ΤΟ ΜΕΓΑ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΗΣ ΚΡΑΤΟΣ

Posts tagged “ΑΣΤΥΠΑΛΑΙΑ

Ο ΠΑΝΚΡΗΤΙΟΣ ΟΜΙΛΟΣ ΦΟΥΣΚΩΤΩΝ ΣΚΑΦΩΝ ΣΤΗΝ ΑΣΤΥΠΑΛΑΙΑ


Με μεγάλη επιτυχία ολοκληρώθηκε η αποστολή του Π.Ο.Φ.Σ στην Αστυπάλαια.

25 σκάφη με πληρώματα πάνω από 100 άτομα από την Κρήτη έπλευσαν την Παρασκευή 21 και το Σάββατο 22 Μαΐου 2010 στο λιμάνι της Αστυπάλαιας. Το βράδυ του Σαββάτου έλαβε χώρα η κεντρική εκδήλωση του Π.Ο.Φ.Σ. στο κέντρο ΦΑΡΟΣ στον Πέρα Γιαλό  παρέα με τις αρχές του τόπου, όπου ανταλλάξαμε δώρα, δειπνήσαμε με υπέροχους μεζέδες  και χορέψαμε παρέα με τους Αστυπαλαιώτες Κρητικούς χορούς στο ρυθμό του Κωστή Σταυρακάκη και της παρέας του μέχρι το πρωί.

Την Κυριακή το πρωί έγινε η προγραμματισμένη δεντροφύτευση από τα μέλη του ομίλου και του Δ.Σ., λίγο αργότερα ξεναγηθήκαμε στο κάστρο, τις εκκλησίες της Παναγίας της Ευαγγελίστριας και του Αγίου Γεωργίου, στο μουσείο της χώρας ενώ το μεσημεράκι φτάσαμε στην πανέμορφη παραλία Λιβάδι όπου και φάγαμε !!

Το βράδυ της ίδιας μέρας και σε συνεργασία με τον Δήμο Αστυπάλαιας έγινε το beach party που είχαμε οργανώσει στην αμμουδιά του Πέρα Γιαλού με κρητικά και διεθνή τραγούδια, όπου χορέψαμε κάτω από ένα απίθανο φεγγαρόφως και θέα το λιμάνι και την θάλασσα που φωτίστηκε από το show με  πυροτεχνήματα. Η γιορτή συνοδεύτηκε από παϊδάκια στα κάρβουνα και μπουφέ με Κρητικά προϊόντα που γεύθηκαν οι παρευρισκόμενοι με άφθονη ρακί, κρασί, Κρητικό τυρί, ντάκο, ελιές, ξεροτήγανα και καλιτσούνια.

Με τις καλύτερες εντυπώσεις και αναμνήσεις από μια άριστη φιλοξενία που όλοι νιώσαμε επιστρέψαμε την Δευτέρα στο Ηράκλειο και ευχηθήκαμε και στην επόμενη με το καλό.

Το Δ.Σ. του Π.Ο.Φ.Σ και ο αρχηγός της αποστολής Δημήτρης Γιαβρίδης θέλουν να ευχαριστήσουν τον Δήμαρχο Κο Κονταράτο, το Δ.Σ. και τον Πρόεδρο του Κο Λαπατά, τις αρχές της Αστυπάλαιας για την αμέριστη βοήθεια και την τέλεια οργάνωση, αλλά και όλους τους κατοίκους του νησιού για την φιλοξενία και συνεισφορά τους, τον Μανόλη Φασουλάκη για το φαντασμαγορικό show βεγγαλικών αλλά και τους χορηγούς της αποστολής: SKIPPER Σταυρουλακη, Καύσιμα Μαυρακης, Νερό Ζαρος, Φανοποιείο Δελισσάβας, mototec Τριανταφυλλίδης, Οπτικά Φασουλακης, Μπαλόνια Φασουλακης, Γιαβρίδης ανταλλακτικά αυτ/των, Evinrude Παπαδοβασιλάκης, Αρτοποιία Πρεβελιανάκης, αλλά και όλους τους κυβερνήτες και πληρώματα του ομίλου που συμμετείχαν και βοήθησαν στην οργάνωση.




ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΜΕΤΑ ΑΠΟ 10 ΧΡΟΝΙΑ ΦΩΝΗΣ ΚΑΙ ΕΜΜΟΝΗΣ ΑΣΦΑΛΗ ΛΙΜΑΝΙΑ ΣΤΗ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟ


ΜΕΤΑ ΑΠΟ 10 ΧΡΟΝΙΑ ΕΜΜΟΝΗΣ ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΠΛΟΙΑΡΧΩΝ Ε.Ν. ΞΥΠΝΗΣΑΝ ΟΙ ΔΗΜΑΡΧΟΙ ΤΗΣ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ ΚΑΙ ΦΤΙΑΧΝΟΥΝ ΑΣΦΑΛΗ ΛΙΜΑΝΙΑ. ENΩ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΣΤΙΓΜΗ, ΟΛΟΙ ΟΙ ΣΥNΑΡΜΟΔΙΟΙ ΦΟΡΕΙΣ ΤΟΥΣ ΕΔΕΙΧΝΑΝ ΜΕ ΤΟ ΔΑΧΤΥΛΟ ΩΣ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΥΠΕΥΘΗΝΟΥΣ.

Ολοκληρώθηκαν την Τετάρτη οι εργασίες αποκατάστασης λειτουργικών βαθών στον λιμένα Μαστιχαρίου, ανακοίνωση το Δημοτικό Λιμενικό Ταμείο της Κω.

Σε σχετική ανακοίνωση αναφέρεται ότι η διοίκηση του Δημοτικού Λιμενικού Ταμείου Κω λειτουργεί με βάση τις αποφάσεις του διοικητικού συμβουλίου και έχοντας πάντα υπόψη την αδιάλειπτη και εύρυθμη λειτουργία των λιμενικών εγκαταστάσεων αρμοδιότητάς του.

Η παρεμπόδιση, με διάφορους τρόπους και από διάφορες κατευθύνσεις, της συγκεκριμένης λειτουργίας – αναφέρεται στην ανακοίνωση – δεν πρόκειται να αποτελέσει ανασταλτικό παράγοντα στην διαδικασία υλοποίησης αυτών που πρέπει να γίνουν προκειμένου να φέρουμε σε πέρας το έργο που μας έχει αναθέσει το ελληνικό κράτος δια της εμπιστοσύνης των συμπολιτών μας σε όλο το νησί της Κω καθώς και στην Αστυπάλαια και την Νίσυρο.


ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ «ΤΟ ΒΗΜΑ» ΣΤΗΝ e-ΑΝΑΔΕΙΞΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΜΑΣ


Την τετάρτη ο5/05/2010, η εφημερίδα ΤΟ ΒΗΜΑ πραγματοποίησε ολοσέλιδο αφιέρωμα στην ιστοσελίδα FORTIFICATIONS.GR. Η ιστοσελίδα ασχολείται με την ανάδειξη των οχυρωματικών έργων της χώρας. Τα οχυρωματικά έργα διάσπαρτα σε ολόκληρη τη χώρα, την ορεινή και παράκτια ζώνη της, αποτελούν αδιάψευστο μάρτυρα της ιστορίας και του αγώνα των κατοίκων της στο πέρασμα του χρόνου.

Τα οχυρωματικά έργα της Ελλάδας, εάν εξαιρέσουμε την αρχαία και την μεσαιωνική περίοδο, αφορούν κυρίως την περίοδο του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και τον Ελληνικό Εμφύλιο Πόλεμο. Πολυβολεία, Πυροβολεία, Πυργίσκοι Τεθωρακισμένων, Παρατηρητήρια, Σκοπιές, Αντιαρματικά Κολλήματα, Αντιαεροπορικά Πυροβολεία, εγκαταλειμμένα στο πέρασμα του χρόνου αποτελούν αντικείμενο ιστορικής έρευνας αλλά και τουριστικό αξιοθέατο.

Η ιστοσελίδα ΑΣΤΥΠΑΛΑΙΑΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑ, συμμετέχει στην προσπάθεια αυτή με την παρουσίαση του ΙΤΑΛΙΚΟΥ ΟΧΥΡΟΥ – ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟΥ ΚΑΣΤΕΛΑΝΟΣ, στο ειδικό ένθετο για την Αστυπάλαια που βρίσκεται μόνιμα αναρτημένο στην Ιστοσελίδα FORTIFICATIONS.GR .


NAΥΑΓΙΟ: ΠΛΟΙΟΥ PENTCHO ΜΕ 510 ΕΒΡΑΙΟΥΣ ΕΠΟΙΚΟΥΣ ΣΕ ΝΗΣΙΔΑ ΤΗΣ ΑΣΤΥΠΑΛΑΙΑΣ


To Pentcho ήταν ένα μικρό πλοίο 279 τόνων, πρώην ποταμόπλοιο στα όρια της ηλικίας του. Αγοράστηκε από την Εβραϊκή οργάνωση Aliyah το 1939, σε μια περίοδο που τα πογκρόμ εναντίων των Εβραίων και οι προπηλακισμοί ήταν σε έξαρση. Μετασκευάσθηκε πρόχειρα με ξύλινες υπερκατασκευές για να μπορέσει να φιλοξενήσει τους εποίκους. Όσοι το έβλεπαν με την ιδιόμορφη υπερκατασκευή του το αποκαλούσαν κοροϊδευτικά <<καρικατούρα υποβρυχίου>>. Επιλέχθηκαν να συμμετάσχουν στην μεταφορά περίπου 300 Εβραίοι όσο το δυνατόν πιο κοντά στη ηλικία στράτευσης. Εφοδιάστηκαν όλοι με διαβατήρια της Παραγουάης σε μια προσπάθεια να παραπλανηθούν οι αρχές των χωρών που θα διέχηζε. Το πλοίο ήταν προγραμματισμένο να ξεκινήσει το Μάρτιο του 1939, όμως εκείνη την περίοδο η Σλοβακία κέρδισε την ανεξαρτησία της και η οργάνωση έχασε την επαφή της με την έδρα της στην Πράγα αναγκάζοντας την οργάνωση να μεταφέρει την έδρα της στο Βουκουρέστι της Ρουμανίας. Η είδη μεγάλη καθυστέρηση επιδεινώθηκε ακόμα περισσότερο λόγο του ξεσπάσματος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Τελικά όταν οι πάγοι στον ποταμό έλιωσαν και ναυσιπλοΐα σε αυτόν ήταν ασφαλής, η οργάνωση αποφάσισε να στείλει το πλοίο στην Μπρατισλάβα για να παραλάβει τους εποίκους που εν τω μεταξύ είχαν αυξηθεί σε 400.

Ξεκίνησε στις 18 Μαϊου 1940 από την Μπρατισλάβα της Τσεχοσλοβακίας. Περιπλανήθηκε για 4 μήνες κατά μήκος του Δούναβη μέσω Ουγγαρίας και Γιουγκοσλαβίας και μετά από πολλές περιπέτειες στις χώρες που προσέγγιζε, έχοντας παραλάβει άλλους 101 εποίκους από την Γιουγκοσλαβία, έφτασε στο Αιγαίο. Με την είσοδό του στο Αιγαίο δέχθηκε προειδοποιητικές βολές από πλοίο του Ελληνικού Πολεμικού ναυτικού, καθώς έπλεε χωρίς σημαία. Αφού ξεπέρασε και αυτό το περιστατικό προσπάθησε ανεπιτυχώς να παραλάβει τρόφιμα και καύσιμα από τη Μιτηλίνη της Λέσβου. Συνέχισε με πορεία στον Πειραιά, που ύστερα από παρέμβαση Ελλήνων Εβραίων τελικά παραλαμβάνει τρόφιμα και καύσιμα ικανά να φτάσουν μέχρι το Ισραήλ. Επίσης από την Ελληνική Εβραϊκή κοινότητα δόθηκαν πληροφορίες ούτως ώστε το πλοίο να περάσει με ασφάλεια μέσο των Ιταλικών νησιών της Δωδεκανήσου στα Τουρκικά παράλια και από εκεί πλέοντας την Τουρκική ακτογραμμή να φτάσει στο Ισραήλ.

Απέπλευσε από τον Πειραιά με πορεία στα νησιά της Δωδεκανήσου, όπου μετά από λίγες ημέρες ταξιδιού διαπλέοντας την Αστυπάλαια εμφανίστηκαν δύο Ιταλικές τορπιλάκατοι, οι οποίες προσέγγισαν το Pentcho και από τις δύο πλευρές και με την απειλή του τορπιλισμού το ανάγκασαν να προσεγγίσει στο λιμάνι της Μαλτεζάνας. Εκεί επιβιβάστηκαν αξιωματικοί του ιταλικού ναυτικού για έλεγχο. Η αναπνοή όλων κόπηκε, όταν πληροφορήθηκαν από τους ιταλούς ότι μόλις είχαν περάσει μέσα από πεδίο μαγνητικών ναρκών και μόνο χάρις το μικρό βύθισμα του πλοίου ζουν ακόμα, ενώ εάν είχαν φτάσει μια ώρα αργότερα, μέσα στο σκοτάδι θα τους βύθιζαν χωρίς άλλη προειδοποίηση. Ο γενειοφόρος Ιταλός αξιωματικός, αφού επιθεώρησε την μηχανή, την γέφυρα και τους χώρους ενδιαίτησης των εποίκων, συγκινημένος από το παιχνίδι των μικρών παιδιών και της κατάστασης που αντίκρισε, απευθυνόμενος στους εποίκους είπε: <<Είμαστε σε πόλεμο και θέτουμε τη ζωή μας σε κίνδυνο καθημερινά, αλλά οι πραγματικοί ήρωες είσαστε εσείς που τολμήσατε να κάνετε ένα τέτοιο ταξίδι από την Μπρατισλάβα, σε ένα τέτοιο πλοίο και σε κατάσταση πολέμου. Είθε ο θεός να σας προσέχει…>> ενώ δάκρυα έτρεχαν από τα μάτια του. Ο ίδιος αξιωματικός, άθελά του θα παίξει μοιραίο ρόλο, καθώς υπέδειξε συντομότερο δρόμο, παρακάμπτοντας τα ναρκοπέδια, ανάμεσα από Κάρπαθο και Κρήτη και οι έποικοι παρακούοντας τις συμβουλές των Ελλήνων Εβραίων στον Πειραιά, θα τον ακολουθήσουν.

Απέπλευσαν από την Μαλτεζάνα της Αστυπάλαιας μέσα σε κλίμα συγκίνησης. Ήταν είδη Οκτώβρης και η θάλασσα στο νότιο Αιγαίο είχε αγριέψει κάνοντας τη ζωή πάνω στο πλοίο εξαιρετικά δύσκολη. Το Πλοίο λίγες μόνο ώρες μετά τον απόπλου του σταμάτησε αρκετές φορές λόγο μηχανικού προβλήματος στο λέβητά του. Οι μηχανικοί κατέβαλαν κάθε δυνατή προσπάθεια να τον επισκευάσουν αλλά μη έχοντας μηχανήματα συγκόλλησης, προσπαθούσαν πρόχειρα να σταματήσουν τη διαρροή στον σωλήνα του. Ξαφνικά φάνηκε στον ορίζοντα να γκριζάρει μια φιγούρα νησιού. Οι έποικοι βλέποντας ότι η κατάσταση δεν είναι αναστρέψιμη κατεβάζουν την σωσίβια λέμβο του πλοίου και στέλνουν πέντε νέους άνδρες προς την κατεύθυνση της Αστυπάλαιας για να ζητήσουν βοήθεια. Το πλοίο είχε ακινητοποιηθεί εντελώς. Ταυτόχρονα οι γυναίκες μάζεψαν σεντόνια και φτιάχνοντας πανιά, κατευθύνθηκαν ως ιστιοφόρο προς τη νησίδα. Κανένα πλοίο δεν εμφανίζονταν στον ορίζοντα για να ζητήσουν βοήθεια. Έπεσε το βράδυ και οι άνεμοι έγιναν ισχυρότεροι, το πλοίο έγερνε επικίνδυνα από την μια και την άλλη πλευρά, ενώ ο άνεμος έσκισε τα πανιά. Το πλοίο επιβράδυνε την πορεία του, μένοντας ταυτόχρονα μερικώς ακυβέρνητο, ενώ η κατάσταση πάνω στο πλοίο έγινε χαοτική καθώς δεν φαίνονταν κανένα φως στο σκοτάδι, ούτε καν της σωσίβιας λέμβου που είχαν στείλει στην Αστυπάλαια.

Ξαφνικά το πλοίο κλυδωνίστηκε από μια ισχυρή δόνηση. Το πλοίο μέσα στο σκοτάδι χτύπησε πάνω στα βράχια της νησίδας. Ο πλοίαρχος έριξε την άγκυρα στο νερό και έδωσε εντολή να τηρούν ησυχία και μείνουν ήρεμοι στις κουκέτες τους. Την ίδια στιγμή το πλοίο αποκολλήθηκε από τα βράχια και έχοντας φουντάρει την άγκυρα κλυδωνιζόταν πάνω στα βράχια και από την μία και από την άλλη πλευρά. Μόλις λίγα μέτρα από τα βράχια μια ομάδα από αθλητές που βρίσκονταν στο πλοίο πήδηξαν στην ακτή ενώ την ίδια στιγμή άλλοι έποικοι κατασκεύαζαν ξύλινη γέφυρα πάνω στο πλοίο. Σε λίγο η γέφυρα ήταν έτοιμη και οι έποικοι, ένας – ένας με απόλυτη ηρεμία εγκατέλειψαν το πλοίο σκαρφαλώνοντας στα βράχια της ακτής, με τη βοήθεια των νεαρότερων. Πρώτα οι γυναίκες που είχαν παιδιά, μετά οι υπόλοιπες γυναίκες, ακολούθησαν οι γεροντότεροι και στο τέλος οι νεαρότεροι άνδρες. Με την αυγή, το νερό είχε πλημυρίσει όλο το μηχανοστάσιο και το κάτω κατάστρωμα με τις κουκέτες, αλλά τώρα πια όλοι ήταν ασφαλείς πάνω στο νησί. Ενώ το πλοίο, παρά τη μεγάλη εισροή, δεν είχε ακόμα βυθιστεί, οι νεότεροι των εποίκων γύρισαν σε αυτό και πήραν ότι μπορούσε να χρησιμεύσει για την παραμονή τους στο νησί. Σχηματίζοντας μια ανθρώπινη αλυσίδα, με κουβάδες αφαίρεσαν όλα τα καύσιμα του πλοίου πάνω στο νησί και τα αποθήκευσαν σε ένα μεγάλο ντεπόζιτο στη ρίζα ενός βράχου. Μόλις είχαν προλάβει, το πλοίο αμέσως μετά άρχισε να παίρνει κλίση και τελικά βυθίστηκε.

ΝΑΥΑΓΟΙ ΤΟΥ PENTCHO ΑΠΟΒΙΒΑΖΟΥΝ ΤΑ ΕΙΔΗ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ

ΝΑΥΑΓΟΙ ΤΟΥ PENTCHO ΑΠΟΒΙΒΑΖΟΥΝ ΤΑ ΕΙΔΗ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ

Είχε δώσει πριν όλο το χρόνο στους εποίκους να μεταφέρουν πάνω στο νησί, τρόφιμα, ρούχα, σκεύη και καύσιμα για την παραμονή τους σε ένα άγριο μέρος, για άγνωστο χρονικό διάστημα. Οργάνωσαν την ζωή τους, έχοντας εξασφαλίσει από τις προμήθειες του πλοίου ένα πιάτο σούπα καθημερινά, άρχισαν να επεξεργάζονται τρόπους για να προσελκύσουν την προσοχή τυχόν περαστικού πλοίου ή αεροπλάνου από την περιοχή. Στις 19 Οκτωβρίου 1940, δέκατη ημέρα της παραμονής τους πάνω στο νησί, εμφανίστηκε ένα ιταλικό πλοίο να πλησιάζει το νησί. Μόλις πλησίασε ικανοποιητικά, ο καπετάνιος του φώναξε από το μεγάφωνο: <<θέλετε να σας σώσουμε;>>, τότε όλοι μαζί οι έποικοι φώναξαν: <<Ζήτω η Ιταλία>>. Το ίδιο βράδυ σχεδόν όλοι οι έποικοι μεταφέρθηκαν στο νησί της Ρόδου, ενώ την επόμενη ημέρα οι Ιταλικές αρχές ξαναέστειλαν πλοίο και παρέλαβε πέντε έποικους που είχαν αποκοιμηθεί σε σπηλιά του νησιού καθώς και τις αποσκευές που είχαν απομείνει σε αυτό.

Το PENTCHO ΣΤΑ ΒΡΑΧΙΑ ΤΗΣ ΝΗΣΙΔΑΣ ΠΡΙΝ ΒΟΥΛΙΑΞΕΙ

Το PENTCHO στα βράχια μετά την αποβίβαση

ΣΥΝΙΑΛΟ ΤΩΝ ΝΑΥΑΓΩΝ ΤΟΥ PENTCHO ΓΙΑ ΑΕΡΟΠΛΑΝΑ

ΣΥΝΙΑΛΟ ΤΩΝ ΝΑΥΑΓΩΝ ΤΟΥ PENTCHO ΓΙΑ ΑΕΡΟΠΛΑΝΑ

Οι έποικοι στη Ρόδο εγκαταστάθηκαν σε σκηνές, δίπλα στο γήπεδο της πόλης και παρέμειναν εκεί για έξι περίπου μήνες. Μετά μεταφέρθηκαν στην Καλαβρία στην νότια Ιταλία μέχρι το τέλος του πολέμου. Με το τέλος του πολέμου, το 1944, μεταφέρθηκαν στο Ισραήλ και ήταν οι πρώτοι έποικοι που έφτασαν με πλοίο.

ΟΙ ΝΑΥΑΓΟΙ ΤΟΥ PENTCHO ΣΤΗΝ ΚΑΛΑΒΡΙΑ ΤΗΣ ΙΤΑΛΙΑΣ

ΝΑΥΑΓΟΙ ΤΟΥ PENTCHO ΣΤΗ ΡΟΔΟ

Το ναυάγιο του Pentcho, εκτός από την εξέχουσα ιστορική σημασία που έχει λόγω του ότι είναι η πρώτη αποστολή με πλοίο της Εξόδου για την δημιουργία του κράτους του Ισραήλ, σε αυτό επέβαινε μια από τις εξέχουσες και ιστορικές προσωπικότητες της Εξόδου και εν συνεχεία της δημιουργίας της MOSSAD, o KRAV MAGA.

Ο KRAV MAGA ΙΔΡΥΤΗΣ ΤΗΣ MOSSAD

ΘΕΣΗ ΝΑΥΑΓΙΟΥ: Νησίδα Χαμηλή.


Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΤΗΣ ΙΤΑΛΙΑΣ VITORIO EMANUELE III ΣΤΗΝ ΑΣΤΥΠΑΛΑΙΑ


Η ΥΠΟΔΟΧΗ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΙΑ ΤΗΣ ΙΤΑΛΙΑΣ EMANUELE III ΣΤΗΝ ΑΣΤΥΠΑΛΑΙΑ

Η ΑΦΙΞΗ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΙΑ ΤΗΣ ΙΤΑΛΙΑΣ EMANUELE III ΣΤΗΝ ΑΣΤΥΠΑΛΑΙΑ

ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΥΠΟΔΟΧΗ ΤΟΥ ΒΑΣΙΑΛΙΑ ΤΗΣ ΙΤΛΙΑΣ EMANUELE III ΣΤΗΝ ΑΣΤΥΠΑΛΑΙΑ


Ο ΙΣΠΑΝΟΣ ΚΟΥΡΣΑΡΟΣ ALONZO CONTRERAS ΣΤΗΝ ΑΣΤΥΠΑΛΑΙΑ (1595 μ.χ.)


O KOYΡΣΑΡΟΣ ALONZO CONTRERAS

O Alonzo Contreras, από τους μεγαλύτερους κουρσάρους της Ισπανίας, ήταν ο πρωτότοκος γιός της 16μελούς οικογένειάς του. Ο δάσκαλός του θα προβεί σε μια μοιραία αδικία, προωθώντας άδικα στη θέση του μικρού Alonzo, ένα συμμαθητή του, γιο δικαστικού λειτουργού, σε ένα διαγωνισμό που θα διεξάγονταν στη Μαδρίτη. Θα εκδικηθεί για την αδικία, σκοτώνοντας με ένα σουγιά στους δρόμους της Conception, τον συμμαθητή του. Καταδικάστηκε σε ένα χρόνο εξορία στην Avila, στο σπίτι του θείου του, Πάστορα στην εκκλησία του San Giacomo. Αφού εκτέλεσε την ποινή του επέστρεψε στην Μαδρίτη. Τοποθετήθηκε από την μητέρα του ως βοηθός ενός Αργυροχόου. Αρνείται να εκτελέσει υπηρεσίες που του αναθέτει ο αργυροχόος στο σπίτι του και πείθει την μητέρα του να τον αφήσει να πάει ως στρατιώτης στη συνοδεία του Πρίγκιπα Καρδινάλιου Αλβέρτου της Αυστρίας.

Ξεκίνησε τη ζωή του στη θάλασσα κοντά στον πλοίαρχο Mejia στο Μιλάνο. Εγκαταλείπετε από τον επιστάτη του στο δρόμο για την Φλάνδρα. Φθάνει στη Σικελία και ενσωματώνετε με την δύναμη του Πλοιάρχου Φίλιππου Menagues. Υπό την ηγεσία του Don Petro de Toledo λαμβάνει μέρος στην κατάκτηση της Πάτρας, όπου, αν και πολύ νέος αναδεικνύεται ως ένας από τους βασικούς συντελεστές της κατάληψης. Στη συνέχεια ο Contreras λαμβάνει μέρος σε πολλές αποστολές κατά των Τούρκων, καθώς και στη λεηλασία των αποθηκών της Αλεξανδρέττας, κατά τις οποίες αποκτά μεγάλη πείρα και αναγνώριση ως μεγάλου εμπειρογνώμονα, πλοηγού και χαρτογράφου. Μάλιστα, οι χάρτες του για τις ακτές της Ανατολίας και του κόλπου του Αγίου Βικεντίου συμπεριλαμβάνονται στον Πορτολάνο (βιβλίο χαρτών) της εποχής (βρίσκετε σήμερα στην Βιβλιοθήκη της Μαδρίτης).

Με την αναγνώρισή του, αρχίζει μια πολυετή προσπάθεια, ως τυχοδιώκτης, να αποκτήσει δική του δύναμη μαχόμενος ως κουρσάρος υπό τις διαταγές διαφόρων Πλοιάρχων της εποχής. Λαμβάνει μέρος στις εκστρατείες του Μοριά και στις παρακολουθήσεις του Τουρκικού στόλου, ενώ ως κυβερνήτης φρεγάδας παίρνει μέρος στην κατάληψη της Ζακύνθου και σε εκ νέου παρακολουθήσεις του Τουρκικού στόλου.

Σε αυτό το χρονικό διάστημα λαμβάνει εντολή να εξερευνήσει την Ανατολική μεσόγειο και τα νησιά του Αιγαίου, που ελέγχονταν από τους Ενετούς. Κοντά στο νησί της Σερίφου βλέπει ένα Μπρίκι με 10 Έλληνες. Στο κατάστρωμα βλέπει τα μαγειρικά σκεύη να χρησιμοποιούνται μόνο από το πλήρωμα και καταλαβαίνει ότι κάτι δεν πάει καλά. Με βασανιστήρια προσπαθεί να κάνει τα μέλη του πληρώματος να μιλήσουν αλλά δεν καταφέρνει τίποτα. Τελευταίο άφησε ένα δεκαπεντάχρονο παιδί, που όταν το απείλησε να το σφάξει με ένα μαχαίρι, παρενέβη ο πατέρας του και υπέδειξε το μέρος όπου το πλήρωμα είχε κρύψει τον Τούρκο ιδιοκτήτη και δύο υπηρέτες του. Ο Contreras πείρε ως λάφυρο το φορτίο που αποτελούνταν από 5 μπαούλα γεμάτα μετάξι από τη Δαμασκό και απέτισε 3.000 Τούρκικες λύρες για να τον αφήσει ελεύθερο. Απέστειλε μάλιστα τους δύο υπηρέτες στα παιδιά του ιδιοκτήτη στην Αθήνα για να μεταφέρουν τα λύτρα. Όταν τα έφεραν τα λύτρα έκανε καταμέτρηση και ανακάλυψε ότι ήταν πλαστά και h επένδυση ήταν μόνο από ασήμι. Μετά από παζάρια και ανταλλαγές όπλων και τροφίμων με τα παιδιά του ιδιοκτήτη αφήνει ελεύθερους τους υπηρέτες. Την επόμενη μέρα μετά από αμοιβαίες ευχές, αφήνει ελεύθερο και τον ιδιοκτήτη. Φεύγει για το στενό της Ρόδου και φθάνει στο νησί της Αστυπάλαιας. Στην Αστυπάλαια τυνχάνει καλής υποδοχής από τους κατοίκους, οι οποίοι τον πληροφορούν ότι ένα άλλο πλοίο Χριστιανού πειρατή είχε απαγάγει τον Ιερέα τους και ζητούσαν 2000 τεμάχια Χρυσού για να τον αφήσουν ελεύθερο. Ο Contreras αρχίζει την καταδίωξη του πειρατή και τον προλαβαίνει. Ανακαλύπτει ότι ο πειρατής είναι ο James Penaro και ότι το πλοίο ήταν κλεμμένο και μαζί με τον Ιερέα ήταν φυλακισμένο σε αυτό και το 20μελές πλήρωμά του. Αφού το κατέλαβε αφαίρεσε τις χειροπέδες από το πλήρωμα και τον Ιερέα και άφησε τον πειρατή γυμνό και χωρίς τρόφιμα σε ένα ξερονήσι. Επέστρεψαν στην Αστυπάλαια όπου του έγινε υποδοχή ήρωα και μετά από ένα γενναίο συμπόσιο, ο Ιερέας του προτείνει να τον παντρέψει με την κόρη του ηγεμόνα για να μείνει και να προστατεύει το νησί από τους πειρατές. Ο Contreras απορρίπτει την προσφορά και προσπαθεί να φύγει αλλά εμποδίζεται από τους κατοίκους. Φεύγει τελικά κρυφά για την Αμοργό όπου λεηλατείται από Βαρβάρους πειρατές.


BRANDENBURGERS: ΟΙ ΚΑΤΑΔΡΟΜΕΙΣ ΤΟΥ ΧΙΤΛΕΡ ΠΟΥ ΚΑΤΕΛΑΒΑΝ ΤΗ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟ


BRANDENBURGERS

Το Σώμα των Βραδεμβούργιων δημιουργήθηκε το 1939, ως Σώμα Ειδικών Δυνάμεων, δηλαδή στην ουσία ήταν οι καταδρομείς του Γερμανικού Στρατού. Πείρε το όνομά του από την περιοχή στην οποία έδρευε, το Brandenburg, λίγο έξω από το Βερολίνο. Η πρώτη μονάδα που δημιουργήθηκε, του Σώματος των Brandenburgers, ήταν η Bau-Lehr-Bataillon ZBV 800, η οποία άρχισε αμέσως εκπαίδευση σε αμφίβιες και εναέριες αποστολές που σκοπό είχαν την πρόκληση δολιοφθορών στον εχθρό. Η αρχική σκέψη ήταν να δημιουργηθούν μικρές ομάδες που με επικεφαλής Λοχία, θα αναλάμβαναν αποστολές υπο τις οδηγίες της Luftwaffe, όσο αφορά τις εναέριες αποστολές.

BRANDENBURGER ΑΛΕΞΙΠΤΩΤΙΣΤΗΣ

Τον Μάϊο όμως του 1940, το Τάγμα μετασχηματίσθηκε σε Brandenburg-Lehr-Regiment ZBV 800, όπου η δύναμη των ομάδων αυξήθηκε και έγιναν διμοιρίες, με έδρα το Stendal με επικεφαλήσ τον Ταγματάρχη Lutke, οπότε και ο σχηματισμός αυξήθηκε σε Σύνταγμα. Αρχικές αποστολές των Brandenburgers ήταν στις επιχειρήσεις των ονομαζόμενων Κάτω Χωρών, Γαλλίας και Νορβηγίας. Η πρώτη εναέρια επιχείρηση πραγματοποιήθηκε στις 25 Ιουνίου του 1941,με την έναρξη των επιχειρήσεων του Άξονα κατά της τότε Σοβιετικής ‘Ενωσης, όταν μια διμοιρία Brandenburgers, μετά από άλμα με αλεξίπτωτο, κατέλαβε 2 σιδηροδρομικές γέφυρες στη γραμμή Lido-Molodecho. Μετά την επιχείρηση αυτή, που στην ουσία απέδειξε την επιχειρησιακή αξία του Σώματος, η δύναμή του αυξήθηκε ξανά και από διμοιρία αποστολών μετασχηματίσθηκε σε συγκροτημένα Τάγματα αποστολών, υπο την ηγεσία του Ταγματάρχη Kurschehr και αργότερα υπο την διοίκηση του Ταγματάρχη Gerland. Κατά την περίοδο αυτή οι Brandenburgers αναλαμβάνουν επιχειρήσεις στα μετόπισθεν των γαλλικών δυνάμεων που είχαν διαφύγει στην βόρεια Αφρική και συνέχιζαν εκεί τον αγώνα κατά του Άξονα. Μερικές από τις αποστολές αυτές έγιναν με χρήση αλεξιπτώτου.

Όσο το Τάγμα λάμβανε μέρος σε επιχειρήσεις, τόσο αναδεικνυόταν η αξία του. Ολόκληρο το 1942 οι Βρανδεμβούργιοι καταδρομείς χρησιμοποιήθηκαν με μεγάλη επιτυχία κυρίως στο μέτωπο της Σοβιετικής ένωσης. Το 1943, ως προοίμιο της εκ νέου αναδιοργάνωσης του Συντάγματος, μετονομάσθηκε προσωρινά σε Τάγμα. Οριστική μορφή έλαβε ως Σύνταγμα HQ-BRANDENBURG-SONDERVERBAND 800, ενώ το 1ο, 2ο και 3ο Τάγμα μετονομάσθηκαν σε SONDERVERBAND 801, 802, 803 αντίστοιχα. Με την ολοκλήρωση πλέον της BRANDENBURG DIVISION η οποία ακόμη εξακολουθεί να έχει την ειδική ονομασία ZBV 800 EURO και ZURBESONDEREN VERWENDUNG στον τίτλο της μονάδας. Τον Απρίλιο του 1943, η μονάδα των εναέριων αποστολών αναμορφώθηκε ως 15 COY (Αλεξιπτωτιστών). Στη φάση αυτή, στα άλματα που πραγματοποιούσαν λάμβαναν ακόμη οδηγίες και έφεραν κονκάρδες της Luftwaffe.

Η νέα μονάδα 4η Regt δημιουργήθηκε στη Γιουγκοσλαβία στις 17 Απριλίου 1943, ως τμήμα της 1ης Ορεινής Μεραρχίας, με έδρα την Sjenica. Όπως και στη Ρωσία, έτσι και στην Γιουγκοσλαβία βρέθηκαν να συμμετέχουν σε βίαιες συγκρούσεις με τους κομμουνιστές αντάρτες του Τίτο και του Κομμουνιστικού Κόμματος της Γιουγκοσλαβίας. Στις αρχές Οκτωβρίου του 1943 μετακινήθηκαν στο Σεράγιεβο, όπου έλαβαν μέρος με απόλυτη επιτυχία στις επιχειρήσεις αφοπλισμού των εκεί Ιταλικών δυνάμεων. Το 4ο Σύνταγμα των Βραδενβούργιων  λαμβάνει εντολή μετακίνησης της 15 Coy αλεξιπτωτιστών στο αεροδρόμιο Μataruska Bania έξω από το Κράλιεβο, 200 περίπου χιλιόμετρα προς τα ανατολικά όπου η Luftwaffe είχε μετακινήσει την 3η σχολή αλεξιπτωτιστών, προκειμένου να δημιουργηθεί η ειδική δύναμη αλεξιπτωτιστών SS-FALLSCHIRMJAGER-BATALLION 500. Eκεί θα λάβουν και την εντολή συμμετοχής τους στις επιχειρήσεις κατάληψης της Δωδεκανήσου.

Στις 5 Οκτωβρίου 1943, η 15 Coy αλεξιπτωτιστών και τμήματα της 22ης Airlanding λαμβάνουν μέρος στην επιχείρηση Eisbar (Πολική Αρκούδα), όπου με την χρήση ανεμοπλάνων καταλαμβάνουν το αεροδρόμιο της Νήσου Κώ, επιφέροντας καίριο πλήγμα στη δραστηριότητα της F.A.F. για την υπεράσπιση της Κώ και της Δωδεκανήσου. Η επιχείρηση στέφθηκε από απόλυτη επιτυχία και καταξίωσε το Σώμα των Βραδεμβούργιων Καταδρομών, δίνοντας στην ουσία το πράσινο φώς για την χρησιμοποίησή τους κατά ειδικών στόχων όπως της Αστυπάλαιας, της Λέβυθας, της Καλύμνου και της Λέρου.

Η επιχειρήσεις κατάληψης της Αστυπάλαιας και της Λέρου έχουν  ιδιαίτερη σημασία για την Ιστορία του Σώματος, αφού πραγματοποιήθηκαν εξ ολοκλήρου από δυνάμεις Βρανδεμβούργιων καταδρομών. Στην μεν Αστυπάλαια καταξιώθηκε ξανά το σώμα των αλεξιπτωτιστών, που είχε απαξιωθεί με τις τρομερές απώλειές του στη μάχη της Κρήτης, επιτινχάνοντας τον απόλυτο αιφνιδιασμό καταδικνείοντας το σωστό τρόπο χρησιμοποίησής του στις επιχειρήσεις, που δεν έχει αλλάξει μέχρι σήμερα σε όλους τους στρατούς του κόσμου. Στη δε Λέρο αντιμέτωποι με δύναμη 8.500 ΑγγλοΙταλών υποστηριζόμενων από βαρύ πυροβολικό, κατέλαβαν το νησί σε σύντομο χρονικό διάστημα, συλλαμβάνοντας τον επικεφαλής της άμυνάς του, Στρατηγό Tillney, μέσα στο στρατηγείο του.

ΤΟ ΑΛΜΑ ΤΩΝ ΒΡΑΔΕΜΒΟΥΡΓΙΩΝ ΑΛΕΞΙΠΤΩΤΙΣΤΩΝ ΣΤΗ ΜΑΛΤΕΖΑΝΑ ΤΗΣ ΑΣΤΥΠΑΛΑΙΑΣ

Τον φεβρουάριο του 1944, η BRANDENBURG-FALLCHIRMJAGER-BATTALION επιστρέφει στο Standal και αναλαμβάνει την ηγεσία της ο Hauptman Weitnoer, ενώ η 15 Coy παρέμεινε με την ίδια διάταξη, όπως στα Δωδεκάνησα, ως ανεξάρτητη υπομονάδα υπο τον Ταγματάρχη Oschatz.

Τον μάρτιο του 1944, οι Βρανδεμβούργιοι καταδρομείς έλαβαν μέρος στην επιχείρηση Margerithe για την κατάληψη της Βουδαπέστης, τη σύλληψη του ηγέτη της Ουγγαρίας Ναυάρχου Herthy και τον αφοπλισμό των δυνάμεων της Honved, πιστών στην κυβέρνηση της Ουγγαρίας, αλλά μετά την δήλωση συνθηκολόγησης απλώς διέσχισαν τα εδάφη της. Ο σχεδιασμός της επιχείρησης περιελάμβανε την κατάληψη του αεροδρομίου Budaors, λίγο έξω από τη Βουδαπέστη και για τον συντονισμό της επιχείρησης είχε είδη εγκατασταθεί ομάδα Αξιωματικών σε δωμάτιο ξενοδοχείου της πόλης.

Η ΟΥΓΓΑΡΙΑ ΣΥΝΘΗΚΟΛΟΓΕΙ

Η ΔΙΕΛΕΥΣΗ ΤΩΝ ΒΡΑΔΕΜΒΟΥΡΓΙΩΝ ΑΠΟ ΤΗ ΒΟΥΔΑΠΕΣΤΗ

Τον Μάιο του 1944, οι Βρανδεμβούργιοι καταδρομείς έλαβαν μέρος στην από αέρος επίθεση κατά του στρατηγείου του Τίτο στο Drvar της Γιουγκοσλαβίας, με την μονάδα SS-FJ-BTL 500.

ΤΟ ΣΤΡΑΤΗΓΕΙΟ ΤΟΥ ΤΙΤΟ

Τον Ιούνιο του 1944, το τάγμα προετοιμάσθηκε να σταλθεί στην Εσθονία με στόχο να καταλάβει το νησί Aaland, προκειμένου να ασκηθεί πίεση στην Εσθονική κυβέρνηση να συνθηκολογήσει πριν υποστηριχθεί από την Σοβιετική Ένωση. Η επιχείρηση ακυρώθηκε.

Τον Αύγουστο του 1944, 2 μονάδες Brandenburg-Fj-Btl 500 συμμετέχοντας με 2 μονάδες του 3ου Συντάγματος λαμβάνουν μέρος στην επιχείρηση <<Αποκατάσταση του Βουκουρεστίου>>. Η επιχείρηση προέβλεπε, την διάσωση 2 Στρατηγών και των δυνάμεών τους που ήταν περικυκλωμένοι από τους Σοβιετικούς.  Προέβλεπε την κατάληψη του αεροδρομίου του Βουκουρεστίου από μια μικρή ομάδα αλεξιπτωτιστών ενώ ο υπόλοιπος όγκος θα απωθούσε τους Σοβιετικούς από το Βουκουρέστι. Το αεροδρόμιο καταλύφθηκε και παρέμεινε στα χέρια των Βραδεμβούργιων για περίπου 1900 ώρες. Μετά από αγώνα 2100 ωρών υπεράσπισης του βουκουρεστίου, ο Χίτλερ αποφάσισε την οπισθοχώριση των Γερμανικών δυνάμεων. Με το τέλος της επιχείρησης, συνέπεια των σκληρών μαχών, οι δυνάμεις των Βραδεμβούργιων είχαν μειωθεί στο μισό.

Στις 13 Σεπτεμβρίου του 1944, τα τμήματα των Βραδεμβούργιων μετατράπηκαν σε Γρεναδιέρους Panzer και προσκολήθηκαν στα τμήματα των Panzerkorps Grosssdeutschland. Οι Βετεράνοι του Σώματος ήταν πολύ δυσαρεστημένοι από την απόφαση αυτή, που στην ουσία κατέλειε την αυτονομία του Σώματος. Αλλά για να ήμαστε δίκαιοι με την Ανώτατη Γερμανική Διοίκηση, Αξιωματικοί των Βραδεμβούργιων είχαν εμπλακεί σε βομβιστικές επιθέσεις κατά του καθεστώτος και του Χίτλερ, στις 20 Ιουλίου του 1944, και ήταν φυσικό το Σώμα να μην χέρει πλέον της εμπιστοσύνης του Ναζιστικού καθεστώτος.

Το καλοκαίρι του 1944, το σύνολο της δύναμης του σώματος των Βραδεμβούργιων αριθμούσε 14.000 άνδρες, εκ των οποίων μόνο οι 2.500 μπορούσαν να χαρακτηρισθούν ως ειδικές δυνάμεις, η  Fj-Btl, η Kustenjager-Btl και η 15 Coy, εκ των οποίων μόνο οι 900 μιλούσαν μία ή παραπάνω ξένες γλώσσες και μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν με απόλυτη ευχέρεια στις επιχειρήσεις στα μετόπισθεν του εχθρού. Η συντριπτική πλειοψηφία των ανδρών που απάρτιζαν το Σώμα σε αυτή τη χρονική στιγμή, ήταν εκπαιδευμένοι σε τακτικές πεζικού. Οι παράκτιοι καταδρομείς δεν περιελήφθησαν στο νέο σχηματισμό και μεταφέρθηκαν σε άλλους σχηματισμούς, κυρίως των SS. Σε κάποιο βαθμό η Γερμνική Διοίκηση ενίσχυσε το καινό που δημιουργήθηκε με την μετάταξη των Βετεράνων Βραδεμβούργιων, συνχονεύοντας τις εναπομείναντες μονάδες, με έδρα το Frienthal και υπο την διοίκηση του Otto Skorzeny. Οι εναπομείναντες Βραδεμβούργιοι μεταφέρθηκαν και αυτοί στα SS-JAGDVERBANDE.

Ο OTTO SKORZENY

Μετά από πολλούς μήνες αναδιοργάνωσης, κατά την οποία η πλειοψηφία των ανδρών της BRANDENBURG-PANZERGRENADIER-DIVISION, που είχαν πολεμήσει στα Βαλκάνια και στη Δωδεκάνησο, ανέλαβε δράση στο Ανατολικό Μέτωπο, ως μέρος του Τάγματος GROBDEUTSCHLAND. Οι απώλειες ήταν τόσο μεγάλες, που στο τέλος το αποκαρδιομένο από τις συνεχείς αλλαγές και την απαξίωση τμήμα, μεταφέρθηκε στις 29 Απριλίου 1945 στη Σουηδία αγωνιζόμενο σε ρόλο αμυντικό και οπισθοφυλακής.

Κατά την μάχη του Βερολίνου, οι Βραδεμβούργιοι Βετεράνοι, προτίμησαν να μην υπερασπισθούν το καθεστώς και να επιστρέψουν στα σπίτια τους και στην Ζωή τους.


ΝΑΥΑΓΙΟ: UJ 2111 (TRAMAGLIO) ΣΤΗΝ ΑΣΤΥΠΑΛΑΙΑ


ΤΟ UBOAT JAGGER 2111 ΠΡΩΗΝ TRAMAGLIO

ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΠΛΟΙΟΥ

ΟΝΟΜΑ ΠΛΟΙΟΥ: UJ2111, ΠΡΩΗΝ TRAMAGLIO (ΙΤΑΛΙΚΟ ΑΝΘΥΠΟΒΡΥΧΙΑΚΟ)

ΧΩΡΗΤΙΚΟΤΗΤΑ: 667 K.O.X.

Απο το 1916 η Ιταλία χωρίς να έχει ολοκληρώσει καμία ναυπηγική εμπειρία κατέφυγε μέχρι και στο Ιαπωνικό ναυτικό για την απόκτηση 47 σκαφών ανοιχτής θάλασσας για χρήση ως ναρκαλιευτικών περιπολικών στην Αδριατική με αριθμούς απο G1 έως G47.

Παράλληλα, το 1924 παραδίδονται σταδιακά απο τα Γερμανικά ναυπηγεία, 23-24 μηχανότρατες ανοιχτής θάλασσας, κατά παραγγελία του Ιταλικού κράτους για την ενίσχυση του αλιευτικού στόλου της χώρας και παραδώθηκαν αμέσως απο αυτό σε ιδώτες για ανάλογη χρήση. Όλα έφεραν ονόματα δημοφιλών στους καταναλωτές ψαριών.

Μεταξύ 1931 και 1933 το Ιταλικό Βασιλικό Πολεμικό Ναυτικό, αναλαμβάνει τέσσερις απο αυτές προκειμένου να τις χρησιμοποιήσει ως ανθυποβρυχιακά περιπολικά:  1. Pellegrino Metucci, 2. Giuseppe Biglieri, 3. Giovanni Berta, 4. Mario Sonzini (για το οποίο οι Ιταλοί ιστορικοί ερευνητές ισχυρίζονται ότι αυτό είναι το UJ2111, το οποίο σύμφωνα με τα αρχεία που έχουν μελετήσει αιχμαλωτήσθηκε στον Πειραιά και αμέσως στην πρώτη αποστολή βυθίστηκε στην Αστυπάλαια).

Με το ξέσπασμα του πολέμου, όσες μηχανότρατες ανοιχτής θάλασσας βρίσκονταν σε εμπορική χρήση, επιτάχθηκαν και εξοπλίστηκαν ως ανθυποβρυχιακά πλοία περιπολίας και συνοδείας. Σχεδόν όλος ο ανθυποβρυχιακός στόλος βυθίστηκε κατά την διάρκεια του πολέμου, κυρίως στο Αιγαίο.

ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΝΑΥΑΓΙΟΥ

Το πρωϊ της 6ης Οκτωβρίου, το Γερμανικό 9/999 Τάγμα Πεζικού Φρούρησης επιβιβάσθηκε στο Ατμόπλοιο ΟΛΥΜΠΟΣ με αποστολή την αντικατάσταση των δυνάμεων εφόδου της Κω. Την νηοπομπή αποτελούσαν, επίσης, τα πορθμείαF30, F327, F336, F494, F496 και F532. Συνοδεία παρείχαν το ανθυποβρυχιακό σκάφος 2111 και αεροσκάφη Arado.

Το ΟΛΥΜΠΟΣ προηγείτο και ακολουθούσαν τα πορθμεία σε διπλή στήλη, ενώ στο τέλος βρισκόταν το Ανθυποβρυχιακό σκάφος. Η νηοπομπή εντοπίσθηκε από νωρίς από συμμαχικά αεροσκάφη, ενώ μια αναφορά για την πορεία της δόθηκε και από την περίπολο Τ1 του LRDG, που ήταν εγκατεστημένη σε παρατηρητήριο στην Κύθνο. Τα Γερμανικά πλοία δεν γνώριζαν πως όδευαν προς τον όλεθρο, με τους συμμάχους να έχουν αποφασίσει να χτυπήσουν τη νύχτα, όταν τα αεροσκάφη θα αποσύρονταν.

Στις 3.30΄ της 7ης Οκτωβρίου ακούστηκαν 3 εκρήξεις τορπιλών, χωρίς κάποιο από τα πλοία να πληγεί. Μια ώρα αργότερα όμως, και ενώ η νηοπομπή βρισκόταν βόρεια της Αστυπάλαιας, το Βρετανικό υποβρύχιο UNRULLY, που είχε προσβάλλει νωρίτερα την νηοπομπή, αναδύθηκε και επιτέθηκε με τα πυροβόλα του. Αρχικά έπληξε το ΟΛΥΜΠΟΣ και ένα πορθμείο, τα οποία άρχισαν να φλέγονται. Το Γερμανικό Ανθυποβρυχιακό σκάφος απάντησε αμέσως με πυρά και εξανάγκασε το υποβρύχιο σε κατάδυση. Ήταν όμως αργά, η νηοπομπή είχε ενποπισθεί.

ΠΟΡΘΜΕΙΑ ΤΗΣ GIEGSMARINE ΚΑΘΟΔΟΝ ΠΡΟΣ ΤΗ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟ

Στις 4.50΄, τα Βρετανικά καταδρομικά SIRIUS και PENELOPE και τα αντιτορπιλικά FAULKNOR και FURY προσέγγισαν τα απροστάτευτα θηράματά τους. Το Ανθυποβρυχιακό άρχισε να βάλει εναντίον τους σε έναν άνισο αγώνα, δημιουργώντας παράλληλα προπέτασμα καπνού και διατάσσοντας τα πορθμεία να χρησιμοποιήσουν την ακτή της Αστυπάλαιας ως προκάλυμμα. Η υπεροχή των επιτιθεμένων ήταν συντριπτική. Τα δύο καταδρομικά επικεντρώθηκαν στο UJ211 και τα αντιτορπιλικά στα πορθμεία. Η θάλασσα γρήγορα γέμισε συντρίμμια, ναυαγούς και πτώματα. Οι επιζήσαντες έγιναν και αυτοί στόχοι (σύμφωνα με τις Γερμανικές αναφορές), μιας και οι ενισχύσεις αυτές δεν έπρεπε να φτάσουν στην Κω.

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΝΑΥΑΓΙΟΥ

ΘΕΣΗ: ΒΟΡΕΙΕΣ ΑΚΤΕΣ ΑΣΤΥΠΑΛΑΙΑΣ

ΤΟ ΝΑΥΑΓΙΟ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΑΝΕΛΚΥΣΘΕΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΕΞΕΡΕΥΝΗΘΕΙ


O ΛΟΡΔΟΣ ΒΥΡΩΝ ΣΤΗΝ ΑΣΤΥΠΑΛΑΙΑ


ΤΗΕ CORSAIR – Ο ΚΟΥΡΣΑΡΟΣ

ΤΟ ΚΟΡΥΦΑΙΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΟΥ ΦΙΛΕΛΛΗΝΑ ΑΓΓΛΟΥ ΠΟΙΗΤΗ

Ο ΛΟΡΔΟΣ ΒΥΡΩΝ

Δημοσιεύθηκε το 1814. Στο ποίημα περιγράφετε η ζωή των πειρατών και των κατοίκων των νησιών, με φανταστικούς ήρωες και ονομασίες σε πραγματικούς πρωταγωνιστές και τόπους. Αναμφίβολα και παγκόσμια αναγνωρισμένο, ένα από τα καλύτερα ποιήματα του Λόρδου Βύρωνα και της Αγγλικής ποίησης, γραμμένο με τον ιδιόμορφο τρόπο και την βαθιά ποιητική αντίλυψη του μεγάλου Άγγλου ποιητή και φιλέλληνα επαναστάτη.

Όταν κυκλοφόρησε κυριάρχησε η αντίλυψη ότι ο Λόρδος Βύρων αντέγραφε τον επίσης Άγγλο ποιητή Sir WALTER, στο ποίημα Scott του Rokeby. Η ανάλυση της σκέψης όμως και του χαρακτήρα των δύο ποιημάτων φανερώνουν ότι η ομοιότητα οφείλεται στο όμοιο της πειρατικής ζωής ανα τον κόσμο και των συνεπειών της στους πληθυσμούς και όχι στην αντιγραφή.

Σοβαρά ερωτηματικά ανακύπτουν για τον τόπο που περιγράφει ο ποιητής. Την εποχή που ο Λόρδος Βύρων βρίσκονταν στην Ελλάδα ως διπλωματικός απεσταλμένος της Αγγλικής κυβέρνησης, υπήρχαν δύο μεγάλα πειρατικά κέντρα στο Αιγαίο, η Αστυπάλαια και η Κορώνη. Ο ποιητής αναφέρεται σε ένα νησί από άμορφη βραχώδη μάζα που δεν πλήρωνε τον ετήσιο φόρο στον Σουλτάνο, ο οποίος δεν επέβαλε απόλυτη κυριαρχία σε αυτό. Από την ιστορία γνωρίζουμε ότι όσα νησιά δεν αντιστάθηκαν στην Τουρκική κατάκτηση και συνθηκολόγησαν έχαιραν μεγάλων προνομίων και δεν πλήρωναν τον ετήσιο φόρο στην Υψηλή Πύλη. Στα ελάχιστα αυτά νησιά άνοικε  η Αστυπάλαια.

Στο ποίημα περιγράφονται οι κάτοικοι ως πειρατές, πράγμα καθόλου ψευδές αφού η πειρατεία ήταν ο μόνος τρόπος επιβίωσης την εποχή εκείνη. Ο αρχηγός τους, πειρατής Conrad, περιγράφεται ως ένας άνθρωπος σκληρός και αγέλαστος, οι άνθρωποι του νησιού καταπιεσμένοι και απελπισμένοι. Είναι φανερό ότι ο ποιητής υποφέρει από την ανυπολόγιστη αδικία της εποχής, περιγράφοντας τις σκληρές σκηνές που διαδραματίζονταν την εποχή αυτή στο Αιγαίο.

Υπάρχει ένας πόλεμος, ένα χάος του μυαλού…

Σκοτάδι πυκνό και αταίριαστο, με ανησυχεί η δύναμή του…

Μάϊος σπαρταρώ, των ανταρτών ο ασθενής μόνος αυτός θα μετανοήσει…

Στο ποίημα περιγράφονται πραγματικά ιστορικά γεγονότα, σκληρά και άγρια, καθώς επίσης Αγγλικοί νομικοί όροι, απόλυτα σύμφωνοι με την ιστορική πραγματικότητα. Άλλωστε ο Λόρδος Βύρων από τη διοικητική θέση που κατείχε είχε ακριβή γνώση των γεγονότων.

Πρόκειται για ένα έργο που όταν δημοσιεύθηκε χαρακτηρίσθηκε ως υπερβολικό και δεν έτυχε άμεσης αναγνώρισης καθώς περιέγραφε πιστά με γλαφυρό τρόπο την αγριότητα των πειρατών, το θάρρος και την εφευρετικότητά τους. Αργότερα, όταν η Ιστορία καταγράφηκε και ο κόσμος απέκτησε σαφή αντίλυψη της αγριότητας που έζησαν οι κάτοικοι του Αιγαίου, αναγνωρίσθηκε ως ένα από τα κορυφαία ποιήματα του ποιητή.


Η ΦΡΕΓΑΔΑ FREDERICKTEIN ΣΤΗΝ ΑΣΤΥΠΑΛΑΙΑ (ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 1810)


ΦΡΕΓΑΔΑ ΤΟΥ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ FREDERICKTEIN

Το καλοκαίρι του 1810, μετά την προαγωγή του, ο υποπλοίαρχος Φράνσις Μπόφορ διορίστηκε Πλοίαρχος και ανέλαβε τη διακυβέρνηση της φρεγάδας FREDERICKTEIN. Ανέλαβε υπηρεσία νηοψιών στο αρχιπέλαγος του Αιγαίου όπου η πειρατεία ήταν σε έξαρση ειδιαίτερα νότια του Μοριά.

Σε περιπολία στο νότιο Αιγαίο ειδοποιούνται απο επιβάτη Τουρκικού πλοίου (τότε όλα τα πλοία θεωρούνταν τουρκικά και οι κάτοικοι των νησιών Τούρκοι υπήκοοι) που είχε δραπετεύσει απο τα χέρια των πειρατών, ότι δύο πειρατικά πλοία είχαν κυριεύσει το πλοίο που επέβαινε, είχαν σφαγειάσει το πλήρωμα και είχαν εγκαταλύψει τα πτώματα στα βράχια της νήσου Αστυπάλαιας για να τα φάνε τα πουλιά, αφού μοιράστηκαν το φορτίο του. Ο επιβάτης του οποίου το αυτί είχε αποκοπεί κατά την συμπλοκή με τα πειρατικά δέχθηκε την περιποίηση του γιατρού του FREDERICKTEIN. Αφού επισκεύθηκαν το σημείο που υπέδειξε ο επιβάτης και βρήκαν τα πτώματα βεβαιωμένοι ότι έλεγε αλήθεια, άρχισαν την καταδίωξη των πειρατικών.

ΦΡΕΓΑΔΑ ΤΟΥ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ FRDERICKTEINΔυτικά της Αστυπάλας, σε κολπίσκο της νησίδας Ερημονήσι εντοπίζουν το ένα απο τα πειρατικά.Ένα γρήγορο πλοίο με κουπιά επανδρομένο με σαράντα άνδρες οπλισμένους με είκοσι μουσκέτα. Όταν ο Πλοίαρχος Μπόφορ αποβίβασε δύο βάρκες για να κάνουν νηοψία στο πειρατικό δέχθηκαν επίθεση με πυροβολισμούς και ρήψεις απο πέτρες απο τα βράχια της νησίδας με αποτέλεσμα να τραυματιστούν δύο μέλη της αποστολής. Στην συμπλοκή που ακολούθησε συνελύφθησαν μέλη του πληρώματος του πειρατικού ενώ οι υπόλοιποι κατέφηγαν στην κορυφή του υψώματος όπου άναψαν φωτιές για να τις δούν άλλοι πειρατές και να τρέξουν σε βοήθεια, μάταια όμως. Ο πλοίαρχος Μπόφορ αποφάσισε να μήν τους χτηπήσει. Τους άφησε αποκλεισμένους για τρείς ημέρες και τελικά παραδόθηκαν απο την πείνα. Το πλήρωμα του πειρατικού που συνελύφθει στάλθηκε στη Σμύρνη όπου έδρευε ο Στόλος.

ΓΑΛΙΩΤΑ - ΓΡΗΓΟΡΟ ΠΕΙΡΑΤΙΚΟ ΜΕ ΚΟΥΠΙΑ. ΤΟ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΠΛΟΙΟ ΤΩΝ ΠΕΙΡΑΤΩΝ


ΜΙΧΑΛΗΣ ΣΑΚΕΛΗΣ (BLUE STAR FERRIES): ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΣ ΟΙ ΛΙΜΕΝΙΚΕΣ ΥΠΟΔΟΜΕΣ ΓΙΑ ΑΚΤΟΠΛΟΪΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΣΤΑ ΝΗΣΙΑ ΤΗΣ ΑΓΟΝΗΣ ΓΡΑΜΜΗΣ


ΓΙΑ ΠΟΙΟΥΣ ΔΗΜΑΡΧΟΥΣ ΚΑΙ ΠΡΟΕΔΡΟΥΣ ΛΙΜΕΝΙΚΩΝ ΤΑΜΕΙΩΝ ΤΩΝ ΝΗΣΙΩΝ ΧΤΥΠΑΕΙ Η ΚΑΜΠΑΝΑ;

Οι ανεπαρκείς λιμενικές υποδομές φρενάρουν τη βελτίωση των ακτοπλοϊκών συγκοινωνιών στα νησιά της επονομαζόμενης άγονης γραμμής.

Το συμπέρασμα αυτό προκύπτει από την τοποθέτηση του διευθύνοντος συμβούλου της Blue Star, Μιχάλη Σακέλλη στη χθεσινή εκδήλωση που οργανώθηκε σε πλοίο της εταιρείας στον Πειραιά, όπου παρουσιάστηκε η εκδήλωση «Άγονη Γραμμή-Γόνιμη» που διοργανώνεται από την αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία Διάδραση και στηρίζεται από την Blue Star, στο πλαίσιο του προγράμματος εταιρικής και κοινωνικής ευθύνης της που τιτλοφορείται ΕΣΑΣ.

Η Blue Star Ferries κατασκευάζει δύο ολοκαίνουργια πλοία υψηλών προδιαγραφών ταχύτητας 26 μιλίων που θα δρομολογηθούν το 2011 και το 2012.

Το ένα εκ των δύο θα επιθυμούσαμε να εκτελεί και δρομολόγια δημόσιας υπηρεσίας, αλλά δυστυχώς τούτο δεν είναι δυνατόν λόγω ανεπαρκών λιμενικών εγκαταστάσεων.

Και εδώ συνέχισε ο κ. Σακέλλης διαπιστώνουμε την έλλειψη του κοινωνικού κράτους και την τεράστια ευθύνη των εκάστοτε κυβερνήσεων που αδιαφόρησαν και δεν φρόντισαν να δημιουργήσουν τις υποδομές εκείνες που όχι μόνο θα διευκόλυναν την πρόσβαση στα νησιά, αλλά και θα τα θωράκιζαν έναντι απειλών και διεκδικήσεων.

Ο διευθύνων σύμβουλος της Blue Star Ferries, σημείωσε ακόμη ότι η ανάπτυξη των νησιών και η ακτοπλοϊκή εξυπηρέτηση αλληλοεξαρτώνται και αναπτύσσονται παράλληλα, με την ακτοπλοϊκή εξυπηρέτηση να προηγείται χρονικά.

Ο κ. Σακέλλης σημείωσε ότι είναι αναγκαία η χορήγηση αποζημιώσεων για την εκτέλεση δρομολογίων της δημόσιας υπηρεσίας και μάλιστα σε πλοία που να επιλέγονται με ποιοτικά κριτήρια.

Η Blue Star Ferries εκτελεί δρομολόγια δημόσιας υπηρεσίας από το 2000. Το 2009 τα πλοία της εταιρείας εκτέλεσαν 1.064 δρομολόγια δημόσιας υπηρεσίας.


Η ΔΙΑΔΡΑΣΗ ΣΤΗΝ ΑΓΟΝΗ ΓΡΑΜΜΗ – ΤΟ ΦΕΤΙΝΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ


Ηρακλειά, Θηρασιά, Αστυπάλαια, Αμοργός, Καστελόριζο. Δημοφιλείς προορισμοί για περισσότερο εναλλακτικούς τουρίστες, οι οποίοι κάθε καλοκαίρι απαρνιούνται την κοσμοσυρροή της Μυκόνου για τη σχεδόν οικογενειακή ατμόσφαιρα των δύο πρώτων, τη συγκλονιστική θέα της τρίτης, τη ρακή ψημένη και τη ρέγκε ραστώνη της τέταρτης και το ξεχωριστό τοπίο του πέμπτου. Τους υπόλοιπους όμως μήνες του χρόνου τι συμβαίνει; Η θάλασσα που ενώνει μετατρέπεται σε απροσπέλαστο εμπόδιο όταν το ημερολόγιο δεν γράφει «καλοκαίρι» και η ρετσινιά της «άγονης γραμμής» καταδιώκει τους λιγοστούς μόνιμους κατοίκους. Είναι η τέταρτη χρονιά που η αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία Διάδραση διοργανώνει το πρόγραμμα «Αγονη Γραμμή Γόνιμη» ξαναβάζοντας στον χάρτη τα συγκεκριμένα νησιά καθώς τα ενισχύει με μια σειρά πολιτιστικές εκδηλώσεις. Προβολές ελληνικών ταινιών σε συνεργασία με τους Κινηματογραφιστές στην Ομίχλη, επισκέψεις συγγραφέων, συναυλίες με το σύνολο των Χάλκινων-Πνευστών της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών, εργαστήρι παραδοσιακών χορών από το Λύκειο Ελληνίδων, εργαστήρι κουνγκ φου με τον παγκόσμιο πρωταθλητή Γιώργο Διβάνη κ.ά. Το πρόγραμμα διαρκεί πέντε ημέρες σε κάθε νησί, με αφετηρία την Ηρακλειά και τελικό προορισμό το Καστελόριζο. Οι ελληνικές ταινίες που θα προβληθούν είναι η «Ακαδημία Πλάτωνος» του Φί λιππου Τσίτου, η «Χρυσόσκονη» της Μαργαρίτας Μαντά, το «Αλλος δρόμος δεν υπήρχε» του Σταύρου Ψυλλάκη και το «Ricordi mi» της Στέλλας Θεοδωράκη. Παράλληλα θα φιλοξενηθούν διαλέξεις του Νίκου Μπένου Πάλμερ με τίτλο «Ταξιδεύοντας στην Ελλάδα μέσα από τους φάρους». Σε συνεργασία με το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου τα νησιά θα επισκεφθούν ο Νίκος Πιλάβιος, η Σοφία Ζαραμπούκα, η Γιολάντα Τσιαμπούκαλου κ.ά. Τέλος, θα πραγματοποιηθεί εργαστήρι ψηφιδωτού με την Ειρήνη Συριανού αλλά και κινηματογράφου με επικεφαλής τη μοντέρ Περσεφόνη Μήλιου και τον σκηνοθέτη Γιάννη Γαϊτανίδη.

Οπως τόνισε η διευθύντρια του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου κυρία Κατρίν Βελισσάρη κατά τη χθεσινή συνέντευξη Τύπου, «αυτή η σειρά εκπαιδευτικών
εκδηλώσεων σε νησιά που παραμένουν ξεχασμένα σε όλη τη διάρκεια της χρονιάς- εκτός ίσως από το καλοκαίρι- ενισχύει την αισιοδοξία
μας. Ειδικά σε ό,τι αφορά το ελληνικό βιβλίο είναι μια ανακούφιση
για αυτούς που ζουν στα όμορφα, πλην όμως απομονωμένα νησιά, να ανακαλύπτουν τη δύναμη
της ανάγνωσης, της γνώσης και της ψυχαγωγίας». Είναι σημαντικό να μη μένουν κάποιοι άνθρωποι πολιτιστικά αναλφάβητοι μόνο και μόνο επειδή οι περισσότεροι έχουν επιλεκτικές γνώσεις στη γεωγραφία και δεν ξέρουν ούτε κατά πού πέφτει το Καστελόριζο.

ΠΟΥ ΚΑΙ ΠΟΤΕ
η Ηρακλειά, σήμερα- 9 Μαρτίου η Αμοργός, 10-15 Μαρτίου η Θηρασιά, 13-18 Απριλίου η Αστυπάλαια, 21-27 Απριλίου η Καστελόριζο, 29 Απριλίου4 Μαΐου Πληροφορίες στο τηλ. 210 – 3249.658 και στον δικτυακό τόπο http://www.diadrasi.org.


ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΟ ΜΑΡΚΕΤΙΝΓΚ: ΟΙ ΤΟΠΟΙ ΘΑ ΠΡΟΒΑΛΟΝΤΑΙ ΩΣ ΜΑΡΚΕΣ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ


Οι παλιοί έμποροι πίστευαν πως αν τα προϊόντα τους υπερτερούσαν στα χαρακτηριστικά τους έναντι των ανταγωνιστικών τότε θα μπορούσαν να πουληθούν σχεδόν από μόνα τους. Αργότερα με την ανάπτυξη της επικοινωνίας και της γλώσσας της διαφήμισης έγινε κατανοητό πως ο πελάτης ψάχνει κάτι περισσότερο από προϊοντικά χαρακτηριστικά και τελικά μέσα από την εξέλιξη του μάρκετινγκ άρχισε να δημιουργείται η γνώση γύρω από την μάρκα και αυτό που σιγά-σιγά εξελίχθηκε στην τέχνη του branding. Το ίδιο μοτίβο ακολουθεί και η πορεία ανάπτυξης της τουριστικής βιομηχανίας και ειδικά το κομμάτι που αφορά τους τόπους και τη διαχείριση της εικόνας τους. Στην περίπτωση σχεδιασμού της ταυτότητας ενός τόπου εμπλέκονται πολλοί φορείς και πρόσωπα με συχνά αντικρουόμενες και αποσπασματικές γνώσεις, καθώς και αντιθετικά συμφέροντα που συχνά βασίζονται σε προσωπικές ή πολιτικές φιλοδοξίες και συμφέροντα.

Όπως, όμως, γίνεται σε μια μεγάλη επιχείρηση ή μάρκα έτσι και στη διαχείριση ενός τόπου απαιτείται ξεκάθαρη, συνεπής και με συνέχεια πολιτική, ένα ζητούμενο που ακόμα και στη μεσο-μακροπρόθεσμη εθνική πολιτική μας λείπει. Για να γίνουμε πιο σαφείς στο τι εννοούμε branding και χαρακτήρα ενός τόπου ας προσπαθήσουμε να δώσουμε ανθρωπομορφικά χαρακτηριστικά σε μια σειρά από ελληνικά νησιά και να φτιάξουμε ένα ψυχογραφικό χάρτη των ελληνικών νησιών.

Η Δήλος είναι το «ιερό» νησί, η Τήνος είναι το «θρησκευτικό» νησί, η Μύκονος από την άλλη είναι το κοσμοπολίτικο και ηδονικό νησί, η Ίος το ροκ νησί, η Ικαρία το νησί της ανεμελιάς, η Ύδρα είναι μια μεγαλοαστή, η Κέρκυρα μια παλιά αρχόντισσα, η Ανάφη μια εναλλακτική καλλιεργημένη, η Πάρος μια γλεντζού και η Αντίπαρος η επαναστατημένη μικρή της αδελφή. Αυτό που μοιάζει σαν παιχνίδι ή σαν μια άσκηση στην πραγματικότητα είναι η προσπάθεια να καταλάβουμε τι ακριβώς χαρακτηριστικά έχει ο κάθε τόπος, η ιστορία του, η νοοτροπία των κατοίκων του, ακόμα και τα γεωγραφικά χαρακτηριστικά του που όλα μαζί τον κάνουν να έχει ένα στίγμα διαφορετικό από όλους τους άλλους τόπους.

Στην πραγματικότητα οι τόποι δεν βρίσκονται κάπου εκεί έξω αλλά καταλαμβάνουν ένα μικρό κομμάτι μέσα στο μυαλό μας, όπως τα brands Coca-Cola, BMW, SONY κ.λπ. Για να γίνει πιο σαφής η διαφοροποίηση των χαρακτήρων σκεφτείτε πως επιλέγουμε φίλους. Όταν για παράδειγμα επιθυμούμε να βγούμε έξω και σηκώνουμε το τηλέφωνο αποφασίζοντας πως προτιμάμε να βγούμε με κάποιον συγκεκριμένο φίλο τη συγκεκριμένη στιγμή επειδή έχει το χαρακτηριστικό στοιχείο που χρειαζόμαστε εκείνη τη στιγμή. Για παράδειγμα, βγαίνω έξω με τον Τάσο γιατί είναι πλακατζής, τον Νίκο γιατί μοιράζομαι μαζί του τα προβλήματά μου και την Γιάννα γιατί νοσταλγούμε τα παλιά. Όπως όλοι αυτοί οι τελείως διαφορετικοί φίλοι έχουν χώρο στο μυαλό μας έτσι και όλοι οι τόποι έχουν χώρο στο μυαλό μας αρκεί να εκπέμπουν ξεκάθαρα μηνύματα.

Τα μηνύματα αυτά πρέπει να διατρέχουν όχι μόνο την ολική επικοινωνία του τόπου, δηλαδή διαφήμιση, λογοτύπηση, ιστοσελίδα, πινακίδες στο δρόμο, ακόμα και τον τρόπο που επικοινωνείται ένα τοπικό πανηγύρι. Ευτυχώς η Ελλάδα είναι γεμάτη παράδοση και περίσσεια από αυτό που λέμε «τοπικό χρώμα», έτσι ώστε η δουλειά του συμβούλου στρατηγικής διευκολύνεται με ιστορίες του τόπου, ιδιωματισμούς, σύμβολα, θρύλους, τοπικά έθιμα και παραδόσεις, ένα ανεξάντλητο υλικό για να χτιστεί ο τόπος-μάρκα.

Οι πλέον προηγμένες τουριστικά χώρες, όπως η Μεγάλη Βρετανία, η Ιταλία και η Γερμανία, έχουν εδώ και καιρό στρέψει την προσοχή τους στο branding τόπων. Η Ελλάδα για την οποία ο τουρισμός παραμένει η βαριά της βιομηχανία υπολείπεται ακόμα στην εκλέπτυνση του τουριστικού μάρκετινγκ. Τα επόμενα χρόνια θα δούμε την έκρηξη του ανταγωνισμού ανάμεσα στους τόπους με κύριο εργαλείο το μάρκετινγκ-τόπων. Όταν οι προορισμοί-ανταγωνιστές απαντούν με μείωση τιμών και προσφορές τότε σε αυτό που θα πρέπει να επενδύσει ένας τόπος για να αντέξει στις πιέσεις αλλά και να ισχυροποιηθεί μελλοντικά είναι στην ενδυνάμωση της εικόνας του ως μάρκα.


ΤΟ ΑΣΤΥΠΑΛΙΩΤΙΚΟ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟ ΣΠΙΤΙ


Από δύο κύρια τμήματα αποτελείται το παραδοσιακό σπίτι της Αστυπάλαιας: το κατώι και το ανώι. Όσο αξίζει το κατώι, κανένα άλλο τμήμα του σπιτιού δεν μας ξυπνάει, με την λαϊκή του έκφραση, τόσο θερμό το ενδιαφέρον. Ας γνωρίσουμε τώρα το σύνολο του Αστυπαλιώτικου σπιτιού. Κάποτε υπάρχει και πατάρι πιο πάνω από το ανώι. Το κατώι είναι μια μεγάλη στενόμακρη κάμαρη από 5,5 – 7 μέτρα μάκρος, με ανάλογο πλάτος , που βλέπει στο δρόμο από μια πόρτα κι ένα μικρό παράθυρο σαν φεγγίτη. Το ταβάνι της είναι από χοντρά δοκάρια όπου στηρίζεται το ανώι. Το πάτωμα σανιδένιο. Στον απέναντι τοίχο του βάθους βρίσκεται, σε ύψος σχεδόν δύο μέτρα από το ξύλινο πάτωμα και μέσα σε σανιδένιο κούφωμα, η θέση του κρεβατιού, κορνιζωμένη από ξυλόγλυπτα δαντελωτά πλουμιά. Το κρεβάτι, διπλό, καλοστρωμένο με χρωματιστά χράμια ή με σεντόνια στολισμένα από <<μυτάτες>> πλεχτές δαντέλες του τόπου, κρατάει σε μάκρος τα δύο τρίτα του τοίχου και φαίνεται πίσω από διάφανες τούλινες κουρτίνες, ριχτές ή πιασμένες στα πλάγια, που τις ονομάζουν <<αμουσίες>>. Για να σκαρφαλώσει κανείς εκεί πάνω χρειάζεται να έχει μεγάλη σωματική ευλυγισία. Πατούν πρώτα σε ένα πλατύσκαλο χαμηλό, λεγόμενο <<Παγκάλι>>, για ν΄ανέβουν στον <<Πάγκο>>, τη μεγάλη κασέλα με τα σκαλιστά σχέδια, και από εκεί να φτάσουν στην <<καναβέτα>>, μικρή κασελίτσα στο πλάι του πάγκου, απ΄όπου τέλος να ανέβουν στο κρεβάτι.

Πλάι στη θέση του κρεβατιού, που το άνοιγμά της μοιάζει με σκηνή μικρού θεάτρου, βλέπουμε τρείς ή τέσσερις σειρές ράφια με ξύλινα σκαλίσματα, όπως εκείνα που πλαισιώνουν την εξωτερική κορνίζα στο κούφωμα του κρεβατιού. Αυτά τα ράφια, όπου οι Αστυπαλιώτισσες τοποθετούν τα καλά τους γυαλικά, τα λένε <<Γκριτζόλες>>. Βρίσκονται σε αρκετό ύψος πάνω από το σανιδένιο χώρισμα, ώστε από κάτω να ανοίγεται μια μονόφυλλη πόρτα που οδηγεί στο <<αποκρέβατο>>, όπου είναι η κουζίνα και η αποθήκη με τις <<ζάρες>>, μεγάλα πιθάρια για κρασί και για λάδι. Ψηλά και πίσω από το κενό των ραφιών βρίσκεται ο <<ταβλάδος>>, μικρό πατάρι όπου φυλάνε τις τροφές μέσα στα <<τερουπάκια>>, πήλινα ομοιόμορφα δοχεία. Τον αρμονικό αυτό ξύλινο διάκοσμο της πλευράς του κρεβατιού, με όλες τις <<γκριτζόλες>>, συμπληρώνουν στα πλάγια της κάμαρης οι παλιές τεράστιες σεντούκες, όπου φυλάγονται οι περίφημες ολοκέντητες φορεσιές της Αστυπαλιάς, ονομαστές για την πολυσύνθετη πολυτέλειά τους, ένα κράμα Βενετοβυζαντινής επίδρασης, εφαρμοσμένης επάνω σε Αιγαιοπελαγίτικο γούστο.

Βλέποντας γενικά όλη αυτή τη καλλιτεχνική κατεργασία του ξύλου, τόσο στις <<γκριτζόλες>> όσο και στις σκαλιστές κασέλες, βρίσκουμε πίσω από αυτήν μια παλιά τοπική παράδοση που η κυριότερη διακλάδωσή της έφτασε την πιο άρτια έκφραση στην περιοχή του κεντήματος, μοναδικού στο είδος των σχεδίων και την ιδιόρρυθμη βελονιά του. Στ΄αριστερά του κρεβατιού, προς τον πλάγιο τοίχο στέκει το εικονοστάσιο και <<ντουλάπα>> για τα γυαλικά, με αντίκρυ της το <<ντουλάπι>> που φυλάνε τα φαγητά. Στο ίδιο δωμάτιο τα περισσότερα σπίτια έχουν και τη χτιστή στέρνα όπου μαζεύουν το χειμώνα τα βρόχινα νερά για πιόσιμο και για την ολόχρονη λάτρα του σπιτιού.

Πάνω από το χαρακτηριστικό αυτό διαμέρισμα του κατωγιού που περιγράφουμε βρίσκεται το ανώι , όπου ανεβαίνουμε από μια εξωτερική πέτρινη σκάλα καγκελωτή ή με ξύλινο καφασωτό κιγκλίδωμα όπως και το μπαλκονάκι. Μια μεγάλη καμάρα, η σάλα, είναι το πρώτο διαμέρισμα του ανωγιού που συναντούμε, χωρίς όμως ενδιαφέρουσα τοπική επίπλωση. Πιο μέσα ακολουθεί μια κρεβατοκάμαρη ή τραπεζαρία με σοφά, όπου ανεβαίνουν από μικρή σκαλίτσα, και δίπλα η αποθήκη ή κουζίνα. Σε μερικά σπίτια έχουν και σκάλα εσωτερική που φτάνει στο ανώι.

Μια γλυκιά ψυχική θαλπωρή αισθάνεται ο άνθρωπος της πολιτείας μέσα σ΄αυτό το ήρεμο και καλόκαρδο περιβάλλον. Ξεχνάει τα φθοροποιά πάθη της ζωής, λυτρώνεται από τις περιττές έγνοιες του νου και ξαναβρίσκει τον εσωτερικό ρυθμό του συντονισμένο με τη γαλήνια ζωή του νησιού, γιατί του φαίνεται πως βρίσκεται μέσα σε ένα ωραίο παραμύθι κάποιου καλού αλλοτινού καιρού.


Ο ΑΡΡΑΒΩΝΑΣ ΚΑΙ Ο ΓΑΜΟΣ ΣΤΗΝ ΑΣΤΥΠΑΛΑΙΑ


Πρώτα τα γαμπρολόγια, δηλαδή τα προξενιά, και πριν τον γάμο τα αρραβωνιάσματα. Ο γαμπρός στέλνει με την μάνα του ή με την αδελφή του ένα ποσό χρήματα στην αγαστή (μνηστή) του για αρρεβώνα. Παλαιότερα της έστελνε 20-100 φιορίνια χρυσά Τούρκικα. Το βραδάκι ξεκινούν οι συγγενείς και οι φίλοι του γαμπρού, όπως και της νύφης, κρατώντας φαναράκια και πηγαίνουν σπίτι της. Πρώτη μπαίνει η μέλλουσα πεθερά της νύφης ακολουθούμενη απο 6-12 κορίτσια που κρατούν σουπιέρες με γλυκά. πιο πίσω έρχονται οι γυναίκες και τέλος ο γαμπρός περιστοιχισμένος απο τους δικούς του. Η πεθερά κρατεί ένα μαστραπά γεμάτο μέλι, τον δίνει στη νύφη, κι αυτή της φιλεί το χέρι, τον δίνει στην νύφη, κι αυτή της φιλεί το χέρι. Την φιλεί κι εκείνη, κρεμώντας κρεμώντας στο λαιμό της ένα χρυσογαϊτανο με φλουριά ή ένα κόσμημα. Ο γαμπρός, μπαίνοντας στην πόρτα της νύφης, τρώει μια κουταλιά μέλι και σπάζει κάτω απο τα πόδια του ένα ρόδι, για νά ναι το σπίτι γεμάτο σαν το ρόδι, απ΄όλα τα καλά. Αφού καθίζει δίπλα στην αγαστή του απάνω στον <<πάγκο>>, είδος μεγάλης σαν κρεβάτι κασέλας με διάφορα σκαλίσματα, τα λεγόμενα <<παντζιά του πάγκου>>, πηγαίνει η μάνα της νύφης, τον φιλεί, του φορεί ένα δαχτυλίδι κ΄έπειτα του δίνει ένα μεταξωτό κροσσωτό μαντίλι, κίκκινο ή πράσινο, που εκείνος το βάζει επιδεικτικά στην τσέπη του, αφήνοντας να κρέμονται απ΄έξω τα κρόσσια. Αφού ο παπάς τους αλλάξει αρραβώνα αρχίζουν οι καλεσμένοι τα σχετικά τραγούδια:

Ω παναγιά πουλαριανή, με τη χρυσή κορόνα,

έλα να δώσεις την ευχή σ΄αυτό τον αρραβώνα.

Ποιός ήταν ο προξενητής, νά ρθει να φάει μέλι,

οπού΄σμιξε την πέρδικα με τ΄άσπρο περιστέρι.

Χρυσό δεντρί σου φέραμε, νύφη μου, στην αυλή σου,

να το ποτίζεις κρύο νερό ως τέλος της ζωής σου.

Τρείς μέρες πρωτού γίνει ο γάμος οι γυναίκες ετοιμάζουν τα <<πιταρίδια>>, γλυκίσματα με το μέλι, που στέλνονται μέσα σε καλάθια στο σπίτι του γαμπρού. Η τελετή του γάμου γίνετε στην εκκλησία ή στο σπίτι. Πολλοί κουμπάροι και κουμπάρες αλλάζουν τα δαχτυλίδια και τα στέφανα, που άλλοτε τά ΄φτιαχναν απο κληματόβεργες στολισμένες με χρωματιστά χαρτιά, κορδέλες και με <<κουκουμάδες>> (χρυσοκλωστές). Όταν ο παππάς τους μεταλαβαίνει, τους δίνει και μια κουταλιά μέλι με αμυγδαλόψυχα. Με το τελείωμα της ιεροτελεστίας αρχίζουν τα κεράσματα με το σερμπέτι και τα παστέλια για να ακολουθήσει φαγοπότι, τρικούβερτο γλέντι και χορός, ανάμεσα απο ατελείωτες μαντινάδες με πενέματα του νέου ζευγαριού.

Αρχίζει πρώτη η μάνα της νυφούλας με φωνή που τρέμει απο τη συγκίνηση :

Επάντρεψεν η Βενετιά, επάντρεψεν κ΄η Πόλη,

πάντρεψα και εγώ σήμερα την ακριβή μου κόρη.

Φρεγάδα μπαρμπαρέζικη, άνοιξε τα πανιά σου,

νά΄ρθουσι τα πεθερικά να δούσι τα καλά σου.

Εμένα είν΄η κορούλα μου σαν την καλήν ημέρα,

σαν τα πουλάκια που πετούν απάνω στον αέρα.

Γαμπρέ μου καλορίζικε, μια χάρη να μου κάνεις,

το λούλουδο που σούδωσα να μη μου το μαράνεις.

Τα στέφανα του γάμου σας ποτέ μη μαραθούνε,

μόν΄νά΄ναι πάντα δροσερά και να μοσχοβολούνε.

Απάνω στον ίδιο τώρα σκοπό αρχίζουν οι διάφοροι καλεσμένοι, συγγενείς, φίλοι, αλλά και λυράρυδες, που βάζουν όλα τα δυνατά τους για να φουντώσει το γλέντι ως τα ξημερώματα:

Νύφη, όταν σε στήσανε στης εκκλησιάς τη μέση,

μικροί, μεγάλοι λέγανε:<<χαράς τον που την έσει>>(έχει).

Νύφη μου, βέργα μάλαμα, Νύφη μου, βέργ΄ασήμι,

Νύφη, καινούργια Παναγιά, με την ταπεινωσύνη.

Το μπόϊ σου το μέτρησα με μια μηλιά στην Πόλη,

όπου την έχει ο Βασιλιάς μέσα σε περιβόλι.

Έχεις κορμάκι ζηλευτό και μούρη σαν φεγγάρι,

κι όταν μιλούν τα χείλι σου στάζει μαργαριτάρι.

Μαργαριτάρι στρογγυλό είναι το πρόσωπό σου,

Βενέτικο καμπαναριό το καμαρόφρυδό σου.

όταν σε γέννα η μάνα σου κι όταν σε κοιλοπόνα,

στο κυπαρίσσι ακούμπησε και σ΄έκανε τριγόνα.

Νύφη μου, κυρά Νύφη μου, ολόχρυσή μου σκέπη,

το ταίρι που σου δώσαμε πολύ καλά σου πρέπει.

Νύφη μου, αξιέπαινα τα προτερήματά σου,

κ΄ευτιχισμένος θα γενεί τέτοιος γαμπρός κοντά σου.

Άνοιξαν τα γαρύφαλλα, Νύφη, στην κεφαλή σου,

να ζήσεις με το τέρι σου ως τέλοςτηςζωής σου.

Όμορφα που ταιριάξατε, κ΄οι δυό σας ένα μπόϊ,

σαν τα κυπαρισσόμηλα μέσα στο περιβόλι.

Έρχεται η σειρά του γέρονταπατέρα να πεί κι αυτός τα καλά του λόγια στους συμπεθέρους, στο γαμπρό και στους κουμπάρους:

Σαράντα μέρες ήσκαβα τη γης με το μετάξι,

για να βρώ συμπεθερικά να΄χουνε νου και τάξη.

Ήρθες γαμπρέ μου κι άραξες μες στο βαθύ λιμνιώνα,

ουδέ βορριά φοβάσε πλιό ουδέ κακό χειμώνα.

Μαλαματένιε μου σταυρέ, με το μαργαριτάρι,

χρόνια πολλά να ζήσουνε κουμπάρες και κουμπάροι.

Όταν τελειώσει το γλέντι, οι φίλες της νύφης την αποχαιρετούν λέγοντάς της:

Κοιμήσου με τη ζάχαρη και ξύπνα με το μέλι,

και νίψου με τ΄ανθόνερο που πλένονται οι αγγέλοι.

ΤΟ ΠΡΟΙΚΟΣΥΜΦΩΝΟ ΤΟΥ ΓΑΜΟΥ ΣΤΗΝ ΑΣΤΥΠΑΛΑΙΑ

Καθώς διαβάζουμε σε ένα προικοσύμφωνο του 1871, μεταγραμμένο απο τον εκκλησιαστικό κώδικα, μαθαίνουμε και τον τύπο της Αστυπαλιώτικης αγκλαβής:

<<O Κύριος ημών, Ιησούς Χριστός, ο εν Κανά της Γαλιλαίας το ύδωρ εις οίνον μεταποιήσας, τον γάμο ηυλόγησε δια του πρώτου Αυτού θαύματος – και ο Απόστολος Παύλος τον γάμον σεμνύει ού παύεται λέγων, <<τίμιος ο γάμος και η κοίτη αμίαντος>>.

Ένεκεν τούτου καγώ ο (όνομα πατέρα) και η σύζυγός μου (όνομα μητέρας), τη ιδία ημών θελήσει επόμενοι, συνάπτουμε εις γάμου κοινωνίαν την φιλτάτην ημών θυγατέρα (όνομα νύφης) μετά του (όνομα γαμπρού).

Και πρώτον δίδομεν αυτοίς τας των Αγίων Πάντων ευχάς και την ιδικήν μας, διότι ευχές γονέων στηρίζουσιν θεμέλια οίκων, είτα δε προικοδοτούμεν τη θυγατρί ημών (όνομα κόρης) τα εξής, ά εδωρήσατο ημίν ο θεός: δύο σπίτια, ανώγειον και μπατάρι ένδον του Κάστρου, μεταξύ οσπητίων Ιωάννου Οικονόμου και Μηνά Καρασέλου. Τον φούρνον μας εκτός του Κάστρου. Τα χωράφια μας εις την Καλάνδραν ως ευρήσκονται κ.λ.π. κτήματα, πέντε ρούχα μεταξωτά, δύο μανικωτά και τρία αμανίκωτα, έν ρούχον σκαρλάτον, τρία υποκάμισα βετσάτα και τέσσερα χωρίς κορμιά, μία γούναν βελούδινην, είκοσι μπόλκαις, έξ λινομέταξες, έξ σκούφιαις του χρυσομάνδηλου, δύο τραχηλιαίς χρυσαίς και μαργαριταρένιες, τρείς χιτρομπόλιαις, οι δύο μουστουχιαίς και η μία επανωμουστουχιά, εν χρυσομάνδηλον μαργαριτάρινον, δύο μπόλκαις χρυσαίς, δύο ζευγάρια βέργιαις μαργαριταρένιαις και τρία χρυσαίς, εν σπερβέρι, εν ζωνάριον και δύο ζωσιαίς, μίαν τσούλαν.

Όθεν εις την περί τούτου ένδειξιν εγένετο το παρόν προικοσύμφωνον υπογεγραμμένον παρ΄ημών των προικοδοτών και των υποσημειουμένων τριών υποκειμένων και επικυρωμένον υπο του Σεβασιωτάτου Αρχιερ. Επιτρόπου Κου Σεραφείμ Στεφανίδου ίνα έχει το κύρος και την ισχύν εν παντί καιρώ, τόπω και κριτηρίω.

Όλα αυτά δόδομεν τη φιλτάτη ημών θυγατρί (όνομα κόρης) να τα νέμηται μετά του ανδρός της και να τα μεταδίδη εις τα τέκνα της. Εν περιπτώσει ακληρίας (ό μη γένοιτο) να μεταβαίνη το γονικόν εις το γονικόν, κατά το τοπικόν έθιμον.>>

Έν Αστυπαλαία τη 18/04/1872

Ακολουθούν υπογραφές και επικύρωση…

 


Η ΖΩΗ ΣΤΟ ΚΑΣΤΡΟ ΤΗΣ ΑΣΤΥΠΑΛΑΙΑΣ (ΠΡΙΝ ΤΟΝ ΣΕΙΣΜΟ ΤΟΥ 1956)


Καταγεγραμμένη μαρτυρία της Λαογράφου Αθηνάς Ταρσούλη.

Eπειδή σε αραιά διαστήματα αράζουν καϊκια στο νησί, το αγνάντεμα ενός πλεούμενου που έρχεται κατά το νησί θεωρείται εξαιρετικό γεγονός για τον τόπο. Οι νησιώτες πάντα περιμένουν γράμματα απο την ξενητιά ή απο τα άλλα νησάκια, εφημερίδες, και κανένα ξένο ταξιδιώτη που θα τους φέρει κάποια καινούργια πνοή στη μονότονη ζωή τους. με φιλόξενο χαμόγελο τον δέχονται στη μικρή σκάλα του λιμανιού, οδηγώντας τον στα μικρομαγαζάκια της παραλίας για το απαραίτητο τρατάρισμα.

Γοργοπόδαρα τώρα γαϊδουράκια, με στιβαρούς αγωγιάτες, έχουν αναλάβει την μεταφορά όσων δεν αντέχουν να πάρουν πεζοί την ανηφόρα για το κατάλευκο χωριό, όπου είναι συγκεντρωμένοι ολόκληρη η Αστυπαλιά με τα σπίτια και με τις εκκλησίες της, κάτω απο την κορόνα του παμπάλαιου μεσαιωνικού κάστρου της. Παλαιότερα κατοικούσαν στο νησί 3.000 ψυχές, που με την Ιταλική κατοχή και τον πόλεμο ξενιτεύτηκαν. Τώρα δεν μένουν εκεί παρά χίλιοι σχεδόν κάτοικοι.

Απ΄όλα τα κατώφλια και τα παράθυρα προβάλλουν ανυπόμονες μορφές, που με ένα ματσάκι βασιλικό τρέχουν να γλυκοχαιρετίσουν εκείνον ή εκείνη που έρχεται απο την Ελλάδα (δεν είχε ολοκληρωθεί η Ενσωμάτωση). Η συγκίνησή τους εκφράζεται ασυγκράτητη στα μάτια τους και στη φωνή τους. Συναγερμός λοιπόν σε όλο το κάστρο που το κάνει να φαίνεται πολυκατοικημένο.

Όταν όμως κοπάσει αυτή η κίνηση, η ζωή ξαναγυρίζει στον ίδιο μονότονο ρυθμό της, και τότε το απόμακρο αυτό νησάκι νιώθει πάλυ την ερημιά που του βαραίνει τη ζωή. Δεν μπορούμε όμως να πούμε πως είναι και ολότελα εγκατελειμμένο, γιατί όσοι απόμειναν εκεί, απο τους πιο απλούς αγρότες που περιποιούνται την καλλιεργήσιμη γη του ως τους θαλασσινούς που πάνε στο σφουγγάρι, μα και ως τους προύχοντες του τόπου με το Δήμαρχό τους επικεφαλής, κάνουν ότι μπορούν για την καλυτέρευση των όρων της ζωής τους. Είναι και οι ξενιτεμένοι Αστυπαλιώτες που πήγαν να βρουν την τύχη τους στο εξωτερικό. Αυτοί δεν λησμόνησαν ποτέ την μικρή αυτή κουκκίδα της γης, ανάμεσα ουρανό και πέλαγος, που είναι η γλυκιά, νοσταλγημένη τους πατρίδα, γιατί εκεί κλείνονται τα όσια και τα ιερά της ψυχής τους. Τόσο πιο πριν όσο και τον καιρό της Ιταλικής κατοχής και του πολέμου έστελναν, όπως και τώρα που τους χαμογελά η πολυπόθητη λευτεριά, εμβάσματα στις οικογένειές τους και στην κοινότητα, ώστε η μακρινή Αστροπαλιά να μην έχει πέσει ποτέ σε οικονομικό μαρασμό.

Καθώς διασχίζω τα καλντεριμωμένα στενοσόκακα – η Χώρα έχει τόσα πολλά, που στα περισσότερρα απο αυτά δεν χωράει να περάσει άνθρωπος με τα χέρια στη μέση – ρίχνω περίεργες ματιές στα εσωτερικά των σπιτιών, επειδή έχουνε και εδώ, τα περισσότερα, την ιδιόρυθμη τοπική τους σφραγίδα. Αν και έχει πια σχεδόν νυχτώσει, κάθουμε έξω απο ένα ταβερνάκι για να σχεδιάσω ένα απο τα γραφικότερα σοκάκια του νησιού, το πιο φαρδύ του χωριού, γιατί είναι και ο κεντρικός του δρόμος. Την τόσο συναρπαστική του εικόνα συμπληρώνουν κυρίως τα καφασωτά ξύλινα μπαλκονάκια και οι εξωωτερικές καγκελωτές σκαλίτσες που βγαίνουν στο ανηφορικό λιθόστρωτο. Εκεί κάθουνται του τόπου οι γριούλες σιγοκουβεντιάζοντας και παίρνοντας το βραδυνό τους αέρα στα χαμηλά κατώφλια και στους ξύλινους εξώστες.

Ο ουρανός ήταν συννεφιασμένος και ύστερα απο λίγο άρχίνησε να βρέχει. Ζήτησα καταφύγιο κάτω απο τα γκρεμισμένα θολωτά τείχη για να προφυλαχτώ. Ξάφνου είδα μια γριά να ξετρυπώνει απο μια χαμηλή πόρτα με μια ανοιχτή ομπρέλα. Ερχόταν προς εμένα μ΄ευγενικό τρόπο να με καλέσει να μπώ στο φτωχικό της όσο να πάψει η βροχή. Παλιό, με τον ξυλόγλυπτο σοφά στο βάθος, το εσωτερικό του σπιτιού, με το φαγωμένο πάτωμα απο την πολυκαιρία, με την ιδιαίτερη εκείνη μυρωδιά της μούχλας και της υγρασίας, είχε πολλά να διηγηθεί απο το πέρασμα του χρόνου. Η σκεβρωμένη γριά, σα Μοίρα μαυρομαντηλούσα,στεκόνταν μπρος στο κατώφλι κοιτάζοντας τον ουρανό και περιμένοντας την μπόρα να ξεσπάσει. Πέρα μακριά, το πέλαγο είχε ολόκληρο μαυρίσει, τα κύματα, σαν αφρισμένα άλογα, είχανε στήσει άγριο κυνηγητό, ενώ τριγύρω σύννεφα σταχτερά είχαν κυκλώσει το νησί. Η μπόρα όμως πέρασε ξέσκουρα, αφού εράντησε με χοτρό χαλαζόνερο το νησί. Σε λίγο ανοίχτηκαν τα σύννεφα και μια δεσμίδα αστραφτερές αχτίδες φώτισε σαν προβολέας, το νησί. Το βρεμένο χώμα, ανάμιχτο με τον αλμυρό αγέρα του πελάγου, δρόσιζε ευχάριστα την ανάσα. Τότε, όπως τα σλιγκάρια που βγαίνουν στο ήλιο ύστερα απο την βροχή, είδα να ξετρυπώνουν, σαν ίσκιοι φευγαλέοι, απο τα χαμηλά σαν τρύπες πορτόνια γυναίκες μπουμπουλωμένες με τα μαύρα τους τσεμπέρια, για να χαθούν μέσα στα γεμάτα πέτρες στενορύμια και σ΄ένα δέδαλο απο δρομάκια στοιχειωμένα. Και μ΄όλο που ο ήλιος έλουσε σπάταλα το Κάστρο με τις ακτίνες του, όλα τριγύρω ήταν καταθλυπτικά σ΄αυτό το πριν χαρούμενο Καστέλι του παραμυθιού. Συντριμένο τώρα φάντασμα κάθε μέρα όλο σβήνει και ξεφτίζει, χωρίς ούτε χορτάρι να βλασταίνει πάνω του, παρά μόνο σωροί οι πέτρες και τα χαλάσματα να φράζουν, στα περισσότερα μέρη, τη διάβαση. Κι όμως στα λίγα σπίτια που είναι σφηνωμένα στις πιο γερές μεριές του Κάστρου κατοικούν φτωχές οικογένειες. Τα μόνα ζωντανά στολίδια του είναι λίγα μικρά παιδάκια που ζουν ευχαριστημένα εκεί πάνω, παίζοντας μέσα στα ξεροτράχαλα δρομάκια και στη μικρή πλατεία του Καστελιού. Οι αθώες τους μορφές με τη λουλουδένια όψη μοιάζουν με σπάνια φυτά πάνω σε στείρο κι άγριο βράχο. Οι χαρούμενες φωνές τους σαν να αντηχούν παράτονα σ΄εκείνη τη μεγάλη περιτειχισμένη βίγλα όπου η ερημιά έστησε το βασίλειό της. Καθώς πλανιέμαι στα ολόγυρα παλιά σπίτια, που λίγοι τα κατοικούν, ανακαλύπτω σε μερικά και κάποια δείγματα περασμένης πολυτέλειας. Ένα ωραίο σκαλιστό κρέββατο με νταντελωτές γκριτζόλες, και στολισμένο με <<αμουσίες>>, στο ένα, σε άλλο παλιά κεντήματα ή μανίκια <<σκουλοπεντράτα>> και <<καλιαράτα>> όπως και γύρους απο <<κορμί>> Αστυπαλιώτικης πουκαμίσας. Πιο πέρα βλέπουμε παλιά πιάτα της Ευρώπης ή κανατάκια Ιταλικά, κι αλλού ένα πολυτελέστατο ταβάνι όλο δαντελωτά σκαλίσματα, όλα αυτά ελάχιστα και φτωχά απομηνάρια των άλλοτε ευτυχισμένων σπιτικών του νησιού της Αστυπάλαιας. Μία παμπάλαια πελώρια σεντούκα, με πάνω στο πολύτιμο ξύλο της σχέδια πυρογραφίας καμωμένα με λεπτότατη τέχνη, λένε ότι προέρχονται απο την πλούσια επίπλωση του παλατιού του κουερίνι όταν βρισκότανε στις δόξες του. Όαση ξεκούρασης και παρηγοριάς σ΄όλο αυτό το Κάστρο είναι οι δύο παλιές εκκλησίες, ο Ευαγγελισμός και ο ακόμη παλαιότερος Άι-Γιώργης.

Βλέπω τη γύρω άποψη απο τα παλιά τρύπια μπεντένια. Θάλασσα και ουρανός ολόγυρά μου πέρα απο το νησί, που η κάτοψή του, με τα σπίτια και το γιαλό, με τις ακτές και τ΄αντίκρυ μικρά ξερονήσια, δείχνεται πανοραματικά απο ψηλά απο το Κάστρο που, καθώς το σούρουπο κατεβαίνει, εξαυλώνεται μέσα στους μακρινούς του οραματισμούς.

Ύστερα απο την κούραση της ημέρας και την αδιαθεσία, χαράμου ήταν το βράδυ νά΄ρχονται οι καλές γειτόνισσες απέναντι απο το σπίτι όπου έμενα, για να μου κάνουν συντροφιά. Ολόγυρά μου καθισμένες, άλλες στις καρέκλες, άλλες χάμω στο πάτωμα, η κάθε μια με τη σειρά της είχε κάτι ωραίο να μου διηγηθεί με την ιδιόρυθμή της προφορά και την τραγουδιστή φωνή της. Κοπέλες όμορφες,  γεροδεμένες και γελαζούμενες, ώριμες και γριές γυναίκες, πρόθυμα τις έβλεπα να μπαίνουν στο σπίτι φέρνοντάς μου άλλες χαρτιά γραμμένα με κάθε λογής τραγούδια του νησιού και άλλες που τα είχαν ανεξάλειπτα γραμμένα στης θύμησή τους το βιβλίο, έτοιμες πάντα να μου τα αραδιάσουνε το ένα πίσω απο το άλλο, που, κάτω απο το φώς μιας λάμπας με πετρέλαιο τά΄γραφα στα τετράδιά μου. Μου είπαν μαζί με άλλα και για το έθιμο του αρραβώνα και του γάμου όπως θα ιδούμε παρακάτω, καθώς και για τους άντρες τους που ξενιτεύονται και πάνε για πολλά χρόνια στην Αμερική, στην Αφρική, στην Αυστραλία, να βρούν εκεί την τύχη τους, γιατί είναι το νησάκι τους φτωχό. Κ΄έτσι, σαν άλλες Πηνελόπες, οι περισσότερες, χωρίς βέβαια μνηστήρες  και αργαλειούς, περιμένουν χρόνια τον Οδυσέα τους, μάταια κυτάζοντας στο πέλαγο να φανεί άσπρο πανί του καραβιού του. Πιστές ιέρειες στον αυστηρό σύζυγικό τους όρκο, βλέπουν τα νιάτα τους να μαραίνονται ανάμεσα στο στενόχωρο περιβάλλον της μικροπολιτείας,  με μόνη τους παρηγοριά το γράμμα και το έμβασμα του μακρυνού συζύγου. Είναι γυναίκες που, μετά την πρώτη βδομάδα του γάμου τους, έμειναν ύστερα ακούσιες ζωντοχήρες σχεδόν όλη τους τη ζωή, φέρνοντας στον κόσμο το παιδί που φύτεψε στα σπλάχνα τους ο άνδρας  προτού φύγει, για να το μεγαλώσουν μόνες τους χωρίς αυτό να γνωρίσει το γονιό του, παρά ύστερα απο δέκα, δεκαπέντε, είκοσι χρόνια, όταν γυρίσει στο νησί, φέρνει λευτά, φυτεύει άλλο σπόρο στο δυψασμένο κάμπο της γυναίκας του, για να ξαναφύγει πάλυ βιαστικός. Έπειτα απο πολλά χρόνια,όταν ξαναγυρίσει γέρος πιά, άν θα ξαναγυρίσει, θα θέλει για νοσοκόμα την πιο γερασμένη απο αυτόν γυναίκα του, που όλα της τα νιάτα βολοδέρνονταν μονάχη μέσα στο μικροσπιτικό με τα παιδιά, κ΄ύστερα με το σκάψιμο, με το όργωμα με το φύτεμα του περβολιού τους στην εύφορη κοιλάδα του Λιβαδιού, μαζεύοντας τον καρπό κάθε εποχή για την αυτοσυντήρησή τους. Καθώς μου λένε, μια γυναίκα είχε να δει τον άντρα της 37 ολόκληρα χρόνια, όσο είναι και ο μονάκριβός της γιός, που ώριμος πιά, πρωτογνώριζε τον γέροντα πατέρα του. Σε όλα τα χρόνια του πολέμου και της φασιστικής σκλαβιάς, πολλές γυναίκες που δεν λάβαιναν τίποτα απο τους άντρες τους καλλιεργούσαν μόνες τους τα μικρά κτηματάκια για να συντηρηθούν με το πενιχρό εισόδημά τους, να μεγαλώσουν το ένα ή τα δυό τους παιδιά χωρίς το ίσκιο του πατέρα και του άντρα μες στο σπίτι. <<Ας όψεται η άγονη γη και το στενόχωρο του τόπου που γίνονται η αφορμή του αντρίκειου ξενιτεμού>>, λένε οι φτωχιές. <<Τί να κάνεις και τα λευτά που φέρνει ο χρουσούζης, όταν η άμοιρη γυναίκα, που τη φαρμάκωσε η μοναξιά, τον βλέπει νά΄ρχεται κοντά της γέρος, αλλά πια και χοτασμένος απο τη ζωή,που την έφαγε με το κουτάλι στις μεγαλοχώρες του εξωτερικού, ενώ αυτή τα πάντα εστερήθηκε, μα πιο πολύ τον άντρα και τον σύντροφο. Τότε καλύτερα νά΄παιρνε ένα φτωχό σφουγγαρά του νησιού της που, κι άν για λίγους μήνες πηγαίνει στο σφουγγάρι, όλο τον άλλο καιρό τον έχει δικό της, ολότελα δικό της>>. Καημός βαθύς και αβάσταγος, που ο αναστεναγμός του σκίζει, σα βόγκημα άγριας θάλασσας, τα σωθικά της δύστυχης γυναίκας.


ΚΑΤΑΞΙΩΣΗ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΚΕΡΔΙΖΕΙΣ ΤΟ ΣΤΟΙΧΗΜΑ ΤΗΣ ΕΠΙΤΥΧΙΑΣ


Απομονωμένοι, αλλά όχι ξεχασμένοι και σε κάθε περίπτωση αποφασισμένοι να κερδίσουν το στοίχημα της επιτυχίας, παρά τις δυσκολίες που καθημερινά αντιμετωπίζουν, αισθάνονται οι μαθητές και οι μαθήτριες των μικρών νησιών της Ελλάδας.


Παιδιά που αρίστευσαν πέρυσι φοιτώντας στη Γ’ Γυμνασίου από σχολεία της νησιωτικής χώρας και βρίσκονται από χθες στην Αθήνα, για να βραβευτούν σήμερα από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας κ. Κάρολο Παπούλια για τις επιδόσεις τους, μοιράζονται τις σκέψεις και τα όνειρά τους, στέλνοντας ένα μήνυμα στους συνομηλίκους τους απ’ όλη την Ελλάδα: «Να δυναμώνουν από τις δυσκολίες και να μην εγκαταλείπουν την προσπάθεια».

Πολλοί απ’ αυτούς, όπως η Μαρία Σταυλά από την Αστυπάλαια, αν και δηλώνουν αποφασισμένοι να σπουδάσουν στην Αθήνα, συμπληρώνουν ότι θα επιστρέψουν στα νησιά τους μετά το τέλος των σπουδών τους: «Στην Αστυπάλαια, απ’ όπου έρχομαι, μπορεί να μην έχουμε και πολλά πράγματα να κάνουμε. Εχουμε, όμως, ησυχία και αρκετό χρόνο για διάβασμα. Είμαστε συνηθισμένοι σε αυτές τις συνθήκες και νομίζω ότι θα δυσκολευόμασταν να συνηθίσουμε τη ζωή σε μια μεγάλη πόλη», λέει.

Αντίθετη είναι η άποψη του μαθητή της Α’ Λυκείου του σχολείου των Ψαρών, Κυριάκου Χασάπη, ο οποίος μοιράζεται τη σχολική αίθουσα με μόνο άλλα δύο παιδιά: «Ευτυχώς τα τελευταία χρόνια έχουμε Ιντερνετ και μπορούμε να επικοινωνούμε καλύτερα. Αυξήθηκαν κι οι δραστηριότητές μας, παρ’ όλα αυτά τη ζωή μου τη σκέφτομαι περισσότερο στον Πειραιά παρά στο νησί. Θα ‘θελα να μείνω εκεί τελειώνοντας τη Σχολή Εμποροπλοιάρχων».

Απόφαση ζωής ήταν και για τον Δημήτρη Μάταρη, διευθυντή του σχολείου των Ψαρών, η μετακίνησή του στο μικρό νησί: «Δεν μετάνιωσα ποτέ, ήταν επιλογή μου να μείνω εδώ 18 χρόνια. Αν και τον χειμώνα συχνά υπάρχει η αίσθηση της απομόνωσης, σε αποζημιώνουν οι στενές σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων».

Οι αριστούχοι μαθητές που διακρίθηκαν, ξεπερνώντας εμπόδια και δυσκολίες, βραβεύονται σήμερα σε ειδική εκδήλωση στην Παλαιά Βουλή με κεντρικό ομιλητή τον υφυπουργό Υποδομών και Μεταφορών, Νίκο Σηφουνάκη. Η βράβευση διοργανώνεται από τη Γενική Γραμματεία Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής, ενώ για τις υποτροφίες διατίθεται το συνολικό ποσό των 120.300 ευρώ.


ΤΟ ΜΕΤΑΠΟΛΕΜΙΚΟ ΞΕΚΙΝΗΜΑ ΤΗΣ ΑΚΤΟΠΛΟΪΑΣ 1946 – 1964


Είναι αξιοθαύμαστο πως ένας μόλις χρόνος υπήρξε αρκετός για τις κατεστραμένες απο τον Β΄Π.Π. επιχειρήσεις της ακτοπλοϊας να αναλάβει και να αποκαταστήσει, χωρίς καμία κρατική υποστήριξη (μάλον το αντίθετο) το δίκτυο των εσωτερικών θαλάσσιων μεταφορών, στην αρχή με νεοαγορασθέντα μικρά επιβατηγά, αργότερα με μεγαλήτερα φορτηγοποστάλια κάποιας ηλικίας.

ΕΠΙΒΙΒΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ, ΤΟ ΠΛΟΙΟ ΑΡΟΔΟΥ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΑ ΚΑΙ ΕΠΙΒΑΤΕΣ ΜΕ ΒΑΡΚΕΣ ΚΑΙ ΚΑΪΚΙΑ

Το Ελληνικό κράτος δεν φρόντισε να αποζημιώσει τους ακτοπλόους πλοιοκτήτες, γιατί ούτε είχε προβλέψει επασφάλιση των επιταγμένων στον πόλεμο πλοίων σε μεγάλους ασφαλιστικούς οργανισμούς του εξωτερικού, ούτε πρόνοια είχε ληφθεί για ουσιαστική και αδάπανη βοήθεια, παρόμοια με αυτή που προσέφερε, σωστά και διακολογημένα, στη φορτηγό ναυτιλία.

Η θέση του κρατικού παράγοντα απέναντι στην ακτοπλοϊα δεν άλλαξε με την απελευθέρωση. Προσπαθούσε όπως και προπολεμικά, να ελέγχει απόλυτα τις θαλάσσιες συγκοινωνίες, συχνά εις βάρος της πλοιοκτησίας. Εφάρμοζε συστηματικά, δικαιολογημένα ή όχι, υπέρμετρα φιλεργατική πολιτική εις βάρος του χειμαζόμενου για μεγάλο χρονικό διάστημα σκάφους, ζητούσε να μεταφέρονται οι υπάλληλοί του, το ταχυδρομείο και γενικά ότι αφορούσε τη δημόσια υπηρεσία με ναύλους υπερβολικά χαμηλούς ή και δωρεάν, εισέπρατε υπέρμετρους φόρους απο την διακίνηση επιβατών και φορτίων, πέραν της φορολογίας των εταιρειών κατά 50% περίπου, σε ανύπαρκτα και υποτηθέμενα απο τους εκάστοτε υπαλλήλους του κέρδη.

ΕΠΙΒΙΒΑΣΗ ΖΩΝΤΑΝΩΝ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΩΝ

Στις 19 Νοεμβρίου 1948, με ένα μακροσκελές υπόμνημα προς τον Υπουργό Εμπορικής ναυτιλίας, ο πρόεδρος της Πανελληνίου Ακτοπλοϊκής Ενώσεως Αναστάσιος Ποταμιάνος, περιέγραφε τα ζητήματα που απασχολούσαν τις ακτοπλοϊκές επιχειρήσεις, για τα οποία επιβαλόταν άμεση ρύθμιση. Συγκεκριμένα αναφερόταν το πρόβλημα των δαπανών εκμετάλευσης (καύσιμα, μισθοτροφοδοσία πληρώματος, έξοδα συντηρήσεως, γενικά έξοδα) που είχαν αυξηθεί κατά 276% σε σχέση με τα προπολεμικά δεδομένα ενώ η μεταφορική ικανότητα του ακτοπλοϊκού στόλου είχε μειωθεί κατά 50% σε σχέση με πριν τον πόλεμο, το ίδιο και η ζήτηση μεταφοράς επιβατών, ενώ η πληρότητα της Α΄οικονομικής θέσης, που μπορούσε να προσδώσει κέρδος πληρούνταν απο στρατιωτικούς και δημοσίους υπαλλήλους με 50% έκπτωση ναύλου.

ΣΤΗ ΒΑΡΚΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΛΟΙΟ

Παρόλες όμως τις αντιξοότητες που αντιμετώπιζαν οι ακτοπλοϊκές εταιρείες και παρά την παλαιότητα του υλικού της, η ακτοπλοϊα κατάφερνε κάπως να εξυπηρετεί τις θαλάσσιες συγκοινωνιακές ανάγκες της χώρας βελτιώνοντας σιγά σιγά τις συνθήκες μεταφοράς επιβατών φθάνοντας σε ικανοποιητικά, για την εποχή εκείνη επίπεδα.

Συγκεκριμένα, την 1η Ιανουαρίου 1949 τις εσωτερικές γραμμές εξυπηρετούσαν τα παρακάτω πλοία:

  1. Αδρίας, 2.083 κ.ο.χ., ναυπηγήσεως 1893.
  2. Έλση, 1493 κ.ο.χ., ναυπηγήσεως 1929.
  3. Ηλιούπολις, 789 κ.ο.χ., ναυπηγήσεως 1903.
  4. Ελένη, 1.441 κ.ο.χ., ναυπηγήσεως 1903.
  5. Ναυσικά, 261 κ.ο.χ., ναυπηγήσεως 1896.
  6. Χαλκιδική, 514 κ.ο.χ., ναυπηγήσεως 1900.
  7. Μεσσαριά, 330 κ.ο.χ. ναυπηγήσεως 1889.
  8. Έφη, 214 κ.ο.χ., ναυπηγήσεως 1890.
  9. Κύκνος, 503 κ.ο.χ., ναυπηγήσεως 1930.
  10. Σοφία Τόγια, 745 κ.ο.χ., ναυπηγήσεως 1908.
  11. Μοσχάνθη, 635 κ.ο.χ., ναυπηγήσεως 1923.
  12. Ιόνιον, 661 κ.ο.χ., ναυπηγήσεως 1903.
  13. Καδιώ, 1039 κ.ο.χ., ναυπηγήσεως 1943.
  14. Αύρα, 374 κ.ο.χ., ναυπηγήσεως 1904.
  15. Γλάρος, 207 κ.ο.χ., ναυπηγήσεως 1904.
  16. Βαλένα, 790 κ.ο.χ., ναυπηγήσεως 1908.
  17. Πατρίς, 889 κ.ο.χ., ναυπηγήσεως 1911.
  18. Αμαρύνθια, 386 κ.ο.χ., ναυπηγήσεως 1907.
  19. Λίκα, 1.090 κ.ο.χ., ναυπηγήσεως 1912.
  20. Καλαμάρα, 217 κ.ο.χ.
  21. Ουρανία, 151 κ.ο.χ.
  22. Ανατολή
  23. Ευθαλία
  24. Κάρυστος
  25. Λουτσίντα
  26. Πίνδος ΙΙ
  27. Νίσυρος
  28. Ιτέα

Το 1950 προστέθηκαν τα εξής πλοία:

  1. Ελένη, της ΑΤΜΟΠΛΟΪΑΣ Γ. ΕΜΠΕΙΡΙΚΟΥ
  2. Aδρίας, της ΗΠΕΙΡΩΤΙΚΗΣ ΑΤΜΟΠΛΟΪΑΣ Γ.ΠΟΤΑΜΙΑΝΟΣ Α.Ε.
  3. Πίνδος, της ΗΠΕΙΡΩΤΙΚΗΣ ΑΤΜΟΠΛΟΪΑΣ Γ.ΠΟΤΑΜΙΑΝΟΣ Α.Ε.
  4. Έλση, της ΑΤΜΟΠΛΟΪΑΣ Ι.ΤΟΓΙΑ
  5. Κάρυστος, της ΑΤΜΟΠΛΟΪΑΣ Ι.ΤΟΓΙΑ
  6. Έφη, της ΑΤΜΟΠΛΟΪΑΣ Ι.ΛΑΤΣΗ
  7. Κύκνος, της ΑΤΜΟΠΛΟΪΑΣ ΣΑΡΩΝΙΚΟΣ Α.Ε.
  8. Γλάρος, της ΑΤΜΟΠΛΟΪΑΣ ΚΑΒΟΥΝΙΔΗΣ Α.Ε.
  9. Καλαμάρα, της ΑΤΜΟΠΛΟΪΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ
  10. Ηλιούπολις, της ΑΤΜΟΠΛΟΪΑΣ ΑΙΓΑΙΟΥ
  11. Ιόνιον, της ΑΤΜΟΠΛΟΪΑΣ ΑΙΓΑΙΟΥ
  12. Τάσος, της ΑΤΜΟΠΛΟΪΑΣ Ε.ΚΑΡΑΒΙΑ
  13. Βαρβάρα Τσέπα, της ΑΤΜΟΠΛΟΪΑΣ Ε.ΤΣΕΠΑ
  14. Λακωνία, της ΛΑΚΩΝΙΚΗΣ ΑΤΜΟΠΛΟΪΑΣ
  15. Νίκη, της ΑΤΜΟΠΛΟΪΑΣ Ι.ΛΑΤΣΗ

Στο μεταξύ ο ακτοπλοϊκός στόλος όλο και εκσυγχρονιζόταν με την προσθήκη νέων μονάδων καθώς το 1952 – 1953 προστέθηκαν τα νεότευκτα ακτοπλοϊκά πλοία, απο τις Ιταλικές επανορθώσεις:

  1. Μιαούλης
  2. Κανάρης
  3. Καραϊσκάκης
  4. Κολοκοτρώνης
  5. Αγαμένων (Μεσογειακό)
  6. Αχιλεύς (Μεσογειακό)

ΤΑ ΙΤΑΛΙΑΝΙΚΑ ΤΟΥ ΝΟΜΙΚΟΥ

ΤΟ Ε/Γ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ

ΤΟ Ε/Γ ΚΑΝΑΡΗΣ

ΤΟ Ε/Γ ΜΙΑΟΥΛΗΣ

ΤΟ Ε/Γ ΜΙΑΟΥΛΗΣ

Η εικόνα των πλοίων που προστέθηκαν μέχρι το 1953 είναι η εξής:

  1. Αλεξάνδρα, της ΠΕΙΡΑΪΚΗΣ ΑΤΜΟΠΛΟΪΑΣ
  2. Αύρα, της ΑΤΜΟΠΛΟΪΑΣ ΛΑΓΑ
  3. Άνδρος, της ΑΤΜΟΠΛΟΪΑΣ Ν.ΔΙΑΠΟΥΛΗ
  4. Κυκλάδες, της ΑΤΜΟΠΛΟΪΑΣ Ι.ΤΟΓΙΑ
  5. Κωστάκης, της ΑΤΜΟΠΛΟΪΑΣ Ε.Κ.ΤΟΓΙΑ
  6. Μοσχάνθη, της ΑΤΜΟΠΛΟΪΑΣ Ε.Κ.ΤΟΓΙΑ
  7. Κολοκοτρώνης, της ΑΤΜΟΠΛΟΪΑΣ ΝΕΑΣ ΗΠΕΙΡΩΤΙΚΗΣ
  8. Μιαούλης, της ΑΤΜΟΠΛΟΪΑΣ Π.Μ.ΝΟΜΙΚΟΣ
  9. Κανάρης, της ΑΤΜΟΠΛΟΪΑΣ Π.Μ.ΝΟΜΙΚΟΣ
  10. Καραϊσκάκης, τηςΑΤΜΟΠΛΟΪΑΣ Π.Μ.ΝΟΜΙΚΟΣ
  11. Τέτη, της ΑΤΜΟΠΛΟΪΑΣ ΥΙΩΝ ΣΙΓΑΛΑ
  12. Καδιώ, της ΑΤΜΟΠΛΟΪΑΣ ΥΙΩΝ ΣΙΓΑΛΑ
  13. Αγγέλικα, της ΑΤΜΟΠΛΟΪΑΣ ΑΦΟΙ ΤΥΠΑΛΔΟΥ Α.Ε.
  14. Αιγαίον, της ΑΤΜΟΠΛΟΪΑΣ ΑΦΟΙ ΤΥΠΑΛΔΟΥ Α.Ε.
  15. Νεραϊδα, της ΑΤΜΟΠΛΟΪΑΣ ΑΦΟΙ ΤΥΠΑΛΔΟΥ Α.Ε.
  16. Σπύρος, της ΑΤΜΟΠΛΟΪΑΣ ΑΦΟΙ ΤΥΠΑΛΔΟΥ Α.Ε.
  17. Εριέττα, της ΑΤΜΟΠΛΟΪΑΣ ΑΦΟΙ ΤΥΠΑΛΔΟΥ Α.Ε.

Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ Ε/Γ – Ο/Γ (ΕΠΙΒΑΤΗΓΩΝ – ΟΧΗΜΑΤΑΓΩΓΩΝ) ΣΤΗΝ ΑΚΤΟΠΛΟΪΑ

Μια άλλη επανάσταση στη ακτοπλοϊα έφεραν τα εκ μετασκευής οχηματαγωγά. Το 1959,το ατμόπλοιο Ατρεύς της ΗΠΕΙΡΩΤΙΚΗΣ ΑΤΜΟΠΛΟΪΑΣ, ύστερα απο μετασκευή των αμπαριών του σε γκαράζ (με ανελκυστήρα στο ένα απο αυτά) για 40 αυτοκίνητα, ήταν το πρώτο <<αυτοσχέδιο>> επιβατηγό – οχηματαγωγό στην γραμμή Πάτρας – Μπρίντεζι, όπως επίσεις και το ανάλογο της ΝΕΑΣ ΗΠΕΙΡΩΤΙΚΗΣ ΑΤΜΟΠΛΟΪΑΣ, το Αδρίας, γι αλιγότερα όμως αυτοκίνητα.

ΤΟ ΑΤΡΕΥΣ ΤΗΣ ΗΠΕΙΡΩΤΙΚΗΣ

ΤΟ ΑΤΡΕΥΣ ΤΗΣ ΗΠΕΙΡΩΤΙΚΗΣ

ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΙΚΗ ΜΠΡΟΣΟΥΡΑ ΤΟΥ ΑΤΡΕΥΣΤο 1960 – 1961, δύο άλλα πλοία της ΗΠΕΙΡΩΤΙΚΗΣ ΑΤΜΟΠΛΟΪΑΣ, το Ερμής και το Πήγασος, απο κατασκευής FERRY BOAT, άνοιξαν τις γραμμές Βενετίας, αιγύπτου, Βηρυτού αντίστοιχα με 10ήμερα και 11ήμερα ταξίδια αρχικά, 14ήμερα αργότερα, μεταφέροντας επιβάτες και αυτοκίνητα μεταξύ των λιμένων αλλά και ένα μεγάλο αριθμό περιηγητών για το κυκλικό ταξίδι.

Στις γραμμές της Αδριατικής, το πρώτο νεότευκτο Επιβατηγό – Οχηματαγωγό (ναυπηγήσεως 1960), μετά απο παραγγελία του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού, ήταν το Εγνατία της ΕΛ.ΜΕΣ που δρομολογήθηκε στις γραμμές Πάτρα – Ηγουμενίτσα – Μπρίντεζι.

Το 1960, επίσης, η εταιρεία ΑΦΟΙ ΣΤΡΙΤΖΗ ναυπήγησε το FERRY Άγιος Γεράσιμος για τη γραμμή της Κεφαλονιάς. Ήταν το πρώτο ναυπηγηθέν που εκτελούσε εσωτερικές γραμμές διαπορθμέυσεως.

TO AΓΙΟ ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ 1960Το 1964, με τη μετασκευή ενώς δεξαμενόπλοιου σε Επιβατηγό – Οχηματαγωγό, το Φαιστός του Κώστα Ευθυμιάδη άνοιξε το δρόμο για την διασύνδεση των Ελληνικών νησιών με πλοία που θα μετέφεραν και φορτηγά αυτοκίνητα με εξαγόμενα και εισαγώμενα προϊόντα, που μέχρι τότε μεταφέρονταν με μικρά φορτηγά πλοία ή στα αμπάρια των ακτοπλοϊκών. Η εταιρεία Ευθυμιάδη επεξέτεινε στη συνέχεια τις δραστηριότητές της στις γραμμές Ελλάδας – Ιταλίας με παρόμοια πλοία. Για μια σχετικά μικρή περίοδο ασχολήθηκε και με κρουαζιερόπλοια.

ΦΑΙΣΤΟΣ ΚΑΙ ΜΙΝΩΣ ΤΟΥ ΕΥΘΥΜΙΑΔΗ ΣΤΟ ΒΑΘΟΣ - ΛΙΜΑΝΙ ΠΕΙΡΑΙΑ

Θα αποτελούσε παράλυψη να μην αναφερθούμε στις εταιρείες Φουστάνου και Γεωργίου Φραγκουδάκη που δραστηριοποιούνταν στις γραμμή Πάτρας – Μπρίντεζι.


ΟΙ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΛΥΣΗ ΤΟΥ ΑΚΤΟΠΛΟΪΚΟΥ ΖΗΤΗΜΑΤΟΣ – ΜΕΣΟΠΟΛΕΜΟΣ 1921/1940


Τη λύση στην κρίσιμη κατάσταση στην οποία είχε περιέλθει η ακτοπλοϊα επεζύτησε να λύσειτο κράτος με την εφαρμογή απο 1 Μαϊου 1927 Ενιαίου Κρατικού Ναυλολογίου Επιβατών και Εμπορευμάτων, σε συνδιασμό με την απαγόρευση του αθέμιτου ανταγωνισμού. Με την ακόλουθη Υπουργική απόφαση: <<To παρόν ναυλολόγιο εγκεκριμένον παρά του Υπουργείου των Ναυτικών (Διεύθυνσις Εμπορικού Ναυτικού) είναι υποχρεωτικόν δια πάντα τα επιβατηγά πλοία της ακτοπλοϊας. Οιαδήποτε αύξησις ή μείωσις των εν αυτώ οριζομένων τιμών απαγορεύεται. Ο παραβάτης πλοιοκτήτης ή πράκτωρ διώκεται δι΄απευθείας κλήσεως ενώπιον του αρμοδίου πλημελειοδικείου και τιμωρείται διά χρηματικής ποινής 5000 – 50000 δραχμών. Δια πάσαν υποπράκτοροςπαράβασιν του παρόντος ναυλολογίου συνυπεύθυνος μετ΄αυτού είναι πάντοτε ο πλοιοκτήτης, προκειμένου δε περί νομικών προσώπων ο Διευθυντής αυτών>>.

Μετο ίδιο αυτό διάταγμα καθορίζονται και οι φόροι του Δημοσίου και τα διάφορα τέλη και διακαιώματα που προστήθενται στους ναύλους.

Οι ακτοπλοϊκές γραμμές κατατμήθηκαν ως εξής:

  1. ΓΡΑΜΜΗ ΑΡΓΟΛΙΚΟΥ: Πειραιάς, Αίγινα, Μέθανα, Πόρος, Ύδρα, Ερμιόνη, Σπέτσες, Λεωνίδιο, Άστρος, Ναύπλιο.
  2. ΓΡΑΜΜΗ ΕΥΒΟΪΚΟΥ: Πειραιάς, Αλιβέρι, Χαλκίδα, Λίμνη, Αταλάντη, Αιδηψός, Στυλίδα, Ωραιοί, Βόλος.
  3. ΓΡΑΜΜΗ ΕΥΒΟΪΚΟΥ-ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ: Πειραιάς, Χαλκίδα, Αιδιψός, Βόλος, Θεσσαλονίκη.
  4. ΓΡΑΜΜΗ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΕΩΣ: Πειραιάς, Χαλκίδα, Αιδιψός, Βόλος, Θεσσαλονίκη, Άγιον Όρος, Καβάλα, Αλεξανδρούπολις, Ίμβρος, Λήμνος, Μυτιλήνη, Χίος.
  5. ΓΡΑΜΜΗ ΚΕΡΚΥΡΑΣ: Πειραιάς, Λουτράκι, Πάτρα, Κέρκυρα.
  6. ΓΡΑΜΜΗ ΚΟΡΙΝΘΙΑΚΟΥ-ΑΜΒΡΑΚΙΚΟΥ: Πειραιάς, Λουτράκι, Ιτέα, Γαλαξίδι, Βυτρινίτσα, Πάτρα, Ιθάκη, Σάμη, Αγία Ευθυμία, Φισκάρδο, Λευκλάδα, Πρέβεζα, Βόνιτσα, Κόπραινα, Αμφιλοχία.
  7. ΓΡΑΜΜΗ ΚΟΡΙΝΘΙΑΚΟΥ-ΚΕΡΚΥΡΑΣ: Πειραιάς, Λουτράκι, Ιτέα, Γαλαξίδι, Βυτρινίτσα, Ναύπακτος, Πάτρα, Κρυονέρι, Μεσσολόγγι, Αστακός, Μύτικας, Κάλαμος, Ζαβέρδα, Λευκάδα, Πρέβεζα, Πάργα, Σαγιάδα, Ηγουμενίτσα, Παξοί, Κέρκυρα.
  8. ΓΡΑΜΜΗ ΙΟΝΙΩΝ ΝΗΣΩΝ: Πειραιάς, Λουτράκι, Πάτρα, Ζάκυνθος, Ληξούρι, Αργοστόλι, Κέρκυρα.
  9. ΓΡΑΜΜΗ ΠΕΛΟΠΟΝΗΣΟΥ (ΜΕΣΩ ΙΣΘΜΟΥ): Πειραιάς, Πάτρα, Ζάκυνθος, Κατάκολον, Κυπαρισσία, Μάραθος, Πύλος, Μεθώνη, Κορώνη.
  10. ΓΡΑΜΜΗ ΠΕΛΟΠΟΝΗΣΟΥ (ΜΕΣΩ ΜΑΛΕΑ): Πειραιάς, Μονεμβασιά, Νεάπολη, Αγία Πελαγία, Καψάλι Γύθειο, Πόρτο Κάγιο, Γερολιμένας, Μεζάπο, Λιμένι, Σελινίτσα, Καρδάμυλα, Καλαμάτα.
  11. ΓΡΑΜΜΗ ΑΙΓΑΙΟΥ: Πειραιάς, Χίος, Μυτιλήνη, Κάστρο Μήθυμνα, Αλεξανδρούπολις, Καβάλα, Θεσσαλονίκη, Βόλος Αιδηψός, Χαλκίδα.
  12. ΓΡΑΜΜΗ ΝΗΣΩΝ ΑΙΓΑΙΟΥ: Πειραιάς, Ψαρά, Βολισσός, Πλωμάρι, Μυτιλήνη, Μόλυβος, Άγιος Ευστράτιος, Κάστρο, Μούδρος, Τένεδος, Ιμβρος, Σαμοθράκη.
  13. ΓΡΑΜΜΗ ΒΟΡΕΙΩΝ ΣΠΟΡΑΔΩΝ (ΜΕΣΩ ΚΥΜΗΣ): Πειραιάς, Λαύριο, Κάρυστος, Κύμη, Σκύρος, Αλόνησος, Σκόπελος, Γλώσσα, Σκιάθος, Τρίκερι, Βόλος, Αιδηψός, Χαλκίδα.
  14. ΓΡΑΜΜΗ ΚΑΡΥΣΤΟΥ – ΑΝΔΡΟΥ: Πειραιάς, Κάρυστος, Γαύριο, Μπατσί, Υστέρνια, Σύρος.
  15. ΓΡΑΜΜΗ ΚΥΚΛΑΔΩΝ Ά: Πειραιάς, Σύρος, Τήνος, Μύκονος, Άνδρος, Κόρθι.
  16. ΓΡΑΜΜΗ ΚΥΚΛΑΔΩΝ ΄Β: Πειραιάς, Κέα, Κύθνος, Σύρος, Μήλος, Κίμωλος.
  17. ΓΡΑΜΜΗ ΚΥΚΛΑΔΩΝ ΄Γ: Πειραιάς, Σύρος, Πάρος, Νάξος, Ίος, Οία, Θήρα.
  18. ΓΡΑΜΜΗ ΚΥΚΛΑΔΩΝ ΄Δ: Πειραιάς, Σύρος, Πάρος, Νάξος, Φολέγανδρος, Σίκινος, Ίος, Οία, Θήρα, Ανάφη, Αμοργός, Αιγιάλη, Κουφονήσια ή Άγιος Γεώργιος.
  19. ΓΡΑΜΜΗ ΚΥΚΛΑΔΩΝ Έ: Πειραιάς, Σύρος, Τήνος, Μύκονος, Ικαρία, Καρλόβασι, Βαθύ.
  20. ΓΡΑΜΜΗ ΚΡΗΤΗΣ: Πειραάς, Χανιά, Ρέθυμνο, Ηράκλειο, Πάνορμος, Άγιος Νικόλαος, Παχ. Άμμος, Σητεία.

Τον ίδιο χρόνο (1927) τις αΓραμμές Εξωτερικού εξυπηρετούσαν οι παρακάτω Ελληνικές εταιρείες και πλοία:

  • EΘΝΙΚΗ ΑΤΜΟΠΛΟΪΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ: Πειραιάς, Μασσαλία, Θεσσαλονίκη, Κωνσταντινούπολις, Πειραιάς (8ήμερα ταξίδια). Με τα πλοία: ΠΑΤΡΙΣ ΙΙ, ΑΝΔΡΟΣ και ΣΥΡΟΣ.
  • ΙΟΝΙΚΗ ΑΤΜΟΠΛΟΪΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΓΙΑΝΝΟΥΛΑΤΟΥ: 1) Πειραιάς, Μασσαλία (ανα20ήμερο). Με το πλοίο ΑΤΤΙΚΗ. 2) Πειραιάς, Ηρλακλειο, Αλεξάνδρεια (ανα 8-10ήμερο). Με τα πλοία ΑΤΤΙΚΗ και ΜΙΑΟΥΛΗΣ.
  • ΑΤΜΟΠΛΟΪΑ ΣΑΜΟΥ ΥΙΩΝ ΙΓΓΛΕΣΗ: 1) Πειραιάς, Πάτρα, Κέρκυρα, Άγιοι Σαράντα, Μπρίντεζι (κάθε Δευτέρα). 2) Πειραιάς, Δωδεκάνησα (κάθε Σάββατο). Με το πλοίο ΣΕΡΙΦΟΣ.
  • ΑΤΜΟΠΛΟΪΑ ΜΑΝΤΑΦΟΥΝΗ: 1) Πειραιάς, Ηράκλειο, Αλεξάνδρεια (κάθε Παρασκευή με επέκταση των πλοών στα λιμάνια Βόλου, Θεσσαλονίκης, Χίου, Μυτιλήνης). Με το πλοίο ΕΛΣΗ. 2) Πειραιάς, Πάτρα, Κέρκυρα, Άγιοι Σαράντα,Μπρίντεζι (κάθε Δευτέρα). Με το πλοίο ΜΥΚΑΛΗ. 3) Σύρος, Τήνος, Σάμος. Επίσης με το πλοίο ΜΥΚΑΛΗ. 4) Πειραιάς, Δωδεκάνησα (κάθε Σάββατο). Με το πλοίο ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗΣ.
  • ΑΤΜΟΠΛΟΪΑ ΠΑΝΤΑΛΕΩΝ: 1) Ηράκλειο, Αλεξάνδρεια (κάθε Δευτέρα). Με το πλοίο ΑΡΚΑΔΙΑ. 2) Πειραιάς, Πάτρα, Κέρκυρα, Άγ. Σαράντα, Μπρίντεζι (κάθε Τετάρτη). Με το πλοίο ΒΥΖΑΝΤΙΟ.
  • ΑΤΜΟΠΛΟΪΑ ΑΦΩΝ ΠΑΝΤΕΛΗ: 1) Πειραιάς, Δωδεκάνησα (με προσεγγίσεις και σε άλλα νησιά του Αιγαίου), Θεσσαλονίκη, Βόλο. 2) Πειραιάς, Κρήτη, Αλεξάνδρεια, Πόρτ Σάιδ. Σε όχι τακτικές αναχωρήσεις. Με τα πλοία ΕΥΣΤΡΑΤΙΟΣ και ΚΑΤΕΡΙΝΑ, εναλάξ και τα δύο και στα δύο δρομολόγια.
  • ΑΤΜΟΠΛΟΪΑ ΚΥΡΙΑΚΙΔΟΥ: Ρόδος, Λιμένες Κύπρου, Πόρτ Σάιδ, Αλεξάνδρεια, και επιστροφή απο Κύπρο για Ρόδο. Με το πλοίο ΑΛΚΜΗΝΗ.
  • ΑΤΜΟΠΛΟΪΑ Δ. ΑΓΓΕΛΑΚΟΥ: Πειραιάς, Πόρτ Σάιδ, Αλεξάνδρεια. Με το πλοίο CAIRO CITY.
  • ΑΤΜΟΠΛΟΪΑ ΑΦΩΝ ΤΥΠΑΛΔΟΥ: Κωστάνζα, Κωνσταντινούπολη, Πειραιάς, Χανιά, Αλεξάνδρεια. Με το πλοίο ΙΟΝΙΟΝ.

Σε Ελληνικά λιμάνια επίσης απο το 1926 προσέγγιζαν οι ξένες ατμοπλοϊκές εταιρείες:

  • Lloyd Triestino ( Ιταλική)
  • Societa Italiana Di Servici Martimi (Ιταλική)
  • Puglia (Ιταλική)
  • Libera Triestina (Ιταλική)
  • Ζadranska Provioelba (Σερβική)
  • Η Βουλγαρική Ατμοπλοϊα.
  • Η Ρουμανική Ατμοπλοϊα
  • Messageries Maritime (Γαλλική)
  • Cypria Febre (Γαλλική)
  • Paquet (Γαλλική)
  • Chedivial Mail (Αγγλική)

Oι χαρακτηρισμένες ως άγονες γραμμές τύγχαναν απο το κράτος ειδικής επιχορήγησης.. Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι απο το 1926 ήταν οι παρακάτω:

Α. ΑΓΟΝΕΣ ΓΡΑΜΜΕΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΥ

  1. Πειραιάς, Χανιιά, Ρέθυμνο, Πάνορμος, Ηράκλειο, Χερσόνησος, Σητεία, Άγ. Νικόλαος, Παχιά Άμμος, Σητεία και επιστροφή εβδομαδιαίως απο την ΑΤΜΟΠΛΟΪΑ ΠΑΝΤΑΛΕΩΝ.
  2. α) Πειραιάς, Ιτέα, Αντίκυρα και επιστροφή εβδομαδιαίως, β) Πειραιάς, Πάτρα, Βασιλική, Λευκάδα και επιστροφή απο την ΑΤΜΟΠΛΟΪΑ Ν.ΓΑΒΑΛΑ.
  3. Πειραιάς, Υστέρνια, Τήνος εβδομαδιαίως και επιστροφή.
  4. Δυτικών Κυκλάδων: Πειραιάς, Κέα, Κύθνος, Σύρος, Σέριφος, Σίφνος, Κίμωλος, Μήλος και επιστροφή εβδομαδιαίως.
  5. Ανατολικών Κυκλάδων: Πειραιάς, Σύρος,Πάρος, Νάξος, Ίος, Σίκινος, Φολέγανδρος, Οία, Θήρα, Ανάφη, Αμοργός, Αιγιάλη, Άγ. Γεώργιος Ηρακλειάς, Κουφονήσια, Σχοινούσα, Απολλωνία, Νάξος, Πάρος, Σύρος, Πειραιάς εβδομαδιαίως.
  6. Ευβοιας – Σποράδων: Πειραιάς, Λαύριο, Κάρυστος, Κύμη, Σκύρος, Σκόπελος, Γλώσσα, Αλόνησοα, ΣκιάΘος, Τρίκερι, Βόλος και επιστροφή εβδομαδιαίως απο την ΚΥΜΑΪΚΗ ΑΤΜΟΠΛΟΪΑ.
  7. Νήσων Αιγαίου Πελάγους: Πειραιάς, Χίος Καρδάμυλα, Βολισσός, Ψαρά, Πλωμάρι, Μυτιλήνη, Μήθυμνα, Άγ. Ευστράτιος, Κάστρο, Μούδρος, Σαμοθράκη, Αλεξανδρούπολις, Καβάλα, Θάσος και επιστροφή εβδομαδιαίως απο την ΑΤΜΟΠΛΟΪΑ ΒΛΑΣΣΟΠΟΥΛΟΥ.
  8. Λακωνίας -Κυθήρων: Πειραιάς, Κυπαρίσσι, Γέρακας, Αγία Πελαγία, Κυψέλη, Εληά, Γύθειο, και επιστροφή εβδομαδιαίως με προσέγγιση στα Αντικύθηρα μία φορά τον μήνα στην άνοδο και την επάνοδο.
  9. Περιφερειακή Λιμένων Κρήτης: Πειραιάς, Χανιά, Κολυμπάρι, Καστέλι, Στόμιο, Παλαιοχώρα, Σούγια, Χώρα, Σφακιά, Πλακιά, Αγία Γαλήνη, Κοκκινού, Πύργος, Μάταλα, Άρβη, Μύρο, Ιεράπετρα, Μακρυγιαλλός, Σητεία, Άγ. Νικόλαος, Ηράκλειο, Ρέθυμνο, Χανιά, Πειραιάς ανα 15ήμερο απο την ΑΤΜΟΠΛΟΪΑ Ι. ΛΥΚΟΥΡΗ.

Β. ΑΓΟΝΕΣ ΓΡΑΜΜΕΣ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ

  1. Γραμμή Αδριατικής: Πειραιάς, Πάτρα, Κέρκυυρα, Άγ. Σαράντα, Αυλώνα, Μπάρι, Δυρράχιο, Κατάρο, Γραβόζη, Τεργέστη ανα 15ήμερο με προσέγγιση στο Φιούμε απο τη ΘΕΣΣΑΛΙΚΗ ΑΤΜΟΠΛΟΪΑ.
  2. Γραμμή Κύπρου: Πειραιάς, Χανιά, Ηράκλειο, Λάρνακα, Αμμόχωστος, Λεμεσός, Ρόδος, Πειραιάς ανα 15ήμερο απο την ΑΤΜΟΠΛΟΪΑ ΑΘ. ΔΕΝΔΡΙΝΟΥ.

Οι αποζημιώσεις για τα έτη 1923-1928 παρουσιάζουν την εξής εικόνα:

  • 1923 : 1.105.737 δραχμές.
  • 1924 : 1.104.000 δραχμές.
  • 1925 : 2.350.000 δραχμές.
  • 1926 : 1.805.000 δραχμές.
  • 1927 : 4.905.000 δραχμές.
  • 1928 : 5.471.000 δραχμές.

Παρ΄όλα αυτά η εφαρμογή τουΕενιαίου Κρατικού Ναυλολογίου δεν μπόρεσε να αποδώσει τα προσδοκώμενα αποτελέσματα, λόγω της δυσαναλογίας μεταξύ του μεγάλου αριθμού μεταφορικών μέσων, έναντι των μικρών μεταφορικών αναγκών.


ΓΑΛΛΙΚΟ ΜΟΝΤΕΛΟ ΣΤΗΝ ΑΚΤΟΠΛΟΪΑ ΚΑΙ ΤΟΝΩΣΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΤΩΝ ΝΗΣΙΩΝ


Να αλλάξει το τοπίο στις άγονες ακτοπλοϊκές γραμμές θα επιδιώξει στους επόμενους μήνες η κυβέρνηση, προκειμένου να τονώσει τις οικονομίες των νησιών με την αύξηση της συχνότητας των δρομολογίων των πλοίων και τη μείωση των τιμών των εισιτηρίων για τους επιβάτες.

Σύμφωνα με πληροφορίες θα κινηθεί σε δύο άξονες. Θα υιοθετήσει το μεταφορικό ισοδύναμο μέσα από το μοντέλο που εφαρμόζει τις τελευταίες δεκαετίες η Γαλλία στη συγκοινωνιακή κάλυψη της Κορσικής με πλοία. Ως χρηματοδοτικό εργαλείο εφαρμογής του γαλλικού μοντέλου προβλέπεται να χρησιμοποιηθούν πόροι από το αναθεωρημένο ΕΣΠΑ για την κατασκευή ή την αγορά πλοίων.

Νέο σύστημα
Υπολογίζεται ότι το νέο σύστημα μπορεί να στηριχθεί από 11 επιβατηγά πλοία, με μακροχρόνιες μισθώσεις που θα φθάνουν την 20ετία.

Ήδη στο υπουργείο Οικονομίας και Ναυτιλίας λειτουργεί μία άτυπη επιτροπή, η οποία επεξεργάζεται αυτές τις αλλαγές που πρόθεση είναι να αρχίσουν να εφαρμόζονται σταδιακά από το 2010.Αυτό το οποίο έχει διαπιστωθεί σε πρώτη φάση είναι ότι ενώ έχουν αυξηθεί σημαντικά οι επιδοτήσεις από τον κρατικό προϋπολογισμό για την κάλυψη των λεγόμενων άγονων γραμμών – το 2009 ανήλθαν στα 45 εκατ. ευρώ, ενώ ο προϋπολογισμός για το 2010 ανέρχεται στα 65 εκατ. – την ίδια στιγμή οι παρεχόμενες υπηρεσίες δεν έχουν βελτιωθεί.

Η συχνότητα των δρομολογίων των πλοίων δεν ευνοεί την ανάπτυξη των τοπικών οικονομιών, ενώ τα εισιτήρια των πλοίων για τους επιβάτες διαμορφώνονται σε εξαιρετικά υψηλά επίπεδα και γίνονται απαγορευτικά ειδικά για τα απομακρυσμένα νησιά του Αιγαίου.

Όπως παρατηρούν μέλη της επιτροπής στη μελέτη που βρίσκεται σε εξέλιξη, στις άγονες γραμμές πρέπει να εφαρμοσθεί το μεταφορικό ισοδύναμο, δηλαδή ο επιβάτης να μην πληρώνει ακριβότερα για τις μετακινήσεις του σε σχέση με ένα αντίστοιχο εισιτήριο στο τρένο ή στα υπεραστικά λεωφορεία και να εξυπηρετείται από ένα πυκνό δίκτυο συγκοινωνίας, ειδικά αν το νησί που έχει ως προορισμό δεν εξυπηρετείται παράλληλα και από το αεροπλάνο.

Σύμφωνα με τον σχεδιασμό που βρίσκεται υπό μελέτη, το αρμόδιο υπουργείο θα προκηρύσσει τις άγονες γραμμές και ο ιδιώτης επιχειρηματίας ή ο φορέας ή η τοπική αυτοδιοίκηση θα καταθέτει ένα ολοκληρωμένο πλάνο βιωσιμότητας της συγκεκριμένης γραμμής. Η κατασκευή ή αγορά πλοίου θα χρηματοδοτείται από το ΕΣΠΑ, ενώ το συγκεκριμένο πλοίο με τις συγκεκριμένες προδιαγραφές θα παραμένει στη γραμμή για ένα διάστημα περίπου 20 ετών όσο και η περίοδος χρηματοδότησής του.

Επιδοτήσεις
Το 2009 η σημαντική αύξηση στις επιδοτήσεις για την κάλυψη των άγονων γραμμών σε συνδυασμό με τη μείωση της τιμής των καυσίμων και τις προβλέψεις για πτώση της επιβατικής κίνησης, ώθησε όλες τις εταιρείες της ακτοπλοΐας να εκδηλώσουν το ενδιαφέρον τους για τη συμμετοχή τους στους σχετικούς μειοδοτικούς διαγωνισμούς. Μάλιστα επιδείχθηκε σημαντικό ενδιαφέρον για τη σύναψη πολυετών συμβάσεων, έτσι ώστε ένα μεγάλος αριθμός νησιών της άγονης γραμμής να είναι ήδη καλυμμένα με συμβάσεις τριετίας, δεκαετίας έως και δωδεκαετίας.

Εκείνο το οποίο απασχολεί την επιτροπή που εργάζεται στο υπουργείο Οικονομίας ? Ναυτιλίας είναι να δημιουργηθεί ένα σταθερό σύστημα συγκοινωνιακής κάλυψης των γραμμών, σε μακροχρόνια βάση, ώστε τα νησιά κυρίως του Αιγαίου να βασίσουν σε αυτό την ανάπτυξή τους.

ΦΘΗΝΟΤΕΡΑ ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ

Οπως έχει υπολογίσει η επιτροπή, το μεταφορικό ισοδύναμο για τον ελληνικό χώρο μεταφράζεται σε ναύλο 0,060 λεπτών ανά μίλι.

Αυτό σημαίνει πολύ φθηνότερα εισιτήρια για τον επιβάτη σε σχέση με ότι ισχύει σήμερα. Εχει διαπιστωθεί ότι ενώ στα μέσα συγκοινωνίας στη στεριά ο επιβάτης καταβάλλει το 10% της τιμής του εισιτηρίου και το υπόλοιπο 90% καλύπτεται από κρατικές επιδοτήσεις, στις θαλάσσιες συγκοινωνίες οι όροι αντιστρέφονται πλήρως και ο επιβάτης επιβαρύνεται με το 90% του ναύλου.


ΑΛΛΑΖΕΙ ΤΟ ΚΑΘΕΣΤΟΣ ΕΠΙΔΟΤΗΣΕΩΝ ΤΗΣ ΑΚΤΟΠΛΟΪΑΣ – ΕΡΧΕΤΑΙ ΤΟ ΜΕΤΑΦΟΡΙΚΟ ΙΣΟΔΥΝΑΜΟ


Tην αναμόρφωση του συστήματος των επιδοτήσεων στην ακτοπλοΐα και εν γένει του μεταφορικού κόστους προς τα νησιά, προανήγγειλε η υπουργός Οικονομίας – Ναυτιλίας Λούκα Κατσέλη μιλώντας σε παραγωγικές τάξεις των Κυκλάδων.

Η υπουργός ανέφερε συγκεκριμένα ότι το ζήτημα της προσπελασιμότητας είναι σημαντικό για την ανάπτυξη των νησιών γι’ αυτό τον λόγο εξετάζεται τι θα πρέπει να γίνει με το υψηλό κόστος της ακτοπλοΐας.

Η ίδια ανακοίνωσε ότι μέσα στο επόμενο μήνα θα υπάρξουν ανακοινώσεις σχετικά με την εισαγωγή της έννοιας του μεταφορικού ισοδύναμου και τη χρήση του ως μέσο επιδότησης, προκειμένου να χρηματοδοτηθεί με κοινοτικούς πόρους η κατασκευή αλλά και αγορά ακτοπλοϊκών πλοίων. Το ΥΠΟΙΑΝ ενδιαφέρεται κυρίως να συνδυάσει το μεταφορικό ισοδύναμο με τη στήριξη της ναυπηγοεπισκευαστικής βιομηχανίας της χώρας.

Εως 100 εκατ. 
Το 2009 το κόστος για την επιδότηση των ακτοπλοϊκών συγκοινωνιών, προκειμένου να καλυφθούν τα «άγονα νησιά» ανήλθε τα 45 ? 50 εκατ ευρώ, ενώ για το 2010 έχει προϋπολογισθεί στα 60 εκατ. ευρώ με ανώτατη οροφή στα 100 εκατ. ευρώ, στην περίπτωση που όλα τα επιδοτούμενα πλοία ανήκουν στην πρώτη κατηγορία.

Η κρατική δαπάνη για την κάλυψη των άγονων γραμμών αυξήθηκε σημαντικά μετά το 2002 με την κατάργηση των αδειών σκοπιμότητας και την ελεύθερη δρομολόγηση πλοίων από τις ναυτιλιακές εταιρείες.

Ένα μέρος από το κόστος των επιδοτήσεων, περίπου 10 ? 15 εκατ. ευρώ ετησίως καλύπτεται από το ειδικό τέλος του 3% που επιβαρύνει κάθε εισιτήριο της ακτοπλοΐας.

Μετά το 2005 με την κατάργηση του πλαφόν για την οικονομική θέση και τα οχήματα, τα εισιτήρια των πλοίων αυξήθηκαν σημαντικά, με αποτέλεσμα οι τοπικές κοινωνίες των νησιών να εξεγείρονται για το ακριβό κόστος μεταφοράς των προϊόντων τους και διακίνησης των επιβατών.

Οι ακτοπλόοι 
Οι επιχειρήσεις της ακτοπλοΐας μέσω των φορέων που τις εκπροσωπούν έχουν προτείνει, από την πλευρά τους, για τη μείωση των ναύλων την κατάργηση όλων των τελών υπέρ τρίτων στα εισιτήρια και τη μείωση του ΦΠΑ.

Ενδιαφέρον για την κατασκευή ή αγορά πλοίων που θα δρομολογηθούν στις εσωτερικές γραμμές έχουν εκδηλώσει μέχρι τώρα η ΝΕΛ και ο όμιλος της ΑΝΕΚ, ενώ ο όμιλος της Attica έχει παραγγείλει ήδη δύο επιβατηγά – οχηματαγωγά στην Νότια Κορέα, τα οποία θα παραλάβει το 2011 και το 2012, προκειμένου να τα δρομολογήσει στις Κυκλάδες.

Η ΝΕΛ και όμιλος της ΑΝΕΚ έχουν δηλώσει ότι θα προχωρήσουν σε αντικαταστάσεις πλοίων τους στις προσφορές τους για τη σύναψη πολυετών συμβάσεων με το Δημόσιο για την κάλυψη άγονων γραμμών.


ΝΑΥΑΓΙΟ: Φ/Γ SISKINA (ΣΙΣΚΙΝΑ) ΣΤΗΝ ΟΦΙΔΟΥΣΣΑ ΤΗΣ ΑΣΤΥΠΑΛΑΙΑΣ


C1-M Ο ΤΥΠΟΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ ΤΟΥ ΠΛΟΙΟΥ SISKINA

TO U.S.S. ALAMOSA ΑΚΡΙΒΩΣ ΙΔΙΟ ΜΕ ΤΟ SISKINA

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΠΛΟΙΟΥ

ΟΝΟΜΑ ΠΛΟΙΟΥ: SISKINA (πρώην ΚΙΜΩΛΟΣ, πρώην ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΝΤΟΥΡΗΣ)

ΣΗΜΑΙΑ: ΠΑΝΑΜΑ

ΠΛΟΙΟΚΤΗΣΙΑ: ΕΛΛΗΝΟΚΤΗΤΟ

ΟΛΙΚΗ ΧΩΡΗΤΗΚΟΤΗΤΑ: 3,767 κόροι

ΚΑΘΑΡΗ ΧΩΡΗΤΗΚΟΤΗΤΑ: 2.139 κόροι

ΜΕΤΑΦΟΡΙΚΗ ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ: 6.117 τόνοι

ΜΗΚΟΣ: 103 μέτρα

ΕΤΟΣ ΝΑΥΠΗΓΗΣΗΣ: 1948

ΝΑΥΠΗΓΕΙΟ: WELDIG-SHIPYARDS NORFOLK-VIRGINIA

MHXANH: 1.700 H.P.

ΠΛΟΙΟΚΤΗΣΙΑ: DISTOS NAV. S.A.

ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΝΑΥΑΓΙΟΥ

Το πλοίο κατά το ταξίδι του από την Braila για Σαουδική Αραβία, με φορτίο τσιμέντου, προσέκρουσε σε βράχο σε απόσταση 2 Ν.Μ. από την Νησίδα Οφιδούσα, στις 2 Ιουνίου του 1976 και βυθίστηκε. Το 18μελές πλήρωμά του εγκατέλειψε με ασφάλεια το βυθιζόμενο σκάφος και επιβιβασθέν σε σωσίβιες λέμβους έφτασε στις ακτές της Αστυπάλαιας οι οποίες απείχαν 3 ναυτικά μίλια περίπου.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Τα στοιχεία πρόσφερε ο ερευνητής ναυαγίων Άρης Μπιλάλης.


H ΠΑΤΑΞΗ ΤΗΣ ΠΕΙΡΑΤΕΙΑΣ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ ΑΠΟ ΤΟΝ Ι.ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ


Οι συχνές επιδρομές των πειρατών αποσκοπούσαν στη λεηλασία των παραλίων οικισμών, την απαγωγή ποιμνίων, όπλων, πλοίων και τη σύλληψη σημαντικού αριθμού αιχμαλώτων οι οποίοι θα μπορούσαν να ανταλλαχθούν με λύτρα. Η συνήθης τιμή ανταλλαγής ενός αιχμαλώτου έφθανε τα 3.000 – 5000 γρόσια, ενώ υπάρχουν και περιπτώσεις που συλληφθέντες αντηλλάγησαν ακόμα και για 8.000 γρόσια.

O ΕΘΝΑΡΧΗΣ - ΚΥΒΕΡΝΗΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

Μέχρι την έναρξη της επανάστασης, όπως ήταν φυσικό, δεν υπήρξαν νόμοι για την πάταξη της πειρατείας. Ωστόσο με την κήρυξη του επαναστατικού αγώνα, εκδόθηκε από τα νησιά Ύδρα, Σπέτσες και Ψαρά, μια διάταξη που αφορούσε την διανομή των λειών (30 Μαρτίου 1821) με την οποία θεσπίστηκαν και οι πρώτες κυρώσεις κατά των πειρατών. Την παραπάνω διάταξη υιοθέτησε και το Υπουργείο Ναυτικών, όταν συστήθηκε για πρώτη φορά στην Κόρινθο την 6η Μαρτίου 1822, αποτελούμενο από έναν αντιπρόσωπο από κάθε νησί.

Με την πειρατεία ασχολήθηκαν οι Μανιάτες, οι Σφακιανοί και πολλοί άλλοι, διότι την εποχή εκείνη ήταν ο μόνος τρόπος επιβίωσης. Η κεντρική διοίκηση δεν είχε την δύναμη να επιβάλλει την τάξη και περιοριζόταν στην έκδοση εγκυκλίων.

Μέχρι το 1826, οι πειρατές είχαν εγκαταστήσει βάσεις στο στενό μεταξύ Άνδρου και Τήνου, στις Βόρειες Σποράδες, στην Αντίπαρο, στη Μύκονο και στη Γραμβούσα, ενώ είχαν κατορθώσει να επεκτείνουν τη δράση τους σε ολόκληρη τη Μεσόγειο. Ο εντοπισμός τους από τα μεγάλα και δυσκίνητα σκάφη των ξένων δυνάμεων αποδεικνυόταν εξαιρετικά δύσκολος. Ο Δεριγνύ ανέφερε, τον Απρίλιο του 1826, ότι <<είναι αδύνατον στο Αιγαίο να πλεύσει σκάφος έστω και 10 λεύγες χωρίς να προσβληθεί από πειρατές. Σε καμιά άλλη θάλασσα δεν έχει εμφανισθεί τέτοια θρασεία πειρατεία της οποίας οι δράστες να μένουν ατιμώρητοι αλλά και προστατευόμενοι>>. Και πρόσθετε ότι <<ένας Υδραίος ληστεύει ποριώτη, ποτέ όμως συμπατριώτη του και δεν παραλείπει να ανάψει καντήλι στην εικόνα της Παναγίας για την επιτυχία της επόμενης ληστείας του>>. Κατά την εκτίμηση του Δεριγνύ, η έκταση των ζημιών από την πειρατεία στην ουδέτερη ναυτιλία κατά την περίοδο 1821 – 1826, έφθανε για την Αυστρία τα 4.000.000 φράγκα, για την Βρετανία τα 900.000 φράγκα και για τη Γαλλία τα 300.000 φράγκα. Οι σχετικά μικρές ζημιές της Γαλλικής ναυτιλίας οφειλόταν κυρίως στην παρουσία της Γαλλικής ναυτικής μοίρας της Σμύρνης.

Το Υπουργείο Ναυτικών της προσωρινής Διοίκησης ανησύχησε από τις πολλές καταγγελίες και αναγκάσθηκε να λάβει διάφορα μέτρα, τα οποία όμως δεν είχαν αποτέλεσμα. Απεναντίας, ιδιαίτερα μετά τη ναυμαχία του Ναυαρίνου, οπότε και διακόπηκαν οι ναυτικές επιχειρήσεις λόγω έλλειψης αντιπάλου, η πειρατεία επεκτάθηκε.

Οι κυριότερες βάσεις πειρατών ήταν η Γραμβούσα και οι Βόρειες Σποράδες. Χαρακτηριστικά αναφέρεται ότι μόνο κατά τους μήνες Σεπτέμβριο και Οκτώβριο του 1827 είχαν λεηλατηθεί 81 πλοία. Ολόκληρη η Ευρώπη είχε δυσανασχετήσει έντονα, ενώ οι Ναύαρχοι της Συμμαχίας (Βρετανία, Γαλλία, Ρωσία) είχαν οργιστεί κατακρίνοντας δριμύτατα την Ελληνική Κυβέρνηση ως ανίσχυρη.

Ο Κόδριγκτον, στη συνάντηση που είχε με τον Καποδίστρια στη Μάλτα, πριν ο τελευταίος αποβιβαστεί στην Ελλάδα, συζήτησε εκτός των άλλων και τα μέτρα που έπρεπε να ληφθούν για το συγκεκριμένο θέμα, δεχόμενος μάλιστα να αναλάβει εκείνος τις επιχειρήσεις εναντίων των πειρατών στην Γραμβούσα.

Ο ΝΑΥΑΡΧΟΣ EDWARD CODRINGTON

Για την αποτελεσματική αντιμετώπιση της πειρατείας στην περιοχή των Βορείων Σποράδων τρία ήταν τα πρόσωπα στα οποία βασίστηκε ο Καποδίστριας: ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος, ο Ναύαρχος Ανδρέας Μιαούλης και ο πλοίαρχος Αντώνιος Κριεζής. Στις 23 Ιανουαρίου 1828 έδωσε διαταγή στο Ναύαρχο Ανδρέα Μιαούλη να σπεύσει στα νησιά Σκόπελο, Σκιάθο, Σκύρο και Ηλιοδρόμια, και να λάβει τα μέτρα που η φρόνησή και η εμπειρία του υπαγόρευαν. Για το σκοπό αυτό του παραχωρεί το δικαίωμα να εκδώσει προκηρύξεις προς τον λαό και διαταγές προς τη δημογεροντία και τους στρατιωτικούς, έτσι ώστε να παύσουν για πάντα τα δεινά των κατοίκων και να αποκατασταθεί η τάξη. Ο Μιαούλης, σε απάντησή του στον Κυβερνήτη, αφού παρουσίασε τις ελλείψεις του ναυτικού σε πλοία, του πρότεινε την κατάσχεση των αξιόπλοων πειρατικών που βρίσκονταν στις Σποράδες και την πυρπόληση των υπολοίπων προς παραδειγματισμό των πειρατών.

O ΑΝΔΡΕΑΣ ΜΙΑΟΥΛΗΣ ΣΤΟ ΠΛΟΙΟ ΚΩΣ

Όσων αφορά τον Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο ο καποδίστριας εξέγωσε ειδικό διάταγμα, ζητώντας του να εξετάσει την επικρατούσα κατάσταση στο Αιγαίο και να λάβει τα ενδεδειγμένα μέτρα. Ο Μαυροκορδάτος ο οποίος μέχρι τότε συμμετείχε στον αγώνα και ήταν μέλος των Ελληνικών κυβερνήσεων ζήτησε, εκτός της φρεγάτας που του παραχώρησε η Κυβέρνηση, Γολέτα για την μεταφορά των Δημογερόντων από τα πιο απομακρυσμένα νησιά.

Στις 17 Φεβρουαρίου 1828 ο Καποδίστριας απηύθυνε διαταγή προς τους οπλαρχηγούς των Σποράδων με την οποία κατέστησε σαφή την πρόθεση της κυβέρνησης για την εκκαθάριση των νησιών και ταυτόχρονα τους καλούσε να ακολουθήσουν τον Μιαούλη στην Σαλαμίνα και να ενταχθούν στο νόμιμο στράτευμα.

Την επόμενη μέρα αναχώρησε ο Μιαούλης από τον Πόρο με ένα στολίσκο που τον αποτελούσε το δίκροτο <<Ελλάς>>, οι κανονιοφόροι <<Φιλελληνίς>> και <<Βαυαρία>> και μια ένοπλη τράτα. Στις 19 φεβρουαρίου έφθασε στη Σκόπελο όπου συγκέντρωσε όλα τα πλοία που βρήκε στο λιμάνι και στους όρμους του νησιού (41 πλοία), ζητώντας από όλους τους πειρατές να υπακούσουν στις διαταγές του Κυβερνήτη, ενώ μετά τους άφησε να συσκεφθούν και να του απαντήσουν. Στη συνέχεια μετέβη στη Σκιάθο, όπου κατάσχεσε όσα πλοία κατάφερε να βρει (38 περίπου).

Εκεί τον συνάντησαν οι πειρατές Σκοπέλου και Σκιάθου και αφού του εξέφρασαν την γενικότερη σύμφωνη γνώμη τους με το σχέδιο του Κυβερνήτη, του ζήτησαν να μην μετακινηθούν από τα νησιά, προβάλλοντας ως δικαιολογία ότι δεν είχαν τα απαραίτητα χρήματα για μια τέτοια ενέργεια και ότι εξαιτίας του φόβου των αντιποίνων των ντόπιων, δεν μπορούσαν να αφήσουν πίσω τις οικογένειές τους. Ταυτόχρονα του ανέφεραν ότι ο μισθός που τους υπόσχετο η κυβέρνηση για την είσοδό τους στο στρατό ήταν μικρός. Ο Μιαούλης τους απάντησε ότι δεν μπορούσε να γίνει διαπραγμάτευση επι των διαταγών και ακολούθως τους άφησε ελεύθερους να αποφασίσουν. Αμέσως μετά αναχώρησε για τη Χίο (28 Φεβρουαρίου) προκειμένου να την υπερασπιστεί από τους Τούρκους. Σε αναφορά προς την Κυβέρνηση, και αφού εξέθετε όσα διαδραματίστηκαν, διατύπωνε την άποψη ότι οι πειρατές είχαν την κρυφή συγκατάθεση αισχροκερδών ανδρών που κατείχαν σημαντικές δημόσιες θέσεις. Ακόμα ενημέρωνε τον Συνταγματάρχη Φαβιέρο ότι ορισμένοι από τους πειρατές (Διαμαντής, Ζορμπάς, Δουμπιώτης κ.α.) είχαν επιβιβασθεί σε δύο κατασχεθείσες Γολέτες και κατευθύνονταν προς την έδρα της Κυβερνήσεως για να συναντηθούν με τον Καποδίστρια.

Ο ΠΛΟΙΑΡΧΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΚΡΙΕΖΗΣ

Με το πέρας της επιχείρησης η κυβέρνηση διόρισε επιτροπή προκειμένου να εξετάσει ποια από τα πλοία που είχαν συλληφθεί ήταν ύποπτα και ποια ένοχα για πειρατεία για να προχωρήσει νόμιμα στις απαραίτητες κατασχέσεις. Στις 28 Φεβρουαρίου 1828 οι δημογέροντες της Σκοπέλου απέστειλαν επιστολή προς τους πληρεξουσίους του νησιού τους και αφού τους εξιστόρησαν τα συμβάντα της επιχείρησης του Μιαούλη, ζήτησαν τη συνδρομή τους προκειμένου να αντιμετωπισθούν οι εναπομείναντες πειρατές στο νησί τους, οι οποίοι είχαν στο μεταξύ αποθρασυνθεί και είχαν προχωρήσει σε ακόμα μεγαλύτερες καταστροφές και αυθαιρεσίες. Έτσι ο Καποδίστριας τον Μάρτιο του 1828 ανέθεσε στον Αναστάσιο Παπαλουκά και στον Αντώνιο Κριεζή (που είχε χαρακτηρισθεί και ως δεξί χέρι του Μιαούλη) την μεταφορά των πειρατών σε στρατόπεδο στην Ελευσίνα. Ας σημειωθεί ότι ήταν τόσο το θάρρος που επέδειξε ο Κριεζής, ώστε υμνήθηκε από τους ναύτες με τα λόγια: <<Όποιος δεν θέλει να ζει, ας πάει με τον Κριεζή>> . Εξάλου οπλοφόροι προερχόμενοι από τις Σποράδες που βρίσκονταν στον Πόρο, διατάσσονταν να επιστρέψουν στους τόπους άφιξής τους και από εκεί να ακολουθήσουν τους υπόλοιπους πειρατές κατά τη μετακίνησή τους στο στρατόπεδο της Ελευσίνας. Τέλος, ο Καποδίστριας προέβλεψε και την περισυλλογή των επί της Θάσου δρώντων <<Λιάπηδων>> και την μεταφορά τους στην Ελευσίνα.

Και μετά όμως τη μεταφορά των περισσότερων πειρατών, στις Βόρειες Σποράδες παρέμεινε μόνο ένας μικρός αριθμός από κάποιους από αυτούς που κατόρθωσαν να κρυφτούν και άρχισαν να επιδίδονται εκ νέου στην τακτική της πειρατείας στα παράλια της Εύβοιας, της Ζαγοράς, της Σκιάθου, του Άθωνα και του Αγίου Ευστρατίου.

Εξάλλου σε μια αναφορά των Ιερών Μοναστηριών του Αγίου Όρους προς τον καποδίστρια, με ημερομηνία 7 Μαρτίου 1828, σημειώνεται ότι πειρατές με επικεφαλής τον Κωνσταντή Δουμπιώτη αποβιβάζονταν στο Άγιο Όρος και έστηναν ενέδρες στους Μοναχούς, ακρωτηριάζοντας και σκοτώνοντάς τους. Σύμφωνα με την αναφορά οι μοναχοί δεν τολμούσαν πια να βγουν από τα Μοναστήρια τους ούτε για να μαζέψουν χόρτα, ενώ όσοι ζούσαν μέχρι τότε σε κελιά είχαν καταφύγει στα Μοναστήρια.

Το 1828, μετά συμφωνία του Καποδίστρια με τον Κόδριγκτον, στάλθηκε στη Γραμβούσα μοίρα υπο τον Βρετανό Υποναύαρχο Στέινς υπο την συνοδεία του Μαυροκορδάτου, ως επιτρόπου της Ελληνικής Κυβέρνησης και ενός λόχου του Ελληνικού Στρατού υπο τον Σκωτσέζο φιλέλληνα ταγματάρχη Έρκχαρτ.

Το ορμητήριο όμως των πειρατών ήταν και ορμητήριο των αγωνιστών που πολεμούσαν για την Ελευθερία. Για τον λόγο αυτό, όταν η Αγγλογαλλική δύναμη εμφανίστηκε έξω από την Γραμβούσα, ο βρετανός μοίραρχος έγραψε στην επιτροπή των Κτητικών που βρίσκονταν στο φρούριο ότι είχε πάει να καταπολεμήσει την πειρατεία και όχι για να εμποδίσει τους αγώνες του νησιού για την Ελευθερία. Έτσι απαίτησε την παράδοση των πειρατών, όλων των πειρατικών πλοίων και την παράδοση του φρουρίου στην Ελληνική Κυβέρνηση. Ο Καποδίστριας, παρά την αποκάλυψη ότι επικεφαλής της πειρατικής αυτής εστίας ήταν το ίδιο το <<Εθνικό Συμβούλιο>> που είχε τη διεύθυνση του αγώνα στην Κρήτη, ζήτησε και πέτυχε να παραδοθούν στην Ελληνική Κυβέρνηση για να δικασθούν από αυτή, όσοι είχαν συλληφθεί ως πειρατές και είχαν σταλεί από τους Βρετανούς στη Μάλτα, καθώς και όσα πλοία είχαν καταληφθεί στη Γραμβούσα ως πειρατικά και είχαν σταλεί και αυτά στη Μάλτα για να παραδοθούν στην Ελληνική Κυβέρνηση με την δέσμευση να μην αποδοθούν στους ιδιοκτήτες τους, αλλά να χρησιμοποιηθούν από το Ελληνικό κράτος. Με τις διεκδικήσεις τους αυτές ο Καποδίστριας θέλησε προπάντων να μην παραβιαστεί η αρχή της <<Επικρατειακής Ακεραιότητας>>, δηλαδή να υποδηλωθεί η ευθύνη και η εξουσία που η Ελληνική κυβέρνηση αξίωνε να έχει στο έδαφος της Κρήτης.

Ο Καποδίστριας για να πετύχει την καταστολή της πειρατείας στο υπόλοιπο Αιγαίο, επικαλέστηκε τη βοήθεια των ξένων δυνάμεων. Έτσι ο Γάλλος Συνταγματάρχης Φαβιέρος διέθεσε μια Γολέτα υπό το Ανάργυρο Λεμπέση για την καταδίωξη των πειρατών στην περιοχή των Οινουσών και της Μυτιλήνης. Συγχρόνως οι βρετανοί εκκαθάρισαν το Καστελόριζο, οι Αυστριακοί την Κασσάνδρα, τις Οινούσες και τα ψαρά, ενώ οι Γάλλοι ανέλαβαν τις υπόλοιπες περιοχές. Η δίωξη των πειρατών από τις περιοχές αυτές άρχισε στις 25 Οκτωβρίου και σε 18 ημέρες πέτυχε το στόχο της.

H ΘΥΣΙΑ ΤΟΥ ΠΛΟΙΑΡΧΟΥ HIPPOLYTE BISSON ΣΤΗ ΑΣΤΥΠΑΛΑΙΑ

Ο ΠΛΟΙΑΡΧΟΣ HIPPOLYTE BISSON - Ζωγραφισμένος απο τον LUISE RANG-BATU μαθητή του ΝΤΕΛΑΚΡΟΥΑ λίγο πριν την έκρηξη

Με το τέλος της ναυμαχίας του Ναβαρίνου και την καταστροφή του Τούρκο – Αιγυπτιακού στόλου από τον συμμαχικό Αγγλικό, Ρωσικό και Γαλλικό , οι πειρατές αξιοποιώντας τις αναταραχές και συγκρούσεις της επανάστασης στο Αιγαίο, άρχισαν αγώνα καταλήστευσης των νησιών.

Η Γαλλική κορβέτα La Lampoire (Η Μύραινα) υπό την πλοιαρχία του φιλέλληνα Πλοιάρχου Hippolyte Bisson, αρχίζει περιπολίες στα νησιά του Αιγαίου προκειμένου να διαφυλάξει τους πληθυσμούς τους που στέναζαν από τις επιδρομές των πειρατών, καθώς και να προστατεύσει την ναυσιπλοΐα στο επαναστατημένο Αιγαίο πέλαγος.

Κατά τη διάρκεια περιπολίας, στις 6 Νοεμβρίου 1827, κοντά στο επαναστατημένο, παρά τα προνόμια που του είχε παραχωρήσει ο Σουλτάνος, νησί της Αστυπάλαιας, συλλαμβάνει το πειρατικό μπρίκι ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ. Αμέσως μετά τη σύλληψη ξεσπά δυνατή καταιγίδα. Ο Bisson, αναγκάζεται να οδηγήσει τα δύο πλοία στον κόλπο Μαλτεζάνα του νησιού, προκειμένου να τα προστατεύσει από την θαλασσοταραχή.

Ενώ τα δύο πλοία είχαν ποντίσει τις άγκυρές τους, ξαφνικά εμφανίζονται δύο πειρατικά πλοία. Τα πειρατικά αρχίζουν να βάλουν κατά της Κορβέτας και του Μπρικιού. Αμέσως ξεσπά ένας άνισος αγώνας, καθώς τα δύο πλοία ήταν ακινητοποιημένα, που διαρκεί ώρες. Το ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ, βαριά χτυπημένο από τα πυρρά των πειρατικών, αρχίζει να παίρνει κλίση, τότε ο Bisson διατάσει το δεκαπενταμελές πλήρωμά του να πέσει στην θάλασσα. Το Παναγιώτης δεν έχει πια καμία τύχη, μόνο τέσσερις από το πλήρωμά του θα φτάσουν στη στεριά.

Στη συνέχεια ο Bisson, βλέποντας ότι ο αγώνας ήταν μάταιος κλείνεται στην μπαρουταποθήκη και βάζει φωτιά.

Ο ΒΙΑΡΟΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ - ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΝΑΥΤΙΚΩΝ

Με αυτές τις ενέργειες του καποδίστρια καταπολεμήθηκε σε μεγάλο βαθμό η πειρατεία και ολόκληρη η Ευρώπη τον επαίνεσε για την δραστηριότητα και τις επιτυχίες του. Ωστόσο η εξάλειψη της πειρατείας δεν ήταν οριστική. Αυτό οφείλετε, σε ένα βαθμό, στις αξιοθαύμαστες ικανότητες των πειρατών. Οι τελευταίοι είχαν την δυνατότητα να απομακρύνονται σε σύντομο χρονικό διάστημα από τον τόπο της δράσης τους και να κρύβονται στις πολυπληθείς κολπώσεις των ακτών. Έτσι οι προσπάθειες της Κυβέρνησης του Καποδίστρια των μεμονομένων πλέον περιστατικών πειρατείας, συνεχίστηκαν και κατά το 1830, όπως αποδεικνύετε και από την επιστολή του Βιάρου Καποδίστρια (αδελφού του Κυβερνήτη), Υπουργού των Ναυτικών, προς τον κυβερνήτη. Με την συγκεκριμένη επιστολή του ο Βιάρος προτείνει την περιπολία πλοίων στο Αιγαίο, την επισκευή του πλοίου <<Αγαμέμνωνας>> και την παροχή άδειας στα παραπλέοντα πλοία να κατάσχουν ή να βυθίζουν όσα πλοία δεν έχουν τα απαραίτητα έγγραφα.

Ο Καποδίστριας ως διορατικός ηγέτης γνώριζε ότι για να εξαλειφθεί η πειρατεία έπρεπε να εκλείψουν τα γενεσιουργά της αίτια, δηλαδή τα οικονομικά και κοινωνικά αίτια που την προκαλούσαν και την συντηρούσαν. Για το λόγο αυτό προσπάθησε να εντάξει στις ένοπλες δυνάμεις ή να απασχολήσει στην καλλιέργεια της γης τους άνεργους ναυτικούς, τους άτακτους στρατιωτικούς και τους πρόσφυγες. Οι οικονομικές όμως δυχέριες του κράτους , απέτρεπαν την αξιοποίηση όλων αυτών των ανέργων, γεγονός που προκαλούσε την δυσχέρειά τους έναντι του Κυβερνήτη. Έτσι σιγά-σιγά η πειρατεία άρχισε να επανεμφανίζεται. Όσο λοιπόν καθυστερούσε η αποκατάσταση των ανέργων, τόσο δύσκολη ήταν η εξάλειψη της πειρατείας.

Μετά την δολοφονία του Καποδίστρια τα πειρατικά κρούσματα πολλαπλασιάστηκαν. Ήταν δε τέτοιο το θράσος τους, που δεν δίστασαν να αιχμαλωτίσουν ακόμα και πλοίο του Πολεμικού Ναυτικού. Στις πηγές επίσης αναφέρεται και η περίπτωση ενός πολεμικού πλοίου που μετετράπη σε πειρατικό. Χρειάστηκε να περάσουν αρκετά χρόνια και να γίνουν συντονισμένες ενέργειες των επόμενων Κυβερνήσεων ώστε να εξαλειφθεί το φαινόμενο. Σε περιόδους που εξασθενούσε η κεντρική διοίκηση εξαιτίας των κυβερνητικών, συνταγματικών και πολιτειακών μεταβολών που έγιναν μέχρι και τα μέσα του δεύτερου μισού του 19ου αιώνα, η δράση των πειρατών αυξανόταν.

ΜΠΡΙΚΙ - ΤΥΠΟΣ ΠΕΙΡΑΤΙΚΟΥ ΠΛΟΙΟΥ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ

ΓΑΛΙΩΤΑ - ΤΥΠΟΣ ΕΛΑΦΡΟΥ ΠΕΙΡΑΤΙΚΟΥ ΠΛΟΙΟΥ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ


ΝΕΟΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΑΓΟΝΩΝ ΑΕΡΟΓΡΑΜΜΩΝ – Η ΣΚΛΗΡΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ


<<ΠΕΤΑΜΕ ΜΕ 10 ΕΠΙΒΑΤΕΣ, ΓΙ΄ ΑΥTΟ ΘΑ ΔΙΑΚΟΨΟΥΜΕ ΤΗ ΣΥΝΔΕΣΗ>>

Στην προκήρυξη νέου διαγωνισμού για τον χαρακτηρισμό δύο ακόμη δρομολογίων ως άγονων προσανατολίζεται το υπουργείο Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων μέσω της ΥΠΑ. Την ίδια στιγμή, ωστόσο, εξετάζει την «έξοδο» ορισμένων δρομολογίων από το καθεστώς επιδότησης. Στην ανάγκη αυτή φαίνεται ότι οδηγείται το υπουργείο Υποδομών καθώς ο ανταγωνισμός έχει αφήσει ήδη, ή πρόκειται να αφήσει σύντομα, χωρίς αεροπορική σύνδεση ορισμένες περιοχές της χώρας. Το πρώτο «κρούσμα» παρατηρήθηκε στην Κοζάνη καθώς από το τέλος Οκτωβρίου η Athens Airways, που είχε αναλάβει την εκτέλεση του δρομολογίου, διέκοψε τη σύνδεση με την Αθήνα. Την ίδια εποχή η αεροπορική εταιρεία ενημέρωνε την ΥΠΑ ότι αδυνατεί να συνεχίσει να εκτελεί την πτήση Αθήνα – Καστοριά – Αθήνα. Ωστόσο πληροφορίες αναφέρουν ότι οι πιέσεις τοπικών φορέων αλλά και της ΥΠΑ οδήγησαν την εταιρεία σε συνέχιση της πτήσης έως τις αρχές Ιανουαρίου. Στις 11 Ιανουαρίου η Athens Airways με επιστολή της ενημέρωσε την ΥΠΑ για την διακοπή της πτήσης. «Και οι δύο πτήσεις ξεκίνησαν με ρίσκο, στην πορεία διαπιστώθηκε ότι πετούσαμε μόλις με 10 επιβάτες, με αποτέλεσμα να μας δημιουργεί μόνο ζημιές η συγκεκριμένη πτήση» σημειώνει στέλεχος της Athens Airways. Αντίστοιχο πρόβλημα παρατηρήθηκε και στη σύνδεση Θεσσαλονίκης με τη Λήμνο, πτήση την οποία εξακολουθεί μεν να εκτελεί η Olympic Air, παρουσιάζει όμως ασύμφορα χαμηλή επιβατική κίνηση.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η εταιρεία έχει προχωρήσει και σε άλλες τροποποιήσεις του προγράμματός της, έχοντας διακόψει τα δρομολόγια προς Μύκονο, Κεφαλονιά και Ζάκυνθο. Ανοιχτό αφήνει το ενδεχόμενο ένταξής τους ξανά στο θερινό πρόγραμμα, αναμένει ωστόσο τις ενδείξεις που θα έχει από τον διαγωνισμό για τα άγονα δρομολόγια διετούς διάρκειας στον οποίο διεκδικεί συνολικά 15 γραμμές. Πληροφορίες αναφέρουν ότι η ΥΠΑ έχει αναθέσει την εκπόνηση μελέτης για το σύνολο των άγονων δρομολογίων. Εξετάζεται ποιες γραμμές εκτελούνται αυτή τη στιγμή με επιδότηση και θα δεν έπρεπε να επιδοτηθούν καθώς παρουσιάζουν υψηλή ζήτηση.

Αίτημα για την υπαγωγή του δρομολογίου Αθήνα – Καστοριά – Κοζάνη σε καθεστώς παροχής δημόσιας υπηρεσίας έχει κατατεθεί προς την Ε.Ε. Στόχος είναι η διεξαγωγή διαγωνισμού μετά την έγκριση του αιτήματος, ώστε από την 1η Ιουνίου να αποκατασταθεί η σύνδεση με τις δύο περιοχές. Ο διαγωνισμός που θα πραγματοποιηθεί με τη διαδικασία του κατεπείγοντος εκτιμάται ότι θα διεξαχθεί σε δύο – τρεις μήνες περίπου. Οι έως τώρα ενδείξεις υποδεικνύουν ότι εκτός από τα δρομολόγια Αθήνα – Κοζάνη – Καστοριά δεν αποκλείεται να συμπεριληφθεί μελλοντικά και το Θεσσαλονίκη – Λήμνος, ενώ άγνωστο παραμένει ακόμη εάν θα προστεθούν επιπλέον προορισμοί.

Η ίδια μελέτη πρόκειται να καταδείξει ποιες γραμμές υπάγονται στο καθεστώς υποχρέωσης δημόσιας υπηρεσίας (επιδοτούνται) ενώ δεν θα έπρεπε λόγω αυξημένης ζήτησης. Ωστόσο η διαδικασία του «αποχαρακτηρισμού» δρομολογίων ως άγονα πρόκειται να πραγματοποιηθεί μετά τη λήξη ισχύος του νέου διαγωνισμού, που προβλέπει την ανάληψη των δρομολογίων για δύο χρόνια (από την 1η Απριλίου 2010 έως τις 31 Μαρτίου 2012). Οι 24 προορισμοί που χαρακτηρίζονται σήμερα άγονοι και αναμένεται να επανεξεταστούν είναι:

- Από Αθήνα προς Αστυπάλαια, Ικαρία, Λέρο, Μήλο, Κύθηρα, Νάξο, Πάρο, Κάρπαθο, Σητεία, Σκιάθο, Σκύρο και Κάλυμνο.

- Από Θεσσαλονίκη προς Σάμο, Χίο, Κέρκυρα, Καλαμάτα και Σκύρο.

- Τα δρομολόγια: Ακτιο – Σητεία, Αλεξανδρούπολη – Σητεία, Λήμνος – Μυτιλήνη – Χίος – Σάμος – Ρόδος, Ρόδος – Κάρπαθος – Κάσος – Σητεία, Ρόδος – Κως – Λέρος – Αστυπάλαια, Κέρκυρα – Ακτιο – Κεφαλονιά – Ζάκυνθος και Ρόδος – Καστελόριζο.

Πέντε μνηστήρες

Συνολικά πέντε εταιρείες (Aegean Airlines, Olympic Air, Astra Airlines, Athens Airways, Sky Express) κατέθεσαν προσφορές για τα 24 άγονα δρομολόγια, στο διαγωνισμό που έληξε την προηγούμενη εβδομάδα. Εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι, ενώ υπήρχε δυνατότητα συμμετοχής ξένων αερομεταφορέων στο διαγωνισμό, μόνο ελληνικές εταιρείες υπέβαλαν προσφορές. Αντιθέτως, στον πρώτο διαγωνισμό που πραγματοποιήθηκε (4ετούς διάρκειας) και ακυρώθηκε προεκλογικά, συμμετείχε εκτός από την Hellas Jet και η ρουμανική εταιρεία Carpat Air. Το προσεχές διάστημα αναμένεται η ανακοίνωση των αναδόχων που πρόκειται να αναλάβουν την εκτέλεση των δρομολογίων από την 1η Απριλίου 2010 έως τις 31 Μαρτίου 2012. Η ανάδειξή τους αναμένεται με αγωνία, καθώς κρίνεται η βιωσιμότητα των μικρότερων εταιρειών, ενώ οι μεγάλες αναζητούν μια οικονομική ανάσα


Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 33 other followers