ΤΟ ΜΕΓΑ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΗΣ ΚΡΑΤΟΣ

ΚΑΤΑΔΥΤΙΚΟΣ ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ: Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΙΑ ΚΟΝΤΡΑ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΗΣ ΥΠΗΡΑΙΣΙΑΣ & ΥΠ. ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ


Γιατί όμως η Ελλάδα καθυστερεί στον συγκεκριμένο τομέα; Πώς εξηγείται μια νησιωτική χώρα να είναι σχεδόν απούσα από τον κόσμο των καταδύσεων, χάνοντας τη «ναυμαχία του Αιγαίου» από την πολύ πιο πειστική Τουρκία;

«H ισχύουσα νομοθεσία δίνει στην Αρχαιολογική Υπηρεσία τη δυνατότητα να δεσμεύει κάθε σπιθαμή των ελληνικών θαλασσών και να επιτρέπει τις καταδύσεις μόνο σε συγκεκριμένα και περιορισμένα σε έκταση και αριθμό σημεία» λέει ο κ. Χαλκέας, προσθέτοντας: «Αν θέλαμε να αναπτύξουμε τον καταδυτικό τουρισμό,
θα έπρεπε να κινηθούμε στην ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση.
Δηλαδή,
η Εφορεία Εναλίων Αρχαιοτήτων να υποδείξει ποιο κομμάτι της θάλασσας και του βυθού είναι αρχαιολογικός χώρος,
αφήνοντας το υπόλοιπο ελεύθερο για τους λάτρεις του υγρού στοιχείου και της ζωής που κρύβει μέσα του».

H θέση αυτή δεν είναι μια ακαδημαϊκού χαρακτήρα πρόταση. Αντίθετα, μάλιστα. Αυτό το διάστημα γίνεται ζωηρή συζήτηση μεταξύ εκπροσώπων των υπουργείων Εμπορικής Ναυτιλίας, Πολιτισμού και Τουριστικής Ανάπτυξης σχετικά με ένα νομοσχέδιο που έχει ως αντικείμενο τις καταδύσεις αναψυχής. Το συγκεκριμένο σχέδιο νόμου πέρασε στην κυριολεξία από «χίλια κύματα» για να καταλήξει στα βράχια. Οι αντιθέσεις φαίνεται να είναι αγεφύρωτες, αφού το υπουργείο Πολιτισμού εξακολουθεί να επιμένει ότι οι ελληνικές ακτές και ο βυθός είναι ένα… ατελείωτο αρχαιολογικό πάρκο που δεν πρέπει να αγγίξει κανείς. Από την άλλη πλευρά, το υπουργείο Τουριστικής Ανάπτυξης δείχνει να συγκινείται από την αγωνία των δυτών, θεωρώντας μάλλον λογική την πρότασή τους να απελευθερωθούν κάποιοι χώροι ώστε αυτοί που ασχολούνται με την κατάδυση να έχουν εναλλακτικές λύσεις και άρα ενδιαφέρον να ασκήσουν το χόμπι τους. Στην πραγματικότητα η ηγεσία του υπουργείου Τουριστικής Ανάπτυξης καταλαβαίνει καλύτερα από τον καθένα ότι η ανάπτυξη του καταδυτικού τουρισμού θα προσείλκυε υψηλού εισοδηματικού επιπέδου τουρίστες. «Είναι γνωστό» λέει ο κ. Χαλκέας «ότι ο καταδυτικός τουρισμός είναι η μοναδική μορφή τουρισμού που όταν στους υπόλοιπους κλάδους καταγράφονται μειώσεις,
αυτός μένει αλώβητος και παρουσιάζει αλματώδη ανάπτυξη.
Και αυτό συμβαίνει διότι οι δύτες είναι μανιώδεις με αυτό που κάνουν και δεν το εγκαταλείπουν εύκολα».

H «κόντρα» των ανθρώπων της Εφορείας Εναλίων Αρχαιοτήτων με όλους τους άλλους αναδεικνύει ωστόσο και κάποιες άλλες, ενδιαφέρουσες πλευρές. Είναι από αυτή την άποψη ενδιαφέρουσα η πολιτική που εφαρμόζουν οι Τούρκοι στο συγκεκριμένο θέμα. Στην προσπάθειά τους να αναπτύξουν τον καταδυτικό τουρισμό, όχι μόνο δεν έθεσαν υπό περιορισμό τα αρχαιολογικά ευρήματα του βυθού αλλά τα «άνοιξαν» στην κοινή θέα των δυτών. Δημιούργησαν υποβρύχια αρχαιολογικά πάρκα τα οποία οι δύτες επισκέπτονται με τη συνοδεία αρχαιολόγων ή εξουσιοδοτημένων από τις αρμόδιες αρχές επαγγελματιών δυτών.

Από την άλλη πλευρά του πελάγους, στο νησί της Ρόδου, η κατάδυση επιτρέπεται μόνο σε περιορισμένες περιοχές, όπως η Καλλιθέα. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα ο τουρίστας να μην έχει έντονο ενδιαφέρον για κατάδυση. «Υπάρχουν καταδυτικά σκάφη δυναμικότητας 150 ατόμων
που βρίσκονται στο λιμάνι της Ρόδου και που θα μπορούσαν,
αντί να υπολειτουργούν,
να εξυπηρετούν χιλιάδες τουρίστες» λέει ο κ. Χαλκέας.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s