ΤΟ ΜΕΓΑ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΗΣ ΚΡΑΤΟΣ

ANEMOI ΚΑΙ ΚΥΜΑΤΙΣΜΟΙ ΜΕ ΣΚΑΦΟΣ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ


Κανονικά εδώ θα έπρεπε να παραθέσουμε όλη την κλίμακα Μποφόρ, όμως κανονικά αυτή η κλίμακα που είναι εμπειρική από τον 18ο αιώνα αναφέρεται σε συσχέτιση ανέμων και κυματισμών σε ανοιχτές θάλασσες και μεγάλα βάθη και μόνο και συνεπώς για τις δικές μας θάλασσες όπως το Αιγαίο δεν έχει απόλυτη εφαρμογή.

Σε γενικές γραμμές τα κύματα είναι ανεμογενή, για να δημιουργηθούν δηλαδή χρειάζεται άνεμος, βέβαια υπάρχουν και εξαιρέσεις όπου η ενέργεια ελκύεται από κάποιο άλλο λόγο, όπως κάποιος μεγάλος σεισμός, που έχει ως συνέπεια το τσουνάμι, όμως αυτό είναι άλλο πράγμα. Στις ανοικτές θάλασσες και σε μεγάλα βάθη, η συσχέτιση της έντασης του ανέμου σε χλμ/ώρα και η διάρκεια που έχει χωρίς να αλλάξει διεύθυνση μας δίνει θεωρητικά το πόσο μεγάλο και ψηλό μπορεί να γίνει ένα κύμα. Βέβαια παρακάτω θα δούμε πως τελικά παίζουν και άλλα πράγματα ρόλο στην εξέλιξη ενός κυματισμού.

Εδώ είναι λοιπόν που πρέπει κάποιος να δώσει ιδιαίτερη προσοχή, αφού η διάρκεια που φυσάει ο άνεμος είναι αυτή που θα δώσει το τελικό ύψος του κυματισμού.

Αν έχουμε ένα άνεμο με μία χ ταχύτητα για μικρή διάρκεια, το κύμα δεν έχει φτάσει στο μέγιστο δυνατό και έτσι λέμε ότι βρίσκεται σε time or duration limited. Αν τώρα περάσουν μερικές ώρες με σταθερό σε ταχύτητα και διεύθυνση άνεμο τότε θα έχουμε fully developed sea, το ύψος δηλαδή του κύματος είναι το μέγιστο και δεν θα φτάσει παραπάνω.

Για το λόγο αυτό (και άλλους) πολλές φορές λέμε πως άλλο το 6άρι εδώ και άλλο το6άρι σε άλλη θάλασσα.

Τώρα θα πει κάποιος και σωστά, ρε φίλε δηλαδή για να κάνω ένα ταξίδι από το Σούνιο στην Πάρο θα πρέπει να ξέρω πόση ώρα φυσάει έξω από τα θερμιά ο μαίστρος και πόση βόρεια της Πάρου ο γαρμπής;

Όχι βέβαια, όμως θα πρέπει οι καινούργιοι καπετάνιοι, που τώρα θα αρχίσουν τα ταξίδια του, να γνωρίζουν ορισμένα πράγματα.

Ξέρω κάποιον που ταξιδεύει με το φουσκωτό του και στην κυριολεξία δεν γνωρίζει πώς να προστατεύσει το σκάφος του και τον ίδιο από το κύμα και πάει και κοπανιέται με 4ρια.

Ένας ακόμη παράγοντας που επηρεάζει τον κυματισμό είναι από πού φυσάει, αν δηλδή ταξιδεύουμε παράλληλα με την ακτή και ο άνεμος φυσάει από την στεριά. Επίσης το κύμα εξαρτάται και από το βάθος του νερού.

Στις περιπτώσεις που ο αέρας είναι στεριανός τότε κοντά στην ακτή τα κύματα δεν μπορεί να είναι μεγάλα, έστω και εάν έχουμε δυνατό αέρα. Επίσης όταν το βάθος του νερού είναι μικρό το κύμα <<καταλαβαίνει>> την ύπαρξη του πυθμένα και έτσι περιορίζει την ταχύτητά του. Την ενέργεια που περικλείει την βγάζει αυξάνοντας το ύψος του και όπως φτάνει στις ριχαδούρες σπάει και έχουμε τα γνωστά προβατάκια. Βέβαια προβατάκια θα δούμε και σε ανοιχτή θάλασσα εκεί όμως έχουμε να κάνουμε με περίσσεια ενέργεια από τους αέρηδες που αναγκάζουν τα κύματα να σπάνε αλλά να κρατάνε την ασπρίλα στην επιφάνεια.

Βέβαια για να είμαστε ακριβοδίκαιοι θα πρέπει να μιλήσουμε και για άλλους παράγοντες πάρα πολύ σημαντικούς, όμως για να μην σας πληροφορήσουμε έστω και στο παραμικρό με κάτι λάθος σε επόμενο άρθρο θα φιλοξενήσουμε κάποιον ειδικό, που θα μας μιλήσει για το γνωστό σε όλους σουέλ, τις ραγάδες που λέμε στην επιφάνεια της θάλασσας, για την διάθλαση και την περίθλαση των κυματισμών και πως εξελίσσεται το φαινόμενο όταν τα κύματα βρίσκουν εμπόδια, αλλά και για την ανάκλαση και τι συμβαίνει με την ενέργεια που περικλείει το κύμα όταν βρίσκει εμπόδια στο δρόμο του.

Θέλει προσοχή αδέλφια η θάλασσα για τους ταξιδευτές, όχι φόβο αλλά σεβασμό και γνώση για να ανταπεξέλθουμε σε δύσκολες καταστάσεις. Βέβαια ένας μεγάλος παράγοντας, που εγώ τουλάχιστον ασπάζομαι απόλυτα είναι η εμπειρία στη θάλασσα.

Θεωρητικά μπορεί να μιλάει ο καθένας όπως εγώ, όμως υπάρχουν καπετάνιοι που ενώ δεν γνωρίζουν τεχνικούς όρους, fetch, refraction, diffraction και άλλα, επειδή έχουν ταξιδέψει πολύ σου λένε πριν φτάσουν σε ένα σημείο που θα βρούνε δύσκολα νερά, πότε είναι μέσα στο μάτι του καιρού και πότε θα μπουνατσάρει.

Θυμάμαι που φύγαμε από τη Νότια Νάξο και μου είπε ο καπετάν Γιάννης, μέχρι τα Κουφονήσια θα τον έχει φρέσκο τον καιρό, εκεί στο κατέβασμα της Δονούσας, άμα πιάσουμε την Κέρο θα είναι η θάλασσα γυαλί.

Ακόμα θυμάμαι, τι meteo και Poseidon; λύρα 100 ήταν ο καπετάνιος για τον καιρό. Φτάσαμε στη Γιάλη με μια μπουνάτσα βαρβάτη. Ταξιδέψτε λοιπόν, χαρείτε τα σκάφη σας και μην τα αφήνετε στα parking. Άλλωστε η χώρα μας είναι ιδανική για ταξίδια με σκάφος, μας φαντάζεστε σε χώρα χωρίς θάλασσα, κατάθλιψη και χάπια αδέλφια, μόνο η θάλασσα μας σώζει.

Editorial του περιοδικού ΣΚΑΦΟΣ, Σεπτέμβριος 2009

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s