ΤΟ ΜΕΓΑ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΗΣ ΚΡΑΤΟΣ

ΟΙ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ ΣΤΟ ΝΟΤΙΟ ΑΙΓΑΙΟ


ΧΩΡΟΤΑΞΙΚΗ ΕΝΤΑΞΗ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΝΟΤΙΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ ΣΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΑΙ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΧΩΡΟ – Α’ ΦΑΣΗ

Oι δραστηριότητες των ανθρώπων στα Νησιά του Νοτίου Αιγαίου έχουν προκαλέσει μεταβολές αφενός στα χαρακτηριστικά του φυσικού περιβάλλοντος (υποβάθμιση της παραγωγικότητας του εδάφους, εδαφική διάβρωση, υφαλμύρινση των υπόγειων υδροφορέων κλπ.) και αφετέρου – σε μικρότερο ίσως βαθμό – στην παραδοσιακή κοινωνική δομή (αστικοποίηση της παράκτιας ζώνης, υψηλή τουριστική πυκνότητα και κοινωνική πίεση κλπ.). Η απουσία στρατηγικής και ολοκληρωμένης αειφορικής προσέγγισης στα κοινωνικο-οικονομικά προγράμματα και τα χωρικά σχέδια των τελευταίων δεκαετιών, οδήγησε σε μια πρακτικά ανεξέλεγκτη μορφή ανάπτυξης (αυθαίρετη δόμηση, κερδοσκοπική χρήση των παράκτιων οικοτόπων και των υπολοίπων περιοχών με σημαντική οικολογική αξία, έλλειψη ουσιαστικών κινήτρων ενίσχυσης των απομονωμένων περιοχών, απουσία συντονισμού στις επενδύσεις τόσο στον ιδιωτικό όσο και στον κρατικό τομέα κλπ.). Οι κυριότεροι κίνδυνοι υποβάθμισης του φυσικού περιβάλλοντος συνδέονται με το ακολουθούμενο μοντέλο τουριστικής ανάπτυξης, τη επέκταση των οικισμών κατά μήκος της παράκτιας ζώνης, την αλλαγή των καλλιεργητικών πρακτικών, τη συχνή πρόκληση πυρκαγιών και σε μικρότερο βαθμό με την εξορυκτική δραστηριότητα, την υπεραλίευση και την επέκταση των θαλασσίων οδών μεταφοράς πετρελαίου και παραγώγων του. Άλλες απειλές για το φυσικό αλλά και το ανθρωπογενές περιβάλλον σχετίζονται με το κλίμα, τη σεισμικότητα, την ανύψωση της στάθμης της θάλασσας και τα θαλάσσια κύματα βαρύτητας.

Είναι φανερό ότι η βιώσιμη ανάπτυξη του νησιωτικού περιβάλλοντος δε σχετίζετε αποκλειστικά με τον τρόπο αξιοποίησης των φυσικών και των ανθρώπινων πόρων αλλά και με τις πιέσεις που ασκούνται στα τοπικά οικοσυστήματα από το πλήθος των δραστηριοτήτων που λαμβάνουν χώρα στην περιφέρεια. Η υπέρβαση των ορίων της φέρουσα ικανότητας των Νησιών δεν είναι φαινόμενο σπάνιο – ιδιαίτερα κατά τους καλοκαιρινούς μήνες όταν η τουριστική κίνηση μεγιστοποιείται – και μπορεί να προκαλέσει μη αντιστρεπτές μεταβολές στο φυσικό περιβάλλον (διατάραξη παράκτιων οικοτόπων , καταστροφή της δομής του εδάφους κλπ.). Σε περιπτώσεις όπου περισσότερες από μία δραστηριότητες λαμβάνουν χώρα στην ίδια περιοχή, οι επιπτώσεις της κάθε μίας αυξάνονται σημαντικά, λόγω φαινομένων συνέργειας .

ΠΗΓΗ: ENVIPLAN, Γ. Τσεκούρας & συνεργάτες.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s