ΤΟ ΜΕΓΑ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΗΣ ΚΡΑΤΟΣ

ΥΠΟ ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ ΤΟ ΚΟΙΝΟ ΔΕΛΦΙΝΙ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ


Το Κοινό δελφίνι, το οποίο και οι ψαράδες δεν μπορούν να ξεχωρίσουν από το ζωνοδέλφινο και το ρινοδέλφινο εξελίσσεται σήμερα στο πιο σπάνιο και απειλούμενο είδος των ελληνικών θαλασσών, περισσότερο από τη μεσογειακή φώκια monachus monachus και τη χελώνα caretta caretta.

Οι έρευνες δείχνουν δραματική μείωση του αριθμού των κοινών δελφινιών με χαρακτηριστικότερη περίπτωση αυτήν του Ιονίου Πελάγους, όπου ο αριθμός τους δεν ξεπερνά τα 20 άτομα!

Οι αιτίες των απωλειών για το κοινό δελφίνι είναι ίδιες με αυτές των άλλων κητωδών και σχετίζονται κυρίως με την αλιεία (μείωση των αποθεμάτων διατροφής τους, τυχαία σύλληψη στα δίχτυα, σκόπιμη θανάτωση, τουριστική όχληση, απώλεια ακουστικής ικανότητας εξαιτίας της ανεξέλεγκτης χρήσης ηχητικών συσκευών, π.χ. sonar, με συνέπεια την απομάκρυνσή τους από τα διατροφικά τους πεδία). Στην πραγματικότητα, όμως, από τα έξι είδη κητωδών (ζωνοδέλφινο, ρινοδέλφινο, κοινό δελφίνι, φυσητήρας, σταχτοδέλφινο και φώκαινα) που θεωρούνται ότι αλληλεπιδρούν με την αλιεία, μόνο το ρινοδέλφινο θεωρείται ότι έχει υπολογίσιμη επίπτωση στην αλιευτική δραστηριότητα.

Από παρατηρήσεις έχει διαπιστωθεί ότι το ζωνοδέλφινο είναι το πιο πολυπληθές είδος, ενώ το κήτος με τον μικρότερο αριθμό είναι η φώκαινα ή φαλιανός που επανεμφανίστηκε τελευταία στο Θρακικό Πέλαγος. Τα συγκριτικά αποτελέσματα των ερευνών (WWF, Aρχιπέλαγος, Mom) για τη μεσογειακή φώκια και τη χελώνα caretta caretta δεν είναι –παρά την προσπάθεια που καταβάλλουν περιβαλλοντικές οργανώσεις– ιδιαίτερα ενθαρρυντικά, κυρίως για την πρώτη.

Η μεσογειακή φώκια εξακολουθεί να έχει ως σημαντικότερη αποικία της το αρχιπέλαγος των Βορείων Σποράδων. Εως το 1999 είχαν ταυτοποιηθεί 52 ενήλικα άτομα, ενώ κάθε χρόνο γεννιούνταν 8 νεογνά. Η επιτυχής λειτουργία του Εθνικού Πάρκου Βορείων Σποράδων είχε ως αποτέλεσμα αύξηση του ρυθμού γεννήσεων. Σήμερα, ο πληθυσμός της μεσογειακής φώκιας εκτιμάται στα 170 ενήλικα άτομα αλλά συνεχίζει να μην είναι εγγυημένη η επιβίωση του είδους σε μακροχρόνια βάση.

Για την caretta caretta, το 2007 παρατηρήθηκε μείωση των καταγεγραμμένων φωλιών ωοτοκίας (1.096) στον Κόλπο του Λαγανά Ζακύνθου, κάτω δηλαδή από τον 23ετή μέσο όρο (1.251) των φωλιών. Αυτό θεωρείται ότι αποτελεί μέρος των ετήσιων διακυμάνσεων που παρατηρούνται διαχρονικά και δυσχεραίνουν τη διαμόρφωση μακροχρόνιων τάσεων.

Παράλληλα, από τις 500 τραυματισμένες θαλάσσιες χελώνες που μεταφέρθηκαν στο Κέντρο Διάσωσης της «Αρχέλων» στη Γλυφάδα την περίοδο 1994 – 2006 οι περισσότερες είχαν τραύματα στο κεφάλι εξαιτίας σκόπιμων χτυπημάτων από ψαράδες λόγω παγίδευσης στα δίχτυα. Σύμφωνα με την «Αρχέλων», το ετήσιο ποσοστό σκόπιμων τραυματισμών τα τελευταία 10 χρόνια κυμάνθηκε από 59,4% έως 78,9%.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s