ΑΕΙΦΟΡΑ ΠΡΟΤΑΣΗ ΜΟΝΤΕΛΟΥ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ


ΑΠΑΙΤΕΙΤΑΙ Ο ΕΚΣΥΝΧΡΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΜΟΝΤΕΛΟΥ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΣΤΗ ΛΟΓΙΚΗ ΤΗΣ ΑΕΙΦΟΡΙΑΣ

Τα συμπεράσματα της Γνώμης Πρωτοβουλίας με τίτλο <<ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ>> που εξέδωσε η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ.

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ

Σε σχέση με την τουριστική αναπτυξιακή πολιτική σύμφωνα με την ΟΚΕ προτείνονται τα εξής:

  • Κρίνεται αναγκαία η διαφοροποίηση των επενδυτικών κινήτρων μεταξύ ανεπτυγμένων και μη ανεπτυγμένων τουριστικά περιοχών. Στις ανεπτυγμένες περιοχές θα πρέπει να συνεχιστούν τα εκτός επιδοτήσεων λοιπά κίνητρα, ενώ οι επιδοτήσεις θα πρέπει να κατευθυνθούν προς τις ανακαινίσεις ολοκληρωμένης μορφής, στις επενδύσεις ειδικού τουρισμού και γενικά στις επενδύσεις βελτιώσεις των παρεχόμενων υπηρεσιών, εξαιρουμένων των δωματίων. Στις υπό ανάπτυξη περιοχές, όλων των κατηγοριών τα κίνητρα ως τα μοναδικά εργαλεία δημιουργίας οικονομικών δραστηριοτήτων θα πρέπει να επικεντρωθούν εκεί όπου απουσιάζει ή συρρικνώνεται η συμμετοχή των άλλων τομέων της οικονομίας. Είναι γνωστό ότι έχουμε υπερσυγγέντρωση τουριστικών καταλυμάτων σε συγκεκριμένες περιοχές που είναι είδη υπεραναπτυγμένες σε βαθμό που η συμπεριφορά να λειτουργεί σε βάρος του αποτελέσματος τόσο από μικροοικονομική όσο και από μακροοικονομική πλευρά. Είναι επίσης γνωστό ότι υπάρχουν εξαιρετικά προικισμένες περιοχές της χώρας που μπορούν και πρέπει να αναπτυχθούν τόσο για τη διασπορά του τουριστικού προϊόντος όσο και για την διαφύλαξη σημαντικών φυσικών περιοχών, τη διατήρηση αρχαιολογικών και ιστορικών χώρων, την οικονομική ανάπτυξη και την βελτίωση της απασχόλησης.
  • Κρίνεται αναγκαία η λήψη μέτρων για την απόσυρση των απαξιωμένων καταλυμάτων ανεξάρτητα από το μέγεθός τους.
  • Κρίνεται ορθή αλλά ανεπαρκής η έμφαση της πολιτείας στην ανάπτυξη υποδομών (αεροδρόμια, λιμάνια, οδικές αρτηρίες, νοσοκομεία και κέντρα υγείας, αλλά και εγκαταστάσεις βιολογικού καθαρισμού, ΧΥΤΑ, αφαλατώσεις και λιμνοδεξαμενές). Ένα σημαντικό μέρος των κεφαλαίων από το Εθνικό Στρατηγικό Πλαίσιο Αναφοράς πρέπει να κατευθυνθεί σε επενδύσεις υποδομής ευθέως συνδεόμενες αλλά και τις αναπτυσσόμενες τουριστικά περιοχές, για να σταματήσει επιτέλους το παράδοξο της χώρας μας να προχωρούν ανεξέλεγκτα οι ανωδομές και να τρέχουν οι υποδομές.
  • Απαιτείται βελτίωση του ρυθμιστικού και νομοθετικού πλαισίου ώστε να είναι ευχερέστερη η δραστηριοποίηση των ιδιωτών σε εναλλακτικές τουριστικές επενδύσεις που μπορούν να αμβλύνουν την εποχικότητα του τουρισμού. Τέτοιες δραστηριότητες είναι η τουριστική κατοικία, ο τουρισμός ευεξίας, το γκολφ, ο αγροτουρισμός, οι καταδύσεις, καθώς και ο τουρισμός φυσιολατρίας και υπαίθριων δραστηριοτήτων.
  • Πέρα από την αναγκαία ανάπτυξη νέων μορφών τουρισμού, ο εμπλουτισμός του τουριστικού προϊόντος μπορεί να γίνει και με την προώθηση της μεσογειακής διατροφής, που αποτελεί χαρακτηριστικό προϊόν τουριστικής προβολής.

ΧΩΡΟΤΑΞΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΛΕΟΔΟΜΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Σύμφωνα με την ΟΚΕ το Ειδικό Πλαίσιο για τον τουρισμό απαιτεί σοβαρή αναμόρφωση για να μπορέσει να παίξει τον αναγκαίο ρόλο του στην προώθηση ενός βελτιωμένου χωρικού μοντέλου ανάπτυξης και τουρισμού.

Οι ειδικότερες παρατηρήσεις επί του Ειδικού Χωροταξικού Σχεδίου για τον Τουρισμό (ΕΧΣΤ) αφορούν τα ακόλουθα:

  • Θα πρέπει να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα (υπερβάσεις που σχετίζονται με τον Γενικό Οικοδομικό Κανονισμό) μέσω μιας ισορροπημένης προσέγγισης που θα λάβει υπόψη της τις διαμορφωμένες συνθήκες αλλά και την ανάγκη αντιμετώπισης των ακραίων περιπτώσεων (με κατάληξη τις περισσότερες φορές στην απόδοση ειδικού σήματος λειτουργίας).
  • Δεν θα πρέπει να περιλαμβάνονται στο ΕΧΣΤ περιορισμοί αναφορικά με την μέγιστη πυκνότητα κλινών και τις αποστάσεις των κτισμάτων από την γραμμή του αιγιαλού. Συγκεκριμένα οι προτάσεις που περιλαμβάνονται στο ΕΧΣΤ περιλαμβάνουν αναιτιολόγητα εξειδικευμένους περιορισμούς σχετικά με τη μέγιστη πυκνότητα κλινών ανά στρέμμα και την αύξηση των αποστάσεων των κτισμάτων από την γραμμή του Αιγιαλού, με τρόπο που θα οδηγήσει άμεσα στη μείωση της ανταγωνιστικότητας του Ελληνικού τουριστικού προϊόντος. Η υφιστάμενη νομοθεσία και στα δύο αυτά θέματα κρίνεται ικανοποιητική (στο βαθμό που εφαρμόζεται και ελέγχεται στην πράξη), διότι διασφαλίζει τη σωστή αξιοποίηση των ανταγωνιστικών πλεονεκτημάτων της χώρας μας, ενώ κατοχυρώνεται η διαφύλαξη των φυσικών πόρων. Η επέμβαση στο περιβάλλον καθορίζεται από τους όρους δόμησης που ισχύουν σε κάθε περιοχή.
  • Σχετικά με τις αποστάσεις των κτισμάτων από τον Αιγιαλό, κρίνεται σκόπιμο να παραμείνουν ως έχουν σήμερα με δυνατότητα καθορισμού νέων αποστάσεων (είτε μικρότερων, είτε μεγαλύτερων) μόνο από τις επιμέρους Ειδικές Χωροταξικές Μελέτες που θα ακολουθήσουν αναγκαία σε επίπεδο Περιφέρειας, Νομού και Δήμου. Για παράδειγμα, σε μια βραχώδη, απομακρυσμένη απρόσιτη ακτή, η οποία δεν έχει καμία κοινόχρηστη προοπτική εξυπηρέτησης λουόμενων, είναι δυνατόν να προβλέπονται μικρότερες από τις ισχύουσες αποστάσεις, ενώ αντίθετα σε περιοχές πλησίον αστικών χώρων, όπου οι απατήσεις κάλυψης κοινόχρηστων αναγκών των λουομένων είναι μεγάλες ή σε περιοχές με ιδιαίτερα φυσικά είτε οικολογικά χαρακτηριστικά, οι αποστάσεις των κτισμάτων να καθορισθούν από τις Ειδικές Χωροταξικές Μελέτες των περιοχών, μεγαλύτερες από τον προτεινόμενο μαθηματικό τύπο. Σημειώνουμε επιπρόσθετα ότι στο νησιωτικό χώρο του Αιγαίου εάν εφαρμοσθούν οι προτεινόμενες αποστάσεις, τότε τα κτίσματα θα πρέπει να ανεγείρονται όχι στα παραλιακά ακίνητα, αλλά στα ανάντη των περιμετρικών επαρχιακών οδών.
  • Καθοριστικής σημασίας είναι και η θέσπιση των <<ζωνών ανταγωνιστικότητας>>, οι οποίες δημιουργούνται στις τουριστικές περιοχές για την αποφυγή των μη συμβατών με τον τουρισμό χρήσεων. Θεωρούμε ότι η προτεινόμενη ζώνη των 300 μέτρων είναι μη ικανοποιητική και προτείνεται να επεκταθεί στα 400 μέτρα από τις ακτές. Ταυτόχρονα πρέπει να τίθεται ένα χρονοδιάγραμμα για την απομάκρυνση των οχλουσών εγκαταστάσεων. Αντίστοιχη πρόβλεψη <<ζωνών ανταγωνιστικότητας>> πρέπει να υπάρχει και αμφίπλευρα των οδικών αξόνων, οι οποίοι έχουν άμεση σχέση με τους τουριστικούς τόπους, αρχαιολογικούς χώρους και περιοχές ιδιαίτερου φυσικού κάλους.
  • Σχετικά με τις τουριστικές κατοικίες κρίνεται ότι η θεσπιζόμενη νέα δυνατότητα των τουριστικών κατοικιών πρέπει να εφαρμοσθεί προσεκτικά ώστε να μην επαναληφθούν τα λάθη άλλων χωρών που εφάρμοσαν το σύστημα. Το ζητούμενο για την πολιτεία θα πρέπει να είναι η τουριστική κατοικία υψηλών προδιαγραφών, ως τμήμα αντίστοιχης ανάπτυξης ξενοδοχείων πολυτελείας και σε ποσοστό όχι μεγαλύτερο του 30% της συνολικής δόμησης. Τα μεγέθη και οι προδιαγραφές της τουριστικής κατοικίας θα πρέπει να διασφαλίζουν ποιότητα αντίστοιχη με αυτή ενός ξενοδοχείου 5 αστέρων. Είναι σκόπιμο να αποκλειστεί απόλυτα η δυνατότητα πώλησης <<διαμερισμάτων>> σε <<πολυκατοικίες>> εντός τουριστικών συγκροτημάτων, διότι θα οδηγηθούμε σε πλήρη υποβάθμιση του προσφερόμενου τουριστικού προϊόντος.
  • Οι περιοχές που αναφέρονται στον καταδυτικό τουρισμό δεν μπορεί να έχουν παρά ενδεικτικό χαρακτήρα, αφού η Ελλάδα με τα πάρα πολλά χιλιόμετρα ακτών παρουσιάζει ένα πλήθος εναλλακτικών προτάσεων για την άσκηση αυτού του είδους τουρισμού.
  • Ο σημερινός χαρακτήρας ενός πλήθους περιοχών της χώρας ως <<αγροτικών υψηλής παραγωγικότητας>> πρέπει να επανεξετασθεί.

ΠΗΓΗ: KAΘΗΜΕΡΙΝΗ


Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s