολογική έρευνα πραγματοποιήθηκε σε συνεργασία με το Eργαστήριο Θαλάσσιας Γεωλογίας και Φυσικής Ωκεανογραφίας του Tμήματος Γεωλογίας του Πανεπιστημίου Πατρών, με επικεφαλής τον αναπληρωτή καθηγητή Γιώργο Παπαθεοδώρου.

Tο Iνστιτούτο Eνάλιων Aρχαιολογικών Eρευνών είναι εδώ και 37 χρόνια ο μοναδικός μη κρατικός φορέας υποβρύχιας αρχαιολογικής έρευνας στη χώρα μας.